Mahānaya

Śivastotrāvalī

Garlands of the Hymns to Śiva

Utpaladevaḥ

𑆯𑇀𑆫𑆵𑆇𑆠𑇀𑆥𑆬𑆢𑆼𑆮𑆳𑆖𑆳𑆫𑇀𑆪𑆮𑆴𑆫𑆖𑆴𑆠𑆳 𑇅

श्रीउत्पलदेवाचार्यविरचिता ।

Śrīutpaladevācāryaviracitā |

Written (viracitā) by Venerable (śrī) Utpaladevācārya (utpala-deva-ācārya)

Chapter one

Bhaktivilāsaḥ

𑆏𑆀 𑆤 𑆣𑇀𑆪𑆳𑆪𑆠𑆾 𑆤 𑆘𑆥𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀𑆪𑆱𑇀𑆪𑆳𑆮𑆴𑆣𑆴𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆑𑆩𑇀  𑇅
𑆍𑆮𑆩𑆼𑆮 𑆯𑆴𑆮𑆳𑆨𑆳𑆱𑆱𑇀𑆠𑆁 𑆤𑆶𑆩𑆾 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆯𑆳𑆬𑆴𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇑/𑇑𑇆

ॐ न ध्यायतो न जपतः स्याद्यस्याविधिपूर्वकम्  ।
एवमेव शिवाभासस्तं नुमो भक्तिशालिनम् ॥१/१॥

Oṃ na dhyāyato na japataḥ syādyasyāvidhipūrvakam  |
Evameva śivābhāsastaṃ numo bhaktiśālinam || 1/1 ||

We praise (numaḥ) that (tam) (devotee who) is furnished with devotion (bhakti-śālinam), (and) in whom (yasya) the Splendour of Śiva (śiva-ābhāsaḥ) actually takes place (syāt) just (evam…eva) without (na…na) meditation (dhyāyataḥ) or repetition (japataḥ) contrary to the rules (avidhi-pūrvakam). | | 1/1 ||

𑆄𑆠𑇀𑆩𑆳 𑆩𑆩 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆥𑆳𑆤𑆪𑆶𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆱𑆤𑇀  𑇅
𑆬𑆾𑆑𑆪𑆳𑆠𑇀𑆫𑆳𑆫𑆘𑆾𑆫𑆳𑆓𑆳𑆠𑇀𑆥𑆬𑆴𑆠𑆽𑆫𑆴𑆮 𑆣𑆷𑆱𑆫𑆂 𑇆𑇑/𑇒𑇆

आत्मा मम भवद्भक्तिसुधापानयुवापि सन्  ।
लोकयात्रारजोरागात्पलितैरिव धूसरः ॥१/२॥

Ātmā mama bhavadbhaktisudhāpānayuvāpi san  |
Lokayātrārajorāgātpalitairiva dhūsaraḥ || 1/2 ||

My (mama) Self (ātmā) is (san) young by drinking the Nectar of being Devoted to You (bhavat-bhakti-sudhā-pāna-yuvā), but (api) (becomes) grey (dhūsaraḥ) by old age (palitaiḥ…iva), due to the attachment to the darkness of worldly existence (loka-yātrā-rajaḥ-rāgāt). | | 1/2 ||

𑆬𑆧𑇀𑆣𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆱𑆁𑆥𑆢𑆳𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆶𑆫𑆮𑆳𑆱𑆴𑆤𑆳𑆩𑇀  𑇅
𑆱𑆚𑇀𑆖𑆳𑆫𑆾 𑆬𑆾𑆑𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆼𑇁𑆥𑆴 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀𑆠𑆪𑆽𑆮 𑆮𑆴𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆪𑆳 𑇆𑇑/𑇓𑇆

लब्धत्वत्संपदां भक्तिमतां त्वत्पुरवासिनाम्  ।
सञ्चारो लोकमार्गेऽपि स्यात्तयैव विजृम्भया ॥१/३॥

Labdhatvatsaṃpadāṃ bhaktimatāṃ tvatpuravāsinām  |
Sañcāro lokamārge'pi syāttayaiva vijṛmbhayā || 1/3 ||

For the those (who are) accompanied by devotion (bhaktimatām) (and) dwell in Your Kingdom (tvat-puravāsinām), (and also) possessed of Your Attainment (labdha-tvat-saṃpadām), even (api) the course (sañcāraḥ) of worldly existence (loka-mārge) actually takes place (syāt) merely (iva) through the (tayā) Blossoming (of Consciousness) (vijṛmbhayā). || 1/3 |

𑆱𑆳𑆑𑇀𑆰𑆳𑆢𑇀𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀𑆨𑆶𑆮𑆤𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑆼  𑇅
𑆑𑆴𑆁 𑆤 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆳𑆁 𑆑𑇀𑆰𑆼𑆠𑇀𑆫𑆁 𑆩𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆂 𑆑𑇀𑆮𑆽𑆰𑆳𑆁 𑆤 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑇀𑆪𑆠𑆴 𑇆𑇑/𑇔𑇆

साक्षाद्भवन्मये नाथ सर्वस्मिन्भुवनान्तरे  ।
किं न भक्तिमतां क्षेत्रं मन्त्रः क्वैषां न सिद्ध्यति ॥१/४॥

Sākṣādbhavanmaye nātha sarvasminbhuvanāntare  |
Kiṃ na bhaktimatāṃ kṣetraṃ mantraḥ kvaiṣāṃ na siddhyati || 1/4 ||

Oh Lord (nātha)! What (kim) is not (na) a holy place (kṣetram) for (such) devotees (bhaktimatām) where (kva) their (eṣām) mantra (mantraḥ) would not be (na) successful (siddhyati) in (this) whole (sarvasmin) world (bhuvana-antare) (which) consists of You, directly in front of one’s eyes (sākṣāt-bhavan-maye)? || 1/4 ||

𑆘𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆥𑆵𑆪𑆷𑆰𑆫𑆱𑆳𑆱𑆮𑆮𑆫𑆾𑆤𑇀𑆩𑆢𑆳𑆂  𑇅
𑆃𑆢𑇀𑆮𑆴𑆠𑆵𑆪𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑆢𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆢𑇀𑆮𑆴𑆠𑆵𑆪𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾 𑇆𑇑/𑇕𑇆

जयन्ति भक्तिपीयूषरसासववरोन्मदाः  ।
अद्वितीया अपि सदा त्वद्द्वितीया अपि प्रभो ॥१/५॥

Jayanti bhaktipīyūṣarasāsavavaronmadāḥ  |
Advitīyā api sadā tvaddvitīyā api prabho || 1/5 ||

Victorious (jayanti) are (those, who) are intoxicated by the wish of pressing the Juice of the Nectar of Devotion (bhakti-pīyūṣa-rasā-sava-vara-unmadāḥ). (They are) unique (advitīyāḥ) and always (sadā) (reside) in Your Company (tvat-dvitīyāḥ…api), Oh Lord (prabho)! || 1/5 ||

𑆃𑆤𑆤𑇀𑆠𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆱𑆴𑆤𑇀𑆣𑆾𑆱𑇀𑆠𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆮𑆴𑆢𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆼  𑇅
𑆠𑆳𑆢𑆸𑆯𑆳 𑆍𑆮 𑆪𑆼 𑆱𑆳𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆫𑆱𑆳𑆥𑇀𑆬𑆶𑆠𑆳𑆂 𑇆𑇑/𑇖𑇆

अनन्तानन्दसिन्धोस्ते नाथ तत्त्वं विदन्ति ते  ।
तादृशा एव ये सान्द्रभक्त्यानन्दरसाप्लुताः ॥१/६॥

Anantānandasindhoste nātha tattvaṃ vidanti te  |
Tādṛśā eva ye sāndrabhaktyānandarasāplutāḥ || 1/6 ||

Oh Lord (nātha)! Only (eva) such (devotees) are those (te) who (ye) -being overflowed with the Taste of Bliss (ānanda-rasa-āplutāḥ)- know (vidanti) the Reality (tattvam) of Your (te) Ocean of Infinite Bliss (ananta-ānanda-sindhoḥ) through intense Devotion (sāndra-bhaktyā). || 1/6 ||

𑆠𑇀𑆮𑆩𑆼𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆼𑆯 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆱𑇀𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆯𑇀𑆖𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆴 𑆫𑆳𑆓𑆮𑆳𑆤𑇀  𑇅
𑆅𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆮𑆨𑆳𑆮𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆁 𑆘𑆳𑆤𑆚𑇀𑆘𑆪𑆼𑆘𑇀𑆘𑆤𑆂 𑇆𑇑/𑇗𑇆

त्वमेवात्मेश सर्वस्य सर्वश्चात्मनि रागवान्  ।
इति स्वभावसिद्धां त्वद्भक्तिं जानञ्जयेज्जनः ॥१/७॥

Tvamevātmeśa sarvasya sarvaścātmani rāgavān  |
Iti svabhāvasiddhāṃ tvadbhaktiṃ jānañjayejjanaḥ || 1/7 ||

Oh Lord (īśa)! Only (eva) You are (tvam) the Self (ātmā) of everyone (sarvasya) and (ca) everyone (sarvaḥ) is passionate (rāgavān) about (his own) Self (ātmani). So (iti), someone (janaḥ) (who) understands (this,) (jānan) achieves (jayet) Devotion (bhaktim) (, which) is attained through one’s own Essential Nature (sva-bhāva-siddhām), because of You (tvat). || 1/7 ||

𑆤𑆳𑆡 𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆑𑇀𑆰𑆪𑆼 𑆑𑆼𑆤 𑆤 𑆢𑆸𑆯𑇀𑆪𑆾𑇁𑆱𑇀𑆪𑆼𑆑𑆑𑆂 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆂  𑇅
𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆮𑆼𑆢𑆑𑆱𑆁𑆑𑇀𑆰𑆾𑆨𑆼𑆥𑇀𑆪𑆱𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆽𑆂 𑆱𑆶𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆂 𑇆𑇑/𑇘𑇆

नाथ वेद्यक्षये केन न दृश्योऽस्येककः स्थितः  ।
वेद्यवेदकसंक्षोभेप्यसि भक्तैः सुदर्शनः ॥१/८॥

Nātha vedyakṣaye kena na dṛśyo'syekakaḥ sthitaḥ  |
Vedyavedakasaṃkṣobhepyasi bhaktaiḥ sudarśanaḥ || 1/8 ||

Oh Lord (nātha)! How is it (kena) that in the destruction of objects (vedya-kṣaye) You are (asi) not (na) visible (dṛśyaḥ), but (api) in the agitation of subject and object --i.e. in worldly existence-- (vedya-vedaka-saṃkṣobhe) You (asi) stand (sthitaḥ) as a Single (Reality) (ekakaḥ), easily seen (sudarśanaḥ) through Devotion --i.e. as Universal Consciousness-- (bhaktaiḥ)? || 1/8 ||

𑆃𑆤𑆤𑇀𑆠𑆳𑆤𑆢𑆱𑆫𑆱𑆵 𑆢𑆼𑆮𑆵 𑆥𑇀𑆫𑆴𑆪𑆠𑆩𑆳 𑆪𑆡𑆳  𑇅
𑆃𑆮𑆴𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆼 𑆠𑆢𑇀𑆮𑆢𑆼𑆑𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑇆𑇑/𑇙𑇆

अनन्तानदसरसी देवी प्रियतमा यथा  ।
अवियुक्तास्ति ते तद्वदेका त्वद्भक्तिरस्तु मे ॥१/९॥

Anantānadasarasī devī priyatamā yathā  |
Aviyuktāsti te tadvadekā tvadbhaktirastu me || 1/9 ||

Just as (yathā) Devī --i.e. the Goddess-- (devī), the Lake of Endless Bliss (ananta-ānada-sarasī) is the most beloved (to You) (priya-tamā) (, as) She is (asti) never separated (aviyuktā) from You (te), in the same way (tadvat), let (astu) my (me) Devotion to You (tvat-bhaktiḥ) be like Her (ekā). || 1/9 ||

𑆱𑆫𑇀𑆮 𑆍𑆮 𑆨𑆮𑆬𑇀𑆬𑆳𑆨𑆲𑆼𑆠𑆶𑆫𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆳𑆁 𑆮𑆴𑆨𑆾  𑇅
𑆱𑆁𑆮𑆴𑆤𑇀𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆾𑇁𑆪𑆩𑆳𑆲𑇀𑆬𑆳𑆢𑆢𑆶𑆂𑆒𑆩𑆾𑆲𑆽𑆱𑇀𑆠𑇀𑆫𑆴𑆣𑆳 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇑/𑇑𑇐𑇆

सर्व एव भवल्लाभहेतुर्भक्तिमतां विभो  ।
संविन्मार्गोऽयमाह्लाददुःखमोहैस्त्रिधा स्थितः ॥१/१०॥

Sarva eva bhavallābhaheturbhaktimatāṃ vibho  |
Saṃvinmārgo'yamāhlādaduḥkhamohaistridhā sthitaḥ || 1/10 ||

Oh Lord (vibho)! For (those, whose are) accompanied by Devotion --i.e. for Your devotees-- (bhaktimatām) only (eva) the world (sarvaḥ) is the cause of attaining You (bhavat-lābha-hetuḥ), (as) this (ayam) Path of Consciousness (saṃvit-mārgaḥ) stands firmly (sthitaḥ) in the three (tridhā) (states of) joy, pain and illusion (āhlāda-duḥkha-mohaiḥ). || 1/10 ||

𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆩𑆸𑆠𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆳𑆢𑇀𑆧𑆾𑆣𑆱𑇀𑆪 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀𑆥𑆫𑆳𑆥𑆴 𑆪𑆳  𑇅
𑆢𑆯𑆳 𑆱𑆳 𑆩𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑇀𑆤𑆳𑆱𑆮𑆱𑇀𑆪𑆼𑆮 𑆯𑆶𑆑𑇀𑆠𑆠𑆳 𑇆𑇑/𑇑𑇑𑇆

भवद्भक्त्यमृतास्वादाद्बोधस्य स्यात्परापि या  ।
दशा सा मां प्रति स्वामिन्नासवस्येव शुक्तता ॥१/११॥

Bhavadbhaktyamṛtāsvādādbodhasya syātparāpi yā  |
Daśā sā māṃ prati svāminnāsavasyeva śuktatā || 1/11 ||

Oh Owner of all (svāmin)! That (sā) Condition (daśā) of Consciousness (bodhasya) which (yā) (comes forth) from tasting the Nectar of being devoted to You (bhavat-bhakti-amṛta-asvādāt) may be (syāt) the Supreme (parā), but (api), it is like (iva) the sourness (śuktatā) of wine (āsavasya) to (prati) me --i.e. without Devotion-- (mām). || 1/11 ||

𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆲𑆳𑆮𑆴𑆢𑇀𑆪𑆳 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆩𑆨𑇀𑆪𑆳𑆱𑆩𑆳𑆓𑆠𑆳  𑇅
𑆮𑆴𑆢𑇀𑆪𑆳𑆮𑆴𑆢𑇀𑆪𑆾𑆨𑆪𑆱𑇀𑆪𑆳𑆥𑆴𑆠𑆳 𑆍𑆠𑆼 𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆮𑆼𑆢𑆴𑆤𑆂 𑇆𑇑/𑇑𑇒𑇆

भवद्भक्तिमहाविद्या येषामभ्यासमागता  ।
विद्याविद्योभयस्यापिता एते तत्त्ववेदिनः ॥१/१२॥

Bhavadbhaktimahāvidyā yeṣāmabhyāsamāgatā  |
Vidyāvidyobhayasyāpitā ete tattvavedinaḥ || 1/12 ||

Whose (yeṣām) Great Wisdom of being Devoted to You (bhavat-bhakti-mahā-vidyā) comes (āgatā) from practice --i.e. actual experience-- (abhyāsam) are those, (who) (tāḥ) truly know the reality of both Knowledge and ignorance (vidyā-avidya-ubhayasya…api…tattva-vedinaḥ). || 1/12 ||

𑆄𑆩𑆷𑆬𑆳𑆢𑇀𑆮𑆳𑆓𑇀𑆬𑆠𑆳 𑆱𑆼𑆪𑆁 𑆑𑇀𑆫𑆩𑆮𑆴𑆱𑇀𑆦𑆳𑆫𑆯𑆳𑆬𑆴𑆤𑆵  𑇅
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆪𑆳 𑆱𑆴𑆑𑇀𑆠𑆳 𑆠𑆢𑇀𑆫𑆱𑆳𑆞𑇀𑆪𑆦𑆬𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑇆𑇑/𑇑𑇓𑇆

आमूलाद्वाग्लता सेयं क्रमविस्फारशालिनी  ।
त्वद्भक्तिसुधया सिक्ता तद्रसाढ्यफलास्तु मे ॥१/१३॥

Āmūlādvāglatā seyaṃ kramavisphāraśālinī  |
Tvadbhaktisudhayā siktā tadrasāḍhyaphalāstu me || 1/13 ||

Let (astu) this (iyam) creeper of Speech (vāk-latā), (which) rises from the Source (āmūlāt) (, while being) furnished with the blooming of ‘sequence’ --i.e. as the manifestation of the world-- (krama-visphāra-śālinī) the (sā) fruit, (which is) abounding in the Nectar of That --i.e. Devotion-- (tat-rasāḍhya-phalā) to me (me) (, when it is) sprinkled (siktā) with the Nectar of being Devoted to You --i.e. let the Sequence of Speech from vaikharī to parā soaked in Devotion in my case-- (tvat-bhakti-sudhayā).  || 1/13 ||

𑆯𑆴𑆮𑆾 𑆨𑆷𑆠𑇀𑆮𑆳 𑆪𑆘𑆼𑆠𑆼𑆠𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆾 𑆨𑆷𑆠𑇀𑆮𑆼𑆠𑆴 𑆑𑆡𑇀𑆪𑆠𑆼  𑇅
𑆠𑇀𑆮𑆩𑆼𑆮 𑆲𑆴 𑆮𑆥𑆶𑆂 𑆱𑆳𑆫𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆽𑆫𑆢𑇀𑆮𑆪𑆯𑆾𑆣𑆴𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇑/𑇑𑇔𑇆

शिवो भूत्वा यजेतेति भक्तो भूत्वेति कथ्यते  ।
त्वमेव हि वपुः सारं भक्तैरद्वयशोधितम् ॥१/१४॥

Śivo bhūtvā yajeteti bhakto bhūtveti kathyate  |
Tvameva hi vapuḥ sāraṃ bhaktairadvayaśodhitam || 1/14 ||

It is said (kathyate), that (iti…iti) “ (One) should worship (yajeta) (Śiva) after becoming (bhūtvā) Śiva” (śivaḥ), (but this really means: “One should worship Śiva) after becoming (bhūtvā) a devotee (of Śiva) (bhaktaḥ)”. You are (tvam…eva) truly (hi) (this) Wonderful (vapuḥ) Essence (sāram), purified by non-duality (advaya-śodhitam) through (and for Your) devotee-s (bhaktaiḥ). || 1/14 ||

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆢𑇀𑆮𑆽𑆠𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑇀𑆪𑆽 𑆑𑆳 𑆤𑆾𑆥𑆥𑆠𑇀𑆠𑆪𑆂  𑇅
𑆠𑆢𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑇀𑆪𑆽 𑆤𑆴𑆑𑆸𑆰𑇀𑆛𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆑𑆳𑆤𑆴 𑆤𑆳𑆮𑆫𑆟𑆳𑆤𑆴 𑆮𑆳 𑇆𑇑/𑇑𑇕𑇆

भक्तानां भवदद्वैतसिद्ध्यै का नोपपत्तयः  ।
तदसिद्ध्यै निकृष्टानां कानि नावरणानि वा ॥१/१५॥

Bhaktānāṃ bhavadadvaitasiddhyai kā nopapattayaḥ  |
Tadasiddhyai nikṛṣṭānāṃ kāni nāvaraṇāni vā || 1/15 ||

What (kāḥ) is not (na) the cause (upa-pattayaḥ) for the realization (bhavat-advaita-siddhyai) of Your non-duality (bhavat-advaita-siddhyai) for (Your) devotees (bhaktānām)? And (vā) what (kāni) is not (na) an obstacle (āvaraṇāni) in (their) imperfect realization of that (tat-asiddhyai) for the vile --i.e. the non-devotees-- (nikṛṣṭānām)? || 1/15 ||

𑆑𑆢𑆳𑆖𑆴𑆠𑇀𑆑𑇀𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆬𑆨𑇀𑆪𑆾𑇁𑆱𑆴 𑆪𑆾𑆓𑆼𑆤𑆼𑆠𑆵𑆯 𑆮𑆚𑇀𑆖𑆤𑆳  𑇅
𑆃𑆤𑇀𑆪𑆡𑆳 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆑𑆑𑇀𑆰𑇀𑆪𑆳𑆱𑆶 𑆨𑆳𑆱𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆳𑆁 𑆑𑆡𑆩𑇀 𑇆𑇑/𑇑𑇖𑇆

कदाचित्क्वापि लभ्योऽसि योगेनेतीश वञ्चना  ।
अन्यथा सर्वकक्ष्यासु भासि भक्तिमतां कथम् ॥१/१६॥

Kadācitkvāpi labhyo'si yogenetīśa vañcanā  |
Anyathā sarvakakṣyāsu bhāsi bhaktimatāṃ katham || 1/16 ||

Oh Lord! Sometimes (kadācit) in a certain place (kvāpi), You are (asi) “attained by Yoga” (labhyaḥ…yogena…iti), (but) it is a waste of time (vañcanā). In the contrary (anyathā), how (is it possible, that) for (those, who) are accompanied by Devotion (bhaktimatām), You shine (bhāsi) (even) in each and every dry blade of grass (sarva-kakṣyāsu)? || 1/16 ||

𑆥𑇀𑆫𑆠𑇀𑆪𑆳𑆲𑆳𑆫𑆳𑆢𑇀𑆪𑆱𑆁𑆱𑇀𑆥𑆸𑆰𑇀𑆛𑆾 𑆮𑆴𑆯𑆼𑆰𑆾’ 𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆩𑆲𑆳𑆤𑆪𑆩𑇀  𑇅
𑆪𑆾𑆓𑆴𑆨𑇀𑆪𑆾 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆳𑆘𑆳𑆁 𑆪𑆢𑇀𑆮𑇀𑆪𑆶𑆠𑇀𑆡𑆳𑆤𑆼𑇁𑆥𑆴 𑆱𑆩𑆳𑆲𑆴𑆠𑆳𑆂 𑇆𑇑/𑇑𑇗𑇆

प्रत्याहाराद्यसंस्पृष्टो विशेषो’ स्ति महानयम्  ।
योगिभ्यो भक्तिभाजां यद्व्युत्थानेऽपि समाहिताः ॥१/१७॥

Pratyāhārādyasaṃspṛṣṭo viśeṣo’ sti mahānayam  |
Yogibhyo bhaktibhājāṃ yadvyutthāne'pi samāhitāḥ || 1/17 ||

The difference (viśeṣaḥ) between yogī-s (yogibhyaḥ) and (those, who) are possessed of Devotion --i.e. devotees-- (bhaktibhājām) is the (asti) Great Path (mahānayam), which is touched through pratyāhāra or restriction of one’s senses, etc. (in the case of yogī-s) (prati-āhāra-ādya-saṃspṛṣṭaḥ), (but the devotees of the Lord) are intent upon (Him) --i.e. they unite all these particular methods as the Great Path in the form of realization-- (samāhitāḥ) even (api) in vyutthāna or worldly course of life (vyutthāne). || 1/17 ||

𑆤 𑆪𑆾𑆓𑆾 𑆤 𑆠𑆥𑆾 𑆤𑆳𑆫𑇀𑆖𑆳𑆑𑇀𑆫𑆩𑆂 𑆑𑆾𑇁𑆥𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆟𑆵𑆪𑆠𑆼  𑇅
𑆃𑆩𑆳𑆪𑆼 𑆯𑆴𑆮𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆼𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆼𑆑𑆳 𑆥𑇀𑆫𑆯𑆱𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑/𑇑𑇘𑇆

न योगो न तपो नार्चाक्रमः कोऽपि प्रणीयते  ।
अमाये शिवमार्गेऽस्मिन्भक्तिरेका प्रशस्यते ॥१/१८॥

Na yogo na tapo nārcākramaḥ ko'pi praṇīyate  |
Amāye śivamārge'sminbhaktirekā praśasyate || 1/18 ||

No (na) yoga --i.e. meditation, etc.-- (yogaḥ), no (na) austerity (tapaḥ), no (na) any kind (kaḥ…api) of process of worship (arcā-kramaḥ) lead to (anywhere) (praṇīyate) in that (asmin) Path of Śiva --i.e. in the Supreme State of Śakti, as Kṣemarājaḥ puts it in his commentary-- (śiva-mārge), (which) is free of delusion (amāye), (as there,) only (ekā) Bhakti or Devotion (bhaktiḥ) has excellence (praśasyate). || 1/18 ||

𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑆾 𑆮𑆴𑆬𑆱𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆠𑆼𑆘𑆾𑆣𑇀𑆮𑆱𑇀𑆠𑆳𑆮𑆸𑆠𑆼𑆫𑇀𑆩𑆩  𑇅
𑆥𑇀𑆫𑆠𑇀𑆪𑆑𑇀𑆰𑆱𑆫𑇀𑆮𑆨𑆳𑆮𑆱𑇀𑆪 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆩𑆳𑆥𑆴 𑆤𑆯𑇀𑆪𑆠𑆶 𑇆𑇑/𑇑𑇙𑇆

सर्वतो विलसद्भक्तितेजोध्वस्तावृतेर्मम  ।
प्रत्यक्षसर्वभावस्य चिन्तानामापि नश्यतु ॥१/१९॥

Sarvato vilasadbhaktitejodhvastāvṛtermama  |
Pratyakṣasarvabhāvasya cintānāmāpi naśyatu || 1/19 ||

The Splendour of Devotion (bhakti-tejaḥ) radiates (vilasat) everywhere (sarvataḥ) because limitation is destroyed (dhvasta-āvṛteḥ), (and such a Devotion) may liberate (me) even from my anxious thoughts about (mama…cintānām…api) (the duality) of all the objects in front of my eyes (pratyakṣa-sarva-bhāvasya). || 1/19 ||

𑆯𑆴𑆮 𑆅𑆠𑇀𑆪𑆼𑆑𑆯𑆧𑇀𑆢𑆱𑇀𑆪 𑆘𑆴𑆲𑇀𑆮𑆳𑆓𑇀𑆫𑆼 𑆠𑆴𑆰𑇀𑆜𑆠𑆂 𑆱𑆢𑆳  𑇅
𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆮𑆴𑆰𑆪𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆾 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆼𑆰𑇀𑆮𑆼𑆮𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆑𑆾𑆥𑇀𑆪𑆲𑆾 𑇆𑇑/𑇒𑇐𑇆

शिव इत्येकशब्दस्य जिह्वाग्रे तिष्ठतः सदा  ।
समस्तविषयास्वादो भक्तेष्वेवास्ति कोप्यहो ॥१/२०॥

Śiva ityekaśabdasya jihvāgre tiṣṭhataḥ sadā  |
Samastaviṣayāsvādo bhakteṣvevāsti kopyaho || 1/20 ||

Ah (aho)! When the mere word (eka-śabdasya): “Śiva” (śivaḥ…iti) remains (tiṣṭhataḥ) at the tip of the tongue (jihvāgre) uninterruptedly (sadā) only (eva) in devotees (bhakteṣu), the mysterious (kaḥ…api) Taste of the union of all the objects (samasta-viṣaya-āsvādaḥ) exists (asti). || 1/20 ||

𑆯𑆳𑆤𑇀𑆠𑆑𑆬𑇀𑆬𑆾𑆬𑆯𑆵𑆠𑆳𑆖𑇀𑆗𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆶𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆣𑆿  𑇅
𑆃𑆬𑆿𑆑𑆴𑆑𑆫𑆱𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆼 𑆱𑆶𑆱𑇀𑆡𑆽𑆂 𑆑𑆾 𑆤𑆳𑆩 𑆓𑆟𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑/𑇒𑇑𑇆

शान्तकल्लोलशीताच्छस्वादुभक्तिसुधाम्बुधौ  ।
अलौकिकरसास्वादे सुस्थैः को नाम गण्यते ॥१/२१॥

Śāntakallolaśītācchasvādubhaktisudhāmbudhau  |
Alaukikarasāsvāde susthaiḥ ko nāma gaṇyate || 1/21 ||

In the Ocean of the Nectar of Sweet (and) Transparent Devotion, (which) is cooled down, (like such an Ocean, of which) waves are appeased (śānta-kallola-śītā-accha-svādu-bhakti-sudhā-ambudhau) (that is) the Taste of the Juice of the Uncommon --i.e. of the Spirit-- (alaukika-rasa-āsvāde), what would (kaḥ) really (nāma) to be counted --i.e. to be searched for?-- (gaṇyate) by (those, who are truly) Happy (susthaiḥ)? || 1/21 ||

𑆩𑆳𑆢𑆸𑆯𑆽𑆂 𑆑𑆴𑆁 𑆤 𑆖𑆫𑇀𑆮𑇀𑆪𑆼𑆠 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆲𑆿𑆰𑆣𑆴𑆂  𑇅
𑆠𑆳𑆢𑆸𑆯𑆵 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆪𑆱𑇀𑆪𑆳 𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆳𑆒𑇀𑆪𑆾𑇁𑆤𑆤𑇀𑆠𑆫𑆾 𑆫𑆱𑆂 𑇆𑇑/𑇒𑇒𑇆

मादृशैः किं न चर्व्येत भवद्भक्तिमहौषधिः  ।
तादृशी भगवन्यस्या मोक्षाख्योऽनन्तरो रसः ॥१/२२॥

Mādṛśaiḥ kiṃ na carvyeta bhavadbhaktimahauṣadhiḥ  |
Tādṛśī bhagavanyasyā mokṣākhyo'nantaro rasaḥ || 1/22 ||

Oh Lord (bhagavan)! Why (kim) those, who are like me --i.e. other yogins-- (mādṛśaiḥ), do not (na) taste (carvyeta) such (tādṛśī) a very efficacious medicinal plant of (the condition of) ‘being Devoted to You’ (bhavat-bhakti-mahā-oṣadhiḥ), of which (yasyāḥ) Continuous (anantaraḥ) Taste (rasaḥ) is called ‘Mokṣa’ or ‘Liberation’ (mokṣa-ākhyaḥ)? || 1/22 ||

𑆠𑆳 𑆍𑆮 𑆥𑆫𑆩𑆫𑇀𑆡𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆼 𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑆂 𑆱𑆢𑇀𑆨𑆴𑆫𑆵𑆯 𑆪𑆳𑆂  𑇅
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆮𑆴𑆱𑇀𑆫𑆩𑇀𑆨𑆥𑆫𑆴𑆥𑆾𑆰𑆴𑆑𑆳𑆂 𑇆𑇑/𑇒𑇓𑇆

ता एव परमर्थ्यन्ते सम्पदः सद्भिरीश याः  ।
त्वद्भक्तिरससम्भोगविस्रम्भपरिपोषिकाः ॥१/२३॥

Tā eva paramarthyante sampadaḥ sadbhirīśa yāḥ  |
Tvadbhaktirasasambhogavisrambhaparipoṣikāḥ || 1/23 ||

Oh Lord (īśa)! Only (eva) that (tāḥ) prosperity (sampadaḥ) is desired (paramarthyante) by saints (sadbhiḥ), which (yāḥ) nourishes the Affection for the Enjoyment of the Taste of ‘being Devoted to You’ (tvat-bhakti-rasa-sambhoga-visrambha-paripoṣikāḥ). || 1/23 ||

𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑆳𑆫𑆱𑇀𑆠𑆽𑆂 𑆑𑆴𑆩𑆥𑇀𑆪𑆶𑆥𑆬𑆑𑇀𑆰𑆴𑆠𑆂  𑇅
𑆪𑆼 𑆤 𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑆴 𑆥𑆕𑇀𑆑𑆼’𑆱𑇀𑆩𑆴𑆩𑆀𑆬𑇀𑆬𑆴𑆥𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆼 𑆥𑆠𑆴𑆠𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑇆𑇑/𑇒𑇔𑇆

भवद्भक्तिसुधासारस्तैः किमप्युपलक्षितः  ।
ये न रागादि पङ्के’स्मिमँल्लिप्यन्ते पतिता अपि ॥१/२४॥

Bhavadbhaktisudhāsārastaiḥ kimapyupalakṣitaḥ  |
Ye na rāgādi paṅke’smim̐llipyante patitā api || 1/24 ||

The Essence of the Nectar of ‘being Devoted to You’ (bhavat-bhakti-sudhā-sāraḥ) is rather (kim…api) perceived (upalakṣitaḥ) by those (taiḥ), who are (ye) though (api) fallen (patitā) into this (asmin) mud of rāga or attachment, etc. (rāga-ādi-paṅke), (but they) do not (na) get smeared (by it) (lipyante). || 1/24 ||

𑆃𑆟𑆴𑆩𑆳𑆢𑆴𑆰𑆶 𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆳𑆤𑇀𑆠𑆼𑆰𑇀𑆮𑆕𑇀𑆓𑆼𑆰𑇀𑆮𑆼𑆮 𑆦𑆬𑆳𑆨𑆴𑆣𑆳  𑇅
𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆼𑆫𑇀𑆮𑆴𑆥𑆑𑇀𑆮𑆳𑆪𑆳 𑆬𑆠𑆳𑆪𑆳 𑆍𑆮 𑆑𑆼𑆰𑆶𑆖𑆴𑆠𑇀 𑇆𑇑/𑇒𑇕𑇆

अणिमादिषु मोक्षान्तेष्वङ्गेष्वेव फलाभिधा  ।
भवद्भक्तेर्विपक्वाया लताया एव केषुचित् ॥१/२५॥

Aṇimādiṣu mokṣānteṣvaṅgeṣveva phalābhidhā  |
Bhavadbhaktervipakvāyā latāyā eva keṣucit || 1/25 ||

In all the yogic powers beginning with aṇiman or minuteness (aṇiman-ādiṣu), in the conclusion of Mokṣa or Liberation (mokṣa-anteṣu), and even (eva) in all the limbs of yoga --i.e. āsanam, etc.-- (aṅgeṣu) (or) anywhere else (keṣucit), (that which) is called the ‘Fruit’ (phala-abhidhā), only (eva) comes from the perfect (vipakvāyāḥ) (state of) the Creeper (latāyāḥ) of ‘being Devoted to You’ (bhavat-bhakteḥ). || 1/25 ||

𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆁 𑆤𑆴𑆱𑆫𑇀𑆓𑆠𑆾 𑆤𑆳𑆡 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆧𑆵𑆘𑆩𑆴𑆢𑆁 𑆩𑆤𑆂  𑇅
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆱𑆁𑆱𑆴𑆑𑇀𑆠𑆁 𑆤𑆴𑆂𑆯𑇀𑆫𑆼𑆪𑆱𑆩𑆲𑆳𑆦𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑/𑇒𑇖𑇆

चित्रं निसर्गतो नाथ दुःखबीजमिदं मनः  ।
त्वद्भक्तिरससंसिक्तं निःश्रेयसमहाफलम् ॥१/२६॥

Citraṃ nisargato nātha duḥkhabījamidaṃ manaḥ  |
Tvadbhaktirasasaṃsiktaṃ niḥśreyasamahāphalam || 1/26 ||

Oh Lord (nātha)! It is wonderful (citram) (that) this (idam) mind (manaḥ) produces pain or sadness (duḥkha-bījam) by nature (nisargataḥ), (but when) it is watered by the Nectar of ‘being Devoted to You’ (tvat-bhakti-rasa-saṃsiktam), (it becomes) the Great Fruit of Happiness (niḥśreyasa-mahā-phalam).  || 1/26 ||

Chapter two

Sarvātmaparibhāvanam

𑆃𑆓𑇀𑆤𑆵𑆰𑆾𑆩𑆫𑆮𑆴𑆧𑇀𑆫𑆲𑇀𑆩𑆮𑆴𑆰𑇀𑆟𑆶𑆱𑇀𑆡𑆳𑆮𑆫𑆘𑆕𑇀𑆓𑆩
𑆱𑇀𑆮𑆫𑆷𑆥 𑆧𑆲𑆶𑆫𑆷𑆥𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆂 𑆱𑆁𑆮𑆴𑆤𑇀𑆩𑆪𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇆

अग्नीषोमरविब्रह्मविष्णुस्थावरजङ्गम
स्वरूप बहुरूपाय नमः संविन्मयाय ते ॥२/१॥

agnīṣomaravibrahmaviṣṇusthāvarajaṅgama
svarūpa bahurūpāya namaḥ saṃvinmayāya te || 2/1 ||

Oh Essential Nature (sva-rūpa)!, inanimate and animate, fire --i.e. subject--, moon --i.e. object-- (and) the sun --i.e. cognition--, Viṣṇu and Brahmā, the maintainer and the creator (of the world)! (agnī-ṣoma-ravi-brahma-viṣṇu-sthāvara-jaṅgama) (You are) composed of Consciousness (saṃvid-mayāya), and (You are) the formation of the many --i.e. You are the multitude of formations of one’s own Essential Nature-- (bahu-rūpāya). Salutation (namaḥ) to You (te)! || 2/1 ||

𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆼𑆤𑇀𑆣𑆤𑆩𑆲𑆳𑆑𑇀𑆰𑆳𑆫𑆳𑆤𑆶𑆬𑆼𑆥𑆯𑆶𑆖𑆴𑆮𑆫𑇀𑆖𑆱𑆼
𑆩𑆲𑆳𑆤𑆬𑆳𑆪 𑆨𑆮𑆠𑆼 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆽𑆑𑆲𑆮𑆴𑆰𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇒𑇆

विश्वेन्धनमहाक्षारानुलेपशुचिवर्चसे
महानलाय भवते विश्वैकहविषे नमः ॥२/२॥

viśvendhanamahākṣārānulepaśucivarcase
mahānalāya bhavate viśvaikahaviṣe namaḥ || 2/2 ||

Salutation (namaḥ) (to You) Lord (bhavate)!, oh Great Fire --i.e. Supreme Subject-- (mahā-analāya), The Brilliance of the Splendour (of Consciousness which) is anointed with the ashes (of the Great Fire which) kindles the universe (viśva-indhana-mahā-ākṣāra-anulepa-śuci-varcase)! (This way You are) the only oblation in the world --i.e. the duality of the universe becomes sacrificed in Your Great Fire of Supreme Consciousness-- (viśva-eka-haviṣe). || 2/2 ||

𑆥𑆫𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆱𑆳𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆵𑆠𑆬𑆳𑆪 𑆯𑆴𑆮𑆳𑆓𑇀𑆤𑆪𑆼
𑆑𑆱𑇀𑆩𑆽𑆖𑆴𑆢𑇀𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆱𑆁𑆥𑇀𑆬𑆾𑆰𑆮𑆴𑆰𑆩𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆠𑆼 𑇆𑇒/𑇓𑇆

परमामृतसान्द्राय शीतलाय शिवाग्नये
कस्मैचिद्विश्वसंप्लोषविषमाय नमो ऽस्तु ते ॥२/३॥

paramāmṛtasāndrāya śītalāya śivāgnaye
kasmaicidviśvasaṃploṣaviṣamāya namo 'stu te || 2/3 ||

Let there be (astu) Salutation (namaḥ) to You (te) Who are the inconceivable Mass of Supreme Nectar (parama-amṛta-sāndrāya…kasmaicid), the Fire of Śiva (śiva-agnaye) (, which is) Cold (śīta-lāya) (, as) It burns the pain of the universe --i.e. the doubts of mind forming duality-- (viśva-saṃploṣa-viṣamāya).  || 2/3 ||

𑆩𑆲𑆳𑆢𑆼𑆮𑆳𑆪 𑆫𑆶𑆢𑇀𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆕𑇀𑆑𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆴𑆮𑆳𑆪 𑆠𑆼
𑆩𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆳𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆤𑆩𑆂 𑆑𑆱𑇀𑆩𑆽𑆖𑆴𑆤𑇀𑆩𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆩𑆷𑆫𑇀𑆠𑆪𑆼 𑇆𑇒/𑇔𑇆

महादेवाय रुद्राय शङ्कराय शिवाय ते
महेश्वरायापि नमः कस्मैचिन्मन्त्रमूर्तये ॥२/४॥

mahādevāya rudrāya śaṅkarāya śivāya te
maheśvarāyāpi namaḥ kasmaicinmantramūrtaye || 2/4 ||

Salutation (namaḥ) to You (te) oh Mysterious (kasmaicid), (Who are) Mahādeva (mahā-devāya), Rudra (rudrāya), Śaṅkara (śaṅkarāya), Śiva (śivāya), and even (api) Maheśvara (maha-īśvarāya), the Embodiment of Mantra --i.e. I Am-- (mantra-mūrtaye). || 2/4 ||

𑆤𑆩𑆾 𑆤𑆴𑆑𑆸𑆠𑇀𑆠𑆤𑆴𑆂𑆯𑆼𑆰𑆠𑇀𑆫𑆽𑆬𑆾𑆑𑇀𑆪𑆮𑆴𑆓𑆬𑆢𑇀𑆮𑆱𑆳-
𑆮𑆱𑆼𑆑𑆮𑆴𑆰𑆩𑆳𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆩𑆕𑇀𑆓𑆬𑆳𑆪 𑆯𑆴𑆮𑆳𑆓𑇀𑆤𑆪𑆼 𑇆𑇒/𑇕𑇆

नमो निकृत्तनिःशेषत्रैलोक्यविगलद्वसा-
वसेकविषमायापि मङ्गलाय शिवाग्नये ॥२/५॥

namo nikṛttaniḥśeṣatrailokyavigaladvasā-
vasekaviṣamāyāpi maṅgalāya śivāgnaye || 2/5 ||

Salutation (namaḥ) to the Auspicious (maṅgalāya) Fire of Śiva --i.e. Supreme Consciousness-- (śiva-agnaye) (that) also (api) burns the remained impressions --lit. the dripping of bone-marrow-- of all the three worlds --i.e. jāgrat, svapna and suṣupti-- (which remain and still dripping after the three worlds are) destroyed (nikṛtta-niḥśeṣa-trailokya-vigalad-vasā-
vaseka-viṣamāya)
. || 2/5 ||

𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆬𑆑𑇀𑆰𑆤𑆳𑆪𑆾𑆓 𑆍𑆮 𑆪𑆱𑇀𑆪𑆾𑆥𑆬𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀
𑆠𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆤𑆩𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆢𑆼𑆮𑆳𑆪 𑆑𑆱𑇀𑆩𑆽𑆖𑆴𑆢𑆥𑆴 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆮𑆼 𑇆𑇒/𑇖𑇆

समस्तलक्षनायोग एव यस्योपलक्षणम्
तस्मै नमो ऽस्तु देवाय कस्मैचिदपि शम्भवे ॥२/६॥

samastalakṣanāyoga eva yasyopalakṣaṇam
tasmai namo 'stu devāya kasmaicidapi śambhave || 2/6 ||

Let there be (astu) Salutation (namaḥ) to That (tasmai) indescribable (kasmaicid…api) God (devāya) (called) Śambhu (śambhave), Whose (yasya) (real) observation --i.e. Realization-- (upalakṣaṇam) is nothing but (eva) (when) all qualities are United --i.e. He is not this or that, but all the possible qualities as a whole; therefore, He is everything without qualities-- (samasta-lakṣanā-yogaḥ).  || 2/6 ||

𑆮𑆼𑆢𑆳𑆓𑆩𑆮𑆴𑆫𑆶𑆢𑇀𑆣𑆳𑆪 𑆮𑆼𑆢𑆳𑆓𑆩𑆮𑆴𑆣𑆳𑆪𑆴𑆤𑆼
𑆮𑆼𑆢𑆳𑆓𑆩𑆱𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆳𑆪 𑆓𑆶𑆲𑇀𑆪𑆳𑆪 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇗𑇆

वेदागमविरुद्धाय वेदागमविधायिने
वेदागमसतत्त्वाय गुह्याय स्वामिने नमः ॥२/७॥

vedāgamaviruddhāya vedāgamavidhāyine
vedāgamasatattvāya guhyāya svāmine namaḥ || 2/7 ||

Salutation (namaḥ) to the Owner (of all Who) (svāmine) is Hidden as the Reality of all the Veda-s and Āgama-s (veda-āgama-satattvāya) Who is beyond --i.e. the opposite of-- them (veda-āgama-viruddhāya) (although Who) created them (veda-āgama-vidhāyine).  || 2/7 ||

𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆽𑆑𑆤𑆴𑆩𑆴𑆠𑇀𑆠𑆳𑆪 𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆽𑆑𑆮𑆴𑆫𑆾𑆣𑆴𑆤𑆼
𑆤𑆩𑆂 𑆱𑆩𑇀𑆱𑆳𑆫𑆫𑆷𑆥𑆳𑆪 𑆤𑆴𑆂𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆮𑆼 𑇆𑇒/𑇘𑇆

संसारैकनिमित्ताय संसारैकविरोधिने
नमः सम्साररूपाय निःसंसाराय शम्भवे ॥२/८॥

saṃsāraikanimittāya saṃsāraikavirodhine
namaḥ samsārarūpāya niḥsaṃsārāya śambhave || 2/8 ||

Salutation (namaḥ) to Śambhu (śambhave), (Who) is the Solitary cause of saṃsāra (saṃsāra-eka-nimittāya), (but) also the Solitary Destroyer of saṃsāra (saṃsāra-eka-virodhine), (and also) the appearance of saṃsāra (samsāra-rūpāya), without being with that saṃsāra --i.e. there is no saṃsāra in real sense in His case-- (niḥsaṃsārāya). || 2/8 ||

𑆩𑆷𑆬𑆳𑆪 𑆩𑆣𑇀𑆪𑆳𑆪𑆳𑆓𑇀𑆫𑆳𑆪 𑆩𑆷𑆬𑆩𑆣𑇀𑆪𑆳𑆓𑇀𑆫𑆩𑆷𑆫𑇀𑆠𑆪𑆼
𑆑𑇀𑆰𑆵𑆤𑆳𑆓𑇀𑆫𑆩𑆣𑇀𑆪𑆩𑆷𑆬𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆂 𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆳𑆪 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆮𑆼 𑇆𑇒/𑇙𑇆

मूलाय मध्यायाग्राय मूलमध्याग्रमूर्तये
क्षीनाग्रमध्यमूलाय नमः पूर्णाय शम्भवे ॥२/९॥

mūlāya madhyāyāgrāya mūlamadhyāgramūrtaye
kṣīnāgramadhyamūlāya namaḥ pūrṇāya śambhave || 2/9 ||

Salutation (namaḥ) to Śambhu (śambhave), (Who is) the root (mūlāya), the middle (madhyāya) and the summit (agrāya). (He is) the embodiment of the root, the middle and the summit --i.e. aparā, parāparā and parā-- (mūla-madhya-agra-mūrtaye
)
, (but He is) Full (pūrṇāya), (as in Him, the formations called) the root, the middle and the summit are vanished (kṣīna-agra-madhya-mūlāya). || 2/9 ||

𑆤𑆩𑆂 𑆱𑆶𑆑𑆸𑆠𑆱𑆁𑆨𑆫𑆮𑆴𑆥𑆳𑆑𑆂 𑆱𑆑𑆸𑆢𑆥𑇀𑆪𑆱𑆿
𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆤𑆳𑆩𑆓𑇀𑆫𑆲𑆱𑇀𑆠𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆢𑆶𑆫𑇀𑆬𑆨𑆳𑆪 𑆯𑆴𑆮𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇐𑇆

नमः सुकृतसंभरविपाकः सकृदप्यसौ
यस्य नामग्रहस्तस्मै दुर्लभाय शिवाय ते ॥२/१०॥

namaḥ sukṛtasaṃbharavipākaḥ sakṛdapyasau
yasya nāmagrahastasmai durlabhāya śivāya te || 2/10 ||

Salutation (namaḥ) to You (te) (oh) Śiva (śivāya) Who (tasmai) is difficult to attain (durlabhāya)! Whose (yasya) Name when mentioned --i.e. pronounced properly-- (nāma-grahaḥ…asau) just once --i.e. suddenly-- (sakṛt…api), the ripening of all accumulated merits (takes place) (sukṛta-saṃbhara-vipākaḥ). || 2/10 ||

Notes:

Mentioning His Name is nothing but Realization of His Reality.

𑆤𑆩𑆯𑇀𑆖𑆫𑆳𑆖𑆫𑆳𑆑𑆳𑆫𑆥𑆫𑆼𑆠𑆤𑆴𑆖𑆪𑆽𑆂 𑆱𑆢𑆳
𑆑𑇀𑆫𑆵𑆝𑆠𑆼 𑆠𑆶𑆨𑇀𑆪𑆩𑆼𑆑𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆩𑆪𑆳𑆪 𑆑𑆥𑆳𑆬𑆴𑆤𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇑𑇆

नमश्चराचराकारपरेतनिचयैः सदा
क्रीडते तुभ्यमेकस्मै चिन्मयाय कपालिने ॥२/११॥

namaścarācarākāraparetanicayaiḥ sadā
krīḍate tubhyamekasmai cinmayāya kapāline || 2/11 ||

Salutation (namaḥ) to This (tubhyam…ekasmai) Kapālin --i.e. the Skull holder, Śiva-- (kapāline) composed of Consciousness (cit-mayāya), (Who is) always (sadā) playing (krīḍate) with the multitude of dead bodies appearing as the world --lit. moving and non-moving-- (cara-acara-ākāra-pareta-nicayaiḥ). || 2/11 ||

𑆩𑆳𑆪𑆳𑆮𑆴𑆤𑆼 𑆮𑆴𑆯𑆶𑆢𑇀𑆣𑆳𑆪 𑆓𑆶𑆲𑇀𑆪𑆳𑆪 𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆼
𑆱𑆷𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆳𑆪 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆫𑆷𑆥𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆯𑇀𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆮𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇒𑇆

मायाविने विशुद्धाय गुह्याय प्रकटात्मने
सूक्ष्माय विश्वरूपाय नमश्चित्राय शम्भवे ॥२/१२॥

māyāvine viśuddhāya guhyāya prakaṭātmane
sūkṣmāya viśvarūpāya namaścitrāya śambhave || 2/12 ||

Salutation (namaḥ) to Śambhu (śambhave) (, Who) is the subtle (sūkṣmāya) (and) manifold (citrāya) appearance of the world (viśva-rūpāya), (Whose) Nature is Evident (prakaṭa-ātmane), (but also) hidden (guhyāya), illusory (māyāvine), (but also) Pure (viśuddhāya). || 2/12 ||

𑆧𑇀𑆫𑆲𑇀𑆩𑆼𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆮𑆴𑆰𑇀𑆟𑆶𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑇀𑆪𑆷𑆞𑆘𑆓𑆠𑇀𑆱𑆁𑆲𑆳𑆫𑆑𑆼𑆬𑆪𑆼
𑆄𑆯𑇀𑆖𑆫𑇀𑆪𑆑𑆫𑆟𑆵𑆪𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆱𑇀𑆠𑆼 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆯𑆑𑇀𑆠𑆪𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇓𑇆

ब्रह्मेन्द्रविष्णुनिर्व्यूढजगत्संहारकेलये
आश्चर्यकरणीयाय नमस्ते सर्वशक्तये ॥२/१३॥

brahmendraviṣṇunirvyūḍhajagatsaṃhārakelaye
āścaryakaraṇīyāya namaste sarvaśaktaye || 2/13 ||

Salutation (namaḥ) to You (oh Śiva, Whose) (te) activity is wonderful (āścarya-karaṇīyāya), (Who possesses) All Powers --i.e. all the Śakti-s-- (sarva-śaktaye), (so He) plays the dissolution of the world created by Brahmā, Indra (and) Viṣṇu (brahma-indra-viṣṇu-nirvyūḍha-jagat-saṃhāra-kelaye). || 2/13 ||

𑆠𑆛𑆼𑆰𑇀𑆮𑆼𑆮 𑆥𑆫𑆴𑆨𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆽𑆂 𑆬𑆧𑇀𑆣𑆳𑆱𑇀𑆠𑆳𑆱𑇀𑆠𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆷𑆠𑆪𑆂
𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆠𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆤𑆩𑆱𑇀𑆠𑆶𑆨𑇀𑆪𑆩𑆓𑆳𑆣𑆲𑆫𑆱𑆴𑆤𑇀𑆣𑆮𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇔𑇆

तटेष्वेव परिभ्रान्तैः लब्धास्तास्ता विभूतयः
यस्य तस्मै नमस्तुभ्यमगाधहरसिन्धवे ॥२/१४॥

taṭeṣveva paribhrāntaiḥ labdhāstāstā vibhūtayaḥ
yasya tasmai namastubhyamagādhaharasindhave || 2/14 ||

Salutation (namaḥ) to the You (tubhyam) (oh) Unlimited Ocean of Hara --i.e. Śiva-- (agādha-hara-sindhave…tasmai), of which (yasya) mere (eva) banks (taṭeṣu) when wandered (paribhrāntaiḥ), many (tāḥ…tāḥ) powers --i.e. siddhi-s-- (vibhūtayaḥ) are attained --i.e. because of the lack of Realizing the Ocean Itself-- (labdhāḥ). || 2/14 ||

𑆩𑆳𑆪𑆳𑆩𑆪𑆘𑆓𑆠𑇀𑆱𑆳𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆥𑆕𑇀𑆑𑆩𑆣𑇀𑆪𑆳𑆣𑆴𑆮𑆳𑆱𑆴𑆤𑆼
𑆃𑆬𑆼𑆥𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆂 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆶𑆯𑆠𑆥𑆠𑇀𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆾𑆨𑆴𑆤𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇕𑇆

मायामयजगत्सान्द्रपङ्कमध्याधिवासिने
अलेपाय नमः शम्भुशतपत्राय शोभिने ॥२/१५॥

māyāmayajagatsāndrapaṅkamadhyādhivāsine
alepāya namaḥ śambhuśatapatrāya śobhine || 2/15 ||

Salutation (namaḥ) to the Pure (alepāya) and Brilliant (śobhine) Hundred-Petal Lotus of Śambhu (śambhu-śata-patrāya) settled in the Center of the thick mud of the universe made of māyā --i.e. in the Center of duality-- (māyā-maya-jagat-sāndra-paṅka-madhya-adhi-vāsine). || 2/15 ||

𑆩𑆕𑇀𑆓𑆬𑆳𑆪 𑆥𑆮𑆴𑆠𑇀𑆫𑆳𑆪 𑆤𑆴𑆣𑆪𑆼 𑆨𑆷𑆰𑆟𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆼
𑆥𑇀𑆫𑆴𑆪𑆳𑆪 𑆥𑆫𑆩𑆳𑆫𑇀𑆡𑆳𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆾𑆠𑇀𑆑𑆸𑆰𑇀𑆛𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇑𑇖𑇆

मङ्गलाय पवित्राय निधये भूषणात्मने
प्रियाय परमार्थाय सर्वोत्कृष्टाय ते नमः ॥२/१६॥

maṅgalāya pavitrāya nidhaye bhūṣaṇātmane
priyāya paramārthāya sarvotkṛṣṭāya te namaḥ || 2/16 ||

Salutation (namaḥ) to You (te) (oh) Dear (priyāya) Supreme Ocean of Reality (nidhaye…parama-arthāya)! (that is) the Most Excellent (sarva-utkṛṣṭāya). (You are) Auscpicious (maṅgalāya) Act of Purification (pavitrāya) decorated with Ornaments (bhūṣaṇa-ātmane)! || 2/16 ||

𑆤𑆩𑆂 𑆱𑆠𑆠𑆧𑆢𑇀𑆣𑆳𑆪 𑆤𑆴𑆠𑇀𑆪𑆤𑆴𑆫𑇀𑆩𑆶𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆳𑆓𑆴𑆤𑆼
𑆧𑆤𑇀𑆣𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆮𑆴𑆲𑆵𑆤𑆳𑆪 𑆑𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆖𑆴𑆢𑆥𑆴 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆮𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇗𑇆

नमः सततबद्धाय नित्यनिर्मुक्तिभागिने
बन्धमोक्षविहीनाय कस्मै चिदपि शम्भवे ॥२/१७॥

namaḥ satatabaddhāya nityanirmuktibhāgine
bandhamokṣavihīnāya kasmai cidapi śambhave || 2/17 ||

Salutation (namaḥ) to the indescribable (kasmaicid…api) Śambhu (śambhave) (Who is) devoid of bondage and liberation (bandha-mokṣa-vihīnāya), (and) though always bound (satata-baddhāya), (also) always enjoying Liberation (nitya-nirmukti-bhāgine). || 2/17 ||

𑆇𑆥𑆲𑆳𑆱𑆽𑆑𑆱𑆳𑆫𑆼 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀𑆤𑆼𑆠𑆳𑆮𑆠𑆴 𑆘𑆓𑆠𑇀𑆠𑇀𑆫𑆪𑆼
𑆠𑆶𑆨𑇀𑆪𑆩𑆼𑆮𑆳𑆢𑇀𑆮𑆴𑆠𑆵𑆪𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆾 𑆤𑆴𑆠𑇀𑆪𑆱𑆶𑆒𑆳𑆱𑆴𑆤𑆼 𑇆𑇒/𑇑𑇘𑇆

उपहासैकसारे ऽस्मिन्नेतावति जगत्त्रये
तुभ्यमेवाद्वितीयाय नमो नित्यसुखासिने ॥२/१८॥

upahāsaikasāre 'sminnetāvati jagattraye
tubhyamevādvitīyāya namo nityasukhāsine || 2/18 ||

Salutation (namaḥ) only (eva) to (Śiva Who is) (tubhyam) always Happy (nitya-sukhāsine) alone --i.e. He is unique-- (advitīyāya) in this (etāvati) threefold world (jagat-traye) (of which) sole essence is derision (upahāsa-eka-sāre…asmin). || 2/18 ||

𑆢𑆑𑇀𑆰𑆴𑆟𑆳𑆖𑆳𑆫𑆱𑆳𑆫𑆳𑆪 𑆮𑆳𑆩𑆳𑆖𑆳𑆫𑆳𑆨𑆴𑆬𑆳𑆰𑆴𑆟𑆼
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆳𑆖𑆳𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆫𑇀𑆮𑆳𑆪 𑆤𑆴𑆫𑆳𑆖𑆳𑆫𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇑𑇙𑇆

दक्षिणाचारसाराय वामाचाराभिलाषिणे
सर्वाचाराय शर्वाय निराचाराय ते नमः ॥२/१९॥

dakṣiṇācārasārāya vāmācārābhilāṣiṇe
sarvācārāya śarvāya nirācārāya te namaḥ || 2/19 ||

Salutation (namaḥ) to to You (te) (oh) Śarva --i.e. Śiva-- (śarvāya)! (Who is) the Essence of Dakṣiṇācāra (dakṣiṇa-ācāra-sārāya) and desirous of Vāmācāra (vāmā-ācāra-abhilāṣiṇe), (but Who is) all the ācāra-s --i.e. Tantric practices-- (sarva-ācārāya), (and in real sense) devoid of all practices (nirācārāya). || 2/19 ||

𑆪𑆡𑆳 𑆠𑆡𑆳𑆥𑆴 𑆪𑆂 𑆥𑆷𑆘𑇀𑆪𑆾 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆠𑆠𑇀𑆫𑆳𑆥𑆴 𑆪𑆾 𑇁𑆫𑇀𑆖𑆴𑆠𑆂
𑆪𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆮𑆳 𑆱𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆮𑆳 𑆪𑆾 𑇁𑆱𑆿 𑆢𑆼𑆮𑆱𑇀𑆠𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆤𑆩𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆠𑆼 𑇆𑇒/𑇒𑇐𑇆

यथा तथापि यः पूज्यो यत्र तत्रापि यो ऽर्चितः
यो ऽपि वा सो ऽपि वा यो ऽसौ देवस्तस्मै नमो ऽस्तु ते ॥२/२०॥

yathā tathāpi yaḥ pūjyo yatra tatrāpi yo 'rcitaḥ
yo 'pi vā so 'pi vā yo 'sau devastasmai namo 'stu te || 2/20 ||

Let there be (astu) Salutation (namaḥ) to You (te) oh God (tasmai…devaḥ)! (Who is) to worshipped and adored everywhere in many ways --i.e. the Lord can be worshipped anywhere with any method, because His Real Adoration is Resting in one’s own Self (yathā…tathā…api…yaḥ…pūjyaḥ…yatra…tatra…api…yaḥ…arcitaḥ…yaḥ…api...vā…saḥ…api…vā…yaḥ…asau). || 2/20 ||

𑆩𑆶𑆩𑆶𑆑𑇀𑆰𑆶𑆘𑆤𑆱𑆼𑆮𑇀𑆪𑆳𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆱𑆤𑇀𑆠𑆳𑆥𑆲𑆳𑆫𑆴𑆟𑆼
𑆤𑆩𑆾 𑆮𑆴𑆠𑆠𑆬𑆳𑆮𑆟𑇀𑆪𑆮𑆳𑆫𑆳𑆪 𑆮𑆫𑆢𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑇆𑇒/𑇒𑇑𑇆

मुमुक्षुजनसेव्याय सर्वसन्तापहारिणे
नमो विततलावण्यवाराय वरदाय ते ॥२/२१॥

mumukṣujanasevyāya sarvasantāpahāriṇe
namo vitatalāvaṇyavārāya varadāya te || 2/21 ||

Salutation (namaḥ) to You (oh Śiva! Who are) (te) to be worshipped or served by those who are mumukṣu-s or seeking Liberation (mumukṣu-jana-sevyāya), and (Who) removes all the heats (of saṃsāra) (sarva-santāpa-hāriṇe). (You are) the Treasure of Expanded Beauty (vitata-lāvaṇya-vārāya), (and You) grant boons (varadāya)! || 2/21 ||

𑆱𑆢𑆳 𑆤𑆴𑆫𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆫𑆱𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆫𑆴𑆠𑆳𑆒𑆴𑆬-
𑆠𑇀𑆫𑆴𑆬𑆾𑆑𑆳𑆪 𑆤𑆩𑆱𑇀𑆠𑆶𑆨𑇀𑆪𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑆼 𑆤𑆴𑆠𑇀𑆪𑆥𑆫𑇀𑆮𑆟𑆼 𑇆𑇒/𑇒𑇒𑇆

सदा निरन्तरानन्दरसनिर्भरिताखिल-
त्रिलोकाय नमस्तुभ्यं स्वामिने नित्यपर्वणे ॥२/२२॥

sadā nirantarānandarasanirbharitākhila-
trilokāya namastubhyaṃ svāmine nityaparvaṇe || 2/22 ||

(Let there be) Salutation (namaḥ) to You (tubhyam) always (sadā), (oh) the whole threefold --i.e. His any threefold aspect-- (Reality of Lord Śiva That is) filled with the Juice of the Constant Nectar of Spiritual Bliss (nirantara-ānanda-rasa-nirbharita-akhila-trilokāya)! (You are) the Owner (of everything, Whose) (svāmine) celebration is constant (nitya-parvaṇe).  || 2/22 ||

𑆱𑆶𑆒𑆥𑇀𑆫𑆣𑆳𑆤𑆱𑆁𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆽𑆫𑇀𑆨𑆘𑆠𑆼 𑆖 𑆪𑆠𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑆼𑆮 𑆠𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆔𑆾𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆑𑇀𑆠𑆴𑆮𑆸𑆤𑇀𑆢𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇒𑇓𑇆

सुखप्रधानसंवेद्यसम्भोगैर्भजते च यत्
त्वामेव तस्मै घोराय शक्तिवृन्दाय ते नमः ॥२/२३॥

sukhapradhānasaṃvedyasambhogairbhajate ca yat
tvāmeva tasmai ghorāya śaktivṛndāya te namaḥ || 2/23 ||

And (ca) Salutation (namaḥ) to You (te…tasmai), oh fearful (ghorāya) Swarm of the Śakti-s (śakti-vṛndāya), Which (yat) takes Delight (bhajate) only (eva) in You --i.e. Śiva-- (tvām) by enjoying the best and most beautiful subtle objects --i.e. They offer Themselves to Śiva by manifesting and enjoying the most enjoyable things which give Him Delight-- (sukha-pradhāna-saṃvedya-sambhogaiḥ). || 2/23 ||

𑆩𑆶𑆤𑆵𑆤𑆳𑆩𑆥𑇀𑆪𑆮𑆴𑆘𑇀𑆚𑆼𑆪𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆩𑇀𑆧𑆤𑇀𑆣𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆴𑆠𑆳𑆂
𑆄𑆬𑆴𑆕𑇀𑆓𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑆥𑆴 𑆪𑆁 𑆠𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆑𑆱𑇀𑆩𑆽𑆖𑆴𑆢𑇀𑆨𑆮𑆠𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇒𑇔𑇆

मुनीनामप्यविज्ञेयं भक्तिसम्बन्धचेष्टिताः
आलिङ्गन्त्यपि यं तस्मै कस्मैचिद्भवते नमः ॥२/२४॥

munīnāmapyavijñeyaṃ bhaktisambandhaceṣṭitāḥ
āliṅgantyapi yaṃ tasmai kasmaicidbhavate namaḥ || 2/24 ||

Salutation (namaḥ) to (tasmai) the mysterious (kasmaicid) Lord (bhavate), (Who) is undiscernible (avijñeyam) even (api) for sages (who are not real Devotee-s of the Lord) (munīnām), but (api) Whom (yam) (those who are) motivated by their (pure) attachment to (their) Devotion (to You) (bhakti-sambandha-ceṣṭitāḥ) Embrace (āliṅganti). || 2/24 ||

Notes:

Sages here are those who have vast knowledge of theory and also practice but are not real Devotee-s of the Lord as they are attached to knowledge but not Him as He is.

𑆥𑆫𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆑𑆾𑆯𑆳𑆪 𑆥𑆫𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆫𑆳𑆯𑆪𑆼
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆥𑆳𑆫𑆩𑇀𑆪𑆥𑆳𑆫𑆩𑇀𑆪𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆪𑆳𑆪 𑆨𑆮𑆠𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇒𑇕𑇆

परमामृतकोशाय परमामृतराशये
सर्वपारम्यपारम्यप्राप्याय भवते नमः ॥२/२५॥

paramāmṛtakośāya paramāmṛtarāśaye
sarvapāramyapāramyaprāpyāya bhavate namaḥ || 2/25 ||

Salutation (namaḥ) to the Lord (bhavate) (Who is) the Mass of Supreme Nectar (parama-amṛta-rāśaye), (and) the Vessel of Supreme Nectar (parama-amṛta-kośāya), (and Who is) to be Attained by the Most Supreme State (sarva-pāramya-pāramya-prāpyāya). || 2/25 ||

𑆩𑆲𑆳𑆩𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆩𑆪𑆁 𑆤𑆿𑆩𑆴 𑆫𑆷𑆥𑆁 𑆠𑆼 𑆱𑇀𑆮𑆖𑇀𑆗𑆯𑆵𑆠𑆬𑆩𑇀
𑆃𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆩𑆾𑆢𑆱𑆶𑆨𑆓𑆁 𑆥𑆫𑆳𑆩𑆸𑆠𑆫𑆱𑆾𑆬𑇀𑆮𑆟𑆩𑇀 𑇆𑇒/𑇒𑇖𑇆

महामन्त्रमयं नौमि रूपं ते स्वच्छशीतलम्
अपूर्वमोदसुभगं परामृतरसोल्वणम् ॥२/२६॥

mahāmantramayaṃ naumi rūpaṃ te svacchaśītalam
apūrvamodasubhagaṃ parāmṛtarasolvaṇam || 2/26 ||

I adore (naumi) Your (te) Nature (rūpam) composed of the Great Mantra (mahā-mantra-mayam), (Which Nature) is Transparent and Calm (svaccha-śītalam), Blessed by Unprecedented Delight (apūrva-moda-subhagam), (and) furnished with the Juice of Supreme Nectar (para-amṛta-rasa-ulvaṇam). || 2/26 ||

𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑇀𑆪𑆳𑆩𑆸𑆠𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆠𑇀𑆮𑆢𑆽𑆑𑇀𑆪𑆒𑇀𑆪𑆳𑆠𑆴𑆩𑆲𑆳𑆥𑆛𑆼
𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆁 𑆤𑆳𑆱𑇀𑆠𑇀𑆪𑆼𑆮 𑆪𑆠𑇀𑆫𑆼𑆯 𑆠𑆤𑇀𑆤𑆿𑆩𑆴 𑆠𑆮 𑆯𑆳𑆱𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇒/𑇒𑇗𑇆

स्वातन्त्र्यामृतपूर्णत्वदैक्यख्यातिमहापटे
चित्रं नास्त्येव यत्रेश तन्नौमि तव शासनम् ॥२/२७॥

svātantryāmṛtapūrṇatvadaikyakhyātimahāpaṭe
citraṃ nāstyeva yatreśa tannaumi tava śāsanam || 2/27 ||

Oh Lord (īśa)! On Your Great Canvas, where (yatra) (there is only) the Perception of Your Oneness (composed) of the Fullness of the Nectar of (Your) Freedom or Self-dependency (svātantrya-amṛta-pūrṇa-tvad-aikya-khyāti-mahā-paṭe)! (There,) there is nothing painted (citram) at all --i.e. It is Empty or Thoughtless Supreme Consciousness-- (na…asti…eva). I adore (naumi) such (tat) (Empty) Doctrine (śāsanam) of You (tava)! || 2/27 ||

𑆱𑆫𑇀𑆮𑆳𑆯𑆕𑇀𑆑𑆳𑆯𑆤𑆴𑆁 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆳𑆬𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆵𑆑𑆳𑆬𑆳𑆤𑆬𑆁 𑆠𑆡𑆳
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆳𑆩𑆕𑇀𑆓𑆬𑇀𑆪𑆑𑆬𑇀𑆥𑆳𑆤𑇀𑆠𑆁 𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆁 𑆩𑆳𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆁 𑆤𑆶𑆩𑆂 𑇆𑇒/𑇒𑇘𑇆

सर्वाशङ्काशनिं सर्वालक्ष्मीकालानलं तथा
सर्वामङ्गल्यकल्पान्तं मार्गं माहेश्वरं नुमः ॥२/२८॥

sarvāśaṅkāśaniṃ sarvālakṣmīkālānalaṃ tathā
sarvāmaṅgalyakalpāntaṃ mārgaṃ māheśvaraṃ numaḥ || 2/28 ||

We adore (numaḥ) the Path (mārgam) of Maheśvara or the Great Lord (māhā-īśvaram) (which Path is) the Thunderbolt (which) destroys all doubts (sarva-āśaṅka-aśanim), (and) the Fire (which) burns all distress (sarvā-alakṣmī-kāla-analam), (and) therefore (tathā) the Dissolution of all inauspiciousness --i.e. this Path is His Power, Śakti-- (sarva-amaṅgalya-kalpa-antam).  || 2/28 ||

𑆘𑆪 𑆢𑆼𑆮 𑆤𑆩𑆾 𑆤𑆩𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆠𑆼 𑆱𑆑𑆬𑆁 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆩𑆴𑆢𑆁 𑆠𑆮𑆳𑆯𑇀𑆫𑆴𑆠𑆩𑇀
𑆘𑆓𑆠𑆳𑆁 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆾 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀𑆥𑆫𑆩𑆼𑆑𑆂 𑆯𑆫𑆟𑆳𑆓𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆠𑆼 𑇆𑇒/𑇒𑇙𑇆

जय देव नमो नमो ऽस्तु ते सकलं विश्वमिदं तवाश्रितम्
जगतां परमेश्वरो भवान्परमेकः शरणागतो ऽस्मि ते ॥२/२९॥

jaya deva namo namo 'stu te sakalaṃ viśvamidaṃ tavāśritam
jagatāṃ parameśvaro bhavānparamekaḥ śaraṇāgato 'smi te || 2/29 ||

Let there be (astu) Salutation (namaḥ…namaḥ) to You oh God (deva)! Victory (jaya) to You (te)! This (idam) whole (sakalam) universe (viśvam) is resting (āśritam) in You (tava)! Oh! (You are) the Glorious (bhavān) Supreme Lord (parama-īśvaraḥ) of all the living beings or all the worlds (jagatām); hence (param), I (asmi) alone (ekaḥ) take refuge (śaraṇa-āgataḥ) in You (te)! || 2/29 ||

𑆥𑇀𑆫𑆟𑆪𑆥𑇀𑆫𑆱𑆳𑆢𑆳𑆒𑇀𑆪𑆁 𑆠𑆸𑆠𑆵𑆪𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆱𑆢𑆱𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆼𑆤 𑆨𑆳𑆮𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆳 𑆪𑆳 𑆢𑇀𑆮𑆴𑆠𑆪𑆵 𑆓𑆠𑆴𑆂
𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆇𑆬𑇀𑆬𑆕𑇀𑆔𑇀𑆪 𑆠𑆸𑆠𑆵𑆪𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆤𑆩𑆯𑇀 𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆳𑆪 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆮𑆼 𑇆𑇓/𑇑𑇆

𑆄𑆱𑆶𑆫𑆫𑇀𑆰𑆴𑆘𑆤𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆮𑆠𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆼 𑆘𑆓𑆠𑇀𑆠𑇀𑆫𑆪𑆼
𑆱𑇀𑆮𑆠𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆼 𑆱𑇀𑆮𑆠𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆱𑇀𑆪 𑆪𑆼 𑆠𑆮𑆽𑆮𑆳𑆤𑆶𑆘𑆵𑆮𑆴𑆤𑆂 𑇆𑇓/𑇒𑇆

𑆃𑆯𑆼𑆰𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆒𑆖𑆴𑆠𑆨𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆃𑆤𑆶𑆱𑇀𑆩𑆸𑆠𑆴𑆂
𑆪𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆨𑆮𑆫𑆶𑆘𑆳𑆩𑇀 𑆍𑆑𑆁 𑆨𑆼𑆰𑆘𑆁 𑆠𑆼 𑆱𑆶𑆒𑆳𑆱𑆴𑆤𑆂 𑇆𑇓/𑇓𑇆

𑆱𑆴𑆠𑆳𑆠𑆥𑆠𑇀𑆫𑆁 𑆪𑆱𑇀𑆪𑆼𑆤𑇀𑆢𑆶𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆥𑇀𑆫𑆨𑆳𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑆴𑆠𑆂
𑆖𑆳𑆩𑆫𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆫𑇀𑆣𑆶𑆤𑆵𑆱𑇀𑆫𑆾𑆠𑆂 𑆱 𑆍𑆑𑆂 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆂 𑇆𑇓/𑇔𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆳𑆁 𑆯𑆵𑆠𑆬𑆳𑆩𑇀 𑆍𑆑𑆳𑆁 𑆯𑆶𑆢𑇀𑆣𑆳𑆁 𑆯𑆯𑆴𑆑𑆬𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆮
𑆢𑆸𑆯𑆁 𑆮𑆴𑆠𑆫 𑆩𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆑𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆩𑆸𑆠𑆮𑆳𑆲𑆴𑆤𑆵𑆩𑇀 𑇆𑇓/𑇕𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆖𑇀𑆖𑆴𑆢𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆘𑆬𑆣𑆼𑆯𑇀 𑆖𑇀𑆪𑆶𑆠𑆳𑆂 𑆱𑆁𑆮𑆴𑆠𑇀𑆠𑆴𑆮𑆴𑆥𑇀𑆫𑆶𑆰𑆂
𑆅𑆩𑆳𑆂 𑆑𑆡𑆁 𑆩𑆼 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆤𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆱𑆶𑆤𑇀𑆢𑆫𑆳𑆂 𑇆𑇓/𑇖𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆫𑆳𑆓𑆫𑆱𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆤 𑆩𑆓𑇀𑆤𑆁 𑆲𑆸𑆢𑆪𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆪𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆸𑆢𑆪𑆳 𑆍𑆮 𑆠𑆼 𑇁𑆮𑆘𑇀𑆚𑆱𑇀𑆥𑆢𑆩𑇀 𑆆𑆢𑆸𑆯𑆳𑆂 𑇆𑇓/𑇗𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆟𑆳 𑆨𑆮𑆠𑆳 𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆘𑆳𑆠𑆁 𑆲𑆸𑆢𑆪𑆩𑆼𑆬𑆤𑆩𑇀
𑆥𑇀𑆫𑆳𑆨𑆮𑆵𑆟𑆳𑆁 𑆮𑆴𑆨𑆷𑆠𑆵𑆤𑆳𑆁 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆑𑆂 𑆱 𑆨𑆳𑆘𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇓/𑇘𑇆

𑆲𑆫𑇀𑆰𑆳𑆟𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆡 𑆯𑆾𑆑𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆬𑆳𑆮𑆑𑆂 𑆱𑆩𑆩𑇀
𑆨𑆮𑆢𑇀𑆣𑇀𑆪𑆳𑆤𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆥𑆷𑆫𑆾 𑆤𑆴𑆩𑇀𑆤𑆳𑆟𑆴𑆩𑇀𑆤𑆨𑆶𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑇆𑇓/𑇙𑇆

𑆑𑆼𑆮 𑆤 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆢𑆸𑆯𑆳 𑆠𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆱𑆶𑆒𑆱𑆩𑇀𑆨𑆳𑆫𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆫𑆳
𑆪𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆳𑆣𑆴𑆑𑆼𑆤𑆼𑆯 𑆤 𑆑𑇀𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆫𑆲𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆳 𑇆𑇓/𑇑𑇐𑇆

𑆓𑆫𑇀𑆘𑆳𑆩𑆴 𑆧𑆠 𑆤𑆸𑆠𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆳 𑆩𑆩 𑆩𑆤𑆾𑆫𑆡𑆳𑆂
𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆵 𑆩𑆩𑆽𑆰 𑆔𑆛𑆴𑆠𑆾 𑆪𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆃𑆠𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆫𑆾𑆖𑆤𑆂 𑇆𑇓/𑇑𑇑𑇆

𑆤𑆳𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆁 𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆳 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆤𑆳𑆤𑇀𑆪𑆾 𑆪𑆾𑆓𑆾 𑆮𑆴𑆢𑆳 𑆖 𑆪𑆠𑇀
𑆘𑇀𑆚𑆳𑆤𑆁 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆁 𑆠𑆶 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆽𑆑𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆳 𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆮𑆴𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆠𑆼 𑇆𑇓/𑇑𑇒𑇆

𑆢𑆶𑆫𑇀𑆘𑆪𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆤𑆤𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆱𑆲𑆱𑆽𑆮 𑆠𑆼
𑆲𑆱𑇀𑆠𑆳𑆠𑇀 𑆥𑆬𑆳𑆪𑆴𑆠𑆳 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆮𑆳𑆖𑆴 𑆯𑆯𑇀𑆮𑆖𑇀𑆗𑆴𑆮𑆣𑇀𑆮𑆤𑆴𑆂 𑇆𑇓/𑇑𑇓𑇆

𑆇𑆠𑇀𑆠𑆩𑆂 𑆥𑆶𑆫𑆶𑆰𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆪𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆪𑆶𑆰𑇀𑆩𑆖𑇀𑆗𑆼𑆰𑆮𑆴𑆯𑆼𑆰𑆴𑆠𑆂
𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆩𑆲𑆳𑆥𑆶𑆫𑆶𑆰𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆍𑆑𑆾 𑆤𑆴𑆂𑆯𑆼𑆰𑆥𑆶𑆫𑆶𑆰𑆳𑆯𑇀𑆫𑆪𑆂 𑇆𑇓/𑇑𑇔𑇆

𑆘𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆼 𑆘𑆓𑆢𑇀𑆮𑆤𑇀𑆢𑇀𑆪𑆳 𑆢𑆳𑆱𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆼 𑆘𑆓𑆠𑆳𑆁 𑆮𑆴𑆨𑆾
𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆳𑆫𑇀𑆟𑆮 𑆍𑆮𑆽𑆰 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆑𑇀𑆫𑆵𑆝𑆳𑆩𑆲𑆳𑆱𑆫𑆂 𑇆𑇓/𑇑𑇕𑇆

𑆄𑆱𑆠𑆳𑆁 𑆠𑆳𑆮𑆢𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆪𑆳𑆤𑆴 𑆢𑆽𑆤𑇀𑆪𑆳𑆤𑆵𑆲 𑆨𑆮𑆘𑇀𑆘𑆶𑆰𑆳𑆩𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆵𑆨𑆷𑆪𑆳 𑆅𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑆼𑆤𑆽𑆮 𑆬𑆘𑇀𑆘𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇓/𑇑𑇖𑇆

𑆩𑆠𑇀𑆥𑆫𑆁 𑆤𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆠𑇀𑆫𑆳𑆥𑆴 𑆘𑆳𑆥𑆑𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆠𑆢𑆽𑆑𑇀𑆪𑆠𑆂
𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆼𑆤 𑆘𑆥 𑆅𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆑𑇀𑆰𑆩𑆳𑆬𑆪𑆳 𑆢𑆴𑆯𑆱𑆴 𑆑𑇀𑆮𑆖𑆴𑆠𑇀 𑇆𑇓/𑇑𑇗𑇆

𑆱𑆠𑆾 𑇁𑆮𑆯𑇀𑆪𑆁 𑆥𑆫𑆩𑆱𑆠𑇀 𑆱𑆖𑇀 𑆖 𑆠𑆱𑇀𑆩𑆳𑆠𑇀 𑆥𑆫𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆖𑆳𑆱𑆠𑆂 𑆱𑆠𑆯𑇀 𑆖𑆳𑆤𑇀𑆪𑆱𑇀 𑆠𑆼𑆤𑆳𑆱𑆴 𑆱𑆢𑆱𑆤𑇀𑆩𑆪𑆂 𑇆𑇓/𑇑𑇘𑇆

𑆱𑆲𑆱𑇀𑆫𑆱𑆷𑆫𑇀𑆪𑆑𑆴𑆫𑆟𑆳𑆣𑆴𑆑𑆯𑆶𑆢𑇀𑆣𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆮𑆳𑆤𑇀
𑆃𑆥𑆴 𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆨𑆶𑆮𑆤𑆮𑇀𑆪𑆳𑆥𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆤 𑆢𑆸𑆯𑇀𑆪𑆱𑆼 𑇆𑇓/𑇑𑇙𑇆

𑆘𑆝𑆼 𑆘𑆓𑆠𑆴 𑆖𑆴𑆢𑇀𑆫𑆷𑆥𑆂 𑆑𑆴𑆬 𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆼 𑇁𑆥𑆴 𑆮𑆼𑆢𑆑𑆂
𑆮𑆴𑆨𑆶𑆫𑇀 𑆩𑆴𑆠𑆼 𑆖 𑆪𑆼𑆤𑆳𑆱𑆴 𑆠𑆼𑆤 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆾𑆠𑇀𑆠𑆩𑆾 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑇆𑇓/𑇒𑇐𑇆

𑆃𑆬𑆩𑇀 𑆄𑆑𑇀𑆫𑆤𑇀𑆢𑆴𑆠𑆽𑆫𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆪𑆽𑆫𑇀 𑆅𑆪𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆥𑆶𑆫𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾𑆂
𑆠𑆵𑆮𑇀𑆫𑆁 𑆮𑆴𑆫𑆿𑆩𑆴 𑆪𑆤𑇀 𑆤𑆳𑆡 𑆩𑆶𑆲𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮𑆁 𑆮𑆴𑆢𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑇆𑇓/𑇒𑇑𑇆

𑆱𑆶𑆫𑆱𑆾𑆢𑇀𑆧𑆬𑆳𑆒𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆖𑆠𑆶𑆫𑇀𑆡𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆖𑆥𑆬𑆩𑇀 𑆃𑆱𑆴 𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆩𑆳𑆤𑆱 𑆠𑆠𑇀𑆫𑆳𑆥𑆴 𑆯𑇀𑆬𑆳𑆔𑇀𑆪𑆱𑆼 𑆪𑆠𑆾 𑆨𑆘𑆱𑆼
𑆯𑆫𑆟𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆯𑆫𑆟𑆁 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆨𑆶𑆮𑆤𑆓𑆶𑆫𑆶𑆩𑇀 𑆃𑆩𑇀𑆧𑆴𑆑𑆳𑆑𑆳𑆤𑇀𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇔/𑇑𑇆

𑆇𑆬𑇀𑆬𑆕𑇀𑆔𑇀𑆪 𑆮𑆴𑆮𑆴𑆣𑆢𑆽𑆮𑆠𑆱𑆾𑆥𑆳𑆤𑆑𑇀𑆫𑆩𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆼𑆪 𑆯𑆴𑆮𑆖𑆫𑆟𑆳𑆤𑇀
𑆄𑆯𑇀𑆫𑆴𑆠𑇀𑆪𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆣𑆫𑆠𑆫𑆳𑆁 𑆨𑆷𑆩𑆴𑆁 𑆤𑆳𑆢𑇀𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆇𑆘𑇀𑆙𑆳𑆩𑆴 𑇆𑇔/𑇒𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆪 𑆤𑆴𑆘𑆩𑇀 𑆃𑆣𑇀𑆮𑆳𑆤𑆁 𑆱𑇀𑆡𑆓𑆪𑆠𑆫𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆬𑆾𑆑𑆖𑆫𑆴𑆠𑆳𑆤𑆴
𑆪𑆳𑆮𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆳𑆩𑆴 𑆨𑆓𑆮𑆁𑆱𑇀 𑆠𑆮 𑆱𑆥𑆢𑆴 𑆱𑆢𑆾𑆢𑆴𑆠𑆾 𑆢𑆳𑆱𑆂 𑇆𑇔/𑇓𑇆

𑆯𑆴𑆮 𑆯𑆴𑆮 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾 𑆯𑆕𑇀𑆑𑆫 𑆯𑆫𑆟𑆳𑆓𑆠𑆮𑆠𑇀𑆱𑆬𑆳𑆯𑆶 𑆑𑆶𑆫𑆶 𑆑𑆫𑆶𑆟𑆳𑆩𑇀
𑆠𑆮 𑆖𑆫𑆟𑆑𑆩𑆬𑆪𑆶𑆓𑆬𑆱𑇀𑆩𑆫𑆟𑆥𑆫𑆱𑇀𑆪 𑆲𑆴 𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑆾 𑇁𑆢𑆷𑆫𑆼 𑇆𑇔/𑇔𑇆

𑆠𑆳𑆮𑆑𑆳𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆑𑆩𑆬𑆳𑆱𑆤𑆬𑆵𑆤𑆳 𑆪𑆼 𑆪𑆡𑆳𑆫𑆶𑆖𑆴 𑆘𑆓𑆢𑇀 𑆫𑆖𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴
𑆠𑆼 𑆮𑆴𑆫𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆣𑆴𑆑𑆳𑆫𑆩𑆬𑆼𑆤𑆳𑆬𑆴𑆥𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆮𑆮𑆯𑆩𑇀 𑆆𑆯 𑆲𑆱𑆤𑇀𑆠𑆴 𑇆𑇔/𑇕𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆮𑆥𑆶𑆰𑆾 𑆤 𑆮𑆴𑆨𑆴𑆤𑇀𑆤𑆁 𑆑𑆴𑆁 𑆖𑆤 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆨𑆳𑆠𑆶𑆩𑇀
𑆠𑆠𑇀 𑆱𑆢𑆽𑆮 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆥𑆫𑆴𑆬𑆧𑇀𑆣𑆾 𑇁𑆱𑆵𑆯𑇀𑆮𑆫 𑆥𑇀𑆫𑆑𑆸𑆠𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆢𑆷𑆫𑆂 𑇆𑇔/𑇖𑇆

𑆥𑆳𑆢𑆥𑆕𑇀𑆑𑆘𑆫𑆱𑆁 𑆠𑆮 𑆑𑆼 𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆨𑆼𑆢𑆥𑆫𑇀𑆪𑆶𑆰𑆴𑆠𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆴𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆼𑆠𑆳𑆂
𑆑𑆼 𑆖𑆤𑆳𑆥𑆴 𑆫𑆱𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆶 𑆱𑆣𑇀𑆪𑆾 𑆨𑆳𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆑𑇀𑆰𑆠𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆢𑇀𑆮𑆪𑆯𑆷𑆤𑇀𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇔/𑇗𑇆

𑆤𑆳𑆡 𑆮𑆴𑆢𑇀𑆪𑆶𑆢𑇀 𑆅𑆮 𑆨𑆳𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆳𑆠𑆼 𑆪𑆳 𑆑𑆢𑆳 𑆖𑆤 𑆩𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆢𑆴𑆓𑇀𑆣𑆳
𑆱𑆳 𑆪𑆢𑆴 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆫𑆠𑆫𑆽𑆮 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑆠𑆠𑇀 𑆥𑆷𑆘𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆱𑆴 𑆮𑆴𑆣𑆴𑆮𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆇𑆠𑆳𑆤𑇀𑆪𑆠𑇀 𑇆𑇔/𑇘𑇆

𑆱𑆫𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆪𑆥𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆤 𑆑𑆴𑆁 𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆮𑆱𑇀𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆮𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆪𑆢𑆴 𑆮𑆼𑆠𑆴 𑆩𑆲𑆠𑇀𑆪𑆳
𑆥𑇀𑆫𑆘𑇀𑆚𑆳𑆪 𑆮𑇀𑆪𑆮𑆱𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆠𑇀𑆫 𑆪𑆡𑆽𑆮 𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆠𑆡𑆽𑆮 𑆨𑆮 𑆱𑆶𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆾 𑆩𑆼 𑇆𑇔/𑇙𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆼𑆖𑇀𑆗𑆪𑆽𑆮 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆤𑆴𑆘𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆼 𑆑𑆳𑆫𑆴𑆠𑆂 𑆥𑆢𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆤𑆽𑆮
𑆠𑆠𑇀 𑆑𑆡𑆁 𑆘𑆤𑆮𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆖𑆫𑆳𑆩𑆴 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆢𑆾𑆖𑆴𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆽𑆩𑆴 𑆤 𑆑𑆴𑆁 𑆖𑆴𑆠𑇀 𑇆𑇔/𑇑𑇐𑇆

𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆢𑆼𑆮 𑆲𑆸𑆢𑆴 𑆠𑆼𑆰𑆶 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆾 𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆠𑆼 𑆱𑆶𑆨𑆓𑆨𑆳𑆮 𑆇𑆠𑇀𑆠𑆩𑆂
𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆑𑆡𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆢𑆤𑆴𑆤𑆳𑆢𑆖𑆳𑆠𑆑𑆳 𑆪𑆼𑆤 𑆠𑆼 𑇁𑆥𑆴 𑆱𑆶𑆨𑆓𑆵𑆑𑆸𑆠𑆳𑆯𑇀 𑆖𑆴𑆫𑆩𑇀 𑇆𑇔/𑇑𑇑𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆘𑇀𑆘𑆶𑆰𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆑𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆬𑆵𑆬𑆪𑆳 𑆫𑆳𑆓 𑆍𑆰 𑆥𑆫𑆴𑆥𑆾𑆰𑆩𑇀 𑆄𑆓𑆠𑆂
𑆪𑆢𑇀 𑆮𑆴𑆪𑆾𑆓𑆨𑆶𑆮𑆴 𑆱𑆕𑇀𑆑𑆡𑆳 𑆠𑆡𑆳 𑆱𑆁𑆱𑇀𑆩𑆸𑆠𑆴𑆂 𑆦𑆬𑆠𑆴 𑆱𑆁𑆓𑆩𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆩𑇀 𑇆𑇔/𑇑𑇒𑇆

𑆪𑆾 𑆮𑆴𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆫𑆱𑆱𑆼𑆑𑆮𑆫𑇀𑆣𑆴𑆠𑆂 𑆯𑆕𑇀𑆑𑆫𑆼𑆠𑆴 𑆯𑆠𑆯𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆢𑆵𑆫𑆴𑆠𑆂
𑆯𑆧𑇀𑆢 𑆄𑆮𑆴𑆯𑆠𑆴 𑆠𑆴𑆫𑇀𑆪𑆓𑆳𑆯𑆪𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆪𑆁 𑆤𑆮𑆤𑆮𑆥𑇀𑆫𑆪𑆾𑆘𑆤𑆂 𑇆𑇔/𑇑𑇓𑇆

𑆠𑆼 𑆘𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆩𑆶𑆒𑆩𑆟𑇀𑆝𑆬𑆼 𑆨𑇀𑆫𑆩𑆤𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆪𑆼𑆰𑆶 𑆤𑆴𑆪𑆠𑆁 𑆯𑆴𑆮𑆣𑇀𑆮𑆤𑆴𑆂
𑆪𑆂 𑆯𑆳𑆯𑆵𑆮 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆸𑆠𑆾 𑇁𑆩𑆸𑆠𑆳𑆯𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆶 𑆱𑆁𑆱𑇀𑆫𑆮𑆠𑆴 𑆖𑆳𑆩𑆸𑆠𑆁 𑆥𑆫𑆩𑇀 𑇆𑇔/𑇑𑇔𑇆

𑆥𑆫𑆴𑆱𑆩𑆳𑆥𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆅𑆮𑆾𑆓𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆁 𑆘𑆓𑆢𑇀 𑆮𑆴𑆓𑆬𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆮𑆴𑆫𑆬𑆾 𑆩𑆤𑆱𑆾 𑆩𑆬𑆂
𑆠𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆤𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆶𑆫𑆳𑆫𑇀𑆓𑆬𑆑𑆮𑆳𑆛𑆮𑆴𑆔𑆛𑇀𑆛𑆤𑆩𑇀 𑆃𑆟𑇀𑆮 𑆥𑆴 𑇆𑇔/𑇑𑇕𑇆

𑆱𑆠𑆠𑆦𑆶𑆬𑇀𑆬𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆶𑆒𑆥𑆕𑇀𑆑𑆘𑆾𑆢𑆫𑆮𑆴𑆬𑆾𑆑𑆤𑆬𑆳𑆬𑆱𑆖𑆼𑆠𑆱𑆂
𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑆠𑇀 𑆑𑆶𑆫𑆶 𑆤𑆳𑆡 𑆩𑆤𑆳𑆓𑇀 𑆅𑆮 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆱𑆴 𑆪𑆼𑆤 𑆩𑆩𑆳𑆨𑆴𑆩𑆶𑆒𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆴𑆂 𑇆𑇔/𑇑𑇖𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑆮𑆴𑆨𑆼𑆢𑆩𑆠𑆼𑆫𑇀 𑆃𑆥𑆫𑆁 𑆤𑆶 𑆑𑆴𑆁 𑆱𑆶𑆒𑆩𑇀 𑆅𑆲𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆷𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆥𑆫𑆳
𑆠𑆢𑇀 𑆅𑆲 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆢𑆳𑆱𑆘𑆤𑆱𑇀𑆪 𑆑𑆴𑆁 𑆑𑆶𑆥𑆡𑆩𑇀 𑆍𑆠𑆴 𑆩𑆤𑆂 𑆥𑆫𑆴𑆲𑆸𑆠𑇀𑆪 𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇔/𑇑𑇗𑇆

𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆲 𑆤 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆢𑆳𑆱𑆠𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆑𑆴𑆬 𑆨𑆳𑆘𑆤𑆩𑇀
𑆨𑆮𑆢𑆨𑆼𑆢𑆫𑆱𑆳𑆱𑆮𑆩𑇀 𑆄𑆢𑆫𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆫𑆠𑆁 𑆫𑆱𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆤 𑆖𑆼𑆠𑇀 𑇆𑇔/𑇑𑇘𑇆

𑆤 𑆑𑆴𑆬 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆠𑆴 𑆱𑆠𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆪𑆁 𑆘𑆤𑆱𑇀 𑆠𑆮 𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆢𑇀𑆮𑆪𑆢𑆸𑆰𑇀𑆛𑆴𑆩𑆬𑆵𑆩𑆱𑆂
𑆠𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆮𑆴𑆢𑆳𑆯𑇀𑆫𑆴𑆠𑆮𑆠𑇀𑆱𑆬𑆂 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆄𑆫𑆛𑆴𑆠𑆁 𑆤 𑆯𑆸𑆟𑆾𑆰𑆴 𑆩𑆼 𑇆𑇔/𑇑𑇙𑇆

𑆱𑇀𑆩𑆫𑆱𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆑𑆢𑆳𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆲𑆴𑆠𑆁 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆱𑆿𑆒𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆥𑆴 𑆩𑆪𑆳𑆫𑇀𑆡𑆴𑆠𑆩𑇀
𑆱𑆠𑆠𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆫𑆵𑆑𑇀𑆰𑆟𑆳𑆩𑆸𑆠𑆩𑆨𑆵𑆰𑇀𑆛𑆩𑆬𑆁 𑆩𑆩 𑆢𑆼𑆲𑆴 𑆠𑆠𑇀 𑇆𑇔/𑇒𑇐𑇆

𑆑𑆴𑆬 𑆪𑆢𑆽𑆮 𑆯𑆴𑆮𑆳𑆣𑇀𑆮𑆤𑆴 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆼 𑆑𑆸𑆠𑆥𑆢𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆩𑆲𑆼𑆯 𑆠𑆮𑆼𑆖𑇀𑆗𑆪𑆳
𑆯𑆶𑆨𑆯𑆠𑆳𑆤𑇀𑆪𑆶𑆢𑆴𑆠𑆳𑆤𑆴 𑆠𑆢𑆽𑆮 𑆩𑆼 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆫𑆁 𑆩𑆸𑆓𑆪𑆼 𑆨𑆮𑆠𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾 𑇆𑇔/𑇒𑇑𑇆

𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆱𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆪𑆩𑇀 𑆍𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆮𑆱𑇀𑆮𑆳𑆁𑆯𑇀 𑆖𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆩𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆸𑆠𑆴𑆨𑆴𑆂 𑆱𑆲 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆽𑆂
𑆑𑆳𑆥𑆴 𑆱𑆳 𑆮𑆴𑆘𑆪𑆠𑆼 𑆯𑆴𑆮𑆫𑆳𑆠𑇀𑆫𑆴𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆥𑇀𑆫𑆨𑆳𑆥𑇀𑆫𑆱𑆫𑆨𑆳𑆱𑇀𑆮𑆫𑆫𑆷𑆥𑆳 𑇆𑇔/𑇒𑇒𑇆

𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆥𑆳𑆫𑇀𑆘𑆴𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆰𑆶 𑆬𑆾𑆑𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆣𑆴𑆥𑆠𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆫𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫 𑆩𑆤𑇀𑆪𑆼
𑆤𑆵𑆫𑆱𑆁 𑆠𑆢𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆤𑆳𑆩𑆸𑆠𑆫𑆱𑆼𑆤 𑆮𑆴𑆲𑆵𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇔/𑇒𑇓𑇆

𑆧𑆠 𑆤𑆳𑆡 𑆢𑆸𑆞𑆾 𑇁𑆪𑆩𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆧𑆤𑇀𑆣𑆾 𑆨𑆮𑆢𑆒𑇀𑆪𑆳𑆠𑆴𑆩𑆪𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆽𑆮 𑆑𑆺𑆥𑇀𑆠𑆂
𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆪𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆡𑆩𑆳𑆤𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆩𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆣𑆵𑆫𑇀𑆪 𑆯𑇀𑆬𑆡𑆠𑆼 𑆤 𑆬𑆼𑆯𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑇆𑇔/𑇒𑇔𑇆

𑆩𑆲𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆫𑆼𑆯 𑆥𑆷𑆘𑇀𑆪𑆩𑆳𑆤𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑆴𑆯𑆁 𑆠𑆴𑆰𑇀𑆜𑆱𑆴 𑆥𑆷𑆘𑆑𑆽𑆑𑆫𑆷𑆥𑆂
𑆧𑆲𑆴𑆫𑆤𑇀𑆠𑆫𑆥𑆵𑆲 𑆢𑆸𑆯𑇀𑆪𑆩𑆳𑆤𑆂 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆱𑆴 𑆢𑇀𑆫𑆰𑇀𑆛𑆸𑆯𑆫𑆵𑆫 𑆍𑆮 𑆯𑆯𑇀𑆮𑆠𑇀 𑇆𑇔/𑇒𑇕𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆧𑆬𑆤𑆴𑆢𑆼𑆯𑆤𑆳𑆒𑇀𑆪𑆁 𑆥𑆚𑇀𑆖𑆩𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆥𑆢𑇀𑆩𑆱𑆩𑇀𑆥𑆫𑇀𑆑𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆱𑆕𑇀𑆓𑆴𑆤𑆩𑇀
𑆓𑆬𑆼𑆥𑆳𑆢𑆴𑆑𑆪𑆳 𑆤𑆳𑆡 𑆩𑆳𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆮𑆼𑆯𑇀𑆩 𑆥𑇀𑆫𑆮𑆼𑆯𑆪 𑇆𑇕/𑇑𑇆

𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆘𑆫𑆘𑆾𑆫𑆳𑆘𑆴𑆫𑆚𑇀𑆘𑆴𑆠𑆩𑆷𑆫𑇀𑆣𑆘𑆂
𑆃𑆥𑆳𑆫𑆫𑆨𑆱𑆳𑆫𑆧𑇀𑆣𑆤𑆫𑇀𑆠𑆤𑆂 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆑𑆢𑆳 𑇆𑇕/𑇒𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀 𑆍𑆑𑆤𑆳𑆡𑆾 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆅𑆪𑆢𑇀 𑆍𑆮𑆳𑆫𑇀𑆡𑆪𑆼 𑆱𑆢𑆳
𑆠𑇀𑆮𑆢𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀𑆮𑆱𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆩𑆷𑆑𑆾 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆁 𑆩𑆳𑆤𑇀𑆪𑆡𑆳 𑆧𑆶𑆣𑆂 𑇆𑇕/𑇓𑇆

𑆃𑆲𑆾 𑆱𑆶𑆣𑆳𑆤𑆴𑆣𑆼 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆲𑆾 𑆩𑆸𑆰𑇀𑆛 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆬𑆾𑆖𑆤
𑆃𑆲𑆾 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆾 𑆮𑆴𑆫𑆷𑆥𑆑𑇀𑆰𑆼𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆤𑆸𑆠𑇀𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆄𑆫𑆛𑆤𑇀 𑇆𑇕/𑇔𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆥𑆢𑇀𑆩𑆱𑆁𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆥𑆫𑆴𑆩𑆵𑆬𑆴𑆠𑆬𑆾𑆖𑆤𑆂
𑆮𑆴𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆼𑆪𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆢𑆴𑆫𑆳𑆩𑆢𑆔𑆷𑆫𑇀𑆟𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇕/𑇕𑇆

𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑆨𑆷𑆨𑆸𑆢𑇀 𑆨𑆶𑆮𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆮𑆱𑆼𑆪𑆁 𑆑𑇀𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆱𑆳
𑆤𑆴𑆫𑆤𑇀𑆠𑆫𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆬𑆳𑆥𑆩𑆪𑆵 𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆩𑆲𑆳𑆫𑆱𑆳 𑇆𑇕/𑇖𑇆

𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆢𑆼𑆮𑆵𑆱𑆩𑆼𑆠𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆄𑆱𑆿𑆣𑆳𑆢𑆳 𑆖 𑆓𑆾𑆥𑆶𑆫𑆳𑆠𑇀
𑆧𑆲𑆶𑆫𑆷𑆥𑆂 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆱𑇀 𑆠𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆮𑆳𑆱𑇀𑆠𑆮𑇀𑆪𑆂 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆥𑆶𑆫𑆼 𑇆𑇕/𑇗𑇆

𑆱𑆩𑆶𑆬𑇀𑆬𑆱𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆳𑆤𑆶𑆩𑆫𑆵𑆖𑆪𑆂
𑆮𑆴𑆑𑆱𑆠𑇀𑆮𑆼𑆰 𑆪𑆳𑆮𑆤𑇀 𑆩𑆼 𑆲𑆸𑆠𑇀𑆥𑆢𑇀𑆩𑆂 𑆥𑆷𑆘𑆤𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑇆𑇕/𑇘𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆱𑆵𑆢 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆪𑆼𑆤 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆢𑆼 𑆥𑆠𑆴𑆠𑆁 𑆱𑆢𑆳
𑆩𑆤𑆾 𑆩𑆼 𑆠𑆠𑇀𑆠𑆢𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑇀𑆪 𑆑𑇀𑆰𑆵𑆮𑆼𑆢𑇀 𑆅𑆮 𑆓𑆬𑆼𑆢𑇀 𑆅𑆮 𑇆𑇕/𑇙𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆲𑆫𑇀𑆰𑆳𑆢𑇀 𑆮𑆳𑆡 𑆯𑆾𑆑𑆳𑆢𑇀 𑆮𑆳 𑆪𑆢𑆴 𑆑𑆶𑆕𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆣𑆛𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴
𑆧𑆳𑆲𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆢𑇀 𑆨𑆳𑆮𑆳𑆠𑇀 𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆵𑆨𑆮 𑆩𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾 𑇆𑇕/𑇑𑇐𑇆

𑆧𑆲𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑆠𑇀 𑆱𑇀𑆪𑆤𑇀𑆢𑆩𑆳𑆤𑆁 𑆱𑆢𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼
𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆘𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆳𑆩𑆸𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆠𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆯𑆵𑆠𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇕/𑇑𑇑𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆱𑆁𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑆫𑆱𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀𑆤𑆴𑆩𑆘𑇀𑆘𑆤𑆩𑇀
𑆑𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆬𑆕𑇀𑆔𑆵 𑆨𑆾𑆓𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆱𑆢𑆳 𑇆𑇕/𑇑𑇒𑇆

𑆤𑆴𑆮𑆼𑆢𑆴𑆠𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆳𑆢𑆠𑇀𑆱𑇀𑆮 𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑆴 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆩𑆪𑆳
𑆄𑆢𑆳𑆪 𑆖𑆳𑆩𑆸𑆠𑆵𑆑𑆸𑆠𑇀𑆪 𑆨𑆶𑆕𑇀𑆑𑇀𑆰𑇀𑆮 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆘𑆤𑆽𑆂 𑆱𑆩𑆩𑇀 𑇆𑇕/𑇑𑇓𑇆

𑆃𑆯𑆼𑆰𑆨𑆶𑆮𑆤𑆳𑆲𑆳𑆫𑆤𑆴𑆠𑇀𑆪𑆠𑆸𑆥𑇀𑆠𑆂 𑆱𑆶𑆒𑆳𑆱𑆤𑆩𑇀
𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆓𑆸𑆲𑆳𑆟 𑆢𑆳𑆱𑆼𑆰𑆶 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆳𑆢𑆳𑆬𑆾𑆑𑆤𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀 𑇆𑇕/𑇑𑇔𑇆

𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆖𑆩𑆠𑇀𑆑𑆳𑆫𑆖𑆫𑇀𑆮𑆟𑆳𑆩𑆵𑆬𑆴𑆠𑆼𑆑𑇀𑆰𑆟𑆂
𑆤𑆩𑆾 𑆩𑆲𑇀𑆪𑆁 𑆯𑆴𑆮𑆳𑆪𑆼𑆠𑆴 𑆥𑆷𑆘𑆪𑆩𑇀 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆠𑆸𑆟𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑇆𑇕/𑇑𑇕𑇆

𑆃𑆥𑆴 𑆬𑆧𑇀𑆣𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆳𑆮𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆾𑆬𑇀𑆬𑆳𑆱𑆩𑆪𑆁 𑆘𑆓𑆠𑇀
𑆥𑆯𑇀𑆪𑆤𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆳𑆨𑆾𑆓𑆽𑆫𑇀 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆪𑆾𑆘𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇕/𑇑𑇖𑇆

𑆄𑆑𑆳𑆩𑇀𑆑𑇀𑆰𑆟𑆵𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆫𑆁 𑆪𑆼𑆤 𑆤𑆳𑆡 𑆤 𑆮𑆴𑆢𑇀𑆪𑆠𑆼
𑆠𑆮 𑆠𑆼𑆤𑆳𑆢𑇀𑆮𑆴𑆠𑆵𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆁 𑆪𑆠𑇀 𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆠𑆳 𑇆𑇕/𑇑𑇗𑇆

𑆲𑆱𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆤𑆸𑆠𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆫𑆳𑆓𑆢𑇀𑆮𑆼𑆰𑆳𑆢𑆴 𑆨𑆶𑆘𑇀𑆪𑆠𑆼
𑆥𑆵𑆪𑆠𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆥𑆵𑆪𑆷𑆰𑆫𑆱𑆱𑇀 𑆠𑆠𑇀 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆤𑆶𑆪𑆳𑆁 𑆥𑆢𑆩𑇀 𑇆𑇕/𑇑𑇘𑇆

𑆠𑆠𑇀 𑆠𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆳𑆩𑆾𑆢𑆠𑇀𑆮𑆖𑇀𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳𑆑𑆶𑆱𑆶𑆩𑆮𑆳𑆱𑆤𑆳 𑆢𑆸𑆞𑆠𑆳𑆩𑇀
𑆍𑆠𑆶 𑆩𑆩 𑆩𑆤𑆱𑆴 𑆪𑆳𑆮𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆯𑇀𑆪𑆠𑆶 𑆢𑆶𑆫𑇀𑆮𑆳𑆱𑆤𑆳𑆓𑆤𑇀𑆣𑆂 𑇆𑇕/𑇑𑇙𑇆

𑆑𑇀𑆮 𑆤𑆶 𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑆴𑆰𑆶 𑆫𑆳𑆓𑆂 𑆑𑇀𑆮 𑆖 𑆲𑆫𑆖𑆫𑆟𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆘𑆼𑆰𑆶 𑆫𑆳𑆓𑆴𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀
𑆅𑆠𑇀𑆡𑆁 𑆮𑆴𑆫𑆾𑆣𑆫𑆱𑆴𑆑𑆁 𑆧𑆾𑆣𑆪 𑆲𑆴𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆫 𑆩𑆼 𑆲𑆸𑆢𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇕/𑇒𑇐𑇆

𑆮𑆴𑆖𑆫𑆤𑇀 𑆪𑆾𑆓𑆢𑆯𑆳𑆱𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆮𑇀𑆪𑆳𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆴𑆮𑆫𑇀𑆠𑆩𑆳𑆤𑆾 𑇁𑆥𑆴
𑆠𑇀𑆮𑆖𑇀𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳𑆩𑆢𑆴𑆫𑆳𑆩𑆢𑆠𑆫𑆬𑆵𑆑𑆸𑆠𑆲𑆸𑆢𑆪 𑆍𑆮 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇕/𑇒𑇑𑇆

𑆮𑆳𑆖𑆴 𑆩𑆤𑆾𑆩𑆠𑆴𑆰𑆶 𑆠𑆡𑆳 𑆯𑆫𑆵𑆫𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆳𑆱𑆶 𑆑𑆫𑆟𑆫𑆖𑆴𑆠𑆳𑆱𑆶
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑇀𑆫 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳 𑆩𑆼 𑆥𑆶𑆫𑆂𑆱𑆫𑆾 𑆨𑆮𑆠𑆶 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆂 𑇆𑇕/𑇒𑇒𑇆

𑆯𑆴𑆮𑆯𑆴𑆮𑆯𑆴𑆮𑆼𑆠𑆴 𑆤𑆳𑆩𑆤𑆴 𑆠𑆮 𑆤𑆴𑆫𑆮𑆣𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆘𑆥𑇀𑆪𑆩𑆳𑆤𑆼 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀
𑆄𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆪𑆤𑇀 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆁 𑆑𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆩𑆲𑆳𑆫𑆱𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆶𑆤𑆫𑆶𑆑𑇀𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇕/𑇒𑇓𑇆

𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆢𑆤𑆤𑇀𑆠𑆖𑆴𑆢𑆳𑆠𑇀𑆩𑆑𑆮𑆴𑆰𑇀𑆛𑆥𑆼 𑆥𑆫𑆴𑆤𑆴𑆥𑆵𑆠𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆘𑆝𑆳𑆣𑇀𑆮𑆤𑆴
𑆃𑆓𑆟𑆴𑆠𑆳𑆥𑆫𑆖𑆴𑆤𑇀𑆩𑆪𑆓𑆟𑇀𑆝𑆴𑆑𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆮𑆴𑆖𑆫𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆨𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆫𑇀𑆖𑆴𑆠𑆳 𑇆𑇕/𑇒𑇔𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆮𑆥𑆶𑆰𑆴 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆛𑆨𑆳𑆱𑆴𑆤𑆴 𑆯𑆳𑆯𑇀𑆮𑆠𑆼 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆴𑆑𑆸𑆠𑆼 𑆤 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆥𑆪𑆶𑆘𑇀𑆪𑆠𑆼
𑆅𑆠𑆴 𑆩𑆠𑆴𑆂 𑆱𑆶𑆢𑆸𑆞𑆳 𑆨𑆮𑆠𑆳𑆠𑇀 𑆥𑆫𑆁 𑆩𑆩 𑆨𑆮𑆖𑇀𑆖𑆫𑆟𑆳𑆧𑇀𑆘𑆫𑆘𑆂 𑆯𑆶𑆖𑆼𑆂 𑇆𑇕/𑇒𑇕𑇆

𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆑𑆢𑆳𑆖𑆤 𑆖𑆼𑆠𑆱𑆴 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆠𑆴 𑆠𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆢𑆁𑆔𑇀𑆫𑆴𑆠𑆬𑆱𑇀𑆥𑆸𑆯𑆳𑆩𑇀
𑆓𑆬𑆠𑆴 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆩𑆴𑆢𑆁 𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑆫𑆱𑆴 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆁 𑆢𑆴𑆯 𑆩𑆼 𑆱𑆢𑆳 𑇆𑇕/𑇒𑇖𑇆

𑆃𑆣𑇀𑆮𑆮𑆴𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆟𑆳𑆒𑇀𑆪𑆁 𑆱𑆱𑇀𑆡𑆩𑇀 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆯𑆳𑆤 𑆮𑆴𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆱𑇀𑆪 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆳 𑆩𑆩
𑆤𑆴𑆧𑆴𑆝𑆁 𑆠𑆥𑇀𑆪𑆩𑆳𑆤𑆱𑇀𑆪 𑆱𑆢𑆳 𑆨𑆷𑆪𑆳 𑆢𑆸𑆯𑆂 𑆥𑆢𑆩𑇀 𑇆𑇖/𑇑𑇆

𑆮𑆴𑆪𑆾𑆓𑆱𑆳𑆫𑆼 𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆴𑆪𑆼𑆟 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆟𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆳
𑆃𑆮𑆴𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆂 𑆱𑆢𑆽𑆮 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆘𑆓𑆠𑆳𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆪𑆾𑆘𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇖/𑇒𑇆

𑆑𑆳𑆪𑆮𑆳𑆕𑇀𑆩𑆤𑆱𑆽𑆫𑇀 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆪𑆳𑆩𑆴 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑆠𑇀
𑆅𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰 𑆥𑆫𑆩𑆳𑆫𑇀𑆡𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆱𑆢𑆳 𑇆𑇖/𑇓𑇆

𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆾 𑆩𑆲𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆾 𑆪𑆢𑇀𑆮𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆳𑆁𑆱𑇀 𑆠𑆡𑆳
𑆨𑆮𑆠𑇀𑆱𑇀𑆠𑆶𑆠𑆴𑆑𑆫𑆵 𑆨𑆷𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆤𑆶𑆫𑆷𑆥𑆽𑆮 𑆮𑆳𑆕𑇀 𑆩𑆩 𑇆𑇖/𑇔𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆳𑆮𑆼𑆯𑆠𑆂 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆤𑇀 𑆨𑆳𑆮𑆁 𑆨𑆳𑆮𑆁 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆩𑇀
𑆮𑆴𑆖𑆫𑆼𑆪𑆁 𑆤𑆴𑆫𑆳𑆑𑆳𑆕𑇀𑆑𑇀𑆰𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆲𑆫𑇀𑆰𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇖/𑇕𑇆

𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆨𑆮𑆠𑆂 𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆩𑇀 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆘𑆓𑆠𑇀
𑆠𑆳𑆮𑆠𑆽𑆮𑆳𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆱𑆤𑇀𑆠𑆶𑆰𑇀𑆛𑆱𑇀 𑆠𑆠𑆾 𑆤 𑆥𑆫𑆴𑆒𑆴𑆢𑇀𑆪𑆱𑆼 𑇆𑇖/𑇖𑇆

𑆮𑆴𑆬𑆵𑆪𑆩𑆳𑆤𑆳𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆪𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆮𑇀𑆪𑆾𑆩𑇀𑆤𑆴 𑆩𑆼𑆔𑆬𑆮𑆳 𑆅𑆮
𑆨𑆳𑆮𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆳𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆯𑆯𑇀𑆮𑆠𑇀 𑆑𑇀𑆫𑆩𑆤𑆽𑆫𑇀𑆩𑆬𑇀𑆪𑆓𑆳𑆩𑆴𑆤𑆂 𑇆𑇖/𑇗𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆥𑇀𑆫𑆨𑆳𑆥𑇀𑆫𑆱𑆫𑆣𑇀𑆮𑆱𑇀𑆠𑆳𑆥𑆫𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆣𑇀𑆮𑆳𑆤𑇀𑆠𑆱𑆤𑇀𑆠𑆠𑆴𑆂
𑆱𑆤𑇀𑆠𑆠𑆁 𑆨𑆳𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆨𑆮𑆩𑆣𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆟𑆴𑆂 𑇆𑇖/𑇘𑇆

𑆑𑆳𑆁 𑆨𑆷𑆩𑆴𑆑𑆳𑆁 𑆤𑆳𑆣𑆴𑆯𑆼𑆰𑆼 𑆑𑆴𑆁 𑆠𑆠𑇀 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆪𑆤𑇀 𑆤 𑆠𑆼 𑆮𑆥𑆶𑆂
𑆯𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆱𑇀 𑆠𑆼𑆤𑆳𑆥𑇀𑆫𑆪𑆳𑆱𑆼𑆤 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆳𑆥𑇀𑆤𑆶𑆪𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇖/𑇙𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆕𑇀𑆓𑆥𑆫𑆴𑆰𑇀𑆮𑆕𑇀𑆓𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆼𑆖𑇀𑆗𑆪𑆽𑆮 𑆩𑆼
𑆔𑆛𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆪𑆠𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆠𑆼 𑆑𑆴𑆁 𑆤𑆳𑆡 𑆤 𑆘𑆴𑆠𑆁 𑆩𑆪𑆳 𑇆𑇖/𑇑𑇐𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆵𑆨𑆮 𑆤𑆳𑆤𑇀𑆪𑆳𑆨𑆴𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆫𑇀𑆡𑆤𑆳𑆨𑆴𑆂 𑆑𑆢𑆫𑇀𑆡𑆤𑆳𑆂
𑆑𑆶𑆫𑇀𑆩𑆱𑇀 𑆠𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆠𑆳𑆩𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆩𑆸𑆓𑆪𑆳𑆩𑆲𑆼 𑇆𑇖/𑇑𑇑𑇆

𑆮𑆴𑆣𑆶𑆫𑆮𑆴𑆘𑆪𑆤𑆳𑆩𑆣𑆼𑆪𑆁 𑆱𑆥𑇀𑆠𑆩𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆠𑇀𑆮𑆪𑇀𑆪𑇀 𑆄𑆤𑆤𑇀𑆢𑆱𑆫𑆱𑇀𑆮𑆠𑆴 𑆱𑆩𑆫𑆱𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆍𑆠𑇀𑆪 𑆤𑆳𑆡 𑆩𑆩 𑆖𑆼𑆠𑆂
𑆥𑆫𑆴𑆲𑆫𑆠𑆶 𑆱𑆑𑆸𑆢𑇀 𑆅𑆪𑆤𑇀𑆠𑆁 𑆨𑆼𑆢𑆳𑆣𑆵𑆤𑆁 𑆩𑆲𑆳𑆤𑆫𑇀𑆡𑆩𑇀 𑇆𑇗/𑇑𑇆

𑆍𑆠𑆤𑇀 𑆩𑆩 𑆤 𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆅𑆠𑆴 𑆫𑆳𑆓𑆢𑇀𑆮𑆼𑆰𑆳𑆢𑆴𑆤𑆴𑆓𑆝𑆢𑆸𑆞𑆩𑆷𑆬𑆼
𑆤𑆳𑆡 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆠𑆽𑆑𑇀𑆪𑆥𑇀𑆫𑆠𑇀𑆪𑆪𑆥𑆫𑆯𑆶𑆂 𑆥𑆠𑆠𑇀𑆮𑆤𑇀𑆠𑆂 𑇆𑇗/𑇒𑇆

𑆓𑆬𑆠𑆶 𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆑𑆬𑆕𑇀𑆑𑆳𑆮𑆬𑆵 𑆱𑆩𑆶𑆬𑇀𑆬𑆱𑆠𑆶 𑆲𑆸𑆢𑆴 𑆤𑆴𑆫𑆫𑇀𑆓𑆬𑆠𑆳
𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆄𑆤𑆤𑇀𑆢𑆫𑆱𑆥𑇀𑆬𑆶𑆠𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆩𑆪𑆵 𑆩𑆷𑆫𑇀𑆠𑆴𑆂 𑇆𑇗/𑇓𑇆

𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑆴𑆩𑆪𑆨𑆮𑆳𑆟𑇀𑆝𑆑𑆬𑆶𑆜𑆴𑆠𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆳𑆮𑆤𑆳𑆩𑇀𑆧𑆴𑆑𑆳 𑆠𑆽𑆱𑇀 𑆠𑆽𑆂
𑆄𑆥𑇀𑆪𑆳𑆪𑆪𑆠𑆶 𑆫𑆱𑆽𑆫𑇀 𑆩𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆮𑆸𑆢𑇀𑆣𑆥𑆑𑇀𑆰𑆾 𑆪𑆡𑆳 𑆨𑆮𑆳𑆩𑆴 𑆒𑆓𑆂 𑇆𑇗/𑇔𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆖𑇀𑆖𑆫𑆟𑆨𑆳𑆮𑆤𑆳𑆩𑆸𑆠𑆫𑆱𑆱𑆳𑆫𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆤𑆽𑆥𑆶𑆟𑆁 𑆬𑆨𑆠𑆳𑆩𑇀
𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆁 𑆤𑆴𑆂𑆯𑆼𑆰𑆴𑆠𑆮𑆴𑆰𑆪𑆮𑆴𑆰𑆳𑆱𑆕𑇀𑆓𑆮𑆳𑆱𑆤𑆳𑆮𑆣𑆴 𑆩𑆼 𑇆𑇗/𑇕𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆠𑆥𑆤𑆢𑆵𑆣𑆴𑆠𑆴𑆱𑆁𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆮𑆯𑆳𑆤𑇀 𑆩𑆩𑆽𑆰 𑆢𑆷𑆫𑆠𑆫𑆩𑇀
𑆖𑆼𑆠𑆾𑆩𑆟𑆴𑆫𑇀 𑆮𑆴𑆩𑆷𑆚𑇀𑆖𑆠𑆶𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑆴𑆑𑆠𑆥𑇀𑆠𑆮𑆲𑇀𑆤𑆴𑆑𑆟𑆳𑆤𑇀 𑇆𑇗/𑇖𑇆

𑆠𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆥𑆢𑆼 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆁 𑆱𑆠𑆠𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆯𑇀𑆬𑆾𑆑𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆠𑇀𑆪𑆶𑆖𑇀𑆖𑆽𑆂
𑆲𑆫𑆴𑆲𑆫𑇀𑆪𑆯𑇀𑆮𑆮𑆴𑆫𑆴𑆚𑇀𑆖𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆧𑆲𑆴𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆵𑆑𑇀𑆰𑆤𑇀𑆠𑆼 𑇆𑇗/𑇗𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆢𑆘𑆤𑆴𑆠𑆮𑆴𑆨𑇀𑆫𑆩𑆮𑆯𑆼𑆤 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆑𑆬𑆁 𑆑𑆫𑆟𑆽𑆂
𑆯𑆴𑆮𑆩𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆬𑆾𑆑𑆁 𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆳𑆯𑇀 𑆖 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆪𑆵 𑆱𑆑𑆬𑆳𑆂 𑇆𑇗/𑇘𑇆

𑆩𑆳𑆩𑆑𑆩𑆤𑆾𑆓𑆸𑆲𑆵𑆠𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆑𑆶𑆬𑆳𑆕𑇀𑆓𑆤𑆳𑆟𑆴𑆩𑆳𑆢𑆴𑆱𑆶𑆠𑆳𑆤𑇀
𑆱𑆷𑆠𑇀𑆮𑆳 𑆱𑆶𑆧𑆢𑇀𑆣𑆩𑆷𑆬𑆳 𑆩𑆩𑆼𑆠𑆴 𑆧𑆶𑆢𑇀𑆣𑆴𑆁 𑆢𑆸𑆞𑆵𑆑𑆶𑆫𑆶𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇗/𑇙𑇆

𑆃𑆬𑆿𑆑𑆴𑆑𑆾𑆢𑇀𑆧𑆬𑆤𑆳𑆒𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆰𑇀𑆛𑆩𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆪𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆳𑆢𑆬𑆮 𑆆𑆯𑇀𑆮𑆫𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆾 𑆪𑆳 𑆖 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆅𑆮 𑆩𑆳𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆼𑆪𑆶𑆰𑆵
𑆠𑆿 𑆥𑆫𑆱𑇀𑆥𑆫𑆱𑆩𑆤𑇀𑆮𑆴𑆠𑆿 𑆑𑆢𑆳 𑆠𑆳𑆢𑆸𑆯𑆼 𑆮𑆥𑆶𑆰𑆴 𑆫𑆷𑆞𑆴𑆩𑇀 𑆍𑆰𑇀𑆪𑆠𑆂 𑇆𑇘/𑇑𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆠𑇀𑆮𑆥𑆫𑆴𑆖𑆫𑇀𑆮𑆟𑆘𑆤𑇀𑆩𑆳 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆢𑆼𑆠𑆶 𑆥𑆫𑆴𑆠𑆾𑆰𑆫𑆱𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆠𑆂
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆑𑆳𑆬𑆩𑇀 𑆅𑆲 𑆩𑆼 𑆥𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆘𑇀𑆚𑆳𑆤𑆪𑆾𑆓𑆩𑆲𑆴𑆩𑆳𑆢𑆴 𑆮𑆴𑆢𑆷𑆫𑆼 𑇆𑇘/𑇒𑇆

𑆬𑆾𑆑𑆮𑆢𑇀𑆨𑆮𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆼𑆰𑆶 𑆱𑇀𑆦𑆵𑆠 𑆍𑆮 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆥𑆫𑆴𑆠𑆫𑇀𑆰𑆂
𑆑𑆼𑆮𑆬𑆁 𑆠𑆮 𑆯𑆫𑆵𑆫𑆠𑆪𑆽𑆠𑆳𑆤𑇀+ 𑆬𑆾𑆑𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆂 𑇆𑇘/𑇓𑇆

𑆢𑆼𑆲𑆨𑆷𑆩𑆴𑆰𑆶 𑆠𑆡𑆳 𑆩𑆤𑆱𑆴 𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆟𑆮𑆫𑇀𑆠𑇀𑆩𑆤𑆴 𑆖 𑆨𑆼𑆢𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆼𑆠𑆼
𑆱𑆁𑆮𑆴𑆢𑆂 𑆥𑆡𑆴𑆰𑆶 𑆠𑆼𑆰𑆶 𑆖 𑆠𑆼𑆤 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳 𑆩𑆩 𑆨𑆮 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆛𑆫𑆷𑆥𑆂 𑇆𑇘/𑇔𑇆

𑆤𑆴𑆘𑆤𑆴𑆘𑆼𑆰𑆶 𑆥𑆢𑆼𑆰𑆶 𑆥𑆠𑆤𑇀𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆅𑆩𑆳𑆂 𑆑𑆫𑆟𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆪 𑆇𑆬𑇀𑆬𑆱𑆴𑆠𑆳 𑆩𑆩
𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑆥𑆵𑆯 𑆩𑆤𑆳𑆓𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆩𑆽𑆮 𑆨𑆷𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆮𑆴𑆨𑆼𑆢𑆫𑆱𑆑𑇀𑆰𑆠𑆴𑆱𑆳𑆲𑆱𑆩𑇀 𑇆𑇘/𑇕𑇆

𑆬𑆔𑆶𑆩𑆱𑆸𑆟𑆱𑆴𑆠𑆳𑆖𑇀𑆗𑆯𑆵𑆠𑆬𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆳𑆮𑆼𑆯𑆮𑆯𑆼𑆤 𑆨𑆳𑆮𑆪𑆤𑇀
𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆥𑆢𑆳𑆫𑇀𑆡𑆥𑆢𑇀𑆣𑆠𑆼𑆫𑇀 𑆮𑇀𑆪𑆮𑆲𑆳𑆫𑆳𑆤𑇀 𑆃𑆠𑆴𑆮𑆫𑇀𑆠𑆪𑆼𑆪 𑆠𑆳𑆤𑇀 𑇆𑇘/𑇖𑇆

𑆮𑆴𑆑𑆱𑆠𑆶 𑆱𑇀𑆮𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆨𑆮𑆢𑆳𑆠𑇀𑆩𑆑𑆁 𑆱𑆩𑆶𑆥𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆘𑆓𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆩𑆩𑆳𑆕𑇀𑆓𑆠𑆳𑆩𑇀
𑆮𑇀𑆫𑆘𑆠𑆶 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆁 𑆢𑇀𑆮𑆪𑆮𑆬𑇀𑆓𑆴𑆠𑆁 𑆱𑇀𑆩𑆸𑆠𑆴𑆥𑆡𑆾𑆥𑆓𑆩𑆼 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑆶𑆥𑆳𑆒𑇀𑆪𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇘/𑇗𑇆

𑆱𑆩𑆶𑆢𑆴𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑆳𑆢𑆸𑆯𑆠𑆳𑆮𑆑𑆳𑆤𑆤 𑆮𑆴𑆬𑆾𑆑 𑆥𑆫𑆳𑆩𑆸𑆠𑆱𑆩𑇀𑆥𑇀𑆬𑆮𑆂
𑆩𑆩 𑆔𑆛𑆼𑆠 𑆪𑆡𑆳 𑆨𑆮𑆢𑆢𑇀𑆮𑆪𑆳𑆥𑇀𑆫𑆡𑆤𑆔𑆾𑆫𑆢𑆫𑆵𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑆟𑆩𑇀 𑇆𑇘/𑇘𑇆

𑆃𑆥𑆴 𑆑𑆢𑆳𑆖𑆤 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆱𑆕𑇀𑆓𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆑𑆟𑆳𑆖𑇀𑆗𑆶𑆫𑆟𑆼𑆤 𑆠𑆤𑆵𑆪𑆱𑆳
𑆱𑆑𑆬𑆬𑆾𑆑𑆱𑆶𑆒𑆼𑆰𑆶 𑆥𑆫𑆳𑆕𑇀𑆩𑆶𑆒𑆾 𑆤 𑆨𑆮𑆴𑆠𑆳𑆱𑇀𑆩𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆨𑆪𑆖𑇀𑆪𑆶𑆠 𑆍𑆮 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑇆𑇘/𑇙𑇆

𑆱𑆠𑆠𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆮𑆖𑇀𑆖𑆫𑆟𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆘𑆳𑆑𑆫𑆖𑆫𑆱𑇀𑆪 𑆲𑆴 𑆲𑆁𑆱𑆮𑆫𑆱𑇀𑆪 𑆩𑆼
𑆇𑆥𑆫𑆴 𑆩𑆷𑆬𑆠𑆬𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆖𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆢𑇀 𑆇𑆥𑆤𑆩𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆘 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆸𑆟𑆳𑆬𑆴𑆑𑆳 𑇆𑇘/𑇑𑇐𑇆

𑆇𑆥𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆮𑆱𑇀𑆠𑆷𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳𑆮𑆴𑆰𑆪𑆁 𑆢𑆸𑆯𑆂 𑆥𑆢𑆁 𑆖
𑆩𑆩 𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆤𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆳𑆩𑆸𑆠𑆱𑆳𑆫𑆳𑆟𑆴 𑆥𑆫𑆁 𑆥𑆫𑆴𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆤𑇀𑆠𑆶 𑇆𑇘/𑇑𑇑𑇆

𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫 𑆠𑆼𑆰𑆶 𑆠𑆼𑆰𑆶 𑆑𑆸𑆖𑇀𑆗𑇀𑆫𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆤𑆳𑆩𑆾𑆥𑆤𑆩𑆠𑇀𑆱𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀
𑆤 𑆥𑆫𑆁 𑆓𑆠𑆨𑆵𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆕𑇀𑆓𑆱𑆕𑇀𑆓𑆳𑆢𑆶𑆥𑆘𑆳𑆠𑆳𑆣𑆴𑆑𑆱𑆩𑇀𑆩𑆢𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆪𑆳𑆮𑆠𑇀 𑇆𑇘/𑇑𑇒𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆴 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆇𑆩𑇀𑆨𑆴𑆠𑆁 𑆪𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆠𑆽𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆧𑆲𑆴𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆠𑆠𑇀
𑆅𑆠𑆴 𑆪𑆢𑇀 𑆢𑆸𑆞𑆤𑆴𑆯𑇀𑆖𑆪𑆾𑆥𑆘𑆶𑆰𑇀𑆛𑆁 𑆠𑆢𑇀 𑆅𑆢𑆳𑆤𑆴𑆁 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆛𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆳𑆱𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇘/𑇑𑇓𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑇀𑆪𑆮𑆴𑆘𑆪𑆳𑆒𑇀𑆪𑆁 𑆤𑆮𑆩𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆑𑆢𑆳 𑆤𑆮𑆫𑆱𑆳𑆫𑇀𑆢𑇀𑆫𑆳𑆫𑇀𑆢𑇀𑆫𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆤𑆾𑆠𑇀𑆱𑆶𑆑𑆩𑇀
𑆥𑇀𑆫𑆮𑆫𑇀𑆠𑆼𑆠 𑆮𑆴𑆲𑆳𑆪𑆳𑆤𑇀𑆪𑆤𑇀 𑆩𑆩 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆤𑆼 𑆩𑆤𑆂 𑇆𑇙/𑇑𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑆼𑆑𑆫𑆑𑇀𑆠𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆩𑆲𑆳𑆣𑆤𑆂
𑆑𑆢𑆳 𑆱𑆳𑆑𑇀𑆰𑆳𑆠𑇀𑆑𑆫𑆴𑆰𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆪𑆩𑇀 𑆇𑆠𑇀𑆱𑆶𑆑𑆂 𑇆𑇙/𑇒𑇆

𑆓𑆳𑆞𑆳𑆤𑆶𑆫𑆳𑆓𑆮𑆯𑆠𑆾 𑆤𑆴𑆫𑆥𑆼𑆑𑇀𑆰𑆵𑆨𑆷𑆠𑆩𑆳𑆤𑆱𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆑𑆢𑆳
𑆥𑆛𑆥𑆛𑆴𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆔𑆛𑆴𑆠𑆳𑆒𑆴𑆬𑆩𑆲𑆳𑆫𑇀𑆓𑆬𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆽𑆰𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑇆𑇙/𑇓𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆱𑆁𑆮𑆴𑆠𑇀𑆱𑆳𑆫𑆲𑆸𑆢𑆪𑆳𑆣𑆴𑆰𑇀𑆜𑆳𑆤𑆳𑆂 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆼𑆮𑆠𑆳𑆂
𑆑𑆢𑆳 𑆤𑆳𑆡 𑆮𑆯𑆵𑆑𑆶𑆫𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆥𑇀𑆫𑆨𑆳𑆮𑆠𑆂 𑇆𑇙/𑇔𑇆

𑆑𑆢𑆳 𑆩𑆼 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆨𑆷𑆫𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆫𑆱𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂
𑆪𑆢𑆳𑆬𑆾𑆑𑆱𑆶𑆒𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆵 𑆥𑆸𑆡𑆕𑇀 𑆤𑆳𑆩𑆳𑆥𑆴 𑆬𑆥𑇀𑆱𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇙/𑇕𑇆

𑆆𑆯𑇀𑆮𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆨𑆪𑆩𑇀 𑆇𑆢𑆳𑆫𑆁 𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆩𑇀 𑆃𑆑𑆳𑆫𑆟𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆲𑇀𑆤𑆶𑆠𑆳𑆠𑇀𑆩𑆳𑆤𑆁
𑆱𑆲𑆱𑆳𑆨𑆴𑆘𑇀𑆚𑆳𑆪 𑆑𑆢𑆳 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆘𑆤𑆁 𑆬𑆘𑇀𑆘𑆪𑆴𑆰𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑇆𑇙/𑇖𑇆

𑆑𑆢𑆳 𑆑𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑆳𑆁 𑆤𑆳𑆡 𑆠𑆮 𑆮𑆬𑇀𑆬𑆨𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆪𑆳𑆩𑇀
𑆪𑆪𑆳 𑆩𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑆤 𑆑𑇀𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆁 𑆠𑆼 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆥𑆬𑆳𑆪𑆴𑆠𑆶𑆩𑇀 𑇆𑇙/𑇗𑇆

𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆯𑆼𑆰𑆘𑆤𑇀𑆠𑆷𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆪𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳𑆩𑇀
𑆢𑆸𑆰𑇀𑆛𑇀𑆪𑆳𑆤𑆶𑆩𑆾𑆢𑆴𑆠𑆫𑆱𑆳𑆥𑇀𑆬𑆳𑆮𑆴𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆑𑆢𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑇆𑇙/𑇘𑇆

𑆘𑇀𑆚𑆳𑆤𑆱𑇀𑆪 𑆥𑆫𑆩𑆳 𑆨𑆷𑆩𑆴𑆫𑇀 𑆪𑆾𑆓𑆱𑇀𑆪 𑆥𑆫𑆩𑆳 𑆢𑆯𑆳
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆪𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆑𑆫𑇀𑆲𑆴 𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟 𑆩𑆼 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆠𑆢𑆫𑇀𑆡𑆴𑆠𑆳 𑇆𑇙/𑇙𑇆

𑆱𑆲𑆱𑆽𑆮𑆱𑆳𑆢𑇀𑆪 𑆑𑆢𑆳 𑆓𑆳𑆞𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆰𑇀𑆛𑆨𑇀𑆪 𑆲𑆫𑇀𑆰𑆮𑆴𑆮𑆯𑆾 𑇁𑆲𑆩𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆖𑇀𑆖𑆫𑆟𑆮𑆫𑆤𑆴𑆣𑆳𑆤𑆁 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆱𑇀𑆪 𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆪𑆴𑆰𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑇆𑇙/𑇑𑇐𑇆

𑆥𑆫𑆴𑆠𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆫𑆖𑇀𑆗𑆶𑆢𑇀𑆣𑆠𑇀𑆮𑆢𑆳𑆬𑆾𑆑𑆩𑆪𑆂 𑆑𑆢𑆳
𑆱𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆪𑆡𑆼𑆯 𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆤𑇀 𑆩𑆼 𑆩𑆳𑆪𑆳𑆖𑇀𑆗𑆳𑆪𑆳𑆧𑆴𑆬𑆁 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑇆𑇙/𑇑𑇑𑇆

𑆄𑆠𑇀𑆩𑆱𑆳𑆠𑇀𑆑𑆸𑆠𑆤𑆴𑆂𑆯𑆼𑆰𑆩𑆟𑇀𑆝𑆬𑆾 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑇀𑆪𑆥𑆼𑆑𑇀𑆰𑆑𑆂
𑆑𑆢𑆳 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆁 𑆨𑆓𑆮𑆁𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆓𑆟𑆤𑆳𑆪𑆑𑆂 𑇆𑇙/𑇑𑇒𑇆

𑆤𑆳𑆡 𑆬𑆾𑆑𑆳𑆨𑆴𑆩𑆳𑆤𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆤𑆴𑆧𑆤𑇀𑆣𑆤𑆩𑇀
𑆩𑆲𑆳𑆨𑆴𑆩𑆳𑆤𑆂 𑆑𑆫𑇀𑆲𑆴 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆥𑆷𑆫𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇙/𑇑𑇓𑇆

𑆃𑆯𑆼𑆰𑆮𑆴𑆰𑆪𑆳𑆯𑆷𑆤𑇀𑆪𑆯𑇀𑆫𑆵𑆱𑆩𑆳𑆯𑇀𑆬𑆼𑆰𑆱𑆶𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆂
𑆯𑆪𑆵𑆪𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑆯𑆵𑆠𑆳𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆑𑆶𑆯𑆼𑆯𑆪𑆪𑆶𑆓𑆼 𑆑𑆢𑆳 𑇆𑇙/𑇑𑇔𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳𑆱𑆮𑆱𑆩𑆸𑆢𑇀𑆣𑆳𑆪𑆳𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆨𑆾𑆓𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑆂
𑆑𑆢𑆳 𑆥𑆳𑆫𑆁 𑆓𑆩𑆴𑆰𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑆨𑆮𑆴𑆰𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑆑𑆢𑆳 𑆑𑆸𑆠𑆵 𑇆𑇙/𑇑𑇕𑇆

𑆄𑆤𑆤𑇀𑆢𑆧𑆳𑆰𑇀𑆥𑆥𑆷𑆫𑆱𑇀𑆒𑆬𑆴𑆠𑆥𑆫𑆴𑆨𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆓𑆢𑇀𑆓𑆢𑆳𑆑𑇀𑆫𑆤𑇀𑆢𑆂
𑆲𑆳𑆱𑆾𑆬𑇀𑆬𑆳𑆱𑆴𑆠𑆮𑆢𑆤𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆫𑆱𑆁 𑆑𑆢𑆳𑆥𑇀𑆱𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑇆𑇙/𑇑𑇖𑇆

𑆥𑆯𑆶𑆘𑆤𑆱𑆩𑆳𑆤𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆣𑆷𑆪 𑆢𑆯𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆩𑆳𑆁 𑆑𑆢𑆳 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾
𑆄𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆪𑆼𑆪 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆨𑆑𑇀𑆠𑆾𑆖𑆴𑆠𑆩𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆤𑆾 𑆫𑆷𑆥𑆩𑇀 𑇆𑇙/𑇑𑇗𑇆

𑆬𑆧𑇀𑆣𑆳𑆟𑆴𑆩𑆳𑆢𑆴𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆫𑇀 𑆮𑆴𑆓𑆬𑆴𑆠𑆱𑆑𑆬𑆾𑆥𑆠𑆳𑆥𑆱𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆳𑆱𑆂
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆳𑆪𑆤𑆥𑆳𑆤𑆑𑇀𑆫𑆴𑆞𑆳𑆤𑆴𑆰𑇀𑆛𑆂 𑆑𑆢𑆳𑆱𑆵𑆪 𑇆𑇙/𑇑𑇘𑇆

𑆤𑆳𑆡 𑆑𑆢𑆳 𑆱 𑆠𑆡𑆳𑆮𑆴𑆣 𑆄𑆑𑇀𑆫𑆤𑇀𑆢𑆾 𑆩𑆼 𑆱𑆩𑆶𑆖𑇀𑆖𑆫𑆼𑆢𑇀 𑆮𑆳𑆖𑆴
𑆪𑆠𑇀 𑆱𑆩𑆤𑆤𑇀𑆠𑆫𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆠𑆴 𑆥𑆶𑆫𑆱𑇀 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆵 𑆩𑆷𑆫𑇀𑆠𑆴𑆂 𑇆𑇙/𑇑𑇙𑇆

𑆓𑆳𑆞𑆓𑆳𑆞𑆨𑆮𑆢𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆱𑆫𑆾𑆘𑆳𑆬𑆴𑆕𑇀𑆓𑆤𑆮𑇀𑆪𑆱𑆤𑆠𑆠𑇀𑆥𑆫𑆖𑆼𑆠𑆳𑆂
𑆮𑆱𑇀𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆮𑆱𑇀𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆃𑆪𑆠𑇀𑆤𑆠 𑆍𑆮 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆁 𑆑𑆢𑆳 𑆱𑆩𑆮𑆬𑆾𑆑𑆪𑆴𑆠𑆳𑆱𑇀𑆩𑆴 𑇆𑇙/𑇒𑇐𑇆

𑆃𑆮𑆴𑆖𑇀𑆗𑆼𑆢𑆨𑆕𑇀𑆓𑆳𑆒𑇀𑆪𑆁 𑆢𑆯𑆩𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆤 𑆱𑆾𑆞𑆮𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆯𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆠𑆼 𑆘𑆓𑆢𑆼𑆑𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾𑆫𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀
𑆩𑆳𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆳𑆯𑇀 𑆖 𑆬𑆾𑆑𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆠𑆫𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆱𑆩𑆳𑆯𑇀 𑆖 𑆪𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇆

𑆪𑆼 𑆱𑆢𑆽𑆮𑆳𑆤𑆶𑆫𑆳𑆓𑆼𑆟 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆳𑆤𑆶𑆓𑆳𑆩𑆴𑆤𑆂
𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆠𑆠𑇀𑆫 𑆓𑆠𑆳 𑆨𑆾𑆓𑆳𑆁𑆱𑇀 𑆠𑆼 𑆑𑆳𑆁𑆯𑇀 𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆇𑆥𑆨𑆶𑆚𑇀𑆘𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇆

𑆨𑆫𑇀𑆠𑆳 𑆑𑆳𑆬𑆳𑆤𑇀𑆠𑆑𑆾 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆨𑆮𑆳𑆁𑆱𑇀 𑆠𑆠𑇀𑆫 𑆑𑆶𑆠𑆾 𑆫𑆶𑆘𑆂
𑆠𑆠𑇀𑆫 𑆖𑆼𑆠𑆫𑆨𑆾𑆓𑆳𑆯𑆳 𑆑𑆳 𑆬𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆵𑆫𑇀 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆵 𑇆𑇑𑇐/𑇓𑇆

𑆑𑇀𑆰𑆤𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆱𑆶𑆒𑆼𑆤𑆳𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆶𑆫𑇀 𑆪𑆼𑆤𑆳𑆱𑆴 𑆬𑆨𑇀𑆪𑆱𑆼
𑆠𑆢𑆽𑆮 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆂 𑆑𑆳𑆬𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆪 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆼𑆤 𑆥𑆷𑆫𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇐/𑇔𑇆

𑆄𑆤𑆤𑇀𑆢𑆫𑆱𑆧𑆴𑆤𑇀𑆢𑆶𑆱𑇀 𑆠𑆼 𑆖𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆩𑆳 𑆓𑆬𑆴𑆠𑆾 𑆨𑆶𑆮𑆴
𑆱𑆷𑆫𑇀𑆪𑆱𑇀 𑆠𑆡𑆳 𑆠𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆸𑆠𑆂 𑆱𑆁𑆲𑆳𑆫𑆵 𑆠𑆼𑆘𑆱𑆂 𑆑𑆟𑆂 𑇆𑇑𑇐/𑇕𑇆

𑆧𑆬𑆴𑆁 𑆪𑆳𑆩𑆱𑇀 𑆠𑆸𑆠𑆵𑆪𑆳𑆪 𑆤𑆼𑆠𑇀𑆫𑆳𑆪𑆳𑆱𑇀𑆩𑆽 𑆠𑆮 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆃𑆬𑆿𑆑𑆴𑆑𑆱𑇀𑆪 𑆑𑆱𑇀𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆩𑆳𑆲𑆳𑆠𑇀𑆩𑇀𑆪𑆱𑇀𑆪𑆽𑆑𑆬𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆟𑆼 𑇆𑇑𑇐/𑇖𑇆

𑆠𑆼𑆤𑆽𑆮 𑆢𑆸𑆰𑇀𑆛𑆾 𑇁𑆱𑆴 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆳𑆢𑇀𑆪𑆾 𑇁𑆠𑆴𑆲𑆸𑆰𑇀𑆪𑆠𑆴
𑆑𑆡𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆮𑆳 𑆲𑆫𑇀𑆰𑆂 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆠𑆼𑆤 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆆𑆑𑇀𑆰𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇐/𑇗𑇆

𑆪𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆤𑇀𑆤𑆾 𑇁𑆱𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆪𑆽𑆫𑇀 𑆬𑆧𑇀𑆣𑆁 𑆲𑆸𑆢𑆪𑆁 𑆠𑆮
𑆄𑆑𑆸𑆰𑇀𑆪 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆶𑆫𑆳𑆠𑇀𑆠𑆽𑆱𑇀 𑆠𑆶 𑆧𑆳𑆲𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆄𑆨𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆫𑆵𑆑𑆸𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇐/𑇘𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀 𑆉𑆠𑆼 𑆤𑆴𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆁 𑆱𑆩𑆢𑆸𑆓𑇀𑆪𑆳𑆠𑆩𑇀 𑆆𑆑𑇀𑆰𑇀𑆪𑆠𑆳𑆩𑇀
𑆆𑆯𑇀𑆮𑆫𑆂 𑆥𑆶𑆤𑆫𑇀 𑆍𑆠𑆱𑇀𑆪 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆑𑆾 𑆮𑆴𑆰𑆩𑆼𑆑𑇀𑆰𑆟𑆂 𑇆𑇑𑇐/𑇙𑇆

𑆄𑆱𑇀𑆠𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆨𑆳𑆮𑆼𑆟 𑆮𑆴𑆤𑆳 𑆱𑆠𑇀𑆠𑆽𑆮 𑆤𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆪𑆠𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆢𑆷𑆰𑆟𑆑𑆡𑆳 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀 𑆉𑆠𑆼 𑆤𑆾𑆥𑆥𑆢𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇐𑇆

𑆧𑆳𑆲𑇀𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆪𑆳𑆬𑆵𑆑𑆼𑆮𑆬𑆼 𑆖𑆼𑆠𑆱𑆴 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆴𑆂
𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆖𑆼𑆠𑇀 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆤𑇀 𑆩𑆩 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆇𑆥𑆪𑆶𑆘𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇑𑇆

𑆃𑆤𑇀𑆪𑆼 𑆨𑇀𑆫𑆩𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮𑆳𑆠𑆴𑆢𑆶𑆂𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆳𑆂
𑆃𑆤𑇀𑆪𑆼 𑆨𑇀𑆫𑆩𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮𑆳𑆠𑆴𑆱𑆶𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇒𑇆

𑆃𑆥𑆵𑆠𑇀𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆤𑆮𑆬𑆾𑆑𑇀𑆪 𑆖
𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆆𑆯 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆱𑆩𑆳𑆖𑆳𑆫𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆳𑆠𑇀 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆘𑆤𑇀𑆠𑆮𑆂 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇓𑇆

𑆨𑆸𑆠𑇀𑆪𑆳 𑆮𑆪𑆁 𑆠𑆮 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆠𑆼𑆤 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆘𑆓𑆠𑆳𑆁 𑆪𑆡𑆳
𑆧𑆴𑆨𑆫𑇀𑆰𑇀𑆪𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆳𑆤𑆩𑇀 𑆍𑆮𑆁 𑆠𑆼 𑆨𑆫𑇀𑆠𑇀𑆠𑆮𑇀𑆪𑆳 𑆮𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇔𑇆

𑆥𑆫𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆳𑆩𑆸𑆠𑆩𑆪𑆼 𑆢𑆸𑆰𑇀𑆛𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆘𑆓𑆢𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆴
𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆫𑆱𑆼 𑇁𑆠𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆠𑆫𑆱𑆶𑆠𑇀𑆑𑆟𑇀𑆜𑆴𑆠𑆾? 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇕𑇆

𑆢𑆼𑆮 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆯𑆼𑆰𑆳𑆟𑆴 𑆪𑆳𑆤𑆴 𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆴𑆟𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴
𑆔𑆸𑆠𑇀𑆪𑆳𑆒𑇀𑆪𑆨𑆮𑆢𑆵𑆪𑆳𑆠𑇀𑆩𑆪𑆶𑆠𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆄𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆱𑆲𑇀𑆪𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇖𑇆

𑆱𑆫𑇀𑆮𑆘𑇀𑆚𑆼 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆯𑆑𑇀𑆠𑆿 𑆖 𑆠𑇀𑆮𑆪𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆱𑆠𑆴 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆩𑆪𑆼
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆡𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑆠𑆾 𑆤𑆳𑆡 𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆳𑆱𑇀𑆪 𑆘𑆓𑆠𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆡𑆳 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇗𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆳𑆟𑆴𑆠𑆳𑆂 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆤𑇀𑆠𑆵𑆩𑆼 𑆓𑆶𑆟𑆳 𑆬𑆾𑆰𑇀𑆛𑆾𑆥𑆩𑆳 𑆃𑆥𑆴
𑆤𑆸𑆠𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆥𑆮𑆤𑆾𑆢𑇀𑆣𑆷𑆠𑆳𑆂 𑆑𑆳𑆫𑇀𑆥𑆳𑆱𑆳𑆂 𑆥𑆴𑆖𑆮𑆾 𑆪𑆡𑆳 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇘𑇆

𑆪𑆢𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆓𑆶𑆟𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆳𑆨𑆴𑆩𑆳𑆤𑆾 𑆤 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑆠𑆠𑆂
𑆑𑆼𑆤 𑆲𑆵𑆪𑆼𑆠 𑆘𑆓𑆠𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆼𑆑𑆳𑆠𑇀𑆩𑆠𑆪𑆳 𑆥𑇀𑆫𑆡𑆳 𑇆𑇑𑇐/𑇑𑇙𑇆

𑆮𑆤𑇀𑆢𑇀𑆪𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆼 𑇁𑆥𑆴 𑆩𑆲𑆵𑆪𑆳𑆁𑆱𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆬𑆪𑆾𑆥𑆓𑆠𑆳 𑆃𑆥𑆴
𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆑𑆾𑆥𑆥𑆳𑆮𑆑𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆥𑆷𑆠𑆳 𑆪𑆼 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇐𑇆

𑆩𑆲𑆳𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆮𑆥𑆶𑆰𑆴 𑆮𑆴𑆱𑇀𑆥𑆰𑇀𑆛𑆼 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆼
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆵𑆯 𑆠𑆠𑇀 𑆑𑆱𑇀𑆩𑆳𑆠𑇀 𑆠𑆩𑆱𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆫𑆳𑆩𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆲𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇑𑇆

𑆃𑆮𑆴𑆨𑆳𑆓𑆾 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆍𑆮 𑆱𑇀𑆮𑆫𑆷𑆥𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆸𑆠𑆁 𑆩𑆩
𑆠𑆡𑆳𑆥𑆴 𑆩𑆫𑇀𑆠𑇀𑆪𑆣𑆫𑇀𑆩𑆳𑆟𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆩𑇀 𑆍𑆮𑆽𑆑𑆩𑇀 𑆄𑆱𑇀𑆥𑆢𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇒𑇆

𑆩𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆼𑆠𑆴 𑆪𑆱𑇀𑆪𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆤𑆳𑆩𑆑𑆁 𑆮𑆳𑆓𑇀𑆮𑆴𑆨𑆷𑆰𑆟𑆩𑇀
𑆥𑇀𑆫𑆟𑆳𑆩𑆳𑆕𑇀𑆑𑆯𑇀 𑆖 𑆯𑆴𑆫𑆱𑆴 𑆱 𑆍𑆮𑆽𑆑𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆳𑆮𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇓𑇆

𑆱𑆢𑆱𑆖𑇀 𑆖 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆍𑆮 𑆪𑆼𑆤 𑆠𑆼𑆤𑆳𑆥𑇀𑆫𑆪𑆳𑆱𑆠𑆂
𑆱𑇀𑆮𑆫𑆱𑆼𑆤𑆽𑆮 𑆨𑆓𑆮𑆁𑆱𑇀 𑆠𑆡𑆳 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆂 𑆑𑆡𑆁 𑆤 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇔𑇆

𑆯𑆴𑆮𑆢𑆳𑆱𑆂 𑆯𑆴𑆮𑆽𑆑𑆳𑆠𑇀𑆩𑆳 𑆑𑆴𑆁 𑆪𑆤𑇀 𑆤𑆳𑆱𑆳𑆢𑆪𑆼𑆠𑇀 𑆱𑆶𑆒𑆩𑇀
𑆠𑆫𑇀𑆥𑇀𑆪𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆢𑆼𑆮𑆩𑆶𑆒𑇀𑆪𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆪𑆼𑆤𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆱𑆮𑆽𑆂 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇕𑇆

𑆲𑆸𑆤𑇀𑆤𑆳𑆨𑇀𑆪𑆾𑆫𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆬𑆱𑇀𑆡𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆟𑆴𑆤𑆳𑆁 𑆥𑆴𑆠𑇀𑆠𑆮𑆴𑆓𑇀𑆫𑆲𑆂
𑆓𑇀𑆫𑆱𑆱𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆩𑆲𑆳𑆮𑆲𑇀𑆤𑆴𑆂 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆁 𑆱𑇀𑆡𑆳𑆮𑆫𑆘𑆕𑇀𑆓𑆩𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇐/𑇒𑇖𑇆

𑆐𑆠𑇀𑆱𑆶𑆑𑇀𑆪𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆱𑆴𑆠𑆤𑆳𑆩𑆽𑆑𑆳𑆢𑆯𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆘𑆓𑆢𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆃𑆡𑆮𑆳 𑆱𑆶𑆲𑆸𑆢𑆾 𑆧𑆤𑇀𑆣𑆶𑆘𑆤𑆾 𑆮𑆳 𑆤 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆩𑆩 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴
𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆥𑆶𑆤𑆫𑇀 𑆍𑆠𑆠𑇀 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆁 𑆪𑆢𑆳 𑆠𑆢𑆳 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆫𑆾 𑆩𑆼 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑇆𑇑𑇑/𑇑𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆩𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆱𑆳𑆑𑇀𑆰𑆳𑆠𑇀 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆁 𑆘𑆓𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮𑆼𑆠𑆴
𑆮𑆱𑇀𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆍𑆮 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆩𑇀 𑆍𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆅𑆠𑆴 𑆪𑆳𑆖𑇀𑆚𑆳 𑆠𑆠𑇀𑆫𑆳𑆥𑆴 𑆪𑆳𑆖𑇀𑆚𑆽𑆮 𑇆𑇑𑇑/𑇒𑇆

𑆠𑇀𑆫𑆴𑆨𑆶𑆮𑆤𑆳𑆣𑆴𑆥𑆠𑆴𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆲 𑆪𑆠𑇀 𑆠𑆸𑆟𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆨𑆳𑆠𑆴 𑆨𑆮𑆘𑇀𑆘𑆶𑆰𑆂
𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑆠𑆱𑇀𑆪 𑆦𑆬𑆁 𑆯𑆶𑆨𑆑𑆫𑇀𑆩𑆟𑆾 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆱𑇀𑆩𑆫𑆟𑆳𑆢𑇀 𑆉𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇑/𑇓𑇆

𑆪𑆼𑆤 𑆤𑆽𑆮 𑆨𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆴𑆤𑇀𑆤𑆁 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆤𑆳𑆥𑆴 𑆘𑆓𑆠𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆮𑆯𑇀 𑆖
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆮𑆴𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆴𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆠𑆾 𑇁𑆢𑇀𑆨𑆶𑆠𑆑𑆫𑇀𑆩𑆱𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆢𑆼𑆠𑆴 𑆤 𑆠𑆮 𑆱𑇀𑆠𑆶𑆠𑆴𑆧𑆤𑇀𑆣𑆂 𑇆𑇑𑇑/𑇔𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆨𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆤𑆤𑆴𑆰𑇀𑆜𑆂 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳𑆲𑆩𑇀 𑆅𑆠𑆴 𑆖𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆫𑆳𑆩𑆩𑇀
𑆨𑆳𑆮𑆪𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆱𑇀𑆮𑆫𑆱𑆼𑆤 𑆱𑇀𑆮𑆥𑇀𑆤𑆓𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆤 𑆠𑆡𑆳 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇑/𑇕𑇆

𑆪𑆼 𑆩𑆤𑆳𑆓𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆨𑆮𑆖𑇀𑆖𑆫𑆟𑆳𑆧𑇀𑆘𑆾𑆢𑇀𑆨𑆷𑆠𑆱𑆿𑆫𑆨𑆬𑆮𑆼𑆤 𑆮𑆴𑆩𑆸𑆰𑇀𑆛𑆂
𑆠𑆼𑆰𑆶 𑆮𑆴𑆱𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆁 𑆨𑆾𑆓𑆘𑆳𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆫𑆽𑆫𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆩𑆸𑆓𑇀𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇑/𑇖𑇆

𑆲𑆸𑆢𑆴 𑆠𑆼 𑆤 𑆠𑆶 𑆮𑆴𑆢𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇁𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆮𑆖𑆤𑆼 𑆑𑆫𑇀𑆩𑆟𑆴 𑆖𑆳𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆯𑆁𑆨𑆾
𑆥𑆫𑆩𑆳𑆫𑇀𑆡𑆱𑆠𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑆶𑆓𑇀𑆫𑆲𑆾 𑆮𑆳 𑆪𑆢𑆴 𑆮𑆳 𑆤𑆴𑆓𑇀𑆫𑆲 𑆍𑆑 𑆍𑆮 𑆑𑆳𑆫𑇀𑆪𑆂 𑇆𑇑𑇑/𑇗𑇆

𑆩𑆷𑆞𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆑𑆬𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆘𑆫𑆳𑆢𑆴𑆢𑆾𑆰𑆨𑆵𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆯𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆲𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆠𑆮𑆳𑆯𑇀𑆫𑆴𑆠𑆾
𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴
𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾 𑆠𑆡𑆳 𑆑𑆬𑆪 𑆯𑆵𑆔𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆽𑆩𑆴 𑆪𑆼𑆤 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆾𑆠𑇀𑆠𑆩𑆳𑆁 𑆣𑆶𑆫𑆩𑇀
𑆃𑆥𑆾𑆘𑇀𑆙𑆴𑆠𑆢𑆶𑆂𑆒𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆂 𑇆𑇑𑇑/𑇘𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆑𑆫𑇀𑆟𑆢𑆼𑆯𑆩 𑆣𑆴𑆯𑆪𑇀𑆪 𑆩𑆲𑆳𑆫𑇀𑆔𑆨𑆳𑆮𑆩𑇀 𑆄𑆑𑇀𑆫𑆤𑇀𑆢𑆴𑆠𑆳𑆤𑆴 𑆩𑆩 𑆠𑆶𑆖𑇀𑆗𑆠𑆫𑆳𑆟𑆴 𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆴
𑆮𑆁𑆯𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆬𑆥𑆠𑆴𑆠𑆳𑆤𑆴 𑆘𑆬𑆽𑆑𑆢𑆼𑆯𑆒𑆟𑇀𑆝𑆳𑆤𑆴 𑆩𑆿𑆑𑇀𑆠𑆴𑆑𑆩𑆟𑆴𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆅𑆮𑆾𑆢𑇀𑆮𑆲𑆤𑇀𑆠𑆴 𑇆𑇑𑇑/𑇙𑇆

𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑆖 𑆬𑆨𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆧𑆠 𑆤 𑆠𑆽𑆫𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆘𑆤𑆽𑆂 𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆑𑆽𑆠𑆮𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆖 𑆪𑆼
𑆠𑆮 𑆤𑆳𑆩𑇀𑆤𑆴 𑆫𑆠𑆳𑆂
𑆯𑆴𑆯𑆴𑆫𑆩𑆪𑆷𑆒𑆯𑆼𑆒𑆫 𑆠𑆡𑆳 𑆑𑆶𑆫𑆶 𑆪𑆼𑆤 𑆩𑆩 𑆑𑇀𑆰𑆠𑆩𑆫𑆟𑆾 𑇁𑆟𑆴𑆩𑆳𑆢𑆴𑆑𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆽𑆩𑆴 𑆪𑆡𑆳
𑆮𑆴𑆨𑆮𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇑/𑇑𑇐𑇆

𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾 𑆯𑆫𑇀𑆮 𑆯𑆯𑆕𑇀𑆑𑆯𑆼𑆒𑆫 𑆯𑆴𑆮 𑆠𑇀𑆫𑇀𑆪𑆑𑇀𑆰𑆳𑆑𑇀𑆰𑆩𑆳𑆬𑆳𑆣𑆫 𑆯𑇀𑆫𑆵𑆩𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆇𑆓𑇀𑆫𑆑𑆥𑆳𑆬𑆬𑆳𑆚𑇀𑆗𑆤
𑆬𑆱𑆢𑇀𑆨𑆵𑆩𑆠𑇀𑆫𑆴𑆯𑆷𑆬𑆳𑆪𑆶𑆣
𑆑𑆳𑆫𑆶𑆟𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆤𑆴𑆣𑆼 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆬𑆾𑆑𑆫𑆖𑆤𑆳𑆯𑆵𑆬𑆾𑆓𑇀𑆫𑆯𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀𑆩𑆑 𑆯𑇀𑆫𑆵𑆑𑆟𑇀𑆜𑆳𑆯𑆶 𑆮𑆴𑆤𑆳𑆯𑆪𑆳𑆯𑆶𑆨𑆨𑆫𑆳𑆤𑇀
𑆄𑆣𑆠𑇀 𑆱𑇀𑆮𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆁 𑆥𑆫𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇑/𑇑𑇑𑇆

𑆠𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆁 𑆤𑆳𑆡 𑆨𑆮𑆼𑆤𑇀 𑆤 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆨𑆓𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆩𑆳𑆠𑆸𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆯𑇀𑆤𑆶𑆠𑆼 𑆨𑆳𑆮𑆂 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆇 𑆠𑆱𑇀𑆪
𑆖𑆼𑆠𑆤𑆮𑆠𑆾 𑆤𑆳𑆯𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆪𑆁 𑆯𑆕𑇀𑆑𑆫𑆂
𑆅𑆠𑇀𑆡𑆁 𑆠𑆼 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆳𑆑𑇀𑆰𑆠𑆩𑆲𑆳𑆯𑆑𑇀𑆠𑆼𑆂 𑆱𑆢𑆳 𑆱𑆁𑆯𑇀𑆫𑆴𑆠𑆂 𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆼 𑇁𑆠𑇀𑆫
𑆤𑆴𑆫𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆣𑆴𑆮𑆴𑆣𑆶𑆫𑆂 𑆑𑇀𑆬𑆴𑆯𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆑𑆼𑆮𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇑/𑇑𑇒𑇆

𑆪𑆢𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆠𑇀𑆫 𑆮𑆫𑆥𑇀𑆫𑆢𑆾𑆢𑇀𑆣𑆠𑆠𑆩𑆳𑆂 𑆥𑆵𑆝𑆳𑆘𑆫𑆳𑆩𑆸𑆠𑇀𑆪𑆮 𑆍𑆠𑆼 𑆮𑆳 𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀 𑆄𑆱𑆠𑆳𑆁
𑆧𑆲𑆶𑆩𑆠𑆂 𑆯𑆧𑇀𑆢𑆳𑆢𑆴𑆫𑇀 𑆍𑆮𑆳𑆱𑇀𑆡𑆴𑆫𑆂
𑆠𑆠𑇀𑆫𑆳𑆥𑆴 𑆱𑇀𑆥𑆸𑆲𑆪𑆳𑆩𑆴 𑆱𑆤𑇀𑆠𑆠𑆱𑆶𑆒𑆳𑆑𑆳𑆕𑇀𑆑𑇀𑆰𑆵 𑆖𑆴𑆫𑆁 𑆱𑇀𑆡𑆳𑆱𑇀𑆤𑆮𑆼
𑆨𑆾𑆓𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆪𑆶𑆠𑆠𑇀𑆮𑆢𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆑𑆩𑆬𑆣𑇀𑆪𑆳𑆤𑆳𑆓𑇀𑆫𑇀𑆪 𑆘𑆵𑆮𑆳𑆠𑆮𑆼 𑇆𑇑𑇑/𑇑𑇓𑇆

𑆲𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆥𑇀𑆫𑆟𑆠𑆳𑆫𑇀𑆠𑆴𑆤𑆳𑆯𑆤𑆥𑆛𑆾 𑆯𑇀𑆫𑆼𑆪𑆾𑆤𑆴𑆣𑆼 𑆣𑆷𑆫𑇀𑆘𑆛𑆼 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆽𑆑𑆳𑆪𑆠𑆤𑆱𑇀𑆪
𑆘𑆤𑇀𑆩𑆩𑆫𑆟𑆠𑇀𑆫𑆱𑇀𑆠𑆱𑇀𑆪 𑆩𑆼 𑆱𑆳𑆩𑇀𑆥𑇀𑆫𑆠𑆩𑇀
𑆠𑆖𑇀 𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆱𑇀𑆮 𑆪𑆡𑆳 𑆩𑆤𑆾𑆘𑇀𑆚𑆮𑆴𑆰𑆪𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆥𑇀𑆫𑆢𑆳 𑆇𑆠𑇀𑆠𑆩𑆳 𑆘𑆵𑆮𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆍𑆮 𑆱𑆩𑆯𑇀𑆤𑆶𑆮𑆼 𑇁𑆲𑆩𑇀
𑆃𑆖𑆬𑆳𑆂 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆵𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆳𑆥𑆫𑆂 𑇆𑇑𑇑/𑇑𑇔𑇆

𑆤𑆩𑆾 𑆩𑆾𑆲𑆩𑆲𑆳𑆣𑇀𑆮𑆳𑆤𑇀𑆠𑆣𑇀𑆮𑆁𑆱𑆤𑆳𑆤𑆤𑇀𑆪𑆑𑆫𑇀𑆩𑆟𑆼
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆳𑆠𑆴𑆯𑆪𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆳𑆪𑆼𑆤𑇀𑆢𑆶𑆬𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆟𑆼 𑇆𑇑𑇑/𑇑𑇕𑇆

𑆫𑆲𑆱𑇀𑆪𑆤𑆴𑆫𑇀𑆢𑆼𑆯𑆤𑆳𑆩 𑆢𑇀𑆮𑆳𑆢𑆯𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆱𑆲𑆑𑆳𑆫𑆴 𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆅𑆰𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆨𑆮𑆠𑆾 𑆤 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆧𑆤𑇀𑆣𑆑𑆁 𑆢𑆸𑆰𑆴
𑆨𑆮𑆠𑆽𑆮 𑆲𑆴 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆄𑆥𑇀𑆬𑆶𑆠𑆁 𑆑𑆡𑆩𑇀 𑆃𑆢𑇀𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆠𑆡𑆳𑆥𑆴 𑆤𑆼𑆑𑇀𑆰𑆱𑆼 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇆

𑆃𑆥𑆴 𑆨𑆳𑆮𑆓𑆟𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆴𑆪𑆥𑇀𑆫𑆖𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆮𑆧𑆾𑆣𑆩𑆣𑇀𑆪𑆠𑆂
𑆥𑇀𑆫𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑇀𑆮𑆠𑆂 𑆱𑆢𑆳 𑆥𑆫𑆴𑆥𑆯𑇀𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆾𑆞𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆑𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇆

𑆑𑆡𑆁 𑆠𑆼 𑆘𑆳𑆪𑆼𑆫𑆤𑇀 𑆑𑆡𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆖 𑆠𑆼 𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆥𑆡𑆁 𑆮𑇀𑆫𑆘𑆼𑆪𑆶𑆂 𑆑𑆼𑆤𑆳𑆥𑆴
𑆥𑇀𑆫𑆑𑆸𑆠𑆴𑆩𑆲𑆠𑆳𑆕𑇀𑆑𑆼𑆤 𑆒𑆖𑆴𑆠𑆂
𑆠𑆡𑆾𑆠𑇀𑆡𑆳𑆪𑆾𑆠𑇀𑆡𑆳𑆪 𑆱𑇀𑆡𑆬𑆘𑆬𑆠𑆸𑆟𑆳𑆢𑆼𑆫𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆠𑆂
𑆥𑆢𑆳𑆫𑇀𑆡𑆢𑇀𑆪𑆳𑆤𑇀𑆱𑆸𑆰𑇀𑆛𑆴𑆱𑇀𑆫𑆮𑆢𑆩𑆸𑆠𑆥𑆷𑆫𑆽𑆫𑇀? 𑆮𑆴𑆑𑆴𑆫𑆱𑆴 𑇆𑇑𑇒/𑇓𑇆

𑆱𑆳𑆑𑇀𑆰𑆠𑇀𑆑𑆸𑆠 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆫𑆷𑆥𑆥𑇀𑆫𑆱𑆸𑆠𑆳𑆩𑆸𑆠𑆠𑆫𑇀𑆥𑆴𑆠𑆳𑆂
𑆇𑆤𑇀𑆩𑆷𑆬𑆴𑆠𑆠𑆸𑆰𑆾 𑆩𑆠𑇀𑆠𑆳 𑆮𑆴𑆖𑆫𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆪𑆡𑆳𑆫𑆶𑆖𑆴 𑇆𑇑𑇒/𑇔𑇆

𑆤 𑆠𑆢𑆳 𑆤 𑆱𑆢𑆳 𑆤 𑆖𑆽𑆑𑆢𑆼𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑆳 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆤 𑆑𑆳𑆬𑆣𑆵𑆫𑇀 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀
𑆠𑆢𑇀 𑆅𑆢𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆵𑆪𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆁 𑆤 𑆖 𑆤𑆴𑆠𑇀𑆪𑆁 𑆤 𑆖 𑆑𑆡𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇁𑆤𑇀𑆪𑆡𑆳 𑇆𑇑𑇒/𑇕𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆮𑆴𑆬𑆾𑆑𑆤𑆱𑆩𑆶𑆠𑇀𑆑𑆖𑆼𑆠𑆱𑆾 𑆪𑆾𑆓𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆫𑇀 𑆅𑆪𑆠𑆵 𑆱𑆢𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼
𑆪𑆢𑇀 𑆮𑆴𑆯𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆨𑆴𑆱𑆤𑇀𑆣𑆴𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆠𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑆢𑆤𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆤𑆳𑆪 𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇒/𑇖𑇆

𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆨𑆮𑆢𑆵𑆪𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆥𑇀𑆫𑆥𑇀𑆠𑆴𑆦𑆶𑆬𑇀𑆬𑆩𑆤𑆱𑆳𑆁 𑆩𑆲𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳𑆩𑇀
𑆇𑆬𑇀𑆬𑆱𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆩𑆬𑆳𑆤𑆴 𑆲𑆼𑆬𑆪𑆳 𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆴𑆠𑆳𑆤𑆴 𑆖 𑆮𑆖𑆳𑆁𑆱𑆴 𑆖 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆛𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇗𑇆

𑆨𑆮𑆤𑇀𑆨𑆮𑆢𑆵𑆪𑆥𑆳𑆢𑆪𑆾𑆫𑇀 𑆤𑆴𑆮𑆱𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫 𑆍𑆮 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆪𑆂
𑆨𑆮𑆨𑆷𑆩𑆴𑆰𑆶 𑆠𑆳𑆱𑆶 𑆠𑆳𑆱𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆤𑆫𑇀𑆓𑆬𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇘𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆱𑆫𑆾𑆫𑆶𑆲𑆾𑆢𑆫𑆼 𑆥𑆫𑆴𑆬𑆵𑆤𑆾 𑆓𑆬𑆴𑆠𑆥𑆫𑆽𑆰𑆟𑆂
𑆃𑆠𑆴𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆩𑆣𑆷𑆥𑆪𑆾𑆓𑆠𑆂 𑆥𑆫𑆴𑆠𑆸𑆥𑇀𑆠𑆾 𑆮𑆴𑆖𑆫𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆅𑆖𑇀𑆗𑆪𑆳 𑇆𑇑𑇒/𑇙𑇆

𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆢𑆩𑇀𑆨𑆳𑆢𑇀 𑆅𑆮 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆕𑇀𑆑𑆬𑇀𑆥 𑆇𑆠𑇀𑆡𑆴𑆠𑆂
𑆠𑆱𑇀𑆪𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆮𑆯𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆇𑆢𑆴𑆠𑆁 𑆱𑆤𑇀𑆤𑆴𑆣𑆳𑆤𑆁 𑆠𑆮𑆾𑆖𑆴𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇐𑇆

𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆅𑆠𑆫𑆳𑆤𑇀 𑆃𑆥𑆼𑆑𑇀𑆰𑆴𑆟𑆳 𑆤𑆴𑆠𑆫𑆳𑆩𑇀 𑆍𑆑𑆫𑆱𑆼𑆤 𑆖𑆼𑆠𑆱𑆳
𑆱𑆶𑆬𑆨𑆁 𑆱𑆑𑆬𑆾𑆥𑆯𑆳𑆪𑆴𑆤𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆩𑇀 𑆄𑆠𑆸𑆥𑇀𑆠𑆴 𑆥𑆴𑆧𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇑𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆪𑆳 𑆤𑆴𑆫𑆳𑆑𑆸𑆠𑆩𑇀 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆁 𑆲𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆍𑆠𑆠𑇀 𑆠𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑆶
𑆠𑇀𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆁 𑆱𑆩𑆶𑆥𑆳𑆢𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆅𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆪𑆁 𑆱𑆳𑆫𑆱𑆁𑆓𑇀𑆫𑆲𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇒𑇆

𑆨𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆠𑆫𑆖𑆳𑆫𑆴 𑆨𑆳𑆮𑆘𑆳𑆠𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆮𑆤𑇀𑆩𑆶𑆒𑇀𑆪𑆠𑆪𑆽𑆮 𑆥𑆷𑆘𑆴𑆠𑆁 𑆠𑆠𑇀
𑆨𑆮𑆠𑆾 𑆧𑆲𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆨𑆳𑆮𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆳 𑆑𑆡𑆩𑇀 𑆆𑆯𑆳𑆤𑇀 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑆱𑆩𑆫𑇀𑆖𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆮𑆳 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇓𑇆

𑆤𑆴𑆂𑆯𑆧𑇀𑆢𑆁 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆁 𑆖 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑇀𑆪𑆳𑆑𑇀𑆰𑆼𑆥𑆩𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆤𑆴𑆱𑆩𑇀
𑆑𑇀𑆰𑆾𑆨𑆼 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆣𑇀𑆪𑆑𑇀𑆰𑆩𑆵 𑆑𑇀𑆰𑆼𑆪𑆁 𑆠𑇀𑆫𑇀𑆪𑆑𑇀𑆰 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇔𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆑𑆛𑆪 𑆤𑆴𑆘𑆣𑆳𑆩 𑆢𑆼𑆮 𑆪𑆱𑇀𑆩𑆴𑆁𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆃𑆱𑆴 𑆱𑆢𑆳 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆵𑆱𑆩𑆼𑆠𑆂
𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆖𑆫𑆟𑆫𑆘𑆂𑆱𑆩𑆳𑆤𑆑𑆑𑇀𑆰𑇀𑆪𑆳𑆂 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆳𑆱𑆥𑆢𑆁 𑆨𑆳𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆸𑆠𑇀𑆪𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇕𑇆

𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆥𑆡𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆪𑆳𑆠𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆱𑆫𑆱𑆴 𑆑𑆶𑆠𑆾 𑆩𑆩𑆼𑆯 𑆨𑆸𑆠𑇀𑆪𑆱𑇀𑆪
𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆑𑆩𑇀 𑆅𑆲 𑆤 𑆨𑆮𑆱𑆴 𑆑𑆱𑇀𑆪 𑆤 𑆘𑆤𑇀𑆠𑆾𑆫𑇀 𑆢𑆸𑆯𑆾𑆫𑇀 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇖𑇆

𑆎𑆑𑇀𑆪𑆱𑆁𑆮𑆴𑆢𑆩𑆸𑆠𑆳𑆖𑇀𑆗𑆣𑆳𑆫𑆪𑆳 𑆱𑆤𑇀𑆠𑆠𑆥𑇀𑆫𑆱𑆸𑆠𑆪𑆳 𑆑𑆢𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆾
𑆥𑇀𑆬𑆳𑆮𑆤𑆳𑆠𑇀 𑆥𑆫𑆩𑆨𑆼𑆢𑆩𑆳𑆤𑆪𑆁𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆁 𑆤𑆴𑆘𑆁 𑆖 𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆄𑆥𑇀𑆤𑆶𑆪𑆳𑆁 𑆩𑆶𑆢𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇗𑇆

𑆃𑆲𑆩𑇀 𑆅𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆩𑆶𑆠𑆾 𑇁𑆮𑆫𑆶𑆢𑇀𑆣𑆬𑆾𑆑𑆳𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆢𑆵𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆥𑆠𑇀𑆠𑆴𑆱𑆳𑆫𑆠𑆾 𑆩𑆼
𑆃𑆟𑆶𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆑𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆤𑆴𑆰𑇀𑆜𑆁 𑆔𑆛𑆠𑆳𑆁 𑆪𑆼𑆤 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆴𑆠𑆳 𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇘𑇆

𑆃𑆥𑆫𑆴𑆩𑆴𑆠𑆫𑆷𑆥𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆠𑆁 𑆠𑆁 𑆨𑆳𑆮𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆑𑇀𑆰𑆟𑆁 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆤𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆫𑆷𑆥𑆁 𑆤𑆴𑆘𑆤𑆳𑆡𑆁 𑆱𑆳𑆣𑆶 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇑𑇙𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆕𑇀𑆓𑆓𑆠𑆁 𑆠𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆑𑆱𑇀𑆩𑆳𑆤𑇀 𑆤 𑆩𑆤𑆂 𑆥𑆫𑇀𑆪𑆛𑆠𑆵𑆰𑇀𑆛𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆡𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆡𑆩𑇀
𑆥𑇀𑆫𑆑𑆸𑆠𑆴𑆑𑇀𑆰𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆤𑆾 𑆠𑆡𑆳𑆱𑇀𑆪 𑆩𑆩 𑆖𑆼𑆖𑇀𑆗𑆳 𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆥𑆫𑆽𑆮 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇐𑇆

𑆯𑆠𑆯𑆂 𑆑𑆴𑆬 𑆠𑆼 𑆠𑆮𑆳𑆤𑆶𑆨𑆳𑆮𑆳𑆢𑇀 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆑𑆼 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆩𑆶𑆤𑆽𑆮 𑆖𑆑𑇀𑆰𑆶𑆰𑆳 𑆪𑆼
𑆃𑆥𑆴 𑆲𑆳𑆬𑆴𑆑𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆪𑆳 𑆖𑆫𑆤𑇀𑆠𑆂 𑆥𑆫𑆴𑆥𑆯𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆂 𑆱𑆢𑆳𑆓𑇀𑆫𑆼 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇑𑇆

𑆤 𑆱𑆳 𑆩𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆇𑆢𑆼𑆠𑆴 𑆪𑆳 𑆤 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆴𑆖𑇀𑆗𑆳𑆩𑆪𑆵 𑆱𑆢𑆳 𑆯𑆶𑆨𑆩𑇀 𑆃𑆡𑆼𑆠𑆫𑆢𑇀
𑆨𑆓𑆮𑆠𑆽𑆮𑆩𑇀 𑆄𑆖𑆫𑇀𑆪𑆠𑆼
𑆃𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆨𑆮𑆢𑆳𑆠𑇀𑆩𑆑𑆾 𑆨𑆶𑆮𑆴 𑆪𑆡𑆳 𑆠𑆡𑆳 𑆱𑆚𑇀𑆖𑆫𑆤𑇀 𑆱𑇀𑆡𑆴 𑆠𑆾 𑇁𑆤𑆴𑆯𑆩𑇀
𑆃𑆧𑆳𑆣𑆴𑆠𑆠𑇀𑆮𑆢𑆩𑆬𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆥𑆷𑆘𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇒𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆵𑆪𑆓𑆨𑆵𑆫𑆨𑆳𑆰𑆴𑆠𑆼𑆰𑆶 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆨𑆳 𑆱𑆩𑇀𑆪𑆓𑇀 𑆇𑆢𑆼𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆥𑆶𑆫𑆾 𑇁𑆠𑆂
𑆠𑆢𑆤𑆶𑆰𑇀𑆜𑆴𑆠𑆯𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆠𑆱𑇀 𑆠𑆢𑇀𑆨𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆳𑆮𑇀𑆪𑆱𑆤𑆁 𑆖 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆴𑆫𑆳𑆩𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇓𑇆

𑆮𑇀𑆪𑆮𑆲𑆳𑆫𑆥𑆢𑆼 𑇁𑆥𑆴 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆨𑆳𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆡𑆑𑆬𑆳𑆥 𑆍𑆰 𑆩𑆳𑆩𑇀
𑆨𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆮𑆪𑆮𑆾 𑆪𑆡𑆳 𑆤 𑆠𑆶 𑆱𑇀𑆮𑆠 𑆍𑆮𑆳𑆢𑆫𑆟𑆵𑆪𑆠𑆳𑆁 𑆓𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇔𑇆

𑆩𑆤𑆱𑆴 𑆱𑇀𑆮𑆫𑆱𑆼𑆤 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆠𑆠𑇀𑆫 𑆥𑇀𑆫𑆖𑆫𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆲𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆪 𑆓𑆾𑆖𑆫𑆼𑆰𑆶
𑆥𑇀𑆫𑆱𑆸𑆠𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆬𑆾𑆬 𑆍𑆮 𑆪𑆶𑆰𑇀𑆩𑆠𑇀𑆥𑆫𑆴𑆖𑆫𑇀𑆪𑆳𑆖𑆠𑆶𑆫𑆂 𑆱𑆢𑆳 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇕𑇆

𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆨𑆮𑆢𑆴𑆖𑇀𑆗𑆪𑆽𑆮 𑆢𑆳𑆱𑆱𑇀 𑆠𑆮 𑆘𑆳𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆥𑆫𑆱𑇀𑆪 𑆤𑆳𑆠𑇀𑆫 𑆯𑆑𑇀𑆠𑆴𑆂
𑆑𑆡𑆩𑇀 𑆍𑆰 𑆠𑆡𑆳𑆥𑆴 𑆮𑆑𑇀𑆠𑇀𑆫𑆧𑆴𑆩𑇀𑆧𑆁 𑆠𑆮 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆳𑆩𑆴 𑆤 𑆘𑆳𑆠𑆶 𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆍𑆠𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇖𑇆

𑆱𑆩𑆶𑆠𑇀𑆱𑆶𑆑𑆳𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑆪𑆼 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑇀𑆪𑆫𑇀𑆡𑆫𑆷𑆥𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆮𑆬𑆾𑆑𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴
𑆠𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆾 𑆑𑆴𑆁 𑆠𑆢𑆶𑆥𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆁 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆁 𑆱𑆳𑆣𑆤𑆁 𑆮𑆳 𑆦𑆬𑆴𑆠𑆁 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑆠𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇗𑇆

𑆨𑆳𑆮𑆳 𑆨𑆳𑆮𑆠𑆪𑆳 𑆱𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆳𑆮𑆼𑆤 𑆩𑆼 𑆨𑆮
𑆠𑆡𑆳 𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆪𑆡𑆳 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇘𑇆

𑆪𑆤𑇀 𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑆤𑇀𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆩𑆼
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆡𑆳 𑆨𑆮𑆠𑆶 𑆠𑆳𑆮𑆠𑆳 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑆾 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆬𑆧𑇀𑆣𑆥𑆷𑆘𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇒/𑇒𑇙𑇆

𑆱𑆁𑆓𑇀𑆫𑆲𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆤𑆳𑆩 𑆠𑇀𑆫𑆪𑆾𑆢𑆯𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆱𑆁𑆓𑇀𑆫𑆲𑆼𑆤 𑆱𑆶𑆒𑆢𑆶𑆂𑆒𑆬𑆑𑇀𑆰𑆟𑆁 𑆩𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆁 𑆯𑆸𑆟𑆶 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆱𑆿𑆒𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆍𑆰 𑆨𑆮𑆠𑆳 𑆱𑆩𑆳𑆓𑆩𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑆳 𑆮𑆴𑆫𑆲 𑆍𑆮 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆴𑆠𑆳 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇆

𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆠𑆴𑆠𑆫𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆟𑆵𑆪𑆱𑆵 𑆪𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆥𑇀𑆫𑆡𑆤𑆑𑆳𑆬𑆴𑆑𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆩𑆼
𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆯 𑆥𑆫𑆴𑆩𑆸𑆘𑇀𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆫𑆷𑆥𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆬𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆪 𑇆𑇑𑇓/𑇒𑇆

𑆠𑆳𑆮𑆑𑆼 𑆮𑆥𑆶𑆰𑆴 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆫𑆼 𑆖𑆴𑆠𑇀𑆱𑆶𑆣𑆳𑆫𑆱𑆩𑆪𑆼 𑆤𑆴𑆫𑆠𑇀𑆪𑆪𑆼
𑆠𑆴𑆰𑇀𑆜𑆠𑆂 𑆱𑆠𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆠𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆁 𑆘𑆵𑆮𑆴𑆠𑆁 𑆩𑆸𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇓/𑇓𑇆

𑆆𑆯𑇀𑆮𑆫𑆾 𑇁𑆲𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆫𑆷𑆥𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆥𑆟𑇀𑆝𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆱𑆶𑆨𑆓𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆫𑆂
𑆩𑆠𑇀𑆱𑆩𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆘𑆓𑆠𑆵𑆠𑆴 𑆯𑆾𑆨𑆠𑆼 𑆩𑆳𑆤𑆴𑆠𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆤𑆶𑆫𑆳𑆓𑆴𑆟𑆂 𑆥𑆫𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇓/𑇔𑇆

𑆢𑆼𑆮𑆢𑆼𑆮 𑆨𑆮𑆢𑆢𑇀𑆮𑆪𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆒𑇀𑆪𑆳𑆠𑆴𑆱𑆁𑆲𑆫𑆟𑆬𑆧𑇀𑆣𑆘𑆤𑇀𑆩𑆤𑆳
𑆠𑆢𑇀 𑆪𑆡𑆳𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆥𑆢𑆳𑆫𑇀𑆡𑆱𑆁𑆮𑆴𑆢𑆳 𑆩𑆳𑆁 𑆑𑆶𑆫𑆶𑆰𑇀𑆮 𑆖𑆫𑆟𑆳𑆫𑇀𑆖𑆤𑆾𑆖𑆴𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇓/𑇕𑇆

𑆣𑇀𑆪𑆳𑆪𑆠𑆼 𑆠𑆢𑇀 𑆃𑆤𑆶 𑆢𑆸𑆯𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆠𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆥𑆸𑆯𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆖 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆪𑆩𑇀
𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆥𑆷𑆘𑆤𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂 𑆱 𑆩𑆼 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆨𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆤𑆶𑆨𑆳𑆮𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇓/𑇖𑇆

𑆪𑆢𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆥𑆢𑆳𑆫𑇀𑆡𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆁 𑆪𑆶𑆰𑇀𑆩𑆢𑆫𑇀𑆖𑆤𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆯𑇀 𑆖 𑆪𑆂
𑆪𑆶𑆓𑇀𑆩𑆩𑇀 𑆍𑆠𑆢𑇀 𑆅𑆠𑆫𑆼𑆠𑆫𑆳𑆯𑇀𑆫𑆪𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆯𑆳𑆬𑆴𑆰𑆶 𑆱𑆢𑆳 𑆮𑆴𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇓/𑇗𑇆

𑆠𑆠𑇀𑆠𑆢𑆴𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆴𑆪𑆩𑆶𑆒𑆼𑆤 𑆱𑆤𑇀𑆠𑆠𑆁 𑆪𑆶𑆰𑇀𑆩𑆢𑆫𑇀𑆖𑆤𑆫𑆱𑆳𑆪𑆤𑆳𑆱𑆮𑆩𑇀
𑆱𑆫𑇀𑆮𑆨𑆳𑆮𑆖𑆰𑆑𑆼𑆰𑆶 𑆥𑆷𑆫𑆴𑆠𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆄𑆥𑆴𑆧𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆇𑆤𑇀𑆩𑆢𑆂 𑇆𑇑𑇓/𑇘𑇆

𑆃𑆤𑇀𑆪𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆟𑆶𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆤 𑆱𑇀𑆮𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆩𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆮𑆴𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆠𑆼
𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆤𑆳𑆡 𑆨𑆮𑆠𑆂 𑆥𑆶𑆫𑆼 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆁 𑆠𑆠𑇀𑆫 𑆩𑆼 𑆑𑆶𑆫𑆶 𑆱𑆢𑆳 𑆠𑆮𑆳𑆫𑇀𑆖𑆴𑆠𑆶𑆂 𑇆𑇑𑇓/𑇙𑇆

𑆢𑆳𑆱𑆣𑆳𑆩𑇀𑆤𑆴 𑆮𑆴𑆤𑆴𑆪𑆾𑆘𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆼𑆖𑇀𑆗𑆪𑆽𑆮 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆳
𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆼𑆤 𑆤 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆥𑆳𑆠𑇀𑆫𑆴𑆠𑆂 𑆥𑆳𑆢𑆱𑆁𑆮𑆲𑆤𑆑𑆫𑇀𑆩𑆟𑆳𑆥𑆴 𑆮𑆳 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇐𑇆

𑆯𑆑𑇀𑆠𑆴𑆥𑆳𑆠𑆱𑆩𑆪𑆼 𑆮𑆴𑆖𑆳𑆫𑆟𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆆𑆯 𑆤 𑆑𑆫𑆾𑆰𑆴 𑆑𑆫𑇀𑆲𑆴𑆖𑆴𑆠𑇀
𑆃𑆢𑇀𑆪 𑆩𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆄𑆓𑆠𑆁 𑆪𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆤𑆮𑆴𑆣𑆿 𑆮𑆴𑆬𑆩𑇀𑆧𑆱𑆼 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇑𑇆

𑆠𑆠𑇀𑆫 𑆠𑆠𑇀𑆫 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆼 𑆧𑆲𑆴𑆫𑇀𑆮𑆴𑆨𑆳𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑆼 𑆖 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆵𑆪𑆶𑆠𑆩𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆳𑆁 𑆘𑆓𑆠𑇀𑆠𑇀𑆫𑆴𑆠𑆪𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆫𑆁 𑆱𑆢𑆳 𑆬𑆾𑆑𑆪𑆼𑆪 𑆤𑆴𑆘𑆥𑆳𑆟𑆴𑆥𑆷𑆘𑆴𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇒𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆱𑆿𑆣𑆩𑇀 𑆃𑆨𑆴𑆱𑆤𑇀𑆣𑆴𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆠𑆾 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆴𑆧𑆤𑇀𑆣𑆩𑇀 𑆃𑆣𑆴𑆫𑆶𑆲𑇀𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳
𑆱𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆳𑆢 𑆥𑆫𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆱𑆮𑆳𑆥𑆳𑆤𑆑𑆼𑆬𑆴𑆥𑆫𑆴𑆬𑆧𑇀𑆣𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆸𑆠𑆴𑆂 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇓𑇆

𑆪𑆠𑇀𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆱𑆶𑆨𑆓𑆳𑆫𑇀𑆡𑆮𑆱𑇀𑆠𑆶𑆰𑆶 𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆮𑆴𑆣𑆴𑆤𑆳 𑆖𑆩𑆠𑇀𑆑𑆸𑆠𑆴𑆩𑇀
𑆠𑆳𑆁 𑆱𑆩𑆫𑇀𑆥𑆪𑆠𑆴 𑆠𑆼𑆤 𑆠𑆼 𑆮𑆥𑆶𑆂 𑆥𑆷𑆘𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆖𑆬𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆯𑆳𑆬𑆴𑆤𑆂 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇔𑇆

𑆱𑇀𑆦𑆳𑆫𑆪𑆱𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆩𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆤𑇀 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆄𑆩𑆸𑆯𑆱𑆴 𑆫𑆷𑆥𑆩𑇀 𑆄𑆩𑆸𑆯𑆤𑇀
𑆪𑆠𑇀 𑆱𑇀𑆮𑆪𑆁 𑆤𑆴𑆘𑆫𑆱𑆼𑆤 𑆔𑆶𑆫𑇀𑆟𑆱𑆼 𑆠𑆠𑇀 𑆱𑆩𑆶𑆬𑇀𑆬𑆱𑆠𑆴 𑆨𑆳𑆮𑆩𑆟𑇀𑆝𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇕𑇆

𑆪𑆾 𑇁𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆡𑆩𑆟𑇀𑆝𑆬𑆁 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆠𑆵𑆯 𑆤𑆴𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆂
𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆥𑆑𑇀𑆰𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑆴𑆠𑆼 𑆘𑆓𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆪 𑆤𑆴𑆠𑇀𑆪𑆱𑆶𑆒𑆴𑆤𑆂 𑆑𑆶𑆠𑆾 𑆨𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇖𑇆

𑆑𑆟𑇀𑆜𑆑𑆾𑆟𑆮𑆴𑆤𑆴𑆮𑆴𑆰𑇀𑆛𑆩𑇀 𑆆𑆯 𑆠𑆼 𑆑𑆳𑆬𑆑𑆷𑆛𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆩𑆼 𑆩𑆲𑆳𑆩𑆸𑆠𑆩𑇀
𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆥𑆳𑆠𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆸𑆠𑆁 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆨𑆼𑆢𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆴 𑆪𑆢𑆴 𑆫𑆾𑆖𑆠𑆼 𑆤 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇗𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆬𑆳𑆥𑆩𑆪𑆫𑆑𑇀𑆠𑆓𑆵𑆠𑆴𑆑𑆳𑆤𑆴 𑆠𑇀𑆪 𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆮𑆢𑆤𑆾𑆥𑆯𑆾𑆨𑆴𑆠𑆂
𑆱𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆥𑆴 𑆨𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆤𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆳𑆥𑇀𑆫𑆼𑆪𑆱𑆵𑆥𑆫𑆴𑆓𑆠𑆳𑆯𑆪𑆂 𑆱𑆢𑆳 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇘𑇆

𑆆𑆲𑆴𑆠𑆁 𑆤 𑆧𑆠 𑆥𑆳𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆁 𑆯𑆑𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆓𑆟𑆪𑆴𑆠𑆶𑆁 𑆠𑆡𑆳 𑆖 𑆩𑆼
𑆢𑆠𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆩𑆸𑆠𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆫𑆁 𑆮𑆥𑆶𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆁 𑆤 𑆥𑆳𑆠𑆶𑆩𑇀 𑆃𑆤𑆶𑆩𑆤𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆠𑆡𑆳 𑇆𑇑𑇓/𑇑𑇙𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆓𑆳𑆣𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆩𑇀 𑆃𑆢𑇀𑆮𑆪𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆫𑆷𑆥𑆩𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆳𑆫𑇀𑆡𑆔𑆱𑇀𑆩𑆫𑆩𑇀
𑆄𑆮𑆴𑆯𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆲𑆩𑇀 𑆇𑆩𑆼𑆯 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳 𑆥𑆷𑆘𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆨𑆴𑆱𑆁𑆱𑇀𑆠𑆶𑆮𑆵𑆪 𑆖 𑇆𑇑𑇓/𑇒𑇐𑇆

𑆘𑆪𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆤𑆳𑆩 𑆖𑆠𑆶𑆫𑇀𑆢𑆯𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆘𑆪𑆬𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆵𑆤𑆴𑆣𑆳𑆤𑆱𑇀𑆪 𑆤𑆴𑆘𑆱𑇀𑆪 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑆂 𑆥𑆶𑆫𑆂
𑆘𑆪𑆾𑆢𑇀𑆔𑆾𑆰𑆟𑆥𑆵𑆪𑆷𑆰𑆫𑆱𑆩𑇀 𑆄𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆪𑆼 𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇆

𑆘𑆪𑆽𑆑𑆫𑆶𑆢𑇀𑆫𑆽𑆑𑆯𑆴𑆮 𑆩𑆲𑆳𑆢𑆼𑆮 𑆩𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫
𑆥𑆳𑆫𑇀𑆮𑆠𑆵𑆥𑇀𑆫𑆟𑆪𑆴𑆚𑇀 𑆯𑆫𑇀𑆮 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆓𑆵𑆫𑇀𑆮𑆳𑆟𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆘 𑇆𑇑𑇔/𑇒𑇆

𑆘𑆪 𑆠𑇀𑆫𑆽𑆬𑆾𑆑𑇀𑆪𑆤𑆳𑆡𑆽𑆑𑆬𑆳𑆚𑇀𑆗𑆤𑆳𑆬𑆴𑆑𑆬𑆾𑆖𑆤
𑆘𑆪 𑆥𑆵𑆠𑆫𑇀𑆠𑆬𑆾𑆑𑆳𑆫𑇀𑆠𑆴𑆑𑆳𑆬𑆑𑆷𑆛𑆳𑆕𑇀𑆑𑆑𑆤𑇀𑆣𑆫 𑇆𑇑𑇔/𑇓𑇆

𑆘𑆪 𑆩𑆷𑆫𑇀𑆠𑆠𑇀𑆫𑆴𑆯𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀𑆩𑆴𑆯𑆠𑆯𑆷𑆬𑆾𑆬𑇀𑆬𑆱𑆠𑇀𑆑𑆫
𑆘𑆪𑆼𑆖𑇀𑆗𑆳𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆱𑆴𑆢𑇀𑆢𑆳𑆫𑇀𑆡𑆥𑆷𑆘𑆳𑆫𑇀𑆲𑆖𑆫𑆟𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆘 𑇆𑇑𑇔/𑇔𑇆

𑆘𑆪 𑆯𑆾𑆨𑆯𑆠𑆱𑇀𑆪𑆤𑇀𑆢𑆴𑆬𑆾𑆑𑆾𑆠𑇀𑆠𑆫𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀𑆣𑆫
𑆘𑆪𑆽𑆑𑆘𑆛𑆴𑆑𑆳𑆑𑇀𑆰𑆵𑆟𑆓𑆕𑇀𑆓𑆳𑆑𑆸𑆠𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀𑆠𑆨𑆱𑇀𑆩𑆑 𑇆𑇑𑇔/𑇕𑇆

𑆘𑆪 𑆑𑇀𑆰𑆵𑆫𑆾𑆢𑆥𑆫𑇀𑆪𑆱𑇀𑆠𑆘𑇀𑆪𑆾𑆠𑇀𑆱𑇀𑆤𑆳𑆖𑇀𑆗𑆳𑆪𑆳𑆤𑆶𑆬𑆼𑆥𑆤
𑆘𑆪𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆳𑆕𑇀𑆓𑆱𑆕𑇀𑆓𑆾𑆠𑇀𑆡𑆫𑆠𑇀𑆤𑆑𑆳𑆤𑇀𑆠𑆳𑆲𑆴𑆩𑆟𑇀𑆝𑆤 𑇆𑇑𑇔/𑇖𑇆

𑆘𑆪𑆳𑆑𑇀𑆰𑆪𑆽𑆑𑆯𑆵𑆠𑆳𑆁𑆯𑆶𑆑𑆬𑆳𑆱𑆢𑆸𑆯𑆱𑆁𑆯𑇀𑆫𑆪
𑆘𑆪 𑆓𑆕𑇀𑆓𑆳𑆱𑆢𑆳𑆫𑇀𑆧𑇀𑆣𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆽𑆯𑇀𑆮𑆫𑇀𑆪𑆳𑆨𑆴𑆰𑆼𑆖𑆤 𑇆𑇑𑇔/𑇗𑇆

𑆘𑆪𑆳𑆣𑆫𑆳𑆕𑇀𑆓𑆱𑆁𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆥𑆳𑆮𑆤𑆵𑆑𑆸𑆠𑆓𑆾𑆑𑆶𑆬
𑆘𑆪 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆢𑆳𑆧𑆢𑇀𑆣𑆓𑆾𑆰𑇀𑆜𑆵𑆤𑆴𑆪𑆠𑆱𑆤𑇀𑆤𑆴𑆣𑆼 𑇆𑇑𑇔/𑇘𑇆

𑆘𑆪 𑆱𑇀𑆮𑆼𑆖𑇀𑆗𑆳𑆠𑆥𑆾𑆢𑆼𑆯𑆮𑆴𑆥𑇀𑆫𑆬𑆩𑇀𑆨𑆴𑆠𑆧𑆳𑆬𑆴𑆯
𑆘𑆪 𑆓𑆿𑆫𑆵𑆥𑆫𑆴𑆰𑇀𑆮𑆕𑇀𑆓𑆪𑆾𑆓𑇀𑆪𑆱𑆿𑆨𑆳𑆓𑇀𑆪𑆨𑆳𑆘𑆤 𑇆𑇑𑇔/𑇙𑇆

𑆘𑆪 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆳𑆫𑇀𑆢𑇀𑆫𑆳𑆫𑇀𑆢𑇀𑆫𑆨𑆳𑆮𑆾𑆥𑆳𑆪𑆤𑆬𑆩𑇀𑆥𑆛
𑆘𑆪 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆢𑆾𑆢𑇀𑆢𑆳𑆩𑆨𑆑𑇀𑆠𑆮𑆳𑆕𑇀𑆤𑆸𑆠𑇀𑆠𑆠𑆾𑆰𑆴𑆠 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇐𑇆

𑆘𑆪 𑆧𑇀𑆫𑆲𑇀𑆩𑆳𑆢𑆴𑆢𑆼𑆮𑆼𑆯𑆥𑇀𑆫𑆨𑆳𑆮𑆥𑇀𑆫𑆨𑆮𑆮𑇀𑆪𑆪
𑆘𑆪𑆬𑆾𑆑𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆯𑇀𑆫𑆼𑆟𑆴𑆯𑆴𑆫𑆾𑆮𑆴𑆣𑆸𑆠𑆯𑆳𑆱𑆤 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇑𑇆

𑆘𑆪𑆱𑆫𑇀𑆮𑆘𑆓𑆤𑇀𑆤𑇀𑆪𑆱𑇀𑆠𑆱𑇀𑆮𑆩𑆶𑆢𑇀𑆫𑆳𑆮𑇀𑆪𑆑𑇀𑆠𑆮𑆽𑆨𑆮
𑆘𑆪𑆳𑆠𑇀𑆩𑆢𑆳𑆤𑆥𑆫𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆩𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇒𑇆

𑆘𑆪 𑆠𑇀𑆫𑆽𑆬𑆾𑆑𑇀𑆪𑆱𑆫𑇀𑆓𑆼𑆖𑇀𑆗𑆳𑆮𑆱𑆫𑆳𑆱𑆢𑇀𑆢𑇀𑆮𑆴𑆠𑆵𑆪𑆑
𑆘𑆪𑆽𑆯𑇀𑆮𑆫𑇀𑆪𑆨𑆫𑆾𑆢𑇀𑆮𑆳𑆲𑆢𑆼𑆮𑆵𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆱𑆲𑆳𑆪𑆑 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇓𑇆

𑆘𑆪𑆳𑆑𑇀𑆫𑆩𑆱𑆩𑆳𑆑𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆨𑆶𑆮𑆤𑆠𑇀𑆫𑆪
𑆘𑆪𑆳𑆮𑆴𑆓𑆵𑆠𑆩𑇀 𑆄𑆧𑆳𑆬𑆓𑆵𑆪𑆩𑆳𑆤𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆣𑇀𑆮𑆤𑆼 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇔𑇆

𑆘𑆪𑆳𑆤𑆶𑆑𑆩𑇀𑆥𑆳𑆢𑆴𑆓𑆶𑆟𑆳𑆤𑆥𑆼𑆑𑇀𑆰𑆱𑆲𑆘𑆾𑆤𑇀𑆤𑆠𑆼
𑆘𑆪 𑆨𑆵𑆰𑇀𑆩𑆩𑆲𑆳𑆩𑆸𑆠𑇀𑆪𑆶𑆔𑆛𑆤𑆳𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆨𑆽𑆫𑆮 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇕𑇆

𑆘𑆪 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆑𑇀𑆰𑆪𑆾𑆖𑇀𑆖𑆟𑇀𑆝𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆳𑆤𑆴𑆰𑇀𑆥𑆫𑆴𑆥𑆤𑇀𑆡𑆴𑆑
𑆘𑆪 𑆯𑇀𑆫𑆼𑆪𑆂𑆯𑆠𑆓𑆶𑆟𑆳𑆤𑆶𑆓𑆤𑆳𑆩𑆳𑆤𑆶𑆑𑆵𑆫𑇀𑆠𑆤 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇖𑇆

𑆘𑆪 𑆲𑆼𑆬𑆳𑆮𑆴𑆠𑆵𑆫𑇀𑆤𑆽𑆠𑆢𑆩𑆸𑆠𑆳𑆑𑆫𑆱𑆳𑆓𑆫
𑆘𑆪 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆑𑇀𑆰𑆪𑆑𑇀𑆰𑆼𑆥𑆴𑆑𑇀𑆰𑆟𑆑𑆾𑆥𑆳𑆯𑆶𑆯𑆶𑆑𑇀𑆰𑆟𑆼 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇗𑇆

𑆘𑆪 𑆩𑆾𑆲𑆳𑆤𑇀𑆣𑆑𑆳𑆫𑆳𑆤𑇀𑆣𑆘𑆵𑆮𑆬𑆾𑆑𑆽𑆑𑆢𑆵𑆥𑆑
𑆘𑆪 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆶𑆥𑇀𑆠𑆘𑆓𑆠𑆵𑆘𑆳𑆓𑆫𑆷𑆑𑆳𑆣𑆴𑆥𑆷𑆫𑆶𑆰 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇘𑇆

𑆘𑆪 𑆢𑆼𑆲𑆳𑆢𑇀𑆫𑆴𑆑𑆶𑆚𑇀𑆘𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀𑆤𑆴𑆑𑆷𑆘𑆚𑇀𑆘𑆵𑆮𑆘𑆵𑆮𑆑
𑆘𑆪 𑆱𑆤𑇀𑆩𑆳𑆤𑆱𑆮𑇀𑆪𑆾𑆩𑆮𑆴𑆬𑆳𑆱𑆴𑆮𑆫𑆱𑆳𑆫𑆱 𑇆𑇑𑇔/𑇑𑇙𑇆

𑆘𑆪 𑆘𑆳𑆩𑇀𑆧𑆷𑆤𑆢𑆾𑆢𑆓𑇀𑆫𑆣𑆳𑆠𑆷𑆢𑇀𑆨𑆮𑆓𑆴𑆫𑆵𑆯𑇀𑆮𑆫
𑆘𑆪 𑆥𑆳𑆥𑆴𑆰𑆶 𑆤𑆴𑆤𑇀𑆢𑆾𑆬𑇀𑆑𑆳𑆥𑆳𑆠𑆤𑆾𑆠𑇀𑆥𑆳𑆠𑆖𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆩𑆂 𑇆𑇑𑇔/𑇒𑇐𑇆

𑆘𑆪 𑆑𑆰𑇀𑆛𑆠𑆥𑆂𑆑𑇀𑆬𑆴𑆰𑇀𑆛𑆩𑆶𑆤𑆴𑆢𑆼𑆮𑆢𑆶𑆫𑆳𑆱𑆢
𑆘𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆯𑆳𑆫𑆷𑆞𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆬𑇀𑆬𑆾𑆑𑆬𑆾𑆑𑆴𑆠 𑇆𑇑𑇔/𑇒𑇑𑇆

𑆘𑆪 𑆱𑇀𑆮𑆱𑆩𑇀𑆥𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆱𑆫𑆥𑆠𑇀𑆫𑆵𑆑𑆸𑆠𑆤𑆴𑆘𑆳𑆯𑇀𑆫𑆴𑆠
𑆘𑆪 𑆥𑇀𑆫𑆥𑆤𑇀𑆤𑆘𑆤𑆠𑆳𑆬𑆳𑆬𑆤𑆽𑆑𑆥𑇀𑆫𑆪𑆾𑆘𑆤 𑇆𑇑𑇔/𑇒𑇒𑇆

𑆘𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆓𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆴𑆣𑇀𑆮𑆁𑆱𑆑𑆳𑆫𑆟𑆽𑆑𑆳𑆮𑆢𑆳𑆤𑆑
𑆘𑆪 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆢𑆳𑆬𑆾𑆬𑆬𑆵𑆬𑆾𑆠𑇀𑆥𑆬𑆩𑆓𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮 𑇆𑇑𑇔/𑇒𑇓𑇆

𑆘𑆪 𑆘𑆪𑆨𑆳𑆘𑆤 𑆘𑆪 𑆘𑆴𑆠𑆘𑆤𑇀𑆩𑆘𑆫𑆳𑆩𑆫𑆟 𑆘𑆪 𑆘𑆓𑆘𑇀𑆘𑇀𑆪𑆼𑆰𑇀𑆜
𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪 𑆘𑆪
𑆠𑇀𑆫𑇀𑆪𑆑𑇀𑆰 𑇆𑇑𑇔/𑇒𑇔𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆤𑆳𑆩 𑆥𑆚𑇀𑆖𑆢𑆯𑆁

𑆠𑇀𑆫𑆴𑆩𑆬𑆑𑇀𑆰𑆳𑆬𑆴𑆤𑆾 𑆓𑇀𑆫𑆤𑇀𑆡𑆳𑆂 𑆱𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆠𑇀𑆥𑆳𑆫𑆓𑆳𑆱𑇀𑆠𑆡𑆳
𑆪𑆾𑆓𑆴𑆤𑆂 𑆥𑆟𑇀𑆝𑆴𑆠𑆳𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆱𑇀𑆡𑆳𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳 𑆍𑆮 𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇆

𑆩𑆳𑆪𑆵𑆪𑆑𑆳𑆬𑆤𑆴𑆪𑆠𑆴𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑇀𑆪𑆳𑆲𑆳𑆫𑆠𑆫𑇀𑆥𑆴𑆠𑆳𑆂
𑆖𑆫𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆱𑆶𑆒𑆴𑆤𑆾 𑆤𑆳𑆡 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆤𑇀𑆠𑆾 𑆘𑆓𑆠𑇀𑆠𑆛𑆼 𑇆𑇑𑇕/𑇒𑇆

𑆫𑆶𑆢𑆤𑇀𑆠𑆾 𑆮𑆳 𑆲𑆱𑆤𑇀𑆠𑆾 𑆮𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆇𑆖𑇀𑆖𑆽𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆬𑆥𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆩𑆵
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆂 𑆱𑇀𑆠𑆶𑆠𑆴𑆥𑆢𑆾𑆖𑇀𑆖𑆳𑆫𑆾𑆥𑆖𑆳𑆫𑆳𑆂 𑆥𑆸𑆡𑆓𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇕/𑇓𑇆

𑆤 𑆮𑆴𑆫𑆑𑇀𑆠𑆾 𑆤 𑆖𑆳𑆥𑆵𑆯𑆾 𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆳𑆑𑆳𑆕𑇀𑆑𑇀𑆰𑆵 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆑𑆂
𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑆷𑆢𑇀𑆫𑆴𑆑𑇀𑆠𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳𑆱𑆮𑆫𑆱𑆾𑆤𑇀𑆩𑆢𑆂 𑇆𑇑𑇕/𑇔𑇆

𑆧𑆳𑆲𑇀𑆪𑆁 𑆲𑆸𑆢𑆪 𑆍𑆮𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀 𑆃𑆨𑆴𑆲𑆸𑆠𑇀𑆪𑆽𑆮 𑆪𑆾 𑇁𑆫𑇀𑆖𑆠𑆴
𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆆𑆯 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆥𑆵𑆪𑆷𑆰𑆫𑆱𑆥𑆷𑆫𑆽𑆫𑇀 𑆤𑆩𑆳𑆩𑆴 𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇕/𑇕𑇆

𑆣𑆫𑇀𑆩𑆳𑆣𑆫𑇀𑆩𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆾𑆫𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆂 𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆪𑆾𑆫𑇀 𑆘𑇀𑆚𑆳𑆤𑆪𑆾𑆱𑇀 𑆠𑆡𑆳
𑆱𑆶𑆒𑆢𑆶𑆂𑆒𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆾𑆫𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆂 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆄𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆲𑆾 𑇆𑇑𑇕/𑇖𑇆

𑆖𑆫𑆳𑆖𑆫𑆥𑆴𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆣𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑆑𑆶𑆰𑇀𑆜𑆴𑆤𑆂
𑆯𑆾𑆨𑆤𑇀𑆠𑆼 𑆥𑆫𑆩𑇀 𑆇𑆢𑇀𑆢𑆳𑆩𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆮𑆴𑆨𑆷𑆰𑆟𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇕/𑇗𑇆

𑆯𑆴𑆬𑆾𑆚𑇀𑆗𑆥𑆴𑆖𑇀𑆗𑆑𑆯𑆴𑆥𑆶𑆮𑆴𑆖𑇀𑆗𑆳𑆪𑆳𑆕𑇀𑆓𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆲𑆾𑆰𑇀𑆩𑆟𑆾 𑆫𑆳𑆘𑆫𑆳𑆘𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆯𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇕/𑇘𑇆

𑆱𑆶𑆣𑆳𑆫𑇀𑆢𑇀𑆫𑆳𑆪𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆿 𑆬𑆶𑆜𑆠𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆄𑆫𑆶𑆫𑆶𑆑𑇀𑆰𑆶𑆟𑆳
𑆖𑆼𑆠𑆱𑆽𑆮 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑇁𑆫𑇀𑆖𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆑𑆼𑆖𑆴𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆨𑆴𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇕/𑇙𑇆

𑆫𑆑𑇀𑆰𑆟𑆵𑆪𑆁 𑆮𑆫𑇀𑆣𑆤𑆵𑆪𑆁 𑆧𑆲𑆶𑆩𑆳𑆤𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆢𑆶𑆫𑇀𑆓𑆠𑆴𑆲𑆫𑆁 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆲𑆳𑆣𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇐𑇆

𑆤𑆳𑆡 𑆠𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆘𑆤𑆠𑆳 𑆪𑆢𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆫𑆳𑆓𑆴𑆟𑆵
𑆠𑆡𑆳𑆥𑆵𑆫𑇀𑆰𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆮𑆴𑆲𑆳𑆪𑆳𑆱𑇀𑆪𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆶𑆰𑇀𑆛𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑆵 𑆱𑆢𑆳 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇑𑇆

𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆳𑆮𑆂 𑆥𑆶𑆫𑆾 𑆨𑆳𑆮𑆵 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆠𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆩𑇀𑆨𑆮𑆼
𑆬𑆧𑇀𑆣𑆼 𑆢𑆶𑆓𑇀𑆣𑆩𑆲𑆳𑆑𑆶𑆩𑇀𑆨𑆼 𑆲𑆠𑆳 𑆢𑆣𑆤𑆴 𑆓𑆸𑆣𑇀𑆤𑆶𑆠𑆳 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇒𑇆

𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆅𑆪𑆁 𑆤 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆠𑆶𑆬𑆳 𑆑𑆴𑆁 𑆮𑆳 𑆩𑆶𑆒𑇀𑆪𑆁 𑆤 𑆱𑆿𑆒𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆄𑆱𑇀𑆫𑆮𑆠𑆴
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆇𑆥𑆖𑆵𑆪𑆩𑆳𑆤𑆳 𑆪𑆼𑆪𑆁 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾𑆂 𑆱𑆢𑆳𑆠𑆤𑆵 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇓𑇆

𑆩𑆤𑆱𑆴 𑆩𑆬𑆴𑆤𑆼 𑆩𑆢𑆵𑆪𑆼𑆩𑆓𑇀𑆤𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆟𑆴𑆬𑆠𑆳 𑆑𑆰𑇀𑆛𑆩𑇀
𑆤 𑆤𑆴𑆘𑆳𑆤𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆠𑆤𑆶𑆠𑆼 𑆠𑆳𑆤𑆥𑆿𑆫𑆶𑆰𑆼𑆪𑆳𑆤𑇀 𑆱𑇀𑆮𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑆶𑆬𑇀𑆬𑆳𑆱𑆳𑆤𑇀 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇔𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆨𑆓𑆮𑆠𑆴 𑆨𑆮𑆠𑆴 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆬𑆾𑆑𑆤𑆳𑆡𑆼 𑆤𑆤𑆷𑆠𑇀𑆠𑆩𑆳 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆂
𑆑𑆴𑆁 𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆟𑆴𑆩𑆳𑆢𑆴𑆑𑆮𑆴𑆫𑆲𑆳𑆠𑇀 𑆱𑆽𑆮 𑆤 𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆼𑆠𑆴 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇕𑇆

𑆧𑆳𑆲𑇀𑆪𑆠𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆖𑆾𑆠𑇀𑆑𑆛𑆾𑆤𑇀𑆩𑆴𑆰𑆠𑇀𑆠𑇀𑆫𑇀𑆪𑆩𑇀𑆧𑆑𑆱𑇀𑆠𑆮𑆑𑆱𑆿𑆫𑆨𑆳𑆂 𑆯𑆶𑆨𑆳𑆂
𑆮𑆳𑆱𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆫𑆶𑆢𑇀𑆣𑆮𑆳𑆱𑆤𑆳𑆤𑇀 𑆪𑆾𑆓𑆴𑆤𑆾 𑆤𑆴𑆑𑆛𑆮𑆳𑆱𑆴𑆤𑆾 𑇁𑆒𑆴𑆬𑆳𑆤𑇀 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇖𑇆

𑆘𑇀𑆪𑆾𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆑𑆡𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆤 𑆑𑆴𑆁 𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆠𑆴𑆱𑆶𑆰𑆶𑆥𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆯𑆼𑆰𑆩𑇀
𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆤𑆳𑆡 𑆯𑆴𑆮𑆫𑆳𑆠𑇀𑆫𑆴𑆥𑆢𑆼 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆤𑆴𑆠𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆪𑆠𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆘𑆤𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇗𑇆

𑆱𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆱𑆠𑇀𑆪𑆓𑆶𑆟𑆼 𑆯𑆴𑆮𑆼 𑆨𑆓𑆮𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆦𑆳𑆫𑆵𑆨𑆮𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆤𑆼 𑆖𑆷𑆝𑆳𑆪𑆳𑆁 𑆮𑆴𑆬𑆱𑆤𑇀𑆠𑆶
𑆯𑆕𑇀𑆑𑆫𑆥𑆢𑆥𑇀𑆫𑆾𑆢𑇀𑆪𑆢𑇀𑆫𑆘𑆂𑆱𑆕𑇀𑆖𑆪𑆳𑆂
𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑆴𑆱𑇀𑆩𑆸𑆠𑆴𑆮𑆳𑆱𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑆩𑆶𑆖𑇀𑆗𑆼𑆠𑇀𑆠𑆶𑆁 𑆠𑆩𑆾 𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆠𑆳𑆁 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾 𑆩𑆼 𑆨𑆮𑆠𑆳𑆠𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆢𑆳𑆠𑇀𑆩𑆮𑆴𑆬𑆪𑆼 𑆠𑇀𑆫𑆽𑆓𑆶𑆟𑇀𑆪𑆮𑆫𑇀𑆓𑆾 𑇁𑆡𑆮𑆳 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇘𑇆

𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆳𑆣𑇀𑆮𑆳 𑆱𑆶𑆢𑆷𑆫𑆂 𑆒𑆫𑆠𑆫𑆮𑆴𑆮𑆴𑆣𑆮𑇀𑆪𑆳𑆣𑆴𑆢𑆓𑇀𑆣𑆳𑆕𑇀𑆓𑆪𑆰𑇀𑆛𑆴𑆂 𑆨𑆾𑆓𑆳 𑆤𑆽𑆮𑆾𑆥𑆨𑆶𑆑𑇀𑆠𑆳
𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑆶𑆒𑆩𑇀 𑆃𑆨𑆷𑆘𑇀 𑆘𑆳𑆠𑆶 𑆤𑆤𑇀𑆤𑆾 𑆖𑆴𑆫𑆳𑆪
𑆅𑆠𑇀𑆡𑆁 𑆮𑇀𑆪𑆫𑇀𑆡𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆘𑆳𑆠𑆂 𑆯𑆯𑆴𑆣𑆫𑆖𑆫𑆟𑆳𑆑𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆴𑆑𑆳𑆤𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆠𑆩𑆳𑆕𑇀𑆓𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆯𑇀 𑆖𑆼𑆠𑆴
𑆠𑆤𑇀 𑆩𑆼 𑆑𑆶𑆫𑆶 𑆱𑆥𑆢𑆴 𑆩𑆲𑆳𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑆾 𑆢𑆵𑆫𑇀𑆔𑆢𑆵𑆫𑇀𑆔𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇕/𑇑𑇙𑇆

𑆥𑆳𑆯𑆳𑆤𑆶𑆢𑇀𑆨𑆼𑆢𑆤𑆳𑆩 𑆰𑆾𑆝𑆯𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆬𑆾𑆑𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆳𑆮𑆫𑆟𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 \𑆮𑆫𑇀{𑆪𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆁 𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆷𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁\𑆍𑆩𑇀 \𑆖𑆴𑆠𑇀
\𑆤𑆫𑆼𑆱𑇀𑆮𑆫𑆥𑆫𑆵𑆑𑇀𑆱𑆳}
𑆤 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆳𑆮𑆫𑆟𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇆

𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆇𑆥𑆳𑆪𑆑𑇀𑆫𑆩𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆪𑆂 𑆱𑆕𑇀𑆑𑆶𑆬𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆯𑆼𑆰𑆟𑆽𑆂
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆳𑆘𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆳 𑆱𑆑𑆸𑆖𑇀 𑆗𑆶𑆢𑇀𑆣𑆾 𑇁𑆮𑆨𑆳𑆱𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇆

𑆘𑆪𑆤𑇀𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆲𑆱𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆠𑆼 𑆘𑆴𑆠𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑆲𑆱𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆖
𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆥𑆳𑆤𑆩𑆠𑇀𑆠𑆳𑆂 𑆑𑆼 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆪𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾 𑇆𑇑𑇖/𑇓𑇆

𑆯𑆶𑆰𑇀𑆑𑆑𑆁 𑆩𑆽𑆮 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆼𑆪 𑆩𑆽𑆮 𑆩𑆶𑆖𑇀𑆪𑆼𑆪 𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆠𑆶
𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆴𑆰𑇀𑆜𑆥𑆫𑆑𑆳𑆰𑇀𑆛𑆳𑆥𑇀𑆠𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆫𑆂 𑇆𑇑𑇖/𑇔𑇆

𑆪𑆡𑆽𑆮𑆘𑇀𑆚𑆳𑆠𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆾 𑇁𑆪𑆁 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆾 𑆩𑆩
𑆔𑆛𑆴𑆠𑆱𑇀 𑆠𑆢𑇀𑆮𑆢𑇀 𑆆𑆯𑆳𑆤 𑆱 𑆍𑆮 𑆥𑆫𑆴𑆥𑆶𑆰𑇀𑆪𑆠𑆶 𑇆𑇑𑇖/𑇕𑇆

𑆱𑆠𑇀𑆪𑆼𑆤 𑆨𑆓𑆮𑆤𑇀 𑆤𑆳𑆤𑇀𑆪𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆫𑇀𑆡𑆤𑆳𑆥𑇀𑆫𑆱𑆫𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆩𑆼
𑆑𑆼𑆮𑆬𑆁 𑆱 𑆠𑆡𑆳 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳𑆮𑆼𑆯𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑆱𑆢𑆳 𑇆𑇑𑇖/𑇖𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆑𑇀𑆰𑆵𑆮𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆑𑆶𑆥𑇀𑆪𑆼𑆪𑆁 𑆨𑆮𑆳𑆪𑆳𑆤𑆶𑆯𑆪𑆵𑆪 𑆖
𑆠𑆡𑆳 𑆲𑆱𑆼𑆪𑆁 𑆇𑆢𑇀𑆪𑆳𑆁 𑆖 𑆫𑆛𑆼𑆪𑆁 𑆖 𑆯𑆴𑆮𑆼𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇗𑇆

𑆮𑆴𑆰𑆩𑆱𑇀𑆡𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆱𑇀𑆮𑆱𑇀𑆡𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆫𑆶𑆢𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆲𑆱𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆃𑆥𑆴
𑆓𑆩𑇀𑆨𑆵𑆫𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆮𑆴𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆠𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾 𑇆𑇑𑇖/𑇘𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆤𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆱𑆁𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀 𑆪𑆢𑆴 𑆮𑆳 𑆧𑆲𑆴𑆂
𑆖𑆴𑆢𑇀𑆣𑆫𑇀𑆩𑆳 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆤 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆂 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇙𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳 𑆤𑆴𑆤𑇀𑆢𑆳𑆤𑆶𑆑𑆫𑆼 𑇁𑆥𑆴 𑆠𑆮𑆳𑆩𑆸𑆠𑆑𑆟𑆽𑆫𑇀 𑆅𑆮
𑆲𑆸𑆰𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆮𑆴𑆢𑇀𑆣𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆵𑆑𑇀𑆰𑇀𑆟𑆫𑆾𑆩𑆳𑆚𑇀𑆖𑆱𑆷𑆖𑆴𑆨𑆴𑆂 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇐𑇆

𑆢𑆶𑆂𑆒𑆳𑆥𑆴 𑆮𑆼𑆢𑆤𑆳 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆳𑆁 𑆨𑆾𑆓𑆳𑆪 𑆑𑆬𑇀𑆥𑆠𑆼
𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆱𑆶𑆣𑆳𑆫𑇀𑆢𑇀𑆫𑆳 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆽𑆮 𑆱𑆁𑆮𑆴𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆖𑇀𑆖𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆴𑆑𑆳𑆩𑆪𑆵 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇑𑇆

𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆠𑆠𑇀𑆫𑆾𑆥𑆫𑆶𑆢𑇀𑆣𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆧𑆲𑆴𑆫𑆤𑇀𑆠𑆫𑆼
𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑇀𑆪𑆳𑆘𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆂𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆫𑆱𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆱𑆶𑆒𑆁 𑆱𑆩𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇒𑇆

𑆠𑆮𑆼𑆯 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆼𑆫𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆳𑆪𑆳𑆁 𑆢𑆽𑆤𑇀𑆪𑆳𑆁𑆯𑆁 𑆢𑇀𑆮𑆪𑆱𑆁𑆯𑇀𑆫𑆪𑆩𑇀
𑆮𑆴𑆬𑆶𑆥𑇀𑆪𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆑𑆼 𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆃𑆖𑇀𑆗𑆁 𑆱𑆶𑆣𑆳𑆩𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇓𑇆

𑆨𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆵𑆫𑇀𑆡𑆢𑆸𑆯𑆾 𑆨𑆴𑆤𑇀𑆤𑆳 𑆨𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆼𑆫𑇀 𑆍𑆮 𑆲𑆴 𑆨𑆴𑆤𑇀𑆤𑆠𑆳
𑆤𑆴𑆰𑇀𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆢𑇀𑆮𑆤𑇀𑆢𑇀𑆮𑆴 𑆮𑆱𑇀𑆠𑇀𑆮𑇀 𑆍𑆑𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆠𑆶 𑆫𑆳𑆘𑆱𑆼 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇔𑇆

𑆩𑆳𑆤𑆳𑆮𑆩𑆳𑆤𑆫𑆳𑆓𑆳𑆢𑆴𑆤𑆴𑆰𑇀𑆥𑆳𑆑𑆮𑆴𑆩𑆬𑆁 𑆩𑆤𑆂
𑆪𑆱𑇀𑆪𑆳𑆱𑆿 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆳𑆁𑆬𑇀 𑆬𑆾𑆑𑆠𑆶𑆬𑇀𑆪𑆯𑆵𑆬𑆂 𑆑𑆡𑆁 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇕𑇆

𑆫𑆳𑆓𑆢𑇀𑆮𑆼𑆰𑆤𑇀𑆣𑆑𑆳𑆫𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆠𑇀𑆮𑆴𑆰𑆳 𑆘𑆴𑆠𑆂
𑆠𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆩𑆲𑆵𑆪𑆱𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆓𑇀𑆫𑆼 𑆑𑆠𑆩𑆼 𑆘𑇀𑆚𑆳𑆤𑆯𑆳𑆬𑆴𑆤𑆂 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇖𑇆

𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑇀𑆤𑆳𑆤𑆥𑆳𑆤𑆳𑆢𑆴𑆮𑆴𑆣𑆴𑆱𑆳𑆣𑆤𑆩𑇀
𑆠𑆱𑇀𑆪 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆫𑆧𑇀𑆣𑆩𑆣𑇀𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆢𑆯𑆳𑆱𑆷𑆖𑇀𑆖𑆽𑆂 𑆱𑆶𑆒𑆳𑆱𑆴𑆑𑆳 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇗𑇆

𑆑𑆵𑆫𑇀𑆠𑇀𑆪𑆯𑇀 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳𑆥𑆢𑆁 𑆩𑆸𑆓𑇀𑆪𑆂 𑆥𑆷𑆘𑇀𑆪𑆾 𑆪𑆼𑆤 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑆠𑇀
𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆳𑆁 𑆯𑇀𑆬𑆳𑆔𑇀𑆪𑆳 𑆬𑆾𑆑𑆪𑆳𑆠𑇀𑆫𑆳 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆵 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇘𑇆

𑆩𑆶𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆁𑆘𑇀𑆚𑆳 𑆮𑆴𑆥𑆑𑇀𑆮𑆳𑆪𑆳 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆼𑆫𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆠𑆱𑇀𑆪𑆳𑆩𑇀 𑆄𑆢𑇀𑆪𑆢𑆯𑆳𑆫𑆷𑆞𑆳 𑆩𑆶𑆑𑇀𑆠𑆑𑆬𑇀𑆥𑆳 𑆮𑆪𑆁 𑆠𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇖/𑇑𑇙𑇆

𑆢𑆶𑆂𑆒𑆳𑆓𑆩𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆨𑆷𑆪𑆳𑆤𑇀 𑆩𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆫𑆴𑆠𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆂
𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆫𑆳𑆖𑆵 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆩𑆳 𑆨𑆷𑆢𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑆿𑆒𑇀𑆪𑆥𑆫𑆩𑇀𑆥𑆫𑆳 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇐𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆳 𑆥𑇀𑆫𑆵𑆪𑆱𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆵𑆠𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆖 𑆤𑆳𑆡 𑆪𑆠𑇀
𑆠𑆢𑆤𑇀𑆪𑆾𑆤𑇀𑆪𑆳𑆯𑇀𑆫𑆪𑆁 𑆪𑆶𑆑𑇀𑆠𑆁 𑆪𑆡𑆳 𑆮𑆼𑆠𑇀𑆡 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇑𑇆

𑆱𑆳𑆑𑆳𑆫𑆾 𑆮𑆳 𑆤𑆴𑆫𑆳𑆑𑆫𑆾 𑆮𑆳𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀 𑆮𑆳 𑆧𑆲𑆴𑆫𑇀 𑆍𑆮 𑆮𑆳
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑇀𑆠𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳𑆁 𑆤𑆳𑆡 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆡𑆳𑆱𑆴 𑆱𑆶𑆣𑆳𑆩𑆪𑆂 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇒𑇆

𑆃𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆍𑆮 𑆘𑆓𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴
𑆲𑆫𑇀𑆰𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆤𑆦𑆬𑆩𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆘𑆓𑆠𑇀𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇓𑇆

𑆓𑆶𑆲𑇀𑆪𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆂 𑆥𑆫𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆩𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆼
𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆿 𑆯𑆴𑆮𑆼 𑆢𑆼𑆮 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆤𑆳𑆩 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆲𑆾 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇔𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆂 𑆥𑆫𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆤𑆳𑆩 𑆱𑆩𑆶𑆠𑇀𑆑𑆛𑆳
𑆠𑆳𑆫𑆁 𑆮𑆴𑆫𑆿𑆩𑆴 𑆪𑆠𑇀 𑆠𑆵𑆮𑇀𑆫𑆳 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆩𑆼 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆥𑆫𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇕𑇆

𑆪𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆯𑆾𑆨𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆮𑆳𑆮𑆤𑆴𑆫𑇀 𑆆𑆯 𑆠𑆠𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆬𑆓𑇀𑆤𑆩𑇀 𑆃𑆤𑆫𑇀𑆔𑆁 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆫𑆠𑇀𑆤𑆩𑇀 𑆮𑆳 𑆪𑆢𑆴 𑆮𑆳 𑆠𑆸𑆟𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇖𑇆

𑆄𑆮𑆼𑆢𑆑𑆳𑆢𑇀 𑆄 𑆖 𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆱𑆁𑆮𑆼𑆢𑆤𑆳𑆣𑇀𑆮𑆤𑆴
𑆨𑆮𑆠𑆳 𑆤 𑆮𑆴𑆪𑆾𑆓𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆼 𑆘𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆮𑆘𑇀𑆘𑆶𑆰𑆂 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇗𑇆

𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆱𑆢𑆱𑆾 𑆧𑆳𑆲𑇀𑆪𑆼 𑆑𑆽𑆯𑇀 𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆥𑆫𑆴𑆫𑆨𑇀𑆪𑆱𑆼
𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆥𑆫𑆽𑆱𑇀 𑆠𑆶 𑆠𑆠𑇀𑆫𑆽𑆮 𑆠𑆳𑆩𑇀𑆪𑆢𑇀𑆨𑆴𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆪𑆑𑇀𑆠𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆟𑆽𑆂 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇘𑇆

𑆥𑆳𑆤𑆳𑆯𑆤𑆥𑇀𑆫𑆱𑆳𑆣𑆤𑆱𑆩𑇀𑆨𑆶𑆑𑇀𑆠𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆪𑆳 𑆯𑆴𑆮𑆪𑆳
𑆥𑇀𑆫𑆬𑆪𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆱𑆫𑆨𑆱𑆪𑆳 𑆢𑆸𑆞𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆓𑆷𑆞𑆁 𑆯𑆴𑆮𑆁 𑆮𑆤𑇀𑆢𑆼 𑇆𑇑𑇖/𑇒𑇙𑇆

𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆠𑆳 𑆘𑆪𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆳 𑆠𑆮 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆼𑆯 𑆪𑆢𑆵𑆯𑆴𑆠𑆮𑇀𑆪𑆯𑆷𑆤𑇀𑆪𑆳
𑆃𑆥𑆫𑆳𑆥𑆴 𑆠𑆡𑆽𑆮 𑆠𑆼 𑆪𑆪𑆼𑆢𑆁 𑆘𑆓𑆢𑇀 𑆄𑆨𑆳𑆠𑆴 𑆪𑆡𑆳 𑆠𑆡𑆳 𑆤 𑆨𑆳𑆠𑆴 𑇆𑇑𑇖/𑇓𑇐𑇆

𑆢𑆴𑆮𑇀𑆪𑆑𑇀𑆫𑆵𑆝𑆳𑆧𑆲𑆶𑆩𑆳𑆤𑆤𑆳𑆩 𑆱𑆥𑇀𑆠𑆢𑆱𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆃𑆲𑆾 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆘𑆪𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆶𑆂 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂
𑆪𑆠𑆾 𑇁𑆩𑆸𑆠𑆫𑆱𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆩𑇀 𑆃𑆯𑇀𑆫𑆷𑆟𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆢𑆢𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇆

𑆮𑇀𑆪𑆳𑆥𑆳𑆫𑆳𑆂 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆢𑆳𑆂 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆼 𑆪𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆥𑆶𑆫𑆂𑆱𑆫𑆳𑆂
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆳𑆂 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆼 𑆱𑇀𑆮𑆪𑆁 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆪 𑆍𑆮 𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇆

𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆨𑆳𑆮𑆼𑆰𑆶 𑆪𑆶𑆓𑆥𑆠𑇀 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆫𑆷𑆥𑆴𑆟𑆩𑇀
𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆯𑇀𑆫𑆤𑇀𑆠𑆁 𑆪𑆼 𑆩𑆩𑆽𑆠𑆼 𑇁𑆣𑆴𑆢𑆼𑆮𑆠𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇆

𑆣𑇀𑆪𑆳𑆤𑆳𑆪𑆱𑆠𑆴𑆫𑆱𑇀𑆑𑆳𑆫𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆤𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂
𑆥𑆷𑆘𑆳𑆮𑆴𑆣𑆴𑆫𑇀 𑆅𑆠𑆴 𑆒𑇀𑆪𑆳𑆠𑆾 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆱 𑆱𑆢𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆱𑆩𑆠𑆳𑆱𑆳𑆫𑆮𑆴𑆰𑆶𑆮𑆠𑇀𑆱𑆩𑆪𑆂 𑆱𑆢𑆳
𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆳𑆮𑆫𑆱𑆥𑆵𑆪𑆷𑆰𑆫𑆱𑆼𑆤𑇀𑆤𑆽𑆰𑆳𑆁 𑆱𑆢𑆳𑆫𑇀𑆖𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇕𑇆

𑆪𑆱𑇀𑆪𑆳𑆤𑆳𑆫𑆩𑇀𑆨𑆥𑆫𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆿 𑆤 𑆖 𑆑𑆳𑆬𑆑𑇀𑆫𑆩𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆥𑆷𑆘𑆳𑆠𑇀𑆩𑆳𑆱𑆿 𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆳 𑆠𑆱𑇀𑆪𑆳𑆂 𑆑𑆫𑇀𑆠𑆳𑆫𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆘𑇀𑆘𑆶𑆰𑆂 𑆥𑆫𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇖𑇆

𑆧𑇀𑆫𑆲𑇀𑆩𑆳𑆢𑆵𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆵𑆯𑆳𑆱𑇀𑆠𑆼 𑆠𑆼 𑆖 𑆱𑆿𑆨𑆳𑆓𑇀𑆪𑆨𑆳𑆓𑆴𑆤𑆂
𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆥𑇀𑆤𑆼 𑇁𑆥𑆴 𑆩𑆾𑆲𑆼 𑇁𑆥𑆴 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆤𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇗𑇆

𑆘𑆥𑆠𑆳𑆁 𑆘𑆶𑆲𑇀𑆮𑆠𑆳𑆁 𑆱𑇀𑆤𑆳𑆠𑆳𑆁 𑆣𑇀𑆪𑆳𑆪𑆠𑆳𑆁 𑆤 𑆖 𑆑𑆼𑆮𑆬𑆩𑇀
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆨𑇀𑆪𑆫𑇀𑆖𑆳𑆩𑆲𑆾 𑆪𑆳𑆮𑆢𑇀 𑆪𑆢𑆳 𑆠𑆢𑆳 𑇆𑇑𑇗/𑇘𑇆

𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆱𑆶𑆒𑆴𑆤𑆂 𑆱𑆢𑆳
𑆅𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆳𑆢𑆵𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆡 𑆧𑇀𑆫𑆲𑇀𑆩𑆩𑆶𑆒𑇀𑆪𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆑𑆂 𑆱𑆩𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇙𑇆

𑆘𑆓𑆠𑇀𑆑𑇀𑆰𑆾𑆨𑆽𑆑𑆘𑆤𑆑𑆼 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆼
𑆪𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆪𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆑𑆴𑆁𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳 𑆍𑆮 𑆮𑆴𑆢𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇐𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆣𑆳𑆩𑇀𑆤𑆴 𑆖𑆴𑆤𑇀𑆩𑆪𑆼 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑇀𑆮𑆳 𑆰𑆛𑇀𑆠𑇀𑆫𑆴𑆁𑆯𑆠𑇀𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆑𑆫𑇀𑆩𑆨𑆴𑆂
𑆑𑆳𑆪𑆮𑆳𑆑𑇀𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆳𑆢𑇀𑆪𑆽𑆫𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆪𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆁 𑆱𑆢𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇑𑇆

𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆪𑆳𑆱𑆕𑇀𑆓𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆱𑆶𑆒𑆴𑆤𑆾 𑆩𑆩
𑆥𑇀𑆫𑆪𑆳𑆠𑆶 𑆑𑆳𑆬𑆂 𑆱𑆑𑆬𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑆤𑇀𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆵𑆪𑆢𑆫𑇀𑆡𑆪𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇒𑇆

𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆸𑆠𑆫𑆱𑆳𑆨𑆾𑆓𑆬𑆩𑇀𑆥𑆛𑆠 𑆮𑆴𑆨𑆾
𑆮𑆴𑆮𑆫𑇀𑆣𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆤𑆶𑆢𑆴𑆤𑆁 𑆱𑆢𑆳 𑆖 𑆦𑆬𑆠𑆳𑆁 𑆩𑆩 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇓𑇆

𑆘𑆓𑆢𑇀𑆮𑆴𑆬𑆪𑆱𑆚𑇀𑆘𑆳𑆠𑆱𑆶𑆣𑆽𑆑𑆫𑆱𑆤𑆴𑆫𑇀𑆨𑆫𑆼
𑆠𑇀𑆮𑆢𑆧𑇀𑆣𑆿 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆁 𑆩𑆲𑆳𑆠𑇀𑆩𑆳𑆤𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆤𑇀𑆤𑆳𑆱𑆵𑆪 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇔𑇆

𑆃𑆯𑆼𑆰𑆮𑆳𑆱𑆤𑆳𑆓𑇀𑆫𑆤𑇀𑆡𑆴𑆮𑆴𑆖𑇀𑆗𑆼𑆢𑆱𑆫𑆬𑆁 𑆱𑆢𑆳
𑆩𑆤𑆾 𑆤𑆴𑆮𑆼𑆢𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆽𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆶 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆮𑆴𑆣𑆿 𑆠𑆮 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇕𑇆

𑆃𑆣𑆴𑆰𑇀𑆜𑆳𑆪𑆽𑆮 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆳𑆤𑆴𑆩𑆳𑆂 𑆑𑆫𑆟𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆪𑆂
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆼𑆰𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆫𑇀𑆡𑆩𑇀 𑆃𑆩𑆸𑆠𑆳𑆱𑆮𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇖𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆁𑆮𑆼𑆓𑆩𑆲𑆾𑆰𑇀𑆩𑆮𑆴𑆮𑆯𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳𑆩𑇀
𑆑𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆪𑆾 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆳𑆟𑆲𑆼𑆠𑆶𑆂 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆸𑆠𑆩𑆘𑇀𑆘𑆤𑆳𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇗𑇆

𑆱𑆠𑆠𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆢𑆳𑆨𑇀𑆪𑆫𑇀𑆖𑆳𑆱𑆶𑆣𑆳𑆥𑆳𑆤𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂
𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑇀𑆫𑆱𑆳𑆢𑆽𑆑𑆱𑆩𑇀𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆠𑆴𑆲𑆼𑆠𑆶𑆫𑇀 𑆩𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆑𑆬𑇀𑆥𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇘𑇆

𑆃𑆤𑆶𑆨𑆷𑆪𑆳𑆱𑆩𑆵𑆯𑆳𑆤 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆑𑆫𑇀𑆩 𑆑𑇀𑆰𑆟𑆳𑆠𑇀 𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀
𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆥𑆳𑆤𑆩𑆢𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆩𑆲𑆳𑆩𑆶𑆢𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇑𑇙𑇆

𑆢𑆸𑆰𑇀𑆛𑆫𑇀𑆡 𑆍𑆮 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆲𑆾𑆢𑇀𑆪𑆩𑆂
𑆠𑆢𑆽𑆮 𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆱𑆩𑇀𑆨𑆳𑆮𑇀𑆪𑆁 𑆱𑆶𑆒𑆩𑇀 𑆄𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇐𑇆

𑆪𑆳𑆮𑆤𑇀 𑆤 𑆬𑆧𑇀𑆣𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂
𑆠𑆳𑆮𑆤𑇀 𑆤𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆴𑆠𑆾 𑆩𑆤𑇀𑆪𑆼 𑆬𑆮𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆱𑆶𑆒𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇑𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆤𑇀𑆮𑆼𑆰𑆳𑆨𑆳𑆱𑆳𑆪𑆳𑆱𑆳𑆢𑇀 𑆮𑆴𑆤𑆽𑆮 𑆱𑆳
𑆃𑆪𑆠𑇀𑆤𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆣𑆳𑆩𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆴𑆂 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆶 𑆘𑆳𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇒𑇆

𑆤 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆥𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆤𑆳𑆁 𑆤𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆢𑆶𑆫𑇀𑆬𑆨𑆩𑇀
𑆑𑆼𑆮𑆬𑆁 𑆮𑆴𑆖𑆫𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆠𑆼 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆢𑆾𑆤𑇀𑆩𑆢𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇓𑇆

𑆃𑆲𑆾 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆫𑆾𑆢𑆳𑆫𑆖𑆼𑆠𑆱𑆳𑆁 𑆮𑆫𑆢 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴
𑆱𑇀𑆬𑆳𑆔𑇀𑆪𑆂 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆮𑆴𑆣𑆴𑆂 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆪𑆾 𑆤 𑆪𑆳𑆖𑇀𑆚𑆳𑆑𑆬𑆁𑆑𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇔𑇆

𑆑𑆳 𑆤 𑆯𑆾𑆨𑆳 𑆤 𑆑𑆾 𑆲𑇀𑆬𑆳𑆢𑆂 𑆑𑆳 𑆱𑆩𑆸𑆢𑇀𑆣𑆴𑆫𑇀 𑆤 𑆮𑆳𑆥𑆫𑆳
𑆑𑆾 𑆮𑆳 𑆤 𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆂 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰 𑆩𑆲𑆳𑆢𑆼𑆮𑆾 𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇕𑇆

𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑆶𑆬𑇀𑆬𑆱𑆢𑆖𑇀𑆗𑆳𑆖𑇀𑆗𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆥𑆵𑆪𑆷𑆰𑆥𑆾𑆰𑆴𑆠𑆩𑇀
𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆾𑆥𑆪𑆾𑆓𑆳𑆪 𑆯𑆫𑆵𑆫𑆩𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇖𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆳𑆢𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆥𑆫𑆠𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆂 𑆱𑆢𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆾
𑆨𑆷𑆪𑆳𑆱𑆁 𑆘𑆓𑆠𑆳𑆩𑇀 𑆆𑆯 𑆍𑆑𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆖𑇀𑆗𑆤𑇀𑆢𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇗𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆣𑇀𑆪𑆳𑆤𑆢𑆫𑇀𑆯𑆤𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆠𑆸𑆰𑆴 𑆑𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆘𑆳𑆪𑆠𑆼 𑆯𑆵𑆠𑆬𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆶 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆲𑆳𑆱𑆫𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇘𑇆

𑆪𑆡𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆘𑆓𑆠𑆂 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆨𑆳𑆘𑆤𑆩𑇀
𑆠𑆡𑆼𑆯 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆳𑆤𑇀 𑆍𑆮 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆩𑇀𑆨𑆾𑆓𑆨𑆳𑆘𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇒𑇙𑇆

𑆑𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑆿 𑆘𑆪𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑇀 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂
𑆰𑆛𑇀𑆠𑇀𑆫𑆴𑆁𑆯𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆑𑇀𑆰𑆾𑆨𑆾 𑆪𑆠𑇀𑆫𑆾𑆬𑇀𑆬𑆱𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇐𑇆

𑆤𑆩𑆱𑇀 𑆠𑆼𑆨𑇀𑆪𑆾 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆥𑆵𑆪𑆷𑆰𑆮𑆳𑆫𑆴𑆟𑆳
𑆥𑆷𑆘𑇀𑆪𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆾𑆥𑆑𑆫𑆟𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇑𑇆

𑆥𑆷𑆘𑆳𑆫𑆩𑇀𑆨𑆼 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆣𑇀𑆪𑆳𑆠𑇀𑆮𑆳 𑆩𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆳𑆣𑆼𑆪𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆳𑆠𑇀𑆩𑆠𑆳𑆩𑇀
𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆥𑆫𑆼 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳 𑆩𑆳𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆲𑆫𑇀𑆰𑆼𑆟 𑆤 𑆑𑇀𑆮𑆖𑆴𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇒𑇆

𑆫𑆳𑆘𑇀𑆪𑆬𑆳𑆨𑆳𑆢𑆴𑆮𑆾𑆠𑇀𑆦𑆶𑆬𑇀𑆬𑆽𑆂 𑆑𑆽𑆯𑇀 𑆖𑆴𑆠𑇀 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆼
𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑆮𑆼𑆤 𑆱𑆑𑆬𑆳 𑆘𑆓𑆠𑆵 𑆱𑆁𑆮𑆴𑆨𑆘𑇀𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇓𑇆

𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆥𑆳𑆤𑆩𑆪𑆾 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆨𑆾𑆓𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆑𑇀𑆰𑆟𑆩𑇀
𑆑𑆴𑆁 𑆢𑆼𑆮𑆳 𑆇𑆠 𑆩𑆶𑆑𑇀𑆠𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆼 𑆑𑆴𑆁 𑆮𑆳 𑆑𑆼 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑆼 𑆘𑆤𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇔𑇆

𑆥𑆷𑆘𑆾𑆥𑆑𑆫𑆟𑆵𑆨𑆷𑆠𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆮𑆼𑆯𑆼𑆤 𑆓𑆿𑆫𑆮𑆩𑇀
𑆃𑆲𑆾 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆖 𑆬𑆳𑆔𑆮𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇕𑇆

𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆪𑆳𑆑𑇀𑆰𑆮𑆴𑆑𑇀𑆰𑆼𑆥𑆑𑇀𑆰𑆾𑆨𑆳𑆢𑆼𑆮𑆳𑆩𑆸𑆠𑆾𑆢𑇀𑆓𑆩𑆂
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆑𑇀𑆰𑆵𑆫𑆘𑆬𑆣𑆴𑆑𑇀𑆰𑆾𑆨𑆳𑆢𑇀 𑆅𑆮 𑆢𑆴𑆮𑆿𑆑𑆱𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇖𑇆

𑆥𑆷𑆘𑆳𑆁 𑆑𑆼 𑆖𑆤 𑆩𑆤𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆼 𑆣𑆼𑆤𑆶𑆁 𑆑𑆳𑆩𑆢𑆶𑆔𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆮
𑆱𑆶𑆣𑆳𑆣𑆳𑆫𑆳𑆣𑆴𑆑𑆫𑆱𑆳𑆁 𑆣𑆪𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆫𑇀𑆩𑆶𑆒𑆳𑆂 𑆥𑆫𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇗𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆑𑇀𑆰𑆮𑆴𑆑𑇀𑆰𑆼𑆥𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰 𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆱𑆁𑆩𑆠𑆂
𑆇𑆥𑆤𑆵𑆪 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆂 𑆥𑆶𑆰𑇀𑆟𑆳𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑆳𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇘𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆑𑇀𑆰𑆾𑆨𑆮𑆯𑆳𑆢𑇀 𑆆𑆯 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆨𑆷𑆠𑆼 𑇁𑆫𑇀𑆖𑆤𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴
𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆁 𑆢𑆽𑆤𑇀𑆪𑆳𑆪 𑆤𑆾 𑆪𑆳𑆮𑆢𑇀 𑆢𑆵𑆤𑆠𑆳𑆪𑆳𑆂 𑆥𑆫𑆁 𑆦𑆬𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇓𑇙𑇆

𑆇𑆥𑆖𑆳𑆫𑆥𑆢𑆁 𑆥𑆷𑆘𑆳 𑆑𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆖𑆴𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆢𑆳𑆥𑇀𑆠𑆪𑆼
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆨𑆮𑆢𑆽𑆑𑆳𑆠𑇀𑆩𑇀𑆪𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆴𑆥𑇀𑆫𑆱𑆫𑆱𑇀 𑆠𑆶 𑆱𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇐𑇆

𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑆩𑇀𑆧𑆢𑇀𑆣𑆫𑆷𑆥𑆳𑆫𑇀𑆖𑆳𑆨𑆑𑇀𑆠𑇀𑆪𑆶𑆤𑇀𑆩𑆳𑆢𑆤𑆴𑆫𑆫𑇀𑆓𑆬𑆽𑆂
𑆮𑆴𑆠𑆤𑇀𑆪𑆩𑆳𑆤𑆳 𑆬𑆨𑆠𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆰𑇀𑆜𑆳𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆑𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇑𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆶𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆳𑆱𑇀𑆮𑆳𑆢𑆱𑇀𑆠𑆧𑇀𑆣𑆵𑆨𑆷𑆠𑆩𑆤𑆯𑇀 𑆖𑇀𑆪𑆶𑆠𑆳𑆩𑇀
𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆬𑆬𑆴𑆠𑆂 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆑𑆴𑆬 𑆨𑆳𑆘𑆤𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇒𑇆

𑆥𑆫𑆴𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆳𑆤𑆴 𑆯𑆶𑆢𑇀𑆣𑆳𑆤𑆴 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆫𑆳𑆟𑆴 𑆖
𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆮𑆴𑆣𑆿 𑆤𑆳𑆡 𑆱𑆳𑆣𑆤𑆳𑆤𑆴 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇓𑇆

𑆃𑆯𑆼𑆰𑆥𑆷𑆘𑆳𑆱𑆠𑇀𑆑𑆾𑆯𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆑𑆫𑇀𑆩𑆟𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆃𑆲𑆾 𑆑𑆫𑆟𑆮𑆸𑆤𑇀𑆢𑆱𑇀𑆪 𑆑𑆳𑆥𑆴 𑆬𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆵𑆫𑇀 𑆮𑆴𑆘𑆸𑆩𑇀𑆨𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇔𑇆

𑆍𑆰𑆳 𑆥𑆼𑆯𑆬𑆴𑆩𑆳 𑆤𑆳𑆡 𑆠𑆮𑆽𑆮 𑆑𑆴𑆬 𑆢𑆸𑆯𑇀𑆪𑆠𑆼
𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆨𑆸𑆠𑇀𑆪𑆽𑆫𑇀 𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆖𑇀𑆪𑆱𑆼 𑆪𑆯𑇀 𑆖 𑆬𑆨𑇀𑆪𑆱𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇕𑇆

𑆱𑆢𑆳𑆩𑆶𑆫𑇀𑆠𑇀𑆠𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆩𑆷𑆫𑇀𑆠𑇀𑆠𑆳𑆢𑇀𑆮𑆳 𑆨𑆳𑆮𑆳𑆢𑇀 𑆪𑆢𑇀 𑆮𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆨𑆳𑆮𑆠𑆂
𑆇𑆠𑇀𑆡𑆼𑆪𑆳𑆤𑇀 𑆩𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆯𑆱𑇀𑆠𑆱𑇀𑆪 𑆨𑆮𑆠𑇀𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇖𑇆

𑆑𑆳𑆩𑆑𑇀𑆫𑆾𑆣𑆳𑆨𑆴𑆩𑆳𑆤𑆽𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆲𑆫𑆵𑆑𑆸𑆠𑆽𑆂 𑆱𑆢𑆳
𑆪𑆼 𑇁𑆫𑇀𑆖𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆤𑆩𑆱𑇀 𑆠𑆼𑆨𑇀𑆪𑆱𑇀 𑆠𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆠𑆶𑆰𑇀𑆛𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇗𑇆

𑆘𑆪𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆳𑆘𑆳𑆁 𑆥𑆷𑆘𑆳𑆮𑆴𑆣𑆴𑆂 𑆥𑆫𑆂
𑆪𑆱𑇀 𑆠𑆸𑆟𑆽𑆂 𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆩𑆳𑆤𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆫𑆠𑇀𑆤𑆽𑆫𑇀 𑆍𑆮𑆾𑆥𑆑𑆬𑇀𑆥𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇗/𑇔𑇘𑇆

𑆄𑆮𑆴𑆰𑇀𑆑𑆳𑆫𑆤𑆳𑆩 𑆃𑆰𑇀𑆛𑆳𑆢𑆯𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆘𑆓𑆠𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆠𑆫𑆠𑆾 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆄𑆥𑇀𑆠𑇀𑆮𑆳 𑆥𑆶𑆤𑆫𑇀 𑆍𑆠𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆠𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆠𑆫𑆳𑆬𑇀 𑆬𑆨𑆤𑇀𑆠𑆼
𑆘𑆓𑆢𑆵𑆯 𑆠𑆮𑆽𑆮 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆳𑆘𑆾 𑆤 𑆲𑆴 𑆠𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆲 𑆢𑆷𑆫𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇆

𑆑𑇀𑆮𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆑𑇀𑆮𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆨𑆮𑆳𑆤𑆵 𑆱𑆑𑆬𑆳𑆫𑇀𑆡𑆑𑇀𑆫𑆩𑆓𑆫𑇀𑆨𑆴𑆟𑆵 𑆥𑇀𑆫𑆣𑆳𑆤𑆳
𑆥𑆫𑆩𑆳𑆫𑇀𑆡𑆥𑆢𑆼 𑆠𑆶 𑆤𑆽𑆮 𑆢𑆼𑆮𑇀𑆪𑆳 𑆨𑆮𑆠𑆾 𑆤𑆳𑆥𑆴 𑆘𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆫𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆨𑆼𑆢𑆂 𑇆𑇑𑇘/𑇒𑇆

𑆤𑆾 𑆘𑆳𑆤𑆠𑆼 𑆱𑆶𑆨𑆓𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆮𑆬𑆼𑆥𑆮𑆤𑇀𑆠𑆾 𑆬𑆾𑆑𑆳𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆪𑆠𑇀𑆤𑆱𑆶𑆨𑆓𑆳 𑆤𑆴𑆒𑆴𑆬 𑆲𑆴 𑆨𑆳𑆮𑆳𑆂
𑆖𑆼𑆠𑆂 𑆥𑆶𑆤𑆫𑇀 𑆪𑆢𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆇𑆢𑇀𑆪𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆮𑆽𑆠𑆴 𑆤𑆽𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆫𑆷𑆥𑆩𑇀 𑆅𑆲 𑆲𑆳 𑆠𑆢𑇀 𑆃𑆲𑆾 𑆲𑆠𑆾
𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑇆𑇑𑇘/𑇓𑇆

𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆴𑆮𑆳𑆱𑆬𑆧𑇀𑆣𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑇀𑆨𑆫𑆳𑆨𑇀𑆪𑆫𑇀𑆖𑆴𑆠𑆪𑆶𑆰𑇀𑆩𑆢𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆂
𑆤 𑆨𑆾𑆘𑆤𑆳𑆖𑇀𑆗𑆳𑆢𑆤𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆘𑆱𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆼𑆑𑇀𑆰𑆠𑆼 𑆪𑆱𑇀 𑆠𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆤𑆠𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴 𑇆𑇑𑇘/𑇔𑇆

𑆱𑆢𑆳 𑆨𑆮𑆢𑇀𑆢𑆼𑆲𑆤𑆴𑆮𑆳𑆱𑆱𑇀𑆮𑆱𑇀𑆡𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆂 𑆥𑆫𑆁 𑆢𑆲𑇀𑆪𑆠 𑆍𑆰 𑆬𑆾𑆑𑆂
𑆠𑆮𑆼𑆖𑇀𑆗𑆪𑆳 𑆠𑆠𑇀 𑆑𑆶𑆫𑆶 𑆩𑆼 𑆪𑆡𑆳𑆠𑇀𑆫 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆤𑆳𑆤𑆤𑇀𑆢𑆩𑆪𑆾 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇕𑇆

𑆱𑇀𑆮𑆫𑆱𑆾𑆢𑆴𑆠𑆪𑆶𑆰𑇀𑆩𑆢𑆕𑇀𑆔𑇀𑆫𑆴𑆥𑆢𑇀𑆩𑆢𑇀𑆮𑆪𑆥𑆷𑆘𑆳𑆩𑆸𑆠𑆥𑆳𑆤𑆱𑆑𑇀𑆠𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑆂
𑆱𑆑𑆳𑆫𑇀𑆡𑆖𑆪𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆨𑆮𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆱𑆶𑆒𑆱𑆁𑆱𑇀𑆥𑆫𑇀𑆯𑆤𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆬𑆾𑆑𑆪𑆳𑆠𑇀𑆫𑆂 𑇆𑇑𑇘/𑇖𑇆

𑆱𑆑𑆬𑆮𑇀𑆪𑆮𑆲𑆳𑆫𑆓𑆾𑆖𑆫𑆼 𑆱𑇀𑆦𑆶𑆛𑆩𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆠𑆂 𑆱𑇀𑆥𑆶𑆫𑆠𑆴 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾
𑆇𑆥𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆖𑆳𑆤𑆴𑆯𑆩𑇀 𑆩𑆩 𑆮𑆱𑇀𑆠𑆷𑆤𑆴 𑆮𑆴𑆨𑆳𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳 𑇆𑇑𑇘/𑇗𑇆

𑆱𑆠𑆠𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆠𑆮𑆽𑆮 𑆥𑆶𑆫𑆼 𑇁𑆡𑆮𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆫𑆲𑆴𑆠𑆾 𑆮𑆴𑆖𑆫𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆲𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆳
𑆑𑇀𑆰𑆟𑆬𑆮𑆾 𑇁𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆡 𑆩𑆳 𑆱𑇀𑆩 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑆱 𑆩𑆼 𑆤 𑆮𑆴𑆘𑆪𑆼 𑆤𑆤𑆶 𑆪𑆠𑇀𑆫
𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆂 𑇆𑇑𑇘/𑇘𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆕𑇀𑆓𑆥𑆫𑆴𑆱𑇀𑆫𑆮𑆠𑇀𑆱𑆶𑆯𑆵𑆠𑆳𑆩𑆸𑆠𑆥𑆷𑆫𑆽𑆫𑇀 𑆨𑆫𑆴𑆠𑆼 𑆱𑆩𑆤𑇀𑆠𑆠𑆾 𑇁𑆥𑆴
𑆨𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆤𑆱𑆩𑇀𑆥𑆢𑆼𑆲 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆮 𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆱𑆫𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆠𑆫𑆼 𑆖𑆫𑆤𑇀𑆠𑆴 𑇆𑇑𑇘/𑇙𑇆

𑆩𑆲𑆳𑆩𑆤𑇀𑆠𑇀𑆫𑆠𑆫𑆶𑆖𑇀𑆗𑆳𑆪𑆳𑆯𑆵𑆠𑆬𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆤𑇀𑆩𑆲𑆳𑆮𑆤𑆼
𑆤𑆴𑆘𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆴 𑆱𑆢𑆳 𑆤𑆳𑆡 𑆮𑆱𑆼𑆪𑆁 𑆠𑆮 𑆥𑆷𑆘𑆑𑆂 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇐𑇆

𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆮𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆱𑆩𑆱𑇀𑆠𑆘𑆵𑆮𑆠𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆨𑆳𑆱𑆴 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴𑆨𑆳𑆩𑆪𑆾 𑆪𑆡𑆳
𑆩𑆩 𑆤𑆳𑆡 𑆠𑆡𑆳 𑆥𑆶𑆫𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆡𑆳𑆁 𑆮𑇀𑆫𑆘 𑆤𑆼𑆠𑇀𑆫𑆠𑇀𑆫𑆪𑆯𑆷𑆬𑆯𑆾𑆨𑆴𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇑𑇆

𑆃𑆨𑆴𑆩𑆳𑆤𑆖𑆫𑆷𑆥𑆲𑆳𑆫𑆠𑆾 𑆩𑆩𑆠𑆳𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆫𑆼𑆟 𑆑𑆬𑇀𑆥𑆴𑆠𑆳𑆠𑇀
𑆥𑆫𑆴𑆠𑆾𑆰𑆓𑆠𑆂 𑆑𑆢𑆳 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆩𑆩 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑇀𑆫 𑆨𑆮𑆼𑆢𑇀 𑆢𑆸𑆯𑆂 𑆥𑆢𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇒𑇆

𑆤𑆴𑆮𑆱𑆤𑇀𑆥𑆫𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆳𑆧𑇀𑆣𑆴𑆩𑆣𑇀𑆪𑆼 𑆨𑆮𑆢𑆫𑇀𑆖𑆳𑆮𑆴𑆣𑆴𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆩𑆓𑇀𑆤𑆖𑆴𑆠𑇀𑆠𑆂
𑆱𑆑𑆬𑆁 𑆘𑆤𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆄𑆖𑆫𑆼𑆪𑆁 𑆫𑆱𑆪𑆤𑇀 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠 𑆍𑆮 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆤𑆳𑆥𑆴 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇓𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆵𑆪𑆩𑇀 𑆅𑆲𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆮𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆠𑆠𑇀𑆠𑇀𑆮𑆁 𑆮𑆴𑆮𑆫𑆵𑆠𑆶𑆁 𑆑 𑆅𑆮𑆳𑆠𑇀𑆫 𑆥𑆳𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆡𑆼
𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆲𑆴 𑆤𑆳𑆩𑆫𑆷𑆥𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆳𑆢𑇀𑆪𑆱𑆩𑆁 𑆠𑆼 𑆲𑆫𑆠𑆼 𑆲𑆫𑆾 𑇁𑆱𑆴 𑆪𑆱𑇀𑆩𑆳𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇔𑇆

𑆯𑆳𑆤𑇀𑆠𑆪𑆼 𑆤 𑆱𑆶𑆒𑆬𑆴𑆥𑇀𑆱𑆶𑆠𑆳 𑆩𑆤𑆳𑆓𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆩𑇀𑆨𑆸𑆠𑆩𑆢𑆼𑆰𑆶 𑆠𑆽𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾𑆂
𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆟𑆦𑆬𑆳𑆥𑆴 𑆤𑆳𑆫𑇀𑆡𑆤𑆳 𑆱𑇀𑆩𑆫𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆲𑆸𑆢𑆪𑆲𑆳𑆫𑆴𑆟𑆂 𑆥𑆶𑆫𑆂 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇕𑇆

𑆘𑆳𑆓𑆫𑆼𑆠𑆫𑆢𑆯𑆳𑆡𑆮𑆳 𑆥𑆫𑆳 𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆑𑆳𑆖𑆤 𑆩𑆤𑆳𑆓𑇀 𑆃𑆮𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆼𑆂
𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆨𑆳𑆘𑆤𑆘𑆤𑆱𑇀𑆪 𑆱𑆳𑆒𑆴𑆬𑆳 𑆠𑇀𑆮𑆠𑇀𑆱𑆤𑆳𑆡𑆩𑆤𑆱𑆾 𑆩𑆲𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆂 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇖𑇆

𑆄𑆩𑆤𑆾 𑇁𑆑𑇀𑆰𑆮𑆬𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆪𑆂 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆠𑆂 𑆯𑆴𑆡𑆴𑆬𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆪𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆠𑆳𑆂
𑆠𑇀𑆮𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆳𑆥𑇀𑆪 𑆢𑆸𑆞𑆢𑆵𑆫𑇀𑆔𑆱𑆁𑆮𑆴𑆢𑆾 𑆤𑆳𑆡 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆣𑆤𑆱𑆾𑆰𑇀𑆩𑆟𑆳𑆁 𑆑𑆡𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇗𑇆

𑆤 𑆖 𑆮𑆴𑆨𑆴𑆤𑇀𑆤𑆩𑇀 𑆃𑆱𑆸𑆘𑇀𑆪𑆠 𑆑𑆴𑆚𑇀𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆡 𑆱𑆶𑆒𑆼𑆠𑆫𑆢𑇀 𑆃𑆠𑇀𑆫 𑆤 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆩𑆴𑆠𑆩𑇀
𑆃𑆡 𑆖 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆴 𑆖 𑆨𑆼𑆢𑆴 𑆖 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆡𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑆩𑆮𑆴𑆱𑇀𑆩𑆪𑆣𑆳𑆩 𑆤𑆩𑆾 𑇁𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆠𑆼 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇘𑇆

𑆒𑆫𑆤𑆴𑆰𑆼𑆣𑆒𑆢𑆳𑆩𑆸𑆠𑆥𑆷𑆫𑆟𑆾𑆖𑇀𑆗𑆬𑆴𑆠𑆣𑆿𑆠𑆮𑆴𑆑𑆬𑇀𑆥𑆩𑆬𑆱𑇀𑆪 𑆩𑆼
𑆢𑆬𑆴𑆠𑆢𑆶𑆫𑇀𑆘𑆪𑆱𑆁𑆯𑆪𑆮𑆽𑆫𑆴𑆟𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆮𑆬𑆾𑆑𑆤𑆩𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆤𑆴𑆫𑆤𑇀𑆠𑆫𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇑𑇙𑇆

𑆱𑇀𑆦𑆶𑆛𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆯 𑆩𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆡𑆳𑆮𑆴𑆯𑆼𑆪𑆁 𑆱𑆠𑆠𑆁 𑆤𑆳𑆡 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆠𑆩𑆱𑇀𑆩𑆴 𑆪𑆱𑇀𑆩𑆳𑆠𑇀
𑆫𑆨𑆱𑆼𑆤 𑆮𑆥𑆶𑆱𑇀 𑆠𑆮𑆽𑆮 𑆱𑆳𑆑𑇀𑆰𑆳𑆠𑇀 𑆥𑆫𑆩𑆳𑆱𑆠𑇀𑆠𑆴𑆓𑆠𑆂 𑆱𑆩𑆫𑇀𑆖𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇒𑇐𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆤 𑆱𑇀𑆠𑆶𑆠𑆴𑆯𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆑𑆱𑇀𑆪𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆡𑆮𑆳𑆱𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆪𑆠𑆾 𑇁𑆠𑆴𑆱𑆶𑆤𑇀𑆢𑆫𑆾 𑇁𑆱𑆴
𑆱𑆠𑆠𑆁 𑆥𑆶𑆤𑆫𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆡𑆴𑆠𑆁 𑆩𑆩𑆽𑆠𑆢𑇀 𑆪𑆢𑇀 𑆃𑆮𑆴𑆯𑇀𑆫𑆳𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆬𑆾𑆑𑆪𑆼𑆪𑆩𑇀 𑆆𑆯𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇘/𑇒𑇑𑇆

𑆇𑆢𑇀𑆪𑆾𑆠𑆤𑆳𑆨𑆴𑆣𑆳𑆤𑆩𑇀 𑆍𑆑𑆾𑆤𑆮𑆴𑆁𑆯𑆁 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆥𑇀𑆫𑆳𑆫𑇀𑆡𑆤𑆳𑆨𑆷𑆩𑆴𑆑𑆳𑆠𑆵𑆠𑆮𑆴𑆖𑆴𑆠𑇀𑆫𑆦𑆬𑆢𑆳𑆪𑆑𑆂
𑆘𑆪𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆮𑆸𑆠𑇀𑆠𑆳𑆤𑇀𑆠𑆂 𑆯𑆴𑆮𑆂 𑆱𑆠𑇀𑆑𑆬𑇀𑆥𑆥𑆳𑆢𑆥𑆂 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇆

𑆱𑆫𑇀𑆮𑆮𑆱𑇀𑆠𑆶𑆤𑆴 𑆖 𑆪𑆽𑆑𑆤𑆴𑆣𑆳𑆤𑆳𑆠𑇀 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆑𑆴𑆬 𑆬𑆨𑇀𑆪𑆩𑇀
𑆃𑆱𑇀𑆪 𑆩𑆼 𑆥𑆶𑆤𑆫𑇀 𑆃𑆱𑆿 𑆤𑆴𑆘𑆳 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆳 𑆤 𑆠𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆔𑆛𑆱𑆼 𑆥𑆫𑆩𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇙/𑇒𑇆

𑆘𑇀𑆚𑆳𑆤𑆑𑆫𑇀𑆩𑆩𑆪𑆖𑆴𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆳 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆡𑆽𑆰 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫 𑆍𑆮
𑆱𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆮𑆥𑆶𑆱𑇀 𑆠𑆶 𑆤𑆴𑆒𑆴𑆬𑆼𑆰𑆶 𑆥𑆢𑆳𑆫𑇀𑆡𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆍𑆰𑆶 𑆤𑆳𑆩 𑆤 𑆨𑆮𑆼𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆇𑆠𑆳𑆤𑇀𑆪𑆠𑇀 𑇆𑇑𑇙/𑇓𑇆

𑆮𑆴𑆰𑆩𑆳𑆫𑇀𑆠𑆴𑆩𑆶𑆰𑆳𑆤𑆼𑆤 𑆦𑆬𑆼𑆤 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆢𑆸𑆓𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳
𑆃𑆨𑆴𑆬𑆵𑆪 𑆥𑆡𑆳 𑆤𑆳𑆡 𑆩𑆩𑆳𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆠𑇀𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆵 𑆓𑆠𑆴𑆂 𑇆𑇑𑇙/𑇔𑇆

𑆨𑆮𑆢𑆩𑆬𑆖𑆫𑆟𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳𑆫𑆠𑇀𑆤𑆬𑆠𑆳𑆬𑆕𑇀𑆑𑆸𑆠𑆳 𑆑𑆢𑆳 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆂
𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆘𑆤𑆩𑆳𑆤𑆱𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆮𑆴𑆱𑇀𑆩𑆪𑆘𑆤𑆤𑆵 𑆔𑆛𑆼𑆠 𑆩𑆩 𑆨𑆮𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇙/𑇕𑇆

𑆑𑆫𑇀𑆲𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆮𑆴𑆩𑆬𑆁 𑆩𑆶𑆒𑆧𑆴𑆩𑇀𑆧𑆁 𑆠𑆳𑆮𑆑𑆁 𑆱𑆩𑆮𑆬𑆾𑆑𑆪𑆴𑆠𑆳𑆱𑇀𑆩𑆴
𑆪𑆠𑇀𑆱𑇀𑆫𑆮𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆩𑆸𑆠𑆥𑆷𑆫𑆩𑇀 𑆃𑆥𑆷𑆫𑇀𑆮𑆁 𑆪𑆾 𑆤𑆴𑆩𑆘𑇀𑆘𑆪𑆠𑆴 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆩𑇀 𑆃𑆯𑆼𑆰𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇙/𑇖𑇆

𑆣𑇀𑆪𑆳𑆠𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆩𑆶𑆢𑆴𑆠𑆁 𑆠𑆮 𑆫𑆷𑆥𑆁 𑆑𑆫𑇀𑆲𑆴 𑆤𑆳𑆡 𑆥𑆫𑆩𑆳𑆩𑆸𑆠𑆥𑆷𑆫𑆽𑆂
𑆥𑆷𑆫𑆪𑆼𑆠𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑆮𑆴𑆨𑆼𑆢𑆮𑆴𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆳𑆒𑇀𑆪𑆳𑆠𑆴𑆢𑆷𑆫𑆮𑆴𑆮𑆫𑆳𑆟𑆴 𑆱𑆢𑆳 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇙/𑇗𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑆵𑆪𑆳𑆤𑆶𑆠𑇀𑆠𑆫𑆫𑆱𑆳𑆱𑆕𑇀𑆓𑆱𑆁𑆠𑇀𑆪𑆑𑇀𑆠𑆖𑆳𑆥𑆬𑆩𑇀
𑆤𑆳𑆢𑇀𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆩𑆼 𑆩𑆤𑆾 𑆤𑆳𑆡 𑆑𑆫𑇀𑆲𑆴 𑆱𑇀𑆪𑆳𑆢𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆯𑆵𑆔𑇀𑆫𑆠𑆂 𑇆𑇑𑇙/𑇘𑇆

𑆩𑆳 𑆯𑆶𑆰𑇀𑆑𑆑𑆛𑆶𑆑𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆥𑆫𑆁 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆳𑆟𑆴 𑆱𑆫𑇀𑆮𑆢𑆳
𑆠𑆮𑆾𑆥𑆲𑆸𑆠𑇀𑆪 𑆬𑆧𑇀𑆣𑆳𑆤𑆴 𑆢𑇀𑆮𑆤𑇀𑆢𑇀𑆮𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆄𑆥𑆠𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆩𑆼 𑇆𑇑𑇙/𑇙𑇆

𑆤𑆳𑆡 𑆱𑆳𑆁𑆩𑆶𑆒𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆄𑆪𑆳𑆤𑇀𑆠𑆶 𑆮𑆴𑆯𑆶𑆢𑇀𑆣𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆮 𑆫𑆯𑇀𑆩𑆪𑆂
𑆪𑆳𑆮𑆠𑇀 𑆑𑆳𑆪𑆩𑆤𑆱𑇀𑆠𑆳𑆥𑆠𑆩𑆾𑆨𑆴𑆂 𑆥𑆫𑆴𑆬𑆶𑆥𑇀𑆪𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇐𑇆

𑆢𑆼𑆮 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆵𑆢 𑆪𑆳𑆮𑆤𑇀 𑆩𑆼 𑆠𑇀𑆮𑆤𑇀𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆥𑆫𑆴𑆥𑆤𑇀𑆡𑆴𑆑𑆳𑆂
𑆥𑆫𑆩𑆳𑆫𑇀𑆡𑆩𑆶𑆰𑆾 𑆮𑆯𑇀𑆪𑆳 𑆨𑆷𑆪𑆳𑆱𑆶𑆫𑇀 𑆓𑆶𑆟𑆠𑆱𑇀𑆑𑆫𑆳𑆂 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇑𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆱𑆳𑆫𑆽𑆫𑇀 𑆩𑆳𑆤𑆱𑆩𑇀 𑆄𑆥𑆷𑆫𑇀𑆪𑆠𑆳𑆁 𑆩𑆩𑆳𑆯𑆶 𑆮𑆴𑆨𑆾
𑆪𑆳𑆮𑆢𑇀 𑆅𑆩𑆳 𑆇𑆲𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆳𑆁 𑆤𑆴𑆂𑆯𑆼𑆰𑆳𑆱𑆳𑆫𑆮𑆳𑆱𑆤𑆳𑆂 𑆥𑇀𑆬𑆶𑆠𑇀𑆮𑆳 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇒𑇆

𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆢𑆯𑆳𑆪𑆳𑆁 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆴 𑆑𑆶𑆠 𑆅𑆮 𑆩𑆫𑇀𑆠𑇀𑆪𑆣𑆫𑇀𑆩𑆴𑆟𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆤 𑆱𑆳
𑆫𑆳𑆘𑆠𑆴 𑆠𑆠𑆾 𑇁𑆤𑆶𑆫𑆷𑆥𑆳𑆩𑇀 𑆄𑆫𑆾𑆥𑆪 𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆨𑆷𑆩𑆴𑆑𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆘 𑆩𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇓𑇆

𑆱𑆴𑆢𑇀𑆣𑆴𑆬𑆮𑆬𑆳𑆨𑆬𑆶𑆧𑇀𑆣𑆁 𑆩𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆮𑆬𑆼𑆥𑆼𑆤 𑆩𑆳 𑆮𑆴𑆨𑆾 𑆱𑆁𑆱𑇀𑆡𑆳𑆂
𑆑𑇀𑆰𑆳𑆩𑆱𑇀 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆶𑆒𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆾𑆬𑇀𑆬𑆱𑆢𑆟𑆴𑆩𑆳𑆢𑆴𑆥𑆑𑇀𑆰𑆠𑆾 𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆂 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇔𑇆

𑆢𑆳𑆱𑆱𑇀𑆪 𑆩𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆱𑆵𑆢𑆠𑆶 𑆨𑆓𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆍𑆠𑆳𑆮𑆢𑇀 𑆍𑆮 𑆤𑆤𑆶 𑆪𑆳𑆖𑆼
𑆢𑆳𑆠𑆳 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆨𑆶𑆮𑆤𑆤𑆳𑆡𑆾 𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆤 𑆠𑆤𑇀𑆩𑆳𑆢𑆸𑆯𑆳𑆁 𑆢𑆸𑆯𑆾 𑆮𑆴𑆰𑆪𑆂 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇕𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆂𑆱𑇀𑆩𑆸𑆠𑆴𑆱𑆶𑆣𑆳𑆫𑆱𑆥𑆷𑆫𑇀𑆟𑆼 𑆩𑆳𑆤𑆱𑆼 𑆠𑆮 𑆥𑆢𑆳𑆩𑇀𑆧𑆶𑆘𑆪𑆶𑆓𑇀𑆩𑆩𑇀
𑆩𑆳𑆩𑆑𑆼 𑆮𑆴𑆑𑆱𑆢𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆶 𑆱𑆢𑆽𑆮 𑆥𑇀𑆫𑆱𑇀𑆫𑆮𑆤𑇀𑆩𑆣𑆶 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆠𑆴𑆬𑆾𑆑𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇖𑇆

𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆩𑆼 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆶𑆫𑇀 𑆃𑆱𑆿 𑆘𑆤𑆑𑆾 𑇁𑆡 𑆠𑇀𑆫𑇀𑆪𑆩𑇀𑆧𑆑𑆾 𑇁𑆡 𑆘𑆤𑆤𑆵 𑆖 𑆨𑆮𑆳𑆤𑆵
𑆤 𑆢𑇀𑆮𑆴𑆠𑆵𑆪 𑆅𑆲 𑆑𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆩𑆩𑆳𑆱𑇀𑆠𑆵𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆮 𑆤𑆴𑆫𑇀𑆮𑆸𑆠𑆠𑆩𑆾 𑆮𑆴𑆖𑆫𑆼𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇑𑇙/𑇑𑇗𑇆

𑆖𑆫𑇀𑆮𑆤𑆳𑆨𑆴𑆣𑆳𑆤𑆩𑇀 𑆮𑆴𑆩𑇀𑆯𑆩𑇀 𑆱𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆫𑆩𑇀

𑆤𑆡𑆁 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆨𑆶𑆮𑆤𑆤𑆳𑆡𑆁 𑆨𑆷𑆠𑆴𑆱𑆴𑆠𑆁 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆤𑆪𑆤𑆁 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆯𑆷𑆬𑆣𑆫𑆩𑇀
𑆇𑆥𑆮𑆵𑆠𑆵𑆑𑆸𑆠𑆨𑆾𑆓𑆴𑆤𑆩𑇀 𑆅𑆤𑇀𑆢𑆶𑆑𑆬𑆳𑆯𑆼𑆒𑆫𑆁 𑆮𑆤𑇀𑆢𑆼 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇆

𑆤𑆿𑆩𑆴 𑆤𑆴𑆘𑆠𑆤𑆶𑆮𑆴𑆤𑆴𑆱𑇀𑆩𑆫𑆢𑆁𑆯𑆶𑆑𑆥𑆫𑆴𑆮𑆼𑆰𑆣𑆮𑆬𑆥𑆫𑆴𑆣𑆳𑆤𑆩𑇀
𑆮𑆴𑆬𑆱𑆠𑇀𑆑𑆥𑆳𑆬𑆩𑆳𑆬𑆳𑆑𑆬𑇀𑆥𑆴𑆠𑆤𑆸𑆠𑇀𑆠𑆾𑆠𑇀𑆱𑆮𑆳𑆑𑆬𑇀𑆥𑆩𑇀 𑇆𑇒𑇐/𑇒𑇆

𑆮𑆤𑇀𑆢𑆼 𑆠𑆳𑆤𑇀 𑆢𑆽𑆮𑆠𑆁 𑆪𑆼𑆰𑆳𑆁 𑆲𑆫𑆯𑇀 𑆖𑆼𑆰𑇀𑆛𑆳 𑆲𑆫𑆾𑆖𑆴𑆠𑆳𑆂
𑆲𑆫𑆽𑆑𑆥𑇀𑆫𑆮𑆟𑆳𑆂 𑆥𑇀𑆫𑆳𑆟𑆳𑆂 𑆱𑆢𑆳 𑆱𑆿𑆨𑆳𑆓𑇀𑆪𑆱𑆢𑇀𑆩𑆤𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇒𑇐/𑇓𑇆

𑆑𑇀𑆫𑆵𑆝𑆴𑆠𑆁 𑆠𑆮 𑆩𑆲𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫𑆠𑆳𑆪𑆳𑆂 𑆥𑆸𑆰𑇀𑆜𑆠𑆾 𑇁𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆪𑆡𑆽𑆠𑆠𑇀
𑆅𑆰𑇀𑆛𑆩𑆳𑆠𑇀𑆫𑆔𑆛𑆴𑆠𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆃𑆮𑆢𑆳𑆤𑆼𑆰𑇀𑆮𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆤𑆳 𑆥𑆫𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆳𑆪𑆩𑇀 𑆇𑆥𑆽𑆩𑆴 𑇆𑇒𑇐/𑇔𑇆

𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆣𑆳𑆩𑇀𑆤𑆴 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆮𑆤𑇀𑆢𑇀𑆪𑆼 𑇁𑆱𑇀𑆩𑆴𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆅𑆪𑆠𑆴 𑆑𑇀𑆫𑆵𑆝𑆤𑆼 𑆱𑆠𑆴
𑆠𑆮 𑆤𑆳𑆡 𑆑𑆴𑆪𑆳𑆤𑇀 𑆨𑆷𑆪𑆳𑆤𑇀𑆤𑇀 𑆄𑆤𑆤𑇀𑆢𑆫𑆱𑆱𑆩𑇀𑆨𑆮𑆂 𑇆𑇒𑇐/𑇕𑇆

𑆑𑆡𑆁 𑆱 𑆱𑆶𑆨𑆓𑆾 𑆩𑆳 𑆨𑆷𑆢𑇀𑆪𑆾 𑆓𑆿𑆫𑇀𑆪𑆳 𑆮𑆬𑇀𑆬𑆨𑆾 𑆲𑆫𑆂
𑆲𑆫𑆾 𑇁𑆥𑆴 𑆩𑆳 𑆨𑆷𑆢𑇀 𑆃𑆡 𑆑𑆴𑆁 𑆓𑆿𑆫𑇀𑆪𑆳𑆂 𑆥𑆫𑆩𑆮𑆬𑇀𑆬𑆨𑆂 𑇆𑇒𑇐/𑇖𑇆

𑆣𑇀𑆪𑆳𑆤𑆳𑆩𑆸𑆠𑆩𑆪𑆁 𑆪𑆱𑇀𑆪 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆩𑆷𑆬𑆩𑇀 𑆃𑆤𑆯𑇀𑆮𑆫𑆩𑇀
𑆱𑆁𑆮𑆴𑆬𑇀𑆬𑆠𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆡𑆳𑆫𑆷𑆥𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆱𑇀𑆪 𑆑𑆱𑇀𑆪𑆳𑆥𑆴 𑆱𑆠𑇀𑆠𑆫𑆾𑆂 𑇆𑇒𑇐/𑇗𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆑𑆟𑇀𑆝𑆷𑆱𑆩𑇀 𑆇𑆬𑇀𑆬𑆳𑆱𑆳𑆮𑆱𑆫𑆼 𑆥𑆫𑆩𑆼𑆯𑇀𑆮𑆫
𑆩𑆲𑆳𑆤𑆴𑆑𑆰𑆥𑆳𑆰𑆳𑆟𑆱𑇀𑆡𑆷𑆟𑆳 𑆥𑆷𑆘𑆽𑆮 𑆘𑆳𑆪𑆠𑆼 𑇆𑇒𑇐/𑇘𑇆

𑆱𑆢𑆳 𑆱𑇀𑆫𑇀𑆰𑇀𑆛𑆴𑆮𑆴𑆤𑆾𑆢𑆳𑆪 𑆱𑆢𑆳 𑆱𑇀𑆡𑆴𑆠𑆴𑆱𑆶𑆒𑆳𑆱𑆴𑆤𑆼
𑆱𑆢𑆳 𑆠𑇀𑆫𑆴𑆨𑆶𑆮𑆤𑆳𑆲𑆳𑆫𑆠𑆸𑆥𑇀𑆠𑆳𑆪 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆩𑆴𑆤𑆼 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒𑇐/𑇙𑇆

𑆤 𑆑𑇀𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆓𑆠𑇀𑆮𑆳 𑆲𑆴𑆠𑇀𑆮𑆳𑆥𑆴 𑆤 𑆑𑆴𑆁𑆖𑆴𑆢𑇀 𑆅𑆢𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆪𑆼
𑆨𑆮𑇀𑆪𑆁 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆣𑆳𑆩 𑆥𑆯𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆴 𑆨𑆮𑇀𑆪𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆼𑆨𑇀𑆪𑆾 𑆤𑆩𑆾 𑆤𑆩𑆂 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇐𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆬𑆑𑇀𑆰𑇀𑆩𑆵𑆱𑆩𑆸𑆢𑇀𑆣𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆇𑆥𑆪𑆳𑆖𑆴𑆠𑆩𑇀
𑆍𑆠𑆪𑆳 𑆮𑆳 𑆢𑆫𑆴𑆢𑇀𑆫𑆟𑆳𑆁 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆤𑇀𑆪𑆢𑇀 𑆇𑆥𑆪𑆳𑆖𑆴𑆠𑆩𑇀 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇑𑇆

𑆢𑆶𑆂𑆒𑆳𑆤𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆴 𑆱𑆶𑆒𑆳𑆪𑆤𑇀𑆠𑆼 𑆮𑆴𑆰𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆩𑆸𑆠𑆳𑆪𑆠𑆼
𑆩𑆾𑆑𑇀𑆰𑆳𑆪𑆠𑆼 𑆖 𑆱𑆁𑆱𑆳𑆫𑆾 𑆪𑆠𑇀𑆫 𑆩𑆳𑆫𑇀𑆓𑆂 𑆱 𑆯𑆕𑇀𑆑𑆫𑆂 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇒𑇆

𑆩𑆷𑆬𑆼 𑆩𑆣𑇀𑆪𑆼 𑇁𑆮𑆱𑆳𑆤𑆼 𑆖 𑆤𑆳𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆢𑆶𑆂𑆒𑆁 𑆨𑆮𑆘𑇀𑆘𑆶𑆰𑆳𑆁
𑆠𑆡𑆳𑆥𑆴 𑆮𑆪𑆩𑇀 𑆆𑆯𑆳𑆤 𑆱𑆵𑆢𑆳𑆩𑆂 𑆑𑆡𑆩𑇀 𑆇𑆖𑇀𑆪𑆠𑆳𑆩𑇀 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇓𑇆

𑆘𑇀𑆚𑆳𑆤𑆪𑆾𑆓𑆳𑆢𑆴𑆤𑆳𑆤𑇀𑆪𑆼𑆰𑆳𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆥𑆼𑆑𑇀𑆰𑆴𑆠𑆶𑆩𑇀 𑆃𑆫𑇀𑆲𑆠𑆴
𑆥𑇀𑆫𑆑𑆳𑆯𑆂 𑆱𑇀𑆮𑆽𑆫𑆴𑆟𑆳𑆩𑇀 𑆅𑆮 𑆨𑆮𑆳𑆤𑇀 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑆠𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆨𑆾 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇔𑇆

𑆨𑆑𑇀𑆠𑆳𑆤𑆳𑆁 𑆤𑆳𑆫𑇀𑆠𑆪𑆾 𑆤𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆄𑆣𑇀𑆪𑆳𑆤𑆁 𑆱𑇀𑆮𑆳𑆠𑇀𑆩𑆤𑆱𑇀 𑆠𑆮
𑆠𑆡𑆳𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆱𑇀𑆠𑆴 𑆯𑆴𑆮𑆼𑆠𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆠𑆠𑇀 𑆑𑆴𑆩𑇀 𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆍𑆰𑆳𑆁 𑆧𑆲𑆴𑆫𑇀𑆩𑆶𑆒𑆼 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇕𑇆

𑆱𑆫𑇀𑆮𑆳𑆨𑆳𑆱𑆳𑆮𑆨𑆳𑆱𑆾 𑆪𑆾 𑆮𑆴𑆩𑆫𑇀𑆯𑆮𑆬𑆴𑆠𑆾 𑇁𑆒𑆴𑆬𑆩𑇀
𑆃𑆲𑆩𑇀 𑆍𑆠𑆢𑇀 𑆅𑆠𑆴 𑆱𑇀𑆠𑆿𑆩𑆴 𑆠𑆳𑆁 𑆑𑇀𑆫𑆴𑆪𑆳𑆯𑆑𑇀𑆠𑆴𑆩𑇀 𑆆𑆯 𑆠𑆼 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇖𑇆

𑆮𑆫𑇀𑆠𑆤𑇀𑆠𑆼 𑆘𑆤𑇀𑆠𑆮𑆾 𑇁𑆯𑆼𑆰𑆳 𑆃𑆥𑆴 𑆧𑇀𑆫𑆲𑇀𑆩𑆼𑆤𑇀𑆢𑇀𑆫𑆮𑆴𑆰𑇀𑆟𑆮𑆂
𑆓𑇀𑆫𑆱𑆩𑆳𑆤𑆳𑆱𑇀 𑆠𑆠𑆾 𑆮𑆤𑇀𑆢𑆼 𑆢𑆼𑆮 𑆮𑆴𑆯𑇀𑆮𑆁 𑆨𑆮𑆤𑇀𑆩𑆪𑆩𑇀 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇗𑇆

𑆱𑆠𑆾 𑆮𑆴𑆤𑆳𑆯𑆱𑆩𑇀𑆧𑆤𑇀𑆣𑆳𑆤𑇀 𑆩𑆠𑇀𑆥𑆫𑆁 𑆤𑆴𑆒𑆴𑆬𑆁 𑆩𑆸𑆰𑆳
𑆍𑆮𑆩𑆼𑆮𑆾𑆢𑇀𑆪𑆠𑆼 𑆤𑆳𑆡 𑆠𑇀𑆮𑆪𑆳 𑆱𑆁𑆲𑆳𑆫𑆬𑆵𑆬𑆪𑆳 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇘𑇆

𑆣𑇀𑆪𑆳𑆠𑆩𑇀 𑆄𑆠𑇀𑆩𑆶𑆥𑆠𑆴𑆰𑇀𑆜𑆠 𑆍𑆮 𑆠𑇀𑆮𑆢𑇀𑆮𑆥𑆶𑆫𑇀 𑆮𑆫𑆢 𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆣𑆤𑆳𑆤𑆳𑆩𑇀
𑆃𑆥𑇀𑆪𑇀 𑆃𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑇀𑆪𑆩𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆳𑆢𑇀𑆨𑆶𑆠𑆖𑆴𑆤𑇀𑆠𑆳𑆑𑆫𑇀𑆠𑆸𑆠𑆳𑆁 𑆥𑇀𑆫𑆠𑆴 𑆖 𑆠𑆼 𑆮𑆴𑆘𑆪𑆤𑇀𑆠𑆼 𑇆𑇒𑇐/𑇑𑇙𑇆

𑆠𑆳𑆮𑆑𑆨𑆑𑇀𑆠𑆴𑆫𑆱𑆳𑆱𑆮𑆱𑆼𑆑𑆳𑆢𑇀 𑆅𑆮 𑆱𑆶𑆒𑆴𑆠𑆩𑆫𑇀𑆩𑆩𑆟𑇀𑆝𑆬𑆱𑇀𑆦𑆶𑆫𑆴𑆠𑆽𑆂
𑆤𑆸𑆠𑇀𑆪𑆠𑆴 𑆮𑆵𑆫𑆘𑆤𑆾 𑆤𑆴𑆯𑆴 𑆮𑆼𑆠𑆳𑆬𑆑𑆶𑆬𑆽𑆂 𑆑𑆸𑆠𑆾𑆠𑇀𑆱𑆳𑆲𑆂 𑇆𑇒𑇐/𑇒𑇐𑇆

𑆄𑆫𑆧𑇀𑆣𑆳 𑆨𑆮𑆢𑆨𑆴𑆤𑆶𑆠𑆴𑆫𑇀 𑆃𑆩𑆶𑆤𑆳 𑆪𑆼𑆤𑆳𑆕𑇀𑆓𑆑𑆼𑆤 𑆩𑆩 𑆯𑆩𑇀𑆨𑆾
𑆠𑆼𑆤𑆳𑆥𑆫𑇀𑆪𑆤𑇀𑆠𑆩𑇀 𑆅𑆩𑆁 𑆑𑆳𑆬𑆁 𑆢𑆸𑆞𑆩𑇀 𑆃𑆒𑆴𑆬𑆩𑇀 𑆍𑆮 𑆨𑆮𑆴𑆰𑆵𑆰𑇀𑆛 𑇆𑇒𑇐/𑇒𑇑𑇆

प्रणयप्रसादाख्यं तृतीयं स्तोत्रम्

सदसत्त्वेन भावानां युक्ता या द्वितयी गतिः
ताम् उल्लङ्घ्य तृतीयस्मै नमश् चित्राय शम्भवे ॥३/१॥

आसुरर्षिजनाद् अस्मिन्न् अस्वतन्त्रे जगत्त्रये
स्वतन्त्रास् ते स्वतन्त्रस्य ये तवैवानुजीविनः ॥३/२॥

अशेषविश्वखचितभवद्वपुर् अनुस्मृतिः
येषाम् भवरुजाम् एकं भेषजं ते सुखासिनः ॥३/३॥

सितातपत्रं यस्येन्दुः स्वप्रभापरिपूरितः
चामरं स्वर्धुनीस्रोतः स एकः परमेश्वरः ॥३/४॥

प्रकाशां शीतलाम् एकां शुद्धां शशिकलाम् इव
दृशं वितर मे नाथ काम् अप्य् अमृतवाहिनीम् ॥३/५॥

त्वच्चिदानन्दजलधेश् च्युताः संवित्तिविप्रुषः
इमाः कथं मे भगवन् नामृतास्वादसुन्दराः ॥३/६॥

त्वयि रागरसे नाथ न मग्नं हृदयं प्रभो
येषाम् अहृदया एव ते ऽवज्ञस्पदम् ईदृशाः ॥३/७॥

प्रभुणा भवता यस्य जातं हृदयमेलनम्
प्राभवीणां विभूतीनां परमेकः स भाजनम् ॥३/८॥

हर्षाणाम् अथ शोकानां सर्वेषां प्लावकः समम्
भवद्ध्यानामृतापूरो निम्नाणिम्नभुवाम् इव ॥३/९॥

केव न स्याद् दृशा तेषां सुखसम्भारनिर्भरा
येषाम् आत्माधिकेनेश न क्वापि विरहस् त्वया ॥३/१०॥

गर्जामि बत नृत्यामि पूर्णा मम मनोरथाः
स्वामी ममैष घटितो यत् त्वम् अत्यन्तरोचनः ॥३/११॥

नान्यद् वेद्यं क्रिया यत्र नान्यो योगो विदा च यत्
ज्ञानं स्यात् किं तु विश्वैकपूर्णा चित्त्वं विजृम्भते ॥३/१२॥

दुर्जयानाम् अनन्तानाम् दुःखानां सहसैव ते
हस्तात् पलायिता येषां वाचि शश्वच्छिवध्वनिः ॥३/१३॥

उत्तमः पुरुषो ऽन्यो ऽस्ति युष्मच्छेषविशेषितः
त्वं महापुरुषस् त्व् एको निःशेषपुरुषाश्रयः ॥३/१४॥

जयन्ति ते जगद्वन्द्या दासास् ते जगतां विभो
संसारार्णव एवैष येषां क्रीडामहासरः ॥३/१५॥

आसतां तावद् अन्यानि दैन्यानीह भवज्जुषाम्
त्वम् एव प्रकटीभूया इत्य् अनेनैव लज्ज्यते ॥३/१६॥

मत्परं नास्ति तत्रापि जापको ऽस्मि तदैक्यतः
तत्त्वेन जप इत्य् अक्षमालया दिशसि क्वचित् ॥३/१७॥

सतो ऽवश्यं परमसत् सच् च तस्मात् परं प्रभो
त्वं चासतः सतश् चान्यस् तेनासि सदसन्मयः ॥३/१८॥

सहस्रसूर्यकिरणाधिकशुद्धप्रकाशवान्
अपि त्वं सर्वभुवनव्यापको ऽपि न दृश्यसे ॥३/१९॥

जडे जगति चिद्रूपः किल वेद्ये ऽपि वेदकः
विभुर् मिते च येनासि तेन सर्वोत्तमो भवान् ॥३/२०॥

अलम् आक्रन्दितैर् अन्यैर् इयद् एव पुरः प्रभोः
तीव्रं विरौमि यन् नाथ मुह्याम्य् एवं विदन्न् अपि ॥३/२१॥

सुरसोद्बलाख्यां चतुर्थं स्तोत्रम्

चपलम् असि यद् अपि मानस तत्रापि श्लाघ्यसे यतो भजसे
शरणानाम् अपि शरणं त्रिभुवनगुरुम् अम्बिकाकान्तम् ॥४/१॥

उल्लङ्घ्य विविधदैवतसोपानक्रमम् उपेय शिवचरणान्
आश्रित्याप्य् अधरतरां भूमिं नाद्यापि चित्रम् उज्झामि ॥४/२॥

प्रकटय निजम् अध्वानं स्थगयतराम् अखिललोकचरितानि
यावद् भवामि भगवंस् तव सपदि सदोदितो दासः ॥४/३॥

शिव शिव शम्भो शङ्कर शरणागतवत्सलाशु कुरु करुणाम्
तव चरणकमलयुगलस्मरणपरस्य हि सम्पदो ऽदूरे ॥४/४॥

तावकाङ्घ्रिकमलासनलीना ये यथारुचि जगद् रचयन्ति
ते विरिञ्चिम् अधिकारमलेनालिप्तम् अस्ववशम् ईश हसन्ति ॥४/५॥

त्वत्प्रकाशवपुषो न विभिन्नं किं चन प्रभवति प्रतिभातुम्
तत् सदैव भगवन् परिलब्धो ऽसीश्वर प्रकृतितो ऽपि विदूरः ॥४/६॥

पादपङ्कजरसं तव के चिद् भेदपर्युषितवृत्तिम् उपेताः
के चनापि रसयन्ति तु सध्यो भातम् अक्षतवपुर् द्वयशून्यम् ॥४/७॥

नाथ विद्युद् इव भाति विभाते या कदा चन ममामृतदिग्धा
सा यदि स्थिरतरैव भवेत् तत् पूजितो ऽसि विधिवत् किम् उतान्यत् ॥४/८॥

सर्वम् अस्यपरम् अस्ति न किं चिद् वस्त्व् अवस्तु यदि वेति महत्या
प्रज्ञाय व्यवसितो ऽत्र यथैव त्वं तथैव भव सुप्रकटो मे ॥४/९॥

स्वेच्छयैव भगवन् निजमार्गे कारितः पदम् अहं प्रभुनैव
तत् कथं जनवद् एव चरामि त्वत्पदोचितम् अवैमि न किं चित् ॥४/१०॥

को ऽपि देव हृदि तेषु तावको जृम्भते सुभगभाव उत्तमः
त्वत्कथाम्बुदनिनादचातका येन ते ऽपि सुभगीकृताश् चिरम् ॥४/११॥

त्वज्जुषां त्वयि कयापि लीलया राग एष परिपोषम् आगतः
यद् वियोगभुवि सङ्कथा तथा संस्मृतिः फलति संगमोत्सवम् ॥४/१२॥

यो विचित्ररससेकवर्धितः शङ्करेति शतशो ऽप्य् उदीरितः
शब्द आविशति तिर्यगाशयेष्व् अप्य् अयं नवनवप्रयोजनः ॥४/१३॥

ते जयन्ति मुखमण्डले भ्रमन् अस्ति येषु नियतं शिवध्वनिः
यः शाशीव प्रसृतो ऽमृताशयात् स्वादु संस्रवति चामृतं परम् ॥४/१४॥

परिसमाप्तम् इवोग्रम् इदं जगद् विगलितो ऽविरलो मनसो मलः
तद् अपि नास्ति भवत्पुरार्गलकवाटविघट्टनम् अण्व पि ॥४/१५॥

सततफुल्लभवन्मुखपङ्कजोदरविलोकनलालसचेतसः
किम् अपि तत् कुरु नाथ मनाग् इव स्फुरसि येन ममाभिमुखस्थितिः ॥४/१६॥

त्वदविभेदमतेर् अपरं नु किं सुखम् इहास्ति विभूतिर् अथापरा
तद् इह तावकदासजनस्य किं कुपथम् एति मनः परिहृत्य ताम् ॥४/१७॥

क्षणम् अपीह न तावकदासतां प्रति भवेयम् अहं किल भाजनम्
भवदभेदरसासवम् आदराद् अविरतं रसयेयम् अहं न चेत् ॥४/१८॥

न किल पश्यति सत्यम् अयं जनस् तव वपुर् द्वयदृष्टिमलीमसः
तद् अपि सर्वविदाश्रितवत्सलः किम् इदम् आरटितं न शृणोषि मे ॥४/१९॥

स्मरसि नाथ कदाचिद् अपीहितं विषयसौख्यम् अथापि मयार्थितम्
सततम् एव भवद्वपुरीक्षणामृतमभीष्टमलं मम देहि तत् ॥४/२०॥

किल यदैव शिवाध्वनि तावके कृतपदो ऽस्मि महेश तवेच्छया
शुभशतान्युदितानि तदैव मे किम् अपरं मृगये भवतः प्रभो ॥४/२१॥

यत्र सो ऽस्तम् अयम् एति विवस्वांश् चन्द्रमः प्रभृतिभिः सह सर्वैः
कापि सा विजयते शिवरात्रिः स्वप्रभाप्रसरभास्वररूपा ॥४/२२॥

अप्य् उपार्जितम् अहं त्रिषु लोकेष्व् अधिपत्यम् अमरेश्वर मन्ये
नीरसं तद् अखिलं भवदङ्घ्रिस्पर्शनामृतरसेन विहीनम् ॥४/२३॥

बत नाथ दृढो ऽयम् आत्मबन्धो भवदख्यातिमयस् त्वयैव कॢप्तः
यद् अयं प्रथमानम् एव मे त्वाम् अवधीर्य श्लथते न लेशतो ऽपि ॥४/२४॥

महताम् अमरेश पूज्यमानो ऽप्य् अनिशं तिष्ठसि पूजकैकरूपः
बहिरन्तरपीह दृश्यमानः स्फुरसि द्रष्टृशरीर एव शश्वत् ॥४/२५॥

स्वबलनिदेशनाख्यं पञ्चमं स्तोत्रम्

त्वत्पादपद्मसम्पर्कमात्रसम्भोगसङ्गिनम्
गलेपादिकया नाथ मां स्ववेश्म प्रवेशय ॥५/१॥

भवत्पादाम्बुजरजोराजिरञ्जितमूर्धजः
अपाररभसारब्धनर्तनः स्याम् अहं कदा ॥५/२॥

त्वद् एकनाथो भगवन्न् इयद् एवार्थये सदा
त्वदन्तर्वसतिर् मूको भवेयं मान्यथा बुधः ॥५/३॥

अहो सुधानिधे स्वामिन्न् अहो मृष्ट त्रिलोचन
अहो स्वादो विरूपक्षेत्य् एव नृत्येयम् आरटन् ॥५/४॥

त्वत्पादपद्मसंस्पर्शपरिमीलितलोचनः
विजृम्भेयभवद्भक्तिमदिरामदघूर्णितः ॥५/५॥

चित्तभूभृद् भुवि विभो वसेयं क्वापि यत्र सा
निरन्तरत्वत्प्रलापमयी वृत्तिर् महारसा ॥५/६॥

यत्र देवीसमेतस् त्वम् आसौधादा च गोपुरात्
बहुरूपः स्थितस् तस्मिन् वास्तव्यः स्याम् अहं पुरे ॥५/७॥

समुल्लसन्तु भगवन् भवद्भानुमरीचयः
विकसत्वेष यावन् मे हृत्पद्मः पूजनाय ते ॥५/८॥

प्रसीद भगवन् येन त्वत्पदे पतितं सदा
मनो मे तत्तदास्वाद्य क्षीवेद् इव गलेद् इव ॥५/९॥

प्रहर्षाद् वाथ शोकाद् वा यदि कुङ्याद् धटाद् अपि
बाह्याद् अथान्तराद् भावात् प्रकटीभव मे प्रभो ॥५/१०॥

बहिर् अप्य् अन्तर् अपि तत् स्यन्दमानं सदास्तु मे
भवत्पादाम्बुजस्पर्शामृतम् अत्यन्तशीतलम् ॥५/११॥

त्वत्पादसंस्पर्शसुधासरसो ऽन्तर्निमज्जनम्
को ऽप्य् एष सर्वसम्भोगलङ्घी भोगो ऽस्तु मे सदा ॥५/१२॥

निवेदितम् उपादत्स्व रागादि भगवन् मया
आदाय चामृतीकृत्य भुङ्क्ष्व भक्तजनैः समम् ॥५/१३॥

अशेषभुवनाहारनित्यतृप्तः सुखासनम्
स्वामिन् गृहाण दासेषु प्रसादालोकनक्षणम् ॥५/१४॥

अन्तर्भक्तिचमत्कारचर्वणामीलितेक्षणः
नमो मह्यं शिवायेति पूजयम् स्यां तृणान्य् अपि ॥५/१५॥

अपि लब्धभवद्भावः स्वात्मोल्लासमयं जगत्
पश्यन् भक्तिरसाभोगैर् भवेयम् अवियोजितः ॥५/१६॥

आकाम्क्षणीयम् अपरं येन नाथ न विद्यते
तव तेनाद्वितीयस्य युक्तं यत् परिपूर्णता ॥५/१७॥

हस्यते नृत्यते यत्र रागद्वेषादि भुज्यते
पीयते भक्तिपीयूषरसस् तत् प्राप्नुयां पदम् ॥५/१८॥

तत् तद् अपूर्वामोदत्वच्चिन्ताकुसुमवासना दृढताम्
एतु मम मनसि यावन्न् अश्यतु दुर्वासनागन्धः ॥५/१९॥

क्व नु रागादिषु रागः क्व च हरचरणाम्बुजेषु रागित्वम्
इत्थं विरोधरसिकं बोधय हितम् अमर मे हृदयम् ॥५/२०॥

विचरन् योगदशास्व् अपि विषयव्यावृत्तिवर्तमानो ऽपि
त्वच्चिन्तामदिरामदतरलीकृतहृदय एव स्याम् ॥५/२१॥

वाचि मनोमतिषु तथा शरीरचेष्टासु करणरचितासु
सर्वत्र सर्वदा मे पुरःसरो भवतु भक्तिरसः ॥५/२२॥

शिवशिवशिवेति नामनि तव निरवधि नाथ जप्यमाने ऽस्मिन्
आस्वादयन् भवेयं कम् अपि महारसम् अपुनरुक्तम् ॥५/२३॥

स्फुरदनन्तचिदात्मकविष्टपे परिनिपीतसमस्तजडाध्वनि
अगणितापरचिन्मयगण्डिके प्रविचरेयम् अहं भवतो ऽर्चिता ॥५/२४॥

स्ववपुषि स्फुटभासिनि शाश्वते स्थितिकृते न किम् अप्य् उपयुज्यते
इति मतिः सुदृढा भवतात् परं मम भवच्चरणाब्जरजः शुचेः ॥५/२५॥

किम् अपि नाथ कदाचन चेतसि स्फुरति तद् भवदंघ्रितलस्पृशाम्
गलति यत्र समस्तमिदं सुधासरसि विश्वम् इदं दिश मे सदा ॥५/२६॥

अध्वविस्फुरणाख्यं सस्थम् स्तोत्रम्

क्षणमात्रम् अपीशान वियुक्तस्य त्वया मम
निबिडं तप्यमानस्य सदा भूया दृशः पदम् ॥६/१॥

वियोगसारे संसारे प्रियेण प्रभुणा त्वया
अवियुक्तः सदैव स्यां जगतापि वियोजितः ॥६/२॥

कायवाङ्मनसैर् यत्र यामि सर्वं त्वम् एव तत्
इत्य् एष परमार्थो ऽपि परिपूर्णो ऽस्तु मे सदा ॥६/३॥

निर्विकल्पो महानन्दपूर्णो यद्वद् भवांस् तथा
भवत्स्तुतिकरी भूयाद् अनुरूपैव वाङ् मम ॥६/४॥

भवदावेशतः पश्यन् भावं भावं भवन्मयम्
विचरेयं निराकाङ्क्षः प्रहर्षपरिपूरितः ॥६/५॥

भगवन्भवतः पूर्णम् पश्येयम् अखिलं जगत्
तावतैवास्मि सन्तुष्टस् ततो न परिखिद्यसे ॥६/६॥

विलीयमानास् त्वय्य् एव व्योम्नि मेघलवा इव
भावा विभान्तु मे शश्वत् क्रमनैर्मल्यगामिनः ॥६/७॥

स्वप्रभाप्रसरध्वस्तापर्यन्तध्वान्तसन्ततिः
सन्ततं भातु मे को ऽपि भवमध्याद् भवन्मणिः ॥६/८॥

कां भूमिकां नाधिशेषे किं तत् स्याद् यन् न ते वपुः
श्रान्तस् तेनाप्रयासेन सर्वतस् त्वाम् अवाप्नुयाम् ॥६/९॥

भवदङ्गपरिष्वङ्गसम्भोगः स्वेच्छयैव मे
घटताम् इयति प्राप्ते किं नाथ न जितं मया ॥६/१०॥

प्रकटीभव नान्याभिः प्रार्थनाभिः कदर्थनाः
कुर्मस् ते नाथ ताम्यन्तस् त्वाम् एव मृगयामहे ॥६/११॥

विधुरविजयनामधेयं सप्तमं स्तोत्रम्

त्वय्य् आनन्दसरस्वति समरसताम् एत्य नाथ मम चेतः
परिहरतु सकृद् इयन्तं भेदाधीनं महानर्थम् ॥७/१॥

एतन् मम न त्व् इदम् इति रागद्वेषादिनिगडदृढमूले
नाथ भवन्मयतैक्यप्रत्ययपरशुः पतत्वन्तः ॥७/२॥

गलतु विकल्पकलङ्कावली समुल्लसतु हृदि निरर्गलता
भगवन्न् आनन्दरसप्लुतास्तु मे चिन्मयी मूर्तिः ॥७/३॥

रागादिमयभवाण्डकलुठितं त्वद्भक्तिभावनाम्बिका तैस् तैः
आप्याययतु रसैर् मां प्रवृद्धपक्षो यथा भवामि खगः ॥७/४॥

त्वच्चरणभावनामृतरससारास्वादनैपुणं लभताम्
चित्तम् इदं निःशेषितविषयविषासङ्गवासनावधि मे ॥७/५॥

त्वद्भक्तितपनदीधितिसंस्पर्शवशान् ममैष दूरतरम्
चेतोमणिर् विमूञ्चतुरागादिकतप्तवह्निकणान् ॥७/६॥

तस्मिन् पदे भवन्तं सततम् उपश्लोकयेयम् अत्युच्चैः
हरिहर्यश्वविरिञ्चा अपि यत्र बहिः प्रतीक्षन्ते ॥७/७॥

भक्तिमदजनितविभ्रमवशेन पश्येयम् अविकलं करणैः
शिवमयम् अखिलं लोकं क्रियाश् च पूजामयी सकलाः ॥७/८॥

मामकमनोगृहीतत्वद्भक्तिकुलाङ्गनाणिमादिसुतान्
सूत्वा सुबद्धमूला ममेति बुद्धिं दृढीकुरुताम् ॥७/९॥

अलौकिकोद्बलनाख्यम् अष्टमं स्तोत्रम्

यः प्रसादलव ईश्वरस्थितो या च भक्तिर् इव माम् उपेयुषी
तौ परस्परसमन्वितौ कदा तादृशे वपुषि रूढिम् एष्यतः ॥८/१॥

त्वत्प्रभुत्वपरिचर्वणजन्मा को ऽप्य् उदेतु परितोषरसो ऽन्तः
सर्वकालम् इह मे परम् अस्तु ज्ञानयोगमहिमादि विदूरे ॥८/२॥

लोकवद्भवतु मे विषयेषु स्फीत एव भगवन्परितर्षः
केवलं तव शरीरतयैतान्+ लोकयेयम् अहम् अस्तविकल्पः ॥८/३॥

देहभूमिषु तथा मनसि त्वं प्राणवर्त्मनि च भेदम् उपेते
संविदः पथिषु तेषु च तेन स्वात्मना मम भव स्फुटरूपः ॥८/४॥

निजनिजेषु पदेषु पतन्त्व् इमाः करणवृत्तय उल्लसिता मम
क्षणमपीश मनाग् अपि मैव भूत् त्वदविभेदरसक्षतिसाहसम् ॥८/५॥

लघुमसृणसिताच्छशीतलं भवदावेशवशेन भावयन्
वपुर् अखिलपदार्थपद्धतेर् व्यवहारान् अतिवर्तयेय तान् ॥८/६॥

विकसतु स्ववपुर् भवदात्मकं समुपयान्तु जगन्ति ममाङ्गताम्
व्रजतु सर्वम् इदं द्वयवल्गितं स्मृतिपथोपगमे ऽप्य् अनुपाख्यताम् ॥८/७॥

समुदियाद् अपि तादृशतावकानन विलोक परामृतसम्प्लवः
मम घटेत यथा भवदद्वयाप्रथनघोरदरीपरिपूरणम् ॥८/८॥

अपि कदाचन तावकसङ्गमामृतकणाच्छुरणेन तनीयसा
सकललोकसुखेषु पराङ्मुखो न भवितास्म्य् उभयच्युत एव किम् ॥८/९॥

सततम् एव भवच्चरणाम्बुजाकरचरस्य हि हंसवरस्य मे
उपरि मूलतलाद् अपि चान्तराद् उपनमत्व् अज भक्तिमृणालिका ॥८/१०॥

उपयान्तु विभो समस्तवस्तून्य् अपि चिन्ताविषयं दृशः पदं च
मम दर्शनचिन्तनप्रकाशामृतसाराणि परं परिस्फुरन्तु ॥८/११॥

परमेश्वर तेषु तेषु कृच्छ्रेष्व् अपि नामोपनमत्स्व् अहं भवेयम्
न परं गतभीस् त्वदङ्गसङ्गादुपजाताधिकसम्मदो ऽपि यावत् ॥८/१२॥

भवदात्मनि विश्वम् उम्भितं यद् भवतैवापि बहिः प्रकाश्यते तत्
इति यद् दृढनिश्चयोपजुष्टं तद् इदानिं स्फुटम् एव भासताम् ॥८/१३॥

स्वातन्त्र्यविजयाख्यं नवमं स्तोत्रम्

कदा नवरसार्द्रार्द्रसम्भोगास्वादनोत्सुकम्
प्रवर्तेत विहायान्यन् मम त्वत्स्पर्शने मनः ॥९/१॥

त्वदेकरक्तस् त्वत्पादपूजामात्रमहाधनः
कदा साक्षात्करिष्यामि भवन्तम् अयम् उत्सुकः ॥९/२॥

गाढानुरागवशतो निरपेक्षीभूतमानसो ऽस्मि कदा
पटपटिति विघटिताखिलमहार्गलस् त्वाम् उपैष्यामि ॥९/३॥

स्वसंवित्सारहृदयाधिष्ठानाः सर्वदेवताः
कदा नाथ वशीकुर्यां भवद्भक्तिप्रभावतः ॥९/४॥

कदा मे स्याद् विभो भूरि भक्त्यानन्दरसोत्सवः
यदालोकसुखानन्दी पृथङ् नामापि लप्स्यते ॥९/५॥

ईश्वरम् अभयम् उदारं पूर्णम् अकारणम् अपह्नुतात्मानं
सहसाभिज्ञाय कदा स्वामिजनं लज्जयिष्यामि ॥९/६॥

कदा काम् अपि तां नाथ तव वल्लभताम् इयाम्
यया मां प्रति न क्वापि युक्तं ते स्यात् पलायितुम् ॥९/७॥

तत्त्वतो ऽशेषजन्तूनां भवत्पूजामयात्मनाम्
दृष्ट्यानुमोदितरसाप्लावितः स्यां कदा विभो ॥९/८॥

ज्ञानस्य परमा भूमिर् योगस्य परमा दशा
त्वद्भक्तिर् या विभो कर्हि पूर्ण मे स्यात् तदर्थिता ॥९/९॥

सहसैवसाद्य कदा गाढम् अवष्टभ्य हर्षविवशो ऽहम्
त्वच्चरणवरनिधानं सर्वस्य प्रकटयिष्यामि ॥९/१०॥

परितः प्रसरच्छुद्धत्वदालोकमयः कदा
स्यां यथेश न किञ्चिन् मे मायाच्छायाबिलं भवेत् ॥९/११॥

आत्मसात्कृतनिःशेषमण्डलो निर्व्यपेक्षकः
कदा भवेयं भगवंस् त्वद्भक्तगणनायकः ॥९/१२॥

नाथ लोकाभिमानानाम् अपूर्वं त्वं निबन्धनम्
महाभिमानः कर्हि स्यां त्वद्भक्तिरसपूरितः ॥९/१३॥

अशेषविषयाशून्यश्रीसमाश्लेषसुस्थितः
शयीयम् इव शीताङ्घ्रिकुशेशययुगे कदा ॥९/१४॥

भक्त्यासवसमृद्धायास् त्वत्पूजाभोगसम्पदः
कदा पारं गमिष्यामि भविष्यामि कदा कृती ॥९/१५॥

आनन्दबाष्पपूरस्खलितपरिभ्रान्तगद्गदाक्रन्दः
हासोल्लासितवदनस् त्वत्स्पर्शरसं कदाप्स्यामि ॥९/१६॥

पशुजनसमानवृत्ताम् अवधूय दशाम् इमां कदा शम्भो
आस्वादयेय तावकभक्तोचितम् आत्मनो रूपम् ॥९/१७॥

लब्धाणिमादिसिद्धिर् विगलितसकलोपतापसन्त्रासः
त्वद्भक्तिरसायनपानक्रिढानिष्टः कदासीय ॥९/१८॥

नाथ कदा स तथाविध आक्रन्दो मे समुच्चरेद् वाचि
यत् समनन्तरम् एव स्फुरति पुरस् तावकी मूर्तिः ॥९/१९॥

गाढगाढभवदङ्घ्रिसरोजालिङ्गनव्यसनतत्परचेताः
वस्त्व् अवस्त्व् इदम् अयत्नत एव त्वां कदा समवलोकयितास्मि ॥९/२०॥

अविच्छेदभङ्गाख्यं दशमं स्तोत्रम्

न सोढव्यम् अवश्यम् ते जगदेकप्रभोर् इदम्
माहेश्वराश् च लोकानाम् इतरेषां समाश् च यत् ॥१०/१॥

ये सदैवानुरागेण भवत्पादानुगामिनः
यत्र तत्र गता भोगांस् ते कांश् चिद् उपभुञ्जते ॥१०/२॥

भर्ता कालान्तको यत्र भवांस् तत्र कुतो रुजः
तत्र चेतरभोगाशा का लक्ष्मीर् यत्र तावकी ॥१०/३॥

क्षनमात्रसुखेनापि विभुर् येनासि लभ्यसे
तदैव सर्वः कालो ऽस्य त्वदानन्देन पूर्यते ॥१०/४॥

आनन्दरसबिन्दुस् ते चन्द्रमा गलितो भुवि
सूर्यस् तथा ते प्रसृतः संहारी तेजसः कणः ॥१०/५॥

बलिं यामस् तृतीयाय नेत्रायास्मै तव प्रभो
अलौकिकस्य कस्यापि माहात्म्यस्यैकलक्ष्मणे ॥१०/६॥

तेनैव दृष्टो ऽसि भवद्दर्शनाद्यो ऽतिहृष्यति
कथञ्चिद् यस्य वा हर्षः को ऽपि तेन त्वम् ईक्षितः ॥१०/७॥

येषाम् प्रसन्नो ऽसि विभो यैर् लब्धं हृदयं तव
आकृष्य त्वत्पुरात्तैस् तु बाह्यम् आभ्यन्तरीकृतम् ॥१०/८॥

त्वद् ऋते निखिलं विश्वं समदृग्यातम् ईक्ष्यताम्
ईश्वरः पुनर् एतस्य त्वम् एको विषमेक्षणः ॥१०/९॥

आस्तां भवत्प्रभावेण विना सत्तैव नास्ति यत्
त्वद्दूषणकथा येषाम् त्वद् ऋते नोपपद्यते ॥१०/१०॥

बाह्यान्तरान्तरायालीकेवले चेतसि स्थितिः
त्वयि चेत् स्यान् मम विभो किम् अन्यद् उपयुज्यते ॥१०/११॥

अन्ये भ्रमन्ति भगवन्न् आत्मन्य् एवातिदुःस्थिताः
अन्ये भ्रमन्ति भगवन्न् आत्मन्य् एवातिसुस्थिताः ॥१०/१२॥

अपीत्वापि भवद्भक्तिसुधाम् अनवलोक्य च
त्वाम् ईश त्वत्समाचारमात्रात् सिद्ध्यन्ति जन्तवः ॥१०/१३॥

भृत्या वयं तव विभो तेन त्रिजगतां यथा
बिभर्ष्य् आत्मानम् एवं ते भर्त्तव्या वयम् अप्य् अलम् ॥१०/१४॥

परानन्दामृतमये दृष्टो ऽपि जगदात्मनि
त्वयि स्पर्शरसे ऽत्यन्ततरसुत्कण्ठितो? ऽस्मि ते ॥१०/१५॥

देव दुःखान्य् अशेषाणि यानि संसारिणाम् अपि
घृत्याख्यभवदीयात्मयुतान्य् आयान्ति सह्यताम् ॥१०/१६॥

सर्वज्ञे सर्वशक्तौ च त्वय्य् एव सति चिन्मये
सर्वथाप्य् असतो नाथ युक्तास्य जगतः प्रथा ॥१०/१७॥

त्वत्प्राणिताः स्फुरन्तीमे गुणा लोष्टोपमा अपि
नृत्यन्ति पवनोद्धूताः कार्पासाः पिचवो यथा ॥१०/१८॥

यदि नाथ गुणेष्व् आत्माभिमानो न भवेत् ततः
केन हीयेत जगतस् त्वदेकात्मतया प्रथा ॥१०/१९॥

वन्द्यास् ते ऽपि महीयांसः प्रलयोपगता अपि
त्वत्कोपपावकस्पर्शपूता ये परमेश्वर ॥१०/२०॥

महाप्रकाशवपुषि विस्पष्टे भवति स्थिते
सर्वतो ऽपीश तत् कस्मात् तमसि प्रसराम्य् अहम् ॥१०/२१॥

अविभागो भवान् एव स्वरूपम् अमृतं मम
तथापि मर्त्यधर्माणाम् अहम् एवैकम् आस्पदम् ॥१०/२२॥

महेश्वरेति यस्यास्ति नामकं वाग्विभूषणम्
प्रणामाङ्कश् च शिरसि स एवैकः प्रभावितः ॥१०/२३॥

सदसच् च भवान् एव येन तेनाप्रयासतः
स्वरसेनैव भगवंस् तथा सिद्धिः कथं न मे ॥१०/२४॥

शिवदासः शिवैकात्मा किं यन् नासादयेत् सुखम्
तर्प्यो ऽस्मि देवमुख्यानाम् अपि येनामृतासवैः ॥१०/२५॥

हृन्नाभ्योर् अन्तरालस्थः प्राणिनां पित्तविग्रहः
ग्रससे त्वं महावह्निः सर्वं स्थावरजङ्गमम् ॥१०/२६॥

औत्सुक्यविश्वसितनामैकादशं स्तोत्रम्

जगद् इदम् अथवा सुहृदो बन्धुजनो वा न भवति मम किम् अपि
त्वं पुनर् एतत् सर्वं यदा तदा को ऽपरो मे ऽस्तु ॥११/१॥

स्वामिन् महेश्वरस् त्वं साक्षात् सर्वं जगत् त्वम् एवेति
वस्त्व् एव सिद्धिम् एत्व् इति याच्ञा तत्रापि याच्ञैव ॥११/२॥

त्रिभुवनाधिपतित्वम् अपीह यत् तृणम् इव प्रतिभाति भवज्जुषः
किम् इव तस्य फलं शुभकर्मणो भवति नाथ भवत्स्मरणाद् ऋते ॥११/३॥

येन नैव भवतो ऽस्ति विभिन्नं किञ्चनापि जगतां प्रभवश् च
त्वद्विजृम्भितम् अतो ऽद्भुतकर्मस्व् अप्य् उदेति न तव स्तुतिबन्धः ॥११/४॥

त्वन्मयो ऽस्मि भवदर्चननिष्ठः सर्वदाहम् इति चाप्य् अविरामम्
भावयन्न् अपि विभो स्वरसेन स्वप्नगो ऽपि न तथा किम् इव स्याम् ॥११/५॥

ये मनाग् अपि भवच्चरणाब्जोद्भूतसौरभलवेन विमृष्टः
तेषु विस्रम् इव भवति समस्तं भोगजातम् अमरैर् अपि मृग्यम् ॥११/६॥

हृदि ते न तु विद्यते ऽन्यद् अन्यद् वचने कर्मणि चान्यद् एव शंभो
परमार्थसतो ऽप्य् अनुग्रहो वा यदि वा निग्रह एक एव कार्यः ॥११/७॥

मूढो ऽस्मि दुःखकलितो ऽस्मि जरादिदोषभीतो ऽस्मि शक्तिरहितो ऽस्मि तवाश्रितो
ऽस्मि
शम्भो तथा कलय शीघ्रम् उपैमि येन सर्वोत्तमां धुरम्
अपोज्झितदुःखमार्गः ॥११/८॥

त्वत्कर्णदेशम धिशय्य महार्घभावम् आक्रन्दितानि मम तुच्छतराणि यान्ति
वंशान्तरालपतितानि जलैकदेशखण्डानि मौक्तिकमणित्वम् इवोद्वहन्ति ॥११/९॥

किम् इव च लभ्यते बत न तैर् अपि नाथ जनैः क्षणम् अपि कैतवाद् अपि च ये
तव नाम्नि रताः
शिशिरमयूखशेखर तथा कुरु येन मम क्षतमरणो ऽणिमादिकम् उपैमि यथा
विभवम् ॥११/१०॥

शम्भो शर्व शशङ्कशेखर शिव त्र्यक्षाक्षमालाधर श्रीमन्न् उग्रकपाललाञ्छन
लसद्भीमत्रिशूलायुध
कारुण्याम्बुनिधे त्रिलोकरचनाशीलोग्रशक्त्यात्मक श्रीकण्ठाशु विनाशयाशुभभरान्
आधत् स्वसिद्धिं पराम् ॥११/११॥

तत् किं नाथ भवेन् न यत्र भगवान् निर्मातृताम् अश्नुते भावः स्यात् किम् उ तस्य
चेतनवतो नाशास्ति यं शङ्करः
इत्थं ते परमेश्वराक्षतमहाशक्तेः सदा संश्रितः संसारे ऽत्र
निरन्तराधिविधुरः क्लिश्याम्य् अहं केवलम् ॥११/१२॥

यद्य् अप्य् अत्र वरप्रदोद्धततमाः पीडाजरामृत्यव एते वा क्षणम् आसतां
बहुमतः शब्दादिर् एवास्थिरः
तत्रापि स्पृहयामि सन्ततसुखाकाङ्क्षी चिरं स्थास्नवे
भोगास्वादयुतत्वदङ्घ्रिकमलध्यानाग्र्य जीवातवे ॥११/१३॥

हे नाथ प्रणतार्तिनाशनपटो श्रेयोनिधे धूर्जटे दुःखैकायतनस्य
जन्ममरणत्रस्तस्य मे साम्प्रतम्
तच् चेष्टस्व यथा मनोज्ञविषयास्वादप्रदा उत्तमा जीवन्न् एव समश्नुवे ऽहम्
अचलाः सिद्धीस् त्वदर्चापरः ॥११/१४॥

नमो मोहमहाध्वान्तध्वंसनानन्यकर्मणे
सर्वप्रकाशातिशयप्रकाशायेन्दुलक्ष्मणे ॥११/१५॥

रहस्यनिर्देशनाम द्वादशं स्तोत्रम्

सहकारि न किञ्चिद् इष्यते भवतो न प्रतिबन्धकं दृषि
भवतैव हि सर्वम् आप्लुतं कथम् अद्यापि तथापि नेक्षसे ॥१२/१॥

अपि भावगणाद् अपीन्द्रियप्रचयाद् अप्य् अवबोधमध्यतः
प्रभवन्तम् अपि स्वतः सदा परिपश्येयम् अपोढविश्वकम् ॥१२/२॥

कथं ते जायेरन् कथम् अपि च ते दर्शनपथं व्रजेयुः केनापि
प्रकृतिमहताङ्केन खचितः
तथोत्थायोत्थाय स्थलजलतृणादेर् अखिलतः
पदार्थद्यान्सृष्टिस्रवदमृतपूरैर्? विकिरसि ॥१२/३॥

साक्षत्कृत भवद्रूपप्रसृतामृततर्पिताः
उन्मूलिततृषो मत्ता विचरन्ति यथारुचि ॥१२/४॥

न तदा न सदा न चैकदेत्य् अपि सा यत्र न कालधीर् भवेत्
तद् इदं भवदीयदर्शनं न च नित्यं न च कथ्यते ऽन्यथा ॥१२/५॥

त्वद्विलोकनसमुत्कचेतसो योगसिद्धिर् इयती सदास्तु मे
यद् विशेयम् अभिसन्धिमात्रतस् त्वत्सुधासदनम् अर्चनाय ते ॥१२/६॥

निर्विकल्पभवदीयदर्शनप्रप्तिफुल्लमनसां महात्मनाम्
उल्लसन्ति विमलानि हेलया चेष्टितानि च वचांसि च स्फुटम् ॥१२/७॥

भवन्भवदीयपादयोर् निवसन्न् अन्तर एव निर्भयः
भवभूमिषु तासु तास्व् अहं प्रभुम् अर्चेयम् अनर्गलक्रियः ॥१२/८॥

भवदङ्घ्रिसरोरुहोदरे परिलीनो गलितपरैषणः
अतिमात्रमधूपयोगतः परितृप्तो विचरेयम् इच्छया ॥१२/९॥

यस्य दम्भाद् इव भवत्पूजासङ्कल्प उत्थितः
तस्याप्य् अवश्यम् उदितं सन्निधानं तवोचितम् ॥१२/१०॥

भगवन्न् इतरान् अपेक्षिणा नितराम् एकरसेन चेतसा
सुलभं सकलोपशायिनं प्रभुम् आतृप्ति पिबेयम् अस्मि किम् ॥१२/११॥

त्वया निराकृतम् सर्वं हेयम् एतत् तद् एव तु
त्वन्मयं समुपादेयम् इत्य् अयं सारसंग्रहः ॥१२/१२॥

भवतो ऽन्तरचारि भावजातं प्रभुवन्मुख्यतयैव पूजितं तत्
भवतो बहिर् अप्य् अभावमात्रा कथम् ईशान् भवेत् समर्च्यते वा ॥१२/१३॥

निःशब्दं निर्विकल्पं च निर्व्याक्षेपम् अथानिसम्
क्षोभे ऽप्य् अध्यक्षमी क्षेयं त्र्यक्ष त्वाम् एव सर्वतः ॥१२/१४॥

प्रकटय निजधाम देव यस्मिंस् त्वम् असि सदा परमेश्वरीसमेतः
प्रभुचरणरजःसमानकक्ष्याः किम् अविश्वासपदं भान्ति भृत्याः ॥१२/१५॥

दर्शनपथम् उपयातो ऽप्य् अपसरसि कुतो ममेश भृत्यस्य
क्षणमात्रकम् इह न भवसि कस्य न जन्तोर् दृशोर् विषयः ॥१२/१६॥

ऐक्यसंविदमृताच्छधारया सन्ततप्रसृतया कदा विभो
प्लावनात् परमभेदमानयंस् त्वां निजं च वपुर् आप्नुयां मुदम् ॥१२/१७॥

अहम् इत्य् अमुतो ऽवरुद्धलोकाद् भवदीयात् प्रतिपत्तिसारतो मे
अणुमात्रकम् एव विश्वनिष्ठं घटतां येन भवेयम् अर्चिता ते ॥१२/१८॥

अपरिमितरूपम् अहं तं तं भावं प्रतिक्षणं पश्यन्
त्वाम् एव विश्वरूपं निजनाथं साधु पश्येयम् ॥१२/१९॥

भवदङ्गगतं तम् एव कस्मान् न मनः पर्यटतीष्टम् अर्थम् अर्थम्
प्रकृतिक्षतिर् अस्ति नो तथास्य मम चेच्छा परिपूर्यते परैव ॥१२/२०॥

शतशः किल ते तवानुभावाद् भगवन् के ऽप्य् अमुनैव चक्षुषा ये
अपि हालिकचेष्टया चरन्तः परिपश्यन्ति भवद्वपुः सदाग्रे ॥१२/२१॥

न सा मतिर् उदेति या न भवति त्वदिच्छामयी सदा शुभम् अथेतरद्
भगवतैवम् आचर्यते
अतो ऽस्मि भवदात्मको भुवि यथा तथा सञ्चरन् स्थि तो ऽनिशम्
अबाधितत्वदमलङ्घ्रिपूजोत्सवः ॥१२/२२॥

भवदीयगभीरभाषितेषु प्रतिभा सम्यग् उदेतु मे पुरो ऽतः
तदनुष्ठितशक्तिर् अप्य् अतस् तद्भवदर्चाव्यसनं च निर्विरामम् ॥१२/२३॥

व्यवहारपदे ऽपि सर्वदा प्रतिभात्व् अर्थकलाप एष माम्
भवतो ऽवयवो यथा न तु स्वत एवादरणीयतां गतः ॥१२/२४॥

मनसि स्वरसेन यत्र तत्र प्रचरत्य् अप्य् अहम् अस्य गोचरेषु
प्रसृतो ऽप्य् अविलोल एव युष्मत्परिचर्याचतुरः सदा भवेयम् ॥१२/२५॥

भगवन् भवदिच्छयैव दासस् तव जातो ऽस्मि परस्य नात्र शक्तिः
कथम् एष तथापि वक्त्रबिम्बं तव पश्यामि न जातु चित्रम् एतत् ॥१२/२६॥

समुत्सुकास् त्वां प्रति ये भवन्तं प्रत्यर्थरूपाद् अवलोकयन्ति
तेषाम् अहो किं तदुपस्थितं स्यात् किं साधनं वा फलितं भवेत् तत् ॥१२/२७॥

भावा भावतया सन्तु भवद्भावेन मे भव
तथा न किञ्चिद् अप्य् अस्तु न किञ्चिद् भवतो ऽन्यथा ॥१२/२८॥

यन् न किञ्चिद् अपि तन्न किञ्चिद् अप्य् अस्तु किञ्चिद् अपि किञ्चिद् एव मे
सर्वथा भवतु तावता भवान् सर्वतो भवति लब्धपूजितः ॥१२/२९॥

संग्रहस्तोत्रनाम त्रयोदशं स्तोत्रम्

संग्रहेन सुखदुःखलक्षणं मां प्रति स्थितम् इदं शृणु प्रभो
सौख्यम् एष भवता समागमः स्वामिना विरह एव दुःखिता ॥१३/१॥

अन्तर् अप्य् अतितराम् अणीयसी या त्वदप्रथनकालिकास्ति मे
ताम् अपीश परिमृज्य सर्वतः स्वं स्वरूपम् अमलं प्रकाशय ॥१३/२॥

तावके वपुषि विश्वनिर्भरे चित्सुधारसमये निरत्यये
तिष्ठतः सततम् अर्चतः प्रभुं जीवितं मृतम् अथान्यद् अस्तु मे ॥१३/३॥

ईश्वरो ऽहम् अहम् एव रूपवान् पण्डितो ऽस्मि सुभगो ऽस्मि को ऽपरः
मत्समो ऽस्ति जगतीति शोभते मानिता त्वदनुरागिणः परम् ॥१३/४॥

देवदेव भवदद्वयामृताख्यातिसंहरणलब्धजन्मना
तद् यथास्थितपदार्थसंविदा मां कुरुष्व चरणार्चनोचितम् ॥१३/५॥

ध्यायते तद् अनु दृश्यते ततः स्पृश्यते च परमेश्वरः स्वयम्
यत्र पूजनमहोत्सवः स मे सर्वदास्तु भवतो ऽनुभावतः ॥१३/६॥

यद्य् अथास्थितपदार्थदर्शनं युष्मदर्चनमहोत्सवश् च यः
युग्मम् एतद् इतरेतराश्रयं भक्तिशालिषु सदा विजृम्भते ॥१३/७॥

तत्तदिन्द्रियमुखेन सन्ततं युष्मदर्चनरसायनासवम्
सर्वभावचषकेषु पूरितेष्व् आपिबन्न् अपि भवेयम् उन्मदः ॥१३/८॥

अन्यवेद्यम् अणुमात्रम् अस्ति न स्वप्रकाशम् अखिलं विजृम्भते
यत्र नाथ भवतः पुरे स्थितं तत्र मे कुरु सदा तवार्चितुः ॥१३/९॥

दासधाम्नि विनियोजितो ऽप्य् अहं स्वेच्छयैव परमेश्वर त्वया
दर्शनेन न किम् अस्मि पात्रितः पादसंवहनकर्मणापि वा ॥१३/१०॥

शक्तिपातसमये विचारणं प्राप्तम् ईश न करोषि कर्हिचित्
अद्य मां प्रति किम् आगतं यतः स्वप्रकाशनविधौ विलम्बसे ॥१३/११॥

तत्र तत्र विषये बहिर्विभात्य् अन्तरे च परमेश्वरीयुतम्
त्वां जगत्त्रितयनिर्भरं सदा लोकयेय निजपाणिपूजितम् ॥१३/१२॥

स्वामिसौधम् अभिसन्धिमात्रतो निर्विबन्धम् अधिरुह्य सर्वदा
स्यां प्रसाद परमामृतासवापानकेलिपरिलब्धनिर्वृतिः ॥१३/१३॥

यत्समस्तसुभगार्थवस्तुषु स्पर्शमात्रविधिना चमत्कृतिम्
तां समर्पयति तेन ते वपुः पूजयन्त्य् अचलभक्तिशालिनः ॥१३/१४॥

स्फारयस्य् अखिलम् आत्मना स्फुरन् विश्वम् आमृशसि रूपम् आमृशन्
यत् स्वयं निजरसेन घुर्णसे तत् समुल्लसति भावमण्डलम् ॥१३/१५॥

यो ऽविकल्पम् इदम् अर्थमण्डलं पश्यतीश निखिलं भवद्वपुः
स्वात्मपक्षपरिपूरिते जगत्य् अस्य नित्यसुखिनः कुतो भयम् ॥१३/१६॥

कण्ठकोणविनिविष्टम् ईश ते कालकूटम् अपि मे महामृतम्
अप्य् उपात्तम् अमृतं भवद्वपुर् भेदवृत्ति यदि रोचते न मे ॥१३/१७॥

त्वत्प्रलापमयरक्तगीतिकानि त्य युक्तवदनोपशोभितः
स्याम् अथापि भवदर्चनक्रियाप्रेयसीपरिगताशयः सदा ॥१३/१८॥

ईहितं न बत पारमेश्वरं शक्यते गणयितुं तथा च मे
दत्तम् अप्य् अमृतनिर्भरं वपुः स्वं न पातुम् अनुमन्यते तथा ॥१३/१९॥

त्वाम् अगाधम् अविकल्पम् अद्वयं स्वं स्वरूपम् अखिलार्थघस्मरम्
आविशन्न् अहम् उमेश सर्वदा पूजयेयम् अभिसंस्तुवीय च ॥१३/२०॥

जयस्तोत्रनाम चतुर्दशं स्तोत्रम्

जयलक्ष्मीनिधानस्य निजस्य स्वामिनः पुरः
जयोद्घोषणपीयूषरसम् आस्वादये क्षणम् ॥१४/१॥

जयैकरुद्रैकशिव महादेव महेश्वर
पार्वतीप्रणयिञ् शर्व सर्वगीर्वाणपूर्वज ॥१४/२॥

जय त्रैलोक्यनाथैकलाञ्छनालिकलोचन
जय पीतर्तलोकार्तिकालकूटाङ्ककन्धर ॥१४/३॥

जय मूर्तत्रिशक्त्यात्मिशतशूलोल्लसत्कर
जयेच्छामात्रसिद्दार्थपूजार्हचरणाम्बुज ॥१४/४॥

जय शोभशतस्यन्दिलोकोत्तरवपुर्धर
जयैकजटिकाक्षीणगङ्गाकृत्यात्तभस्मक ॥१४/५॥

जय क्षीरोदपर्यस्तज्योत्स्नाच्छायानुलेपन
जयेश्वराङ्गसङ्गोत्थरत्नकान्ताहिमण्डन ॥१४/६॥

जयाक्षयैकशीतांशुकलासदृशसंश्रय
जय गङ्गासदार्ब्धविश्वैश्वर्याभिषेचन ॥१४/७॥

जयाधराङ्गसंस्पर्शपावनीकृतगोकुल
जय भक्तिमदाबद्धगोष्ठीनियतसन्निधे ॥१४/८॥

जय स्वेच्छातपोदेशविप्रलम्भितबालिश
जय गौरीपरिष्वङ्गयोग्यसौभाग्यभाजन ॥१४/९॥

जय भक्तिरसार्द्रार्द्रभावोपायनलम्पट
जय भक्तिमदोद्दामभक्तवाङ्नृत्ततोषित ॥१४/१०॥

जय ब्रह्मादिदेवेशप्रभावप्रभवव्यय
जयलोकेश्वरश्रेणिशिरोविधृतशासन ॥१४/११॥

जयसर्वजगन्न्यस्तस्वमुद्राव्यक्तवैभव
जयात्मदानपर्यन्तविश्वेश्वरमहेश्वर ॥१४/१२॥

जय त्रैलोक्यसर्गेच्छावसरासद्द्वितीयक
जयैश्वर्यभरोद्वाहदेवीमात्रसहायक ॥१४/१३॥

जयाक्रमसमाक्रान्तसमस्तभुवनत्रय
जयाविगीतम् आबालगीयमानेश्वरध्वने ॥१४/१४॥

जयानुकम्पादिगुणानपेक्षसहजोन्नते
जय भीष्ममहामृत्युघटनापूर्वभैरव ॥१४/१५॥

जय विश्वक्षयोच्चण्डक्रियानिष्परिपन्थिक
जय श्रेयःशतगुणानुगनामानुकीर्तन ॥१४/१६॥

जय हेलावितीर्नैतदमृताकरसागर
जय विश्वक्षयक्षेपिक्षणकोपाशुशुक्षणे ॥१४/१७॥

जय मोहान्धकारान्धजीवलोकैकदीपक
जय प्रसुप्तजगतीजागरूकाधिपूरुष ॥१४/१८॥

जय देहाद्रिकुञ्जान्तर्निकूजञ्जीवजीवक
जय सन्मानसव्योमविलासिवरसारस ॥१४/१९॥

जय जाम्बूनदोदग्रधातूद्भवगिरीश्वर
जय पापिषु निन्दोल्कापातनोत्पातचन्द्रमः ॥१४/२०॥

जय कष्टतपःक्लिष्टमुनिदेवदुरासद
जय सर्वदशारूढभक्तिमल्लोकलोकित ॥१४/२१॥

जय स्वसम्पत्प्रसरपत्रीकृतनिजाश्रित
जय प्रपन्नजनतालालनैकप्रयोजन ॥१४/२२॥

जय सर्गस्थितिध्वंसकारणैकावदानक
जय भक्तिमदालोललीलोत्पलमगोत्सव ॥१४/२३॥

जय जयभाजन जय जितजन्मजरामरण जय जगज्ज्येष्ठ
जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय जय
त्र्यक्ष ॥१४/२४॥

भक्तिस्तोत्रनाम पञ्चदशं

त्रिमलक्षालिनो ग्रन्थाः सन्ति तत्पारगास्तथा
योगिनः पण्डिताः स्वस्थास् त्वद्भक्ता एव तत्त्वतः ॥१५/१॥

मायीयकालनियतिरागाद्याहारतर्पिताः
चरन्ति सुखिनो नाथ भक्तिमन्तो जगत्तटे ॥१५/२॥

रुदन्तो वा हसन्तो वा त्वाम् उच्चैः प्रलपन्त्य् अमी
भक्ताः स्तुतिपदोच्चारोपचाराः पृथग् एव ते ॥१५/३॥

न विरक्तो न चापीशो मोक्षाकाङ्क्षी त्वदर्चकः
भवेयम् अपि तूद्रिक्तभक्त्यासवरसोन्मदः ॥१५/४॥

बाह्यं हृदय एवान्तर् अभिहृत्यैव यो ऽर्चति
त्वाम् ईश भक्तिपीयूषरसपूरैर् नमामि तम् ॥१५/५॥

धर्माधर्मात्मनोर् अन्तः क्रिययोर् ज्ञानयोस् तथा
सुखदुःखात्मनोर् भक्ताः किम् अप्य् आस्वादयन्त्य् अहो ॥१५/६॥

चराचरपितः स्वामिन् अप्य् अन्धा अपि कुष्ठिनः
शोभन्ते परम् उद्दामभवद्भक्तिविभूषणाः ॥१५/७॥

शिलोञ्छपिच्छकशिपुविच्छायाङ्गा अपि प्रभो
भवद्भक्तिमहोष्मणो राजराजम् अपीशते ॥१५/८॥

सुधार्द्रायां भवद्भक्तौ लुठताप्य् आरुरुक्षुणा
चेतसैव विभो ऽर्चन्ति केचित् त्वाम् अभितः स्थिताः ॥१५/९॥

रक्षणीयं वर्धनीयं बहुमान्यम् इदं प्रभो
संसारदुर्गतिहरं भवद्भक्तिमहाधनम् ॥१५/१०॥

नाथ ते भक्तजनता यद्य् अपि त्वयि रागिणी
तथापीर्ष्यां विहायास्यास् तुष्टास्तु स्वामिनी सदा ॥१५/११॥

भवद्भावः पुरो भावी प्राप्ते त्वद्भक्तिसम्भवे
लब्धे दुग्धमहाकुम्भे हता दधनि गृध्नुता ॥१५/१२॥

किम् इयं न सिद्धिर् अतुला किं वा मुख्यं न सौख्यम् आस्रवति
भक्तिर् उपचीयमाना येयं शम्भोः सदातनी भवति ॥१५/१३॥

मनसि मलिने मदीयेमग्ना त्वद्भक्तिमणिलता कष्टम्
न निजान् अपि तनुते तानपौरुषेयान् स्वसम्पदुल्लासान् ॥१५/१४॥

भक्तिर् भगवति भवति त्रिलोकनाथे ननूत्तमा सिद्धिः
किं त्व् अणिमादिकविरहात् सैव न पूर्णेति चिन्ता मे ॥१५/१५॥

बाह्यतो ऽन्तर् अपि चोत्कटोन्मिषत्त्र्यम्बकस्तवकसौरभाः शुभाः
वासयन्त्य् अपि विरुद्धवासनान् योगिनो निकटवासिनो ऽखिलान् ॥१५/१६॥

ज्योतिर् अस्ति कथयापि न किं चिद् विश्वम् अप्य् अतिसुषुप्तम् अशेषम्
यत्र नाथ शिवरात्रिपदे ऽस्मिन् नित्यम् अर्चयति भक्तजनस् त्वाम् ॥१५/१७॥

सत्त्वं सत्यगुणे शिवे भगवति स्फारीभवत्व् अर्चने चूडायां विलसन्तु
शङ्करपदप्रोद्यद्रजःसङ्चयाः
रागादिस्मृतिवासनाम् अपि समुच्छेत्तुं तमो जृम्भतां शम्भो मे भवतात्
त्वदात्मविलये त्रैगुण्यवर्गो ऽथवा ॥१५/१८॥

संसाराध्वा सुदूरः खरतरविविधव्याधिदग्धाङ्गयष्टिः भोगा नैवोपभुक्ता
यद् अपि सुखम् अभूज् जातु नन्नो चिराय
इत्थं व्यर्थो ऽस्मि जातः शशिधरचरणाक्रान्तिकान्तोत्तमाङ्गस् त्वद्भक्तश् चेति
तन् मे कुरु सपदि महासम्पदो दीर्घदीर्घाः ॥१५/१९॥

पाशानुद्भेदनाम षोडशं स्तोत्रम्

न किञ्चिद् एव लोकानां भवदावरणं प्रति \वर्{यत् किं चिद् एव भूतानां\एम् \चित्
\नरेस्वरपरीक्सा}
न किञ्चिद् एव भक्तानां भवदावरणं प्रति ॥१६/१॥

अप्य् उपायक्रमप्राप्यः सङ्कुलो ऽपि विशेषणैः
भक्तिभाजां भवान् आत्मा सकृच् छुद्धो ऽवभासते ॥१६/२॥

जयन्तो ऽपि हसन्त्य् एते जिता अपि हसन्ति च
भवद्भक्तिसुधापानमत्ताः के ऽप्य् एव ये प्रभो ॥१६/३॥

शुष्ककं मैव सिद्धेय मैव मुच्येय वापि तु
स्वादिष्ठपरकाष्टाप्तत्वद्भक्तिरसनिर्भरः ॥१६/४॥

यथैवज्ञातपूर्वो ऽयं भवद्भक्तिरसो मम
घटितस् तद्वद् ईशान स एव परिपुष्यतु ॥१६/५॥

सत्येन भगवन् नान्यः प्रार्थनाप्रसरो ऽस्ति मे
केवलं स तथा को ऽपि भक्त्यावेशो ऽस्तु मे सदा ॥१६/६॥

भक्तिक्षीवो ऽपि कुप्येयं भवायानुशयीय च
तथा हसेयं उद्यां च रटेयं च शिवेत्य् अलम् ॥१६/७॥

विषमस्थो ऽपि स्वस्थो ऽपि रुदन्न् अपि हसन्न् अपि
गम्भीरो ऽपि विचित्तो ऽपि भवेयं भक्तितः प्रभो ॥१६/८॥

भक्तानां नास्ति संवेद्यं त्वदन्तर् यदि वा बहिः
चिद्धर्मा यत्र न भवान् निर्विकल्पः स्थितः स्वयम् ॥१६/९॥

भक्ता निन्दानुकरे ऽपि तवामृतकणैर् इव
हृष्यन्त्य् एवान्तराविद्धास् तीक्ष्णरोमाञ्चसूचिभिः ॥१६/१०॥

दुःखापि वेदना भक्तिमतां भोगाय कल्पते
येषां सुधार्द्रा सर्वैव संवित् त्वच्चन्द्रिकामयी ॥१६/११॥

यत्र तत्रोपरुद्धानां भक्तानां बहिरन्तरे
निर्व्याजं त्वद्वपुःस्पर्शरसास्वादसुखं समम् ॥१६/१२॥

तवेश भक्तेर् अर्चायां दैन्यांशं द्वयसंश्रयम्
विलुप्यास्वादयन्त्य् एके वपुर् अच्छं सुधामयम् ॥१६/१३॥

भ्रान्तास् तीर्थदृशो भिन्ना भ्रान्तेर् एव हि भिन्नता
निष्प्रतिद्वन्द्वि वस्त्व् एकं भक्तानां त्वं तु राजसे ॥१६/१४॥

मानावमानरागादिनिष्पाकविमलं मनः
यस्यासौ भक्तिमांल् लोकतुल्यशीलः कथं भवेत् ॥१६/१५॥

रागद्वेषन्धकारो ऽपि येषां भक्तित्विषा जितः
तेषां महीयसाम् अग्रे कतमे ज्ञानशालिनः ॥१६/१६॥

यस्य भक्तिसुधास्नानपानादिविधिसाधनम्
तस्य प्रारब्धमध्यान्तदशासूच्चैः सुखासिका ॥१६/१७॥

कीर्त्यश् चिन्तापदं मृग्यः पूज्यो येन त्वम् एव तत्
भवद्भक्तिमतां श्लाघ्या लोकयात्रा भवन्मयी ॥१६/१८॥

मुक्तिसंज्ञा विपक्वाया भक्तेर् एव त्वयि प्रभो
तस्याम् आद्यदशारूढा मुक्तकल्पा वयं ततः ॥१६/१९॥

दुःखागमो ऽपि भूयान् मे त्वद्भक्तिभरितात्मनः
त्वत्पराची विभो मा भूद् अपि सौख्यपरम्परा ॥१६/२०॥

त्वं भक्त्या प्रीयसे भक्तिः प्रीते त्वयि च नाथ यत्
तदन्योन्याश्रयं युक्तं यथा वेत्थ त्वम् एव तत् ॥१६/२१॥

साकारो वा निराकरो वान्तर् वा बहिर् एव वा
भक्तिमत्तात्मनां नाथ सर्वथासि सुधामयः ॥१६/२२॥

अस्मिन्न् एव जगत्य् अन्तर् भवद्भक्तिमतः प्रति
हर्षप्रकाशनफलम् अन्यद् एव जगत्स्थितम् ॥१६/२३॥

गुह्ये भक्तिः परे भक्तिर् भक्तिर् विश्वमहेश्वरे
त्वयि शम्भौ शिवे देव भक्तिर् नाम किम् अप्य् अहो ॥१६/२४॥

भक्तिर् भक्तिः परे भक्तिर् भक्तिर् नाम समुत्कटा
तारं विरौमि यत् तीव्रा भक्तिर् मे ऽस्तु परं त्वयि ॥१६/२५॥

यतो ऽस्मि सर्वशोभानां प्रसवावनिर् ईश तत्
त्वयि लग्नम् अनर्घं स्याद् रत्नम् वा यदि वा तृणम् ॥१६/२६॥

आवेदकाद् आ च वेद्याद् येषां संवेदनाध्वनि
भवता न वियोगो ऽस्ति ते जयन्ति भवज्जुषः ॥१६/२७॥

संसारसदसो बाह्ये कैश् चित्त्वं परिरभ्यसे
स्वामिन् परैस् तु तत्रैव ताम्यद्भिस् त्यक्तयन्त्रणैः ॥१६/२८॥

पानाशनप्रसाधनसम्भुक्तसमस्तविश्वया शिवया
प्रलयोत्सवसरभसया दृढम् उपगूढं शिवं वन्दे ॥१६/२९॥

परमेश्वरता जयत्य् अपूर्वा तव विश्वेश यदीशितव्यशून्या
अपरापि तथैव ते ययेदं जगद् आभाति यथा तथा न भाति ॥१६/३०॥

दिव्यक्रीडाबहुमाननाम सप्तदसं स्तोत्रम्

अहो को ऽपि जयत्य् एष स्वादुः पूजामहोत्सवः
यतो ऽमृतरसास्वादम् अश्रूण्य् अपि ददत्य् अलम् ॥१७/१॥

व्यापाराः सिद्धिदाः सर्वे ये त्वत्पूजापुरःसराः
भक्तानां त्वन्मयाः सर्वे स्वयं सिद्धय एव ते ॥१७/२॥

सर्वदा सर्वभावेषु युगपत् सर्वरूपिणम्
त्वाम् अर्चयन्त्य् अविश्रन्तं ये ममैते ऽधिदेवताः ॥१७/३॥

ध्यानायसतिरस्कारसिद्धस् त्वत्स्पर्शनोत्सवः
पूजाविधिर् इति ख्यातो भक्तानां स सदास् तु मे ॥१७/४॥

भक्तानां समतासारविषुवत्समयः सदा
त्वद्भावरसपीयूषरसेन्नैषां सदार्चनम् ॥१७/५॥

यस्यानारम्भपर्यन्तौ न च कालक्रमः प्रभो
पूजात्मासौ क्रिया तस्याः कर्तारस् त्वज्जुषः परम् ॥१७/६॥

ब्रह्मादीनाम् अपीशास्ते ते च सौभाग्यभागिनः
येषां स्वप्ने ऽपि मोहे ऽपि स्थितस् त्वत्पूजनोत्सवः ॥१७/७॥

जपतां जुह्वतां स्नातां ध्यायतां न च केवलम्
भक्तानां भवदभ्यर्चामहो यावद् यदा तदा ॥१७/८॥

भवत्पूजासुधास्वादसम्भोगसुखिनः सदा
इन्द्रादीनाम् अथ ब्रह्ममुख्यानाम् अस्ति कः समः ॥१७/९॥

जगत्क्षोभैकजनके भवत्पूजामहोत्सवे
यत्प्राप्यं प्राप्यते किंचिद् भक्ता एव विदन्ति तत् ॥१७/१०॥

त्वद्धाम्नि चिन्मये स्थित्वा षट्त्रिंशत्तत्त्वकर्मभिः
कायवाक्चित्तचेष्टाद्यैर् अर्चये त्वां सदा विभो ॥१७/११॥

भवत्पूजामयासङ्गसम्भोगसुखिनो मम
प्रयातु कालः सकलो ऽप्य् अनन्तो ऽपीयदर्थये ॥१७/१२॥

भवत्पूजामृतरसाभोगलम्पटत विभो
विवर्धताम् अनुदिनं सदा च फलतां मम ॥१७/१३॥

जगद्विलयसञ्जातसुधैकरसनिर्भरे
त्वदब्धौ त्वां महात्मानम् अर्चन्नासीय सर्वदा ॥१७/१४॥

अशेषवासनाग्रन्थिविच्छेदसरलं सदा
मनो निवेद्यते भक्तैः स्वादु पूजाविधौ तव ॥१७/१५॥

अधिष्ठायैव विषयानिमाः करणवृत्तयः
भक्तानां प्रेषयन्ति स्वत्पूजार्थम् अमृतासवम् ॥१७/१६॥

भक्तानां भक्तिसंवेगमहोष्मविवशात्मनाम्
को ऽन्यो निर्वाणहेतुः स्यात् त्वत्पूजामृतमज्जनात् ॥१७/१७॥

सततं त्वत्पदाभ्यर्चासुधापानमहोत्सवः
त्वत्प्रसादैकसम्प्राप्तिहेतुर् मे नाथ कल्पताम् ॥१७/१८॥

अनुभूयासमीशान प्रतिकर्म क्षणात् क्षणम्
भवत्पूजामृतापानमदास्वादमहामुदम् ॥१७/१९॥

दृष्टर्थ एव भक्तानां भवत्पूजामहोद्यमः
तदैव यद् असम्भाव्यं सुखम् आस्वादयन्ति ते ॥१७/२०॥

यावन् न लब्धस् त्वत्पूजासुधास्वादमहोत्सवः
तावन् नास्वादितो मन्ये लवो ऽपि सुखसम्पदः ॥१७/२१॥

भक्तानां विषयन्वेषाभासायासाद् विनैव सा
अयत्नसिद्धं त्वद्धामस्थितिः पूजासु जायते ॥१७/२२॥

न प्राप्यम् अस्ति भक्तनां नाप्य् एषाम् अस्ति दुर्लभम्
केवलं विचरन्त्य् एते भवत्पूजामदोन्मदाः ॥१७/२३॥

अहो भक्तिभरोदारचेतसां वरद त्वयि
स्लाघ्यः पूजाविधिः को ऽपि यो न याच्ञाकलंकितः ॥१७/२४॥

का न शोभा न को ह्लादः का समृद्धिर् न वापरा
को वा न मोक्षः को ऽप्य् एष महादेवो यद् अर्च्यते ॥१७/२५॥

अन्तरुल्लसदच्छाच्छभक्तिपीयूषपोषितम्
भवत्पूजोपयोगाय शरीरम् इदम् अस्तु मे ॥१७/२६॥

त्वत्पादपूजासम्भोगपरतन्त्रः सदा विभो
भूयासं जगताम् ईश एकः स्वच्छन्दचेष्टितः ॥१७/२७॥

त्वद्ध्यानदर्शनस्पर्शतृषि केषाम् अपि प्रभो
जायते शीतलस्वादु भवत्पूजामहासरः ॥१७/२८॥

यथा त्वम् एव जगतः पूजासम्भोगभाजनम्
तथेश भक्तिमान् एव पूजासम्भोगभाजनम् ॥१७/२९॥

को ऽप्य् असौ जयति स्वामिन् भवत्पूजामहोत्सवः
षट्त्रिंशतो ऽपि तत्त्वानां क्षोभो यत्रोल्लसत्य् अलम् ॥१७/३०॥

नमस् तेभ्यो विभो येषां भक्तिपीयूषवारिणा
पूज्यान्य् एव भवन्ति त्वत्पूजोपकरणान्य् अपि ॥१७/३१॥

पूजारम्भे विभो ध्यात्वा मन्त्राधेयां त्वदात्मताम्
स्वात्मन्य् एव परे भक्ता मान्ति हर्षेण न क्वचित् ॥१७/३२॥

राज्यलाभादिवोत्फुल्लैः कैश् चित् पूजामहोत्सवे
सुधासवेन सकला जगती संविभज्यते ॥१७/३३॥

पूजामृतापानमयो येषां भोगः प्रतिक्षणम्
किं देवा उत मुक्तास् ते किं वा के ऽप्य् एव ते जनाः ॥१७/३४॥

पूजोपकरणीभूतविश्ववेशेन गौरवम्
अहो किम् अपि भक्तानां किम् अप्य् एव च लाघवम् ॥१७/३५॥

पूजामयाक्षविक्षेपक्षोभादेवामृतोद्गमः
भक्तानां क्षीरजलधिक्षोभाद् इव दिवौकसाम् ॥१७/३६॥

पूजां के चन मन्यन्ते धेनुं कामदुघाम् इव
सुधाधाराधिकरसां धयन्त्य् अन्तर्मुखाः परे ॥१७/३७॥

भक्तानाम् अक्षविक्षेपो ऽप्य् एष संसारसंमतः
उपनीय किम् अप्य् अन्तः पुष्णात्य् अर्चामहोत्सवम् ॥१७/३८॥

भक्तिक्षोभवशाद् ईश स्वात्मभूते ऽर्चनं त्वयि
चित्रं दैन्याय नो यावद् दीनतायाः परं फलम् ॥१७/३९॥

उपचारपदं पूजा केषां चित् त्वत्पदाप्तये
भक्तानां भवदैकात्म्यनिर्वृत्तिप्रसरस् तु सः ॥१७/४०॥

अप्य् असम्बद्धरूपार्चाभक्त्युन्मादनिरर्गलैः
वितन्यमाना लभते प्रतिष्ठां त्वयि काम् अपि ॥१७/४१॥

स्वादुभक्तिरसास्वादस्तब्धीभूतमनश् च्युताम्
शम्भो त्वम् एव ललितः पूजानां किल भाजनम् ॥१७/४२॥

परिपूर्णानि शुद्धानि भक्तिमन्ति स्थिराणि च
भवत्पूजाविधौ नाथ साधनानि भवन्तु मे ॥१७/४३॥

अशेषपूजासत्कोशे त्वत्पूजाकर्मणि प्रभो
अहो करणवृन्दस्य कापि लक्ष्मीर् विजृम्भते ॥१७/४४॥

एषा पेशलिमा नाथ तवैव किल दृश्यते
विश्वेश्वरो ऽपि भृत्यैर् यद् अर्च्यसे यश् च लभ्यसे ॥१७/४५॥

सदामुर्त्ताद् अमूर्त्ताद्वा भावाद् यद् वाप्य् अभावतः
उत्थेयान् मे प्रशस्तस्य भवत्पूजामहोत्सवः ॥१७/४६॥

कामक्रोधाभिमानैस् त्वाम् उपहरीकृतैः सदा
ये ऽर्चयन्ति नमस् तेभ्यस् तेषां तुष्टो ऽस्मि तत्त्वतः ॥१७/४७॥

जयत्य् एष भवद्भक्तिभाजां पूजाविधिः परः
यस् तृणैः क्रियमानो ऽपि रत्नैर् एवोपकल्पते ॥१७/४८॥

आविष्कारनाम अष्टादशं स्तोत्रम्

जगतो ऽन्तरतो भवन्तम् आप्त्वा पुनर् एतद् भवतो ऽन्तराल् लभन्ते
जगदीश तवैव भक्तिभाजो न हि तेषाम् इह दूरतो ऽस्ति किञ्चित् ॥१८/१॥

क्वचिद् एव भवान् क्वचिद् भवानी सकलार्थक्रमगर्भिणी प्रधाना
परमार्थपदे तु नैव देव्या भवतो नापि जतत्त्रयस्य भेदः ॥१८/२॥

नो जानते सुभगम् अप्य् अवलेपवन्तो लोकाः प्रयत्नसुभगा निखिल हि भावाः
चेतः पुनर् यद् इदम् उद्यतम् अप्य् अवैति नैवात्मरूपम् इह हा तद् अहो हतो
ऽस्मि ॥१८/३॥

भवन्मयस्वात्मनिवासलब्धसम्पद्भराभ्यर्चितयुष्मदङ्घ्रिः
न भोजनाच्छादनम् अप्य् अजस्रम् अपेक्षते यस् तम् अहं नतो ऽस्मि ॥१८/४॥

सदा भवद्देहनिवासस्वस्थो ऽप्य् अन्तः परं दह्यत एष लोकः
तवेच्छया तत् कुरु मे यथात्र त्वदर्चनानन्दमयो भवेयम् ॥१८/५॥

स्वरसोदितयुष्मदङ्घ्रिपद्मद्वयपूजामृतपानसक्तचित्तः
सकार्थचयेष्व् अहं भवेयम् सुखसंस्पर्शनमात्रलोकयात्रः ॥१८/६॥

सकलव्यवहारगोचरे स्फुटम् अन्तः स्पुरति त्वयि प्रभो
उपयान्त्य् अपयान्ति चानिशम् मम वस्तूनि विभान्तु सर्वदा ॥१८/७॥

सततम् एव तवैव पुरे ऽथवाप्य् अरहितो विचरेयम् अहं त्वया
क्षणलवो ऽप्य् अथ मा स्म भवेत् स मे न विजये ननु यत्र
भवन्मयः ॥१८/८॥

भवदङ्गपरिस्रवत्सुशीतामृतपूरैर् भरिते समन्ततो ऽपि
भवदर्चनसम्पदेह भक्तास् तव संसारसरो ऽन्तरे चरन्ति ॥१८/९॥

महामन्त्रतरुच्छायाशीतले त्वन्महावने
निजात्मनि सदा नाथ वसेयं तव पूजकः ॥१८/१०॥

प्रतिवस्तु समस्तजीवतः प्रतिभासि प्रतिभामयो यथा
मम नाथ तथा पुरः प्रथां व्रज नेत्रत्रयशूलशोभितः ॥१८/११॥

अभिमानचरूपहारतो ममताभक्तिभरेण कल्पितात्
परितोषगतः कदा भवान् मम सर्वत्र भवेद् दृशः पदम् ॥१८/१२॥

निवसन्परमामृताब्धिमध्ये भवदर्चाविधिमात्रमग्नचित्तः
सकलं जनवृत्तम् आचरेयं रसयन् सर्वत एव किञ्चनापि ॥१८/१३॥

भवदीयम् इहास्तु वस्तु तत्त्वं विवरीतुं क इवात्र पात्रम् अर्थे
इदम् एव हि नामरूपचेष्टाद्यसमं ते हरते हरो ऽसि यस्मात् ॥१८/१४॥

शान्तये न सुखलिप्सुता मनाग् भक्तिसम्भृतमदेषु तैः प्रभोः
मोक्षमार्गणफलापि नार्थना स्मर्यते हृदयहारिणः पुरः ॥१८/१५॥

जागरेतरदशाथवा परा यापि काचन मनाग् अवस्थितेः
भक्तिभाजनजनस्य साखिला त्वत्सनाथमनसो महोत्सवः ॥१८/१६॥

आमनो ऽक्षवलयस्य वृत्तयः सर्वतः शिथिलवृत्तयो ऽपि ताः
त्वाम् अवाप्य दृढदीर्घसंविदो नाथ भक्तिधनसोष्मणां कथम् ॥१८/१७॥

न च विभिन्नम् असृज्यत किञ्चिद् अस्त्य् अथ सुखेतरद् अत्र न निर्मितम्
अथ च दुःखि च भेदि च सर्वथाप्य् असमविस्मयधाम नमो ऽस्तु ते ॥१८/१८॥

खरनिषेधखदामृतपूरणोच्छलितधौतविकल्पमलस्य मे
दलितदुर्जयसंशयवैरिणस् त्वदवलोकनम् अस्तु निरन्तरम् ॥१८/१९॥

स्फुटम् अविश माम् अथाविशेयं सततं नाथ भवन्तमस्मि यस्मात्
रभसेन वपुस् तवैव साक्षात् परमासत्तिगतः समर्चयेयम् ॥१८/२०॥

त्वयि न स्तुतिशक्तिर् अस्ति कस्याप्य् अथवास्त्य् एव यतो ऽतिसुन्दरो ऽसि
सततं पुनर् अर्थितं ममैतद् यद् अविश्रान्ति विलोकयेयम् ईशम् ॥१८/२१॥

उद्योतनाभिधानम् एकोनविंशं स्तोत्रम्

प्रार्थनाभूमिकातीतविचित्रफलदायकः
जयत्य् अपूर्ववृत्तान्तः शिवः सत्कल्पपादपः ॥१९/१॥

सर्ववस्तुनि च यैकनिधानात् स्वात्मनस् त्वद् अखिलं किल लभ्यम्
अस्य मे पुनर् असौ निजा आत्मा न त्वम् एव घटसे परमास् ताम् ॥१९/२॥

ज्ञानकर्ममयचिद्वपुर् आत्मा सर्वथैष परमेश्वर एव
स्याद् वपुस् तु निखिलेषु पदार्थेष्व् एषु नाम न भवेत् किम् उतान्यत् ॥१९/३॥

विषमार्तिमुषानेन फलेन त्वद्दृगात्मना
अभिलीय पथा नाथ ममास्तु त्वन्मयी गतिः ॥१९/४॥

भवदमलचरणचिन्तारत्नलतालङ्कृता कदा सिद्धिः
सिद्धजनमानसानां विस्मयजननी घटेत मम भवतः ॥१९/५॥

कर्हि नाथ विमलं मुखबिम्बं तावकं समवलोकयितास्मि
यत्स्रवत्य् अमृतपूरम् अपूर्वं यो निमज्जयति विश्वम् अशेषम् ॥१९/६॥

ध्यातमात्रमुदितं तव रूपं कर्हि नाथ परमामृतपूरैः
पूरयेत् त्वदविभेदविमोक्षाख्यातिदूरविवराणि सदा मे ॥१९/७॥

त्वदीयानुत्तररसासङ्गसंत्यक्तचापलम्
नाद्यापि मे मनो नाथ कर्हि स्याद् अस्तु शीघ्रतः ॥१९/८॥

मा शुष्ककटुकान्य् एव परं सर्वाणि सर्वदा
तवोपहृत्य लब्धानि द्वन्द्वान्य् अप्य् आपतन्तु मे ॥१९/९॥

नाथ सांमुख्यम् आयान्तु विशुद्धास् तव रश्मयः
यावत् कायमनस्तापतमोभिः परिलुप्यताम् ॥१९/१०॥

देव प्रसीद यावन् मे त्वन्मार्गपरिपन्थिकाः
परमार्थमुषो वश्या भूयासुर् गुणतस्कराः ॥१९/११॥

त्वद् भक्तिसुधासारैर् मानसम् आपूर्यतां ममाशु विभो
यावद् इमा उह्यन्तां निःशेषासारवासनाः प्लुत्वा ॥१९/१२॥

मोक्षदशायां भक्तिस् त्वयि कुत इव मर्त्यधर्मिणो ऽपि न सा
राजति ततो ऽनुरूपाम् आरोपय सिद्धिभूमिकाम् अज माम् ॥१९/१३॥

सिद्धिलवलाभलुब्धं माम् अवलेपेन मा विभो संस्थाः
क्षामस् त्वद्भक्तिमुखे प्रोल्लसदणिमादिपक्षतो मोक्षः ॥१९/१४॥

दासस्य मे प्रसीदतु भगवान् एतावद् एव ननु याचे
दाता त्रिभुवननाथो यस्य न तन्मादृशां दृशो विषयः ॥१९/१५॥

त्वद्वपुःस्मृतिसुधारसपूर्णे मानसे तव पदाम्बुजयुग्मम्
मामके विकसद् अस्तु सदैव प्रस्रवन्मधु किम् अप्य् अतिलोकम् ॥१९/१६॥

अस्ति मे प्रभुर् असौ जनको ऽथ त्र्यम्बको ऽथ जननी च भवानी
न द्वितीय इह को ऽपि ममास्तीत्य् एव निर्वृततमो विचरेयम् ॥१९/१७॥

चर्वनाभिधानम् विम्शम् स्तोत्रम्

नथं त्रिभुवननाथं भूतिसितं त्रिनयनं त्रिशूलधरम्
उपवीतीकृतभोगिनम् इन्दुकलाशेखरं वन्दे ॥२०/१॥

नौमि निजतनुविनिस्मरदंशुकपरिवेषधवलपरिधानम्
विलसत्कपालमालाकल्पितनृत्तोत्सवाकल्पम् ॥२०/२॥

वन्दे तान् दैवतं येषां हरश् चेष्टा हरोचिताः
हरैकप्रवणाः प्राणाः सदा सौभाग्यसद्मनाम् ॥२०/३॥

क्रीडितं तव महेश्वरतायाः पृष्ठतो ऽन्यद् इदम् एव यथैतत्
इष्टमात्रघटितेष्व् अवदानेष्व् आत्मना परम् उपायम् उपैमि ॥२०/४॥

त्वद्धाम्नि विश्ववन्द्ये ऽस्मिन्न् इयति क्रीडने सति
तव नाथ कियान् भूयान्न् आनन्दरससम्भवः ॥२०/५॥

कथं स सुभगो मा भूद्यो गौर्या वल्लभो हरः
हरो ऽपि मा भूद् अथ किं गौर्याः परमवल्लभः ॥२०/६॥

ध्यानामृतमयं यस्य स्वात्ममूलम् अनश्वरम्
संविल्लतास् तथारूपास् तस्य कस्यापि सत्तरोः ॥२०/७॥

भक्तिकण्डूसम् उल्लासावसरे परमेश्वर
महानिकषपाषाणस्थूणा पूजैव जायते ॥२०/८॥

सदा स्र्ष्टिविनोदाय सदा स्थितिसुखासिने
सदा त्रिभुवनाहारतृप्ताय स्वामिने नमः ॥२०/९॥

न क्वापि गत्वा हित्वापि न किंचिद् इदम् एव ये
भव्यं त्वद्धाम पश्यन्ति भव्यास् तेभ्यो नमो नमः ॥२०/१०॥

भक्तिलक्ष्मीसमृद्धानां किम् अन्यद् उपयाचितम्
एतया वा दरिद्रणां किम् अन्यद् उपयाचितम् ॥२०/११॥

दुःखान्य् अपि सुखायन्ते विषम् अप्य् अमृतायते
मोक्षायते च संसारो यत्र मार्गः स शङ्करः ॥२०/१२॥

मूले मध्ये ऽवसाने च नास्ति दुःखं भवज्जुषां
तथापि वयम् ईशान सीदामः कथम् उच्यताम् ॥२०/१३॥

ज्ञानयोगादिनान्येषाम् अप्य् अपेक्षितुम् अर्हति
प्रकाशः स्वैरिणाम् इव भवान् भक्तिमतां प्रभो ॥२०/१४॥

भक्तानां नार्तयो नाप्य् अस्त्य् आध्यानं स्वात्मनस् तव
तथाप्य् अस्ति शिवेत्य् एतत् किम् अप्य् एषां बहिर्मुखे ॥२०/१५॥

सर्वाभासावभासो यो विमर्शवलितो ऽखिलम्
अहम् एतद् इति स्तौमि तां क्रियाशक्तिम् ईश ते ॥२०/१६॥

वर्तन्ते जन्तवो ऽशेषा अपि ब्रह्मेन्द्रविष्णवः
ग्रसमानास् ततो वन्दे देव विश्वं भवन्मयम् ॥२०/१७॥

सतो विनाशसम्बन्धान् मत्परं निखिलं मृषा
एवमेवोद्यते नाथ त्वया संहारलीलया ॥२०/१८॥

ध्यातम् आत्मुपतिष्ठत एव त्वद्वपुर् वरद भक्तिधनानाम्
अप्य् अचिन्त्यम् अखिलाद्भुतचिन्ताकर्तृतां प्रति च ते विजयन्ते ॥२०/१९॥

तावकभक्तिरसासवसेकाद् इव सुखितमर्ममण्डलस्फुरितैः
नृत्यति वीरजनो निशि वेतालकुलैः कृतोत्साहः ॥२०/२०॥

आरब्धा भवदभिनुतिर् अमुना येनाङ्गकेन मम शम्भो
तेनापर्यन्तम् इमं कालं दृढम् अखिलम् एव भविषीष्ट ॥२०/२१॥

praṇayaprasādākhyaṃ tṛtīyaṃ stotram

sadasattvena bhāvānāṃ yuktā yā dvitayī gatiḥ
tām ullaṅghya tṛtīyasmai namaś citrāya śambhave || 3/1 ||

āsurarṣijanād asminn asvatantre jagattraye
svatantrās te svatantrasya ye tavaivānujīvinaḥ || 3/2 ||

aśeṣaviśvakhacitabhavadvapur anusmṛtiḥ
yeṣām bhavarujām ekaṃ bheṣajaṃ te sukhāsinaḥ || 3/3 ||

sitātapatraṃ yasyenduḥ svaprabhāparipūritaḥ
cāmaraṃ svardhunīsrotaḥ sa ekaḥ parameśvaraḥ || 3/4 ||

prakāśāṃ śītalām ekāṃ śuddhāṃ śaśikalām iva
dṛśaṃ vitara me nātha kām apy amṛtavāhinīm || 3/5 ||

tvaccidānandajaladheś cyutāḥ saṃvittivipruṣaḥ
imāḥ kathaṃ me bhagavan nāmṛtāsvādasundarāḥ || 3/6 ||

tvayi rāgarase nātha na magnaṃ hṛdayaṃ prabho
yeṣām ahṛdayā eva te 'vajñaspadam īdṛśāḥ || 3/7 ||

prabhuṇā bhavatā yasya jātaṃ hṛdayamelanam
prābhavīṇāṃ vibhūtīnāṃ paramekaḥ sa bhājanam || 3/8 ||

harṣāṇām atha śokānāṃ sarveṣāṃ plāvakaḥ samam
bhavaddhyānāmṛtāpūro nimnāṇimnabhuvām iva || 3/9 ||

keva na syād dṛśā teṣāṃ sukhasambhāranirbharā
yeṣām ātmādhikeneśa na kvāpi virahas tvayā || 3/10 ||

garjāmi bata nṛtyāmi pūrṇā mama manorathāḥ
svāmī mamaiṣa ghaṭito yat tvam atyantarocanaḥ || 3/11 ||

nānyad vedyaṃ kriyā yatra nānyo yogo vidā ca yat
jñānaṃ syāt kiṃ tu viśvaikapūrṇā cittvaṃ vijṛmbhate || 3/12 ||

durjayānām anantānām duḥkhānāṃ sahasaiva te
hastāt palāyitā yeṣāṃ vāci śaśvacchivadhvaniḥ || 3/13 ||

uttamaḥ puruṣo 'nyo 'sti yuṣmaccheṣaviśeṣitaḥ
tvaṃ mahāpuruṣas tv eko niḥśeṣapuruṣāśrayaḥ || 3/14 ||

jayanti te jagadvandyā dāsās te jagatāṃ vibho
saṃsārārṇava evaiṣa yeṣāṃ krīḍāmahāsaraḥ || 3/15 ||

āsatāṃ tāvad anyāni dainyānīha bhavajjuṣām
tvam eva prakaṭībhūyā ity anenaiva lajjyate || 3/16 ||

matparaṃ nāsti tatrāpi jāpako 'smi tadaikyataḥ
tattvena japa ity akṣamālayā diśasi kvacit || 3/17 ||

sato 'vaśyaṃ paramasat sac ca tasmāt paraṃ prabho
tvaṃ cāsataḥ sataś cānyas tenāsi sadasanmayaḥ || 3/18 ||

sahasrasūryakiraṇādhikaśuddhaprakāśavān
api tvaṃ sarvabhuvanavyāpako 'pi na dṛśyase || 3/19 ||

jaḍe jagati cidrūpaḥ kila vedye 'pi vedakaḥ
vibhur mite ca yenāsi tena sarvottamo bhavān || 3/20 ||

alam ākranditair anyair iyad eva puraḥ prabhoḥ
tīvraṃ viraumi yan nātha muhyāmy evaṃ vidann api || 3/21 ||

surasodbalākhyāṃ caturthaṃ stotram

capalam asi yad api mānasa tatrāpi ślāghyase yato bhajase
śaraṇānām api śaraṇaṃ tribhuvanagurum ambikākāntam || 4/1 ||

ullaṅghya vividhadaivatasopānakramam upeya śivacaraṇān
āśrityāpy adharatarāṃ bhūmiṃ nādyāpi citram ujjhāmi || 4/2 ||

prakaṭaya nijam adhvānaṃ sthagayatarām akhilalokacaritāni
yāvad bhavāmi bhagavaṃs tava sapadi sadodito dāsaḥ || 4/3 ||

śiva śiva śambho śaṅkara śaraṇāgatavatsalāśu kuru karuṇām
tava caraṇakamalayugalasmaraṇaparasya hi sampado 'dūre || 4/4 ||

tāvakāṅghrikamalāsanalīnā ye yathāruci jagad racayanti
te viriñcim adhikāramalenāliptam asvavaśam īśa hasanti || 4/5 ||

tvatprakāśavapuṣo na vibhinnaṃ kiṃ cana prabhavati pratibhātum
tat sadaiva bhagavan parilabdho 'sīśvara prakṛtito 'pi vidūraḥ || 4/6 ||

pādapaṅkajarasaṃ tava ke cid bhedaparyuṣitavṛttim upetāḥ
ke canāpi rasayanti tu sadhyo bhātam akṣatavapur dvayaśūnyam || 4/7 ||

nātha vidyud iva bhāti vibhāte yā kadā cana mamāmṛtadigdhā
sā yadi sthirataraiva bhavet tat pūjito 'si vidhivat kim utānyat || 4/8 ||

sarvam asyaparam asti na kiṃ cid vastv avastu yadi veti mahatyā
prajñāya vyavasito 'tra yathaiva tvaṃ tathaiva bhava suprakaṭo me || 4/9 ||

svecchayaiva bhagavan nijamārge kāritaḥ padam ahaṃ prabhunaiva
tat kathaṃ janavad eva carāmi tvatpadocitam avaimi na kiṃ cit || 4/10 ||

ko 'pi deva hṛdi teṣu tāvako jṛmbhate subhagabhāva uttamaḥ
tvatkathāmbudaninādacātakā yena te 'pi subhagīkṛtāś ciram || 4/11 ||

tvajjuṣāṃ tvayi kayāpi līlayā rāga eṣa paripoṣam āgataḥ
yad viyogabhuvi saṅkathā tathā saṃsmṛtiḥ phalati saṃgamotsavam || 4/12 ||

yo vicitrarasasekavardhitaḥ śaṅkareti śataśo 'py udīritaḥ
śabda āviśati tiryagāśayeṣv apy ayaṃ navanavaprayojanaḥ || 4/13 ||

te jayanti mukhamaṇḍale bhraman asti yeṣu niyataṃ śivadhvaniḥ
yaḥ śāśīva prasṛto 'mṛtāśayāt svādu saṃsravati cāmṛtaṃ param || 4/14 ||

parisamāptam ivogram idaṃ jagad vigalito 'viralo manaso malaḥ
tad api nāsti bhavatpurārgalakavāṭavighaṭṭanam aṇva pi || 4/15 ||

satataphullabhavanmukhapaṅkajodaravilokanalālasacetasaḥ
kim api tat kuru nātha manāg iva sphurasi yena mamābhimukhasthitiḥ || 4/16 ||

tvadavibhedamater aparaṃ nu kiṃ sukham ihāsti vibhūtir athāparā
tad iha tāvakadāsajanasya kiṃ kupatham eti manaḥ parihṛtya tām || 4/17 ||

kṣaṇam apīha na tāvakadāsatāṃ prati bhaveyam ahaṃ kila bhājanam
bhavadabhedarasāsavam ādarād avirataṃ rasayeyam ahaṃ na cet || 4/18 ||

na kila paśyati satyam ayaṃ janas tava vapur dvayadṛṣṭimalīmasaḥ
tad api sarvavidāśritavatsalaḥ kim idam āraṭitaṃ na śṛṇoṣi me || 4/19 ||

smarasi nātha kadācid apīhitaṃ viṣayasaukhyam athāpi mayārthitam
satatam eva bhavadvapurīkṣaṇāmṛtamabhīṣṭamalaṃ mama dehi tat || 4/20 ||

kila yadaiva śivādhvani tāvake kṛtapado 'smi maheśa tavecchayā
śubhaśatānyuditāni tadaiva me kim aparaṃ mṛgaye bhavataḥ prabho || 4/21 ||

yatra so 'stam ayam eti vivasvāṃś candramaḥ prabhṛtibhiḥ saha sarvaiḥ
kāpi sā vijayate śivarātriḥ svaprabhāprasarabhāsvararūpā || 4/22 ||

apy upārjitam ahaṃ triṣu lokeṣv adhipatyam amareśvara manye
nīrasaṃ tad akhilaṃ bhavadaṅghrisparśanāmṛtarasena vihīnam || 4/23 ||

bata nātha dṛḍho 'yam ātmabandho bhavadakhyātimayas tvayaiva kḷptaḥ
yad ayaṃ prathamānam eva me tvām avadhīrya ślathate na leśato 'pi || 4/24 ||

mahatām amareśa pūjyamāno 'py aniśaṃ tiṣṭhasi pūjakaikarūpaḥ
bahirantarapīha dṛśyamānaḥ sphurasi draṣṭṛśarīra eva śaśvat || 4/25 ||

svabalanideśanākhyaṃ pañcamaṃ stotram

tvatpādapadmasamparkamātrasambhogasaṅginam
galepādikayā nātha māṃ svaveśma praveśaya || 5/1 ||

bhavatpādāmbujarajorājirañjitamūrdhajaḥ
apārarabhasārabdhanartanaḥ syām ahaṃ kadā || 5/2 ||

tvad ekanātho bhagavann iyad evārthaye sadā
tvadantarvasatir mūko bhaveyaṃ mānyathā budhaḥ || 5/3 ||

aho sudhānidhe svāminn aho mṛṣṭa trilocana
aho svādo virūpakṣety eva nṛtyeyam āraṭan || 5/4 ||

tvatpādapadmasaṃsparśaparimīlitalocanaḥ
vijṛmbheyabhavadbhaktimadirāmadaghūrṇitaḥ || 5/5 ||

cittabhūbhṛd bhuvi vibho vaseyaṃ kvāpi yatra sā
nirantaratvatpralāpamayī vṛttir mahārasā || 5/6 ||

yatra devīsametas tvam āsaudhādā ca gopurāt
bahurūpaḥ sthitas tasmin vāstavyaḥ syām ahaṃ pure || 5/7 ||

samullasantu bhagavan bhavadbhānumarīcayaḥ
vikasatveṣa yāvan me hṛtpadmaḥ pūjanāya te || 5/8 ||

prasīda bhagavan yena tvatpade patitaṃ sadā
mano me tattadāsvādya kṣīved iva galed iva || 5/9 ||

praharṣād vātha śokād vā yadi kuṅyād dhaṭād api
bāhyād athāntarād bhāvāt prakaṭībhava me prabho || 5/10 ||

bahir apy antar api tat syandamānaṃ sadāstu me
bhavatpādāmbujasparśāmṛtam atyantaśītalam || 5/11 ||

tvatpādasaṃsparśasudhāsaraso 'ntarnimajjanam
ko 'py eṣa sarvasambhogalaṅghī bhogo 'stu me sadā || 5/12 ||

niveditam upādatsva rāgādi bhagavan mayā
ādāya cāmṛtīkṛtya bhuṅkṣva bhaktajanaiḥ samam || 5/13 ||

aśeṣabhuvanāhāranityatṛptaḥ sukhāsanam
svāmin gṛhāṇa dāseṣu prasādālokanakṣaṇam || 5/14 ||

antarbhakticamatkāracarvaṇāmīlitekṣaṇaḥ
namo mahyaṃ śivāyeti pūjayam syāṃ tṛṇāny api || 5/15 ||

api labdhabhavadbhāvaḥ svātmollāsamayaṃ jagat
paśyan bhaktirasābhogair bhaveyam aviyojitaḥ || 5/16 ||

ākāmkṣaṇīyam aparaṃ yena nātha na vidyate
tava tenādvitīyasya yuktaṃ yat paripūrṇatā || 5/17 ||

hasyate nṛtyate yatra rāgadveṣādi bhujyate
pīyate bhaktipīyūṣarasas tat prāpnuyāṃ padam || 5/18 ||

tat tad apūrvāmodatvaccintākusumavāsanā dṛḍhatām
etu mama manasi yāvann aśyatu durvāsanāgandhaḥ || 5/19 ||

kva nu rāgādiṣu rāgaḥ kva ca haracaraṇāmbujeṣu rāgitvam
itthaṃ virodharasikaṃ bodhaya hitam amara me hṛdayam || 5/20 ||

vicaran yogadaśāsv api viṣayavyāvṛttivartamāno 'pi
tvaccintāmadirāmadataralīkṛtahṛdaya eva syām || 5/21 ||

vāci manomatiṣu tathā śarīraceṣṭāsu karaṇaracitāsu
sarvatra sarvadā me puraḥsaro bhavatu bhaktirasaḥ || 5/22 ||

śivaśivaśiveti nāmani tava niravadhi nātha japyamāne 'smin
āsvādayan bhaveyaṃ kam api mahārasam apunaruktam || 5/23 ||

sphuradanantacidātmakaviṣṭape parinipītasamastajaḍādhvani
agaṇitāparacinmayagaṇḍike pravicareyam ahaṃ bhavato 'rcitā || 5/24 ||

svavapuṣi sphuṭabhāsini śāśvate sthitikṛte na kim apy upayujyate
iti matiḥ sudṛḍhā bhavatāt paraṃ mama bhavaccaraṇābjarajaḥ śuceḥ || 5/25 ||

kim api nātha kadācana cetasi sphurati tad bhavadaṃghritalaspṛśām
galati yatra samastamidaṃ sudhāsarasi viśvam idaṃ diśa me sadā || 5/26 ||

adhvavisphuraṇākhyaṃ sastham stotram

kṣaṇamātram apīśāna viyuktasya tvayā mama
nibiḍaṃ tapyamānasya sadā bhūyā dṛśaḥ padam || 6/1 ||

viyogasāre saṃsāre priyeṇa prabhuṇā tvayā
aviyuktaḥ sadaiva syāṃ jagatāpi viyojitaḥ || 6/2 ||

kāyavāṅmanasair yatra yāmi sarvaṃ tvam eva tat
ity eṣa paramārtho 'pi paripūrṇo 'stu me sadā || 6/3 ||

nirvikalpo mahānandapūrṇo yadvad bhavāṃs tathā
bhavatstutikarī bhūyād anurūpaiva vāṅ mama || 6/4 ||

bhavadāveśataḥ paśyan bhāvaṃ bhāvaṃ bhavanmayam
vicareyaṃ nirākāṅkṣaḥ praharṣaparipūritaḥ || 6/5 ||

bhagavanbhavataḥ pūrṇam paśyeyam akhilaṃ jagat
tāvataivāsmi santuṣṭas tato na parikhidyase || 6/6 ||

vilīyamānās tvayy eva vyomni meghalavā iva
bhāvā vibhāntu me śaśvat kramanairmalyagāminaḥ || 6/7 ||

svaprabhāprasaradhvastāparyantadhvāntasantatiḥ
santataṃ bhātu me ko 'pi bhavamadhyād bhavanmaṇiḥ || 6/8 ||

kāṃ bhūmikāṃ nādhiśeṣe kiṃ tat syād yan na te vapuḥ
śrāntas tenāprayāsena sarvatas tvām avāpnuyām || 6/9 ||

bhavadaṅgapariṣvaṅgasambhogaḥ svecchayaiva me
ghaṭatām iyati prāpte kiṃ nātha na jitaṃ mayā || 6/10 ||

prakaṭībhava nānyābhiḥ prārthanābhiḥ kadarthanāḥ
kurmas te nātha tāmyantas tvām eva mṛgayāmahe || 6/11 ||

vidhuravijayanāmadheyaṃ saptamaṃ stotram

tvayy ānandasarasvati samarasatām etya nātha mama cetaḥ
pariharatu sakṛd iyantaṃ bhedādhīnaṃ mahānartham || 7/1 ||

etan mama na tv idam iti rāgadveṣādinigaḍadṛḍhamūle
nātha bhavanmayataikyapratyayaparaśuḥ patatvantaḥ || 7/2 ||

galatu vikalpakalaṅkāvalī samullasatu hṛdi nirargalatā
bhagavann ānandarasaplutāstu me cinmayī mūrtiḥ || 7/3 ||

rāgādimayabhavāṇḍakaluṭhitaṃ tvadbhaktibhāvanāmbikā tais taiḥ
āpyāyayatu rasair māṃ pravṛddhapakṣo yathā bhavāmi khagaḥ || 7/4 ||

tvaccaraṇabhāvanāmṛtarasasārāsvādanaipuṇaṃ labhatām
cittam idaṃ niḥśeṣitaviṣayaviṣāsaṅgavāsanāvadhi me || 7/5 ||

tvadbhaktitapanadīdhitisaṃsparśavaśān mamaiṣa dūrataram
cetomaṇir vimūñcaturāgādikataptavahnikaṇān || 7/6 ||

tasmin pade bhavantaṃ satatam upaślokayeyam atyuccaiḥ
hariharyaśvaviriñcā api yatra bahiḥ pratīkṣante || 7/7 ||

bhaktimadajanitavibhramavaśena paśyeyam avikalaṃ karaṇaiḥ
śivamayam akhilaṃ lokaṃ kriyāś ca pūjāmayī sakalāḥ || 7/8 ||

māmakamanogṛhītatvadbhaktikulāṅganāṇimādisutān
sūtvā subaddhamūlā mameti buddhiṃ dṛḍhīkurutām || 7/9 ||

alaukikodbalanākhyam aṣṭamaṃ stotram

yaḥ prasādalava īśvarasthito yā ca bhaktir iva mām upeyuṣī
tau parasparasamanvitau kadā tādṛśe vapuṣi rūḍhim eṣyataḥ || 8/1 ||

tvatprabhutvaparicarvaṇajanmā ko 'py udetu paritoṣaraso 'ntaḥ
sarvakālam iha me param astu jñānayogamahimādi vidūre || 8/2 ||

lokavadbhavatu me viṣayeṣu sphīta eva bhagavanparitarṣaḥ
kevalaṃ tava śarīratayaitān+ lokayeyam aham astavikalpaḥ || 8/3 ||

dehabhūmiṣu tathā manasi tvaṃ prāṇavartmani ca bhedam upete
saṃvidaḥ pathiṣu teṣu ca tena svātmanā mama bhava sphuṭarūpaḥ || 8/4 ||

nijanijeṣu padeṣu patantv imāḥ karaṇavṛttaya ullasitā mama
kṣaṇamapīśa manāg api maiva bhūt tvadavibhedarasakṣatisāhasam || 8/5 ||

laghumasṛṇasitācchaśītalaṃ bhavadāveśavaśena bhāvayan
vapur akhilapadārthapaddhater vyavahārān ativartayeya tān || 8/6 ||

vikasatu svavapur bhavadātmakaṃ samupayāntu jaganti mamāṅgatām
vrajatu sarvam idaṃ dvayavalgitaṃ smṛtipathopagame 'py anupākhyatām || 8/7 ||

samudiyād api tādṛśatāvakānana viloka parāmṛtasamplavaḥ
mama ghaṭeta yathā bhavadadvayāprathanaghoradarīparipūraṇam || 8/8 ||

api kadācana tāvakasaṅgamāmṛtakaṇācchuraṇena tanīyasā
sakalalokasukheṣu parāṅmukho na bhavitāsmy ubhayacyuta eva kim || 8/9 ||

satatam eva bhavaccaraṇāmbujākaracarasya hi haṃsavarasya me
upari mūlatalād api cāntarād upanamatv aja bhaktimṛṇālikā || 8/10 ||

upayāntu vibho samastavastūny api cintāviṣayaṃ dṛśaḥ padaṃ ca
mama darśanacintanaprakāśāmṛtasārāṇi paraṃ parisphurantu || 8/11 ||

parameśvara teṣu teṣu kṛcchreṣv api nāmopanamatsv ahaṃ bhaveyam
na paraṃ gatabhīs tvadaṅgasaṅgādupajātādhikasammado 'pi yāvat || 8/12 ||

bhavadātmani viśvam umbhitaṃ yad bhavataivāpi bahiḥ prakāśyate tat
iti yad dṛḍhaniścayopajuṣṭaṃ tad idāniṃ sphuṭam eva bhāsatām || 8/13 ||

svātantryavijayākhyaṃ navamaṃ stotram

kadā navarasārdrārdrasambhogāsvādanotsukam
pravarteta vihāyānyan mama tvatsparśane manaḥ || 9/1 ||

tvadekaraktas tvatpādapūjāmātramahādhanaḥ
kadā sākṣātkariṣyāmi bhavantam ayam utsukaḥ || 9/2 ||

gāḍhānurāgavaśato nirapekṣībhūtamānaso 'smi kadā
paṭapaṭiti vighaṭitākhilamahārgalas tvām upaiṣyāmi || 9/3 ||

svasaṃvitsārahṛdayādhiṣṭhānāḥ sarvadevatāḥ
kadā nātha vaśīkuryāṃ bhavadbhaktiprabhāvataḥ || 9/4 ||

kadā me syād vibho bhūri bhaktyānandarasotsavaḥ
yadālokasukhānandī pṛthaṅ nāmāpi lapsyate || 9/5 ||

īśvaram abhayam udāraṃ pūrṇam akāraṇam apahnutātmānaṃ
sahasābhijñāya kadā svāmijanaṃ lajjayiṣyāmi || 9/6 ||

kadā kām api tāṃ nātha tava vallabhatām iyām
yayā māṃ prati na kvāpi yuktaṃ te syāt palāyitum || 9/7 ||

tattvato 'śeṣajantūnāṃ bhavatpūjāmayātmanām
dṛṣṭyānumoditarasāplāvitaḥ syāṃ kadā vibho || 9/8 ||

jñānasya paramā bhūmir yogasya paramā daśā
tvadbhaktir yā vibho karhi pūrṇa me syāt tadarthitā || 9/9 ||

sahasaivasādya kadā gāḍham avaṣṭabhya harṣavivaśo 'ham
tvaccaraṇavaranidhānaṃ sarvasya prakaṭayiṣyāmi || 9/10 ||

paritaḥ prasaracchuddhatvadālokamayaḥ kadā
syāṃ yatheśa na kiñcin me māyācchāyābilaṃ bhavet || 9/11 ||

ātmasātkṛtaniḥśeṣamaṇḍalo nirvyapekṣakaḥ
kadā bhaveyaṃ bhagavaṃs tvadbhaktagaṇanāyakaḥ || 9/12 ||

nātha lokābhimānānām apūrvaṃ tvaṃ nibandhanam
mahābhimānaḥ karhi syāṃ tvadbhaktirasapūritaḥ || 9/13 ||

aśeṣaviṣayāśūnyaśrīsamāśleṣasusthitaḥ
śayīyam iva śītāṅghrikuśeśayayuge kadā || 9/14 ||

bhaktyāsavasamṛddhāyās tvatpūjābhogasampadaḥ
kadā pāraṃ gamiṣyāmi bhaviṣyāmi kadā kṛtī || 9/15 ||

ānandabāṣpapūraskhalitaparibhrāntagadgadākrandaḥ
hāsollāsitavadanas tvatsparśarasaṃ kadāpsyāmi || 9/16 ||

paśujanasamānavṛttām avadhūya daśām imāṃ kadā śambho
āsvādayeya tāvakabhaktocitam ātmano rūpam || 9/17 ||

labdhāṇimādisiddhir vigalitasakalopatāpasantrāsaḥ
tvadbhaktirasāyanapānakriḍhāniṣṭaḥ kadāsīya || 9/18 ||

nātha kadā sa tathāvidha ākrando me samuccared vāci
yat samanantaram eva sphurati puras tāvakī mūrtiḥ || 9/19 ||

gāḍhagāḍhabhavadaṅghrisarojāliṅganavyasanatatparacetāḥ
vastv avastv idam ayatnata eva tvāṃ kadā samavalokayitāsmi || 9/20 ||

avicchedabhaṅgākhyaṃ daśamaṃ stotram

na soḍhavyam avaśyam te jagadekaprabhor idam
māheśvarāś ca lokānām itareṣāṃ samāś ca yat || 10/1 ||

ye sadaivānurāgeṇa bhavatpādānugāminaḥ
yatra tatra gatā bhogāṃs te kāṃś cid upabhuñjate || 10/2 ||

bhartā kālāntako yatra bhavāṃs tatra kuto rujaḥ
tatra cetarabhogāśā kā lakṣmīr yatra tāvakī || 10/3 ||

kṣanamātrasukhenāpi vibhur yenāsi labhyase
tadaiva sarvaḥ kālo 'sya tvadānandena pūryate || 10/4 ||

ānandarasabindus te candramā galito bhuvi
sūryas tathā te prasṛtaḥ saṃhārī tejasaḥ kaṇaḥ || 10/5 ||

baliṃ yāmas tṛtīyāya netrāyāsmai tava prabho
alaukikasya kasyāpi māhātmyasyaikalakṣmaṇe || 10/6 ||

tenaiva dṛṣṭo 'si bhavaddarśanādyo 'tihṛṣyati
kathañcid yasya vā harṣaḥ ko 'pi tena tvam īkṣitaḥ || 10/7 ||

yeṣām prasanno 'si vibho yair labdhaṃ hṛdayaṃ tava
ākṛṣya tvatpurāttais tu bāhyam ābhyantarīkṛtam || 10/8 ||

tvad ṛte nikhilaṃ viśvaṃ samadṛgyātam īkṣyatām
īśvaraḥ punar etasya tvam eko viṣamekṣaṇaḥ || 10/9 ||

āstāṃ bhavatprabhāveṇa vinā sattaiva nāsti yat
tvaddūṣaṇakathā yeṣām tvad ṛte nopapadyate || 10/10 ||

bāhyāntarāntarāyālīkevale cetasi sthitiḥ
tvayi cet syān mama vibho kim anyad upayujyate || 10/11 ||

anye bhramanti bhagavann ātmany evātiduḥsthitāḥ
anye bhramanti bhagavann ātmany evātisusthitāḥ || 10/12 ||

apītvāpi bhavadbhaktisudhām anavalokya ca
tvām īśa tvatsamācāramātrāt siddhyanti jantavaḥ || 10/13 ||

bhṛtyā vayaṃ tava vibho tena trijagatāṃ yathā
bibharṣy ātmānam evaṃ te bharttavyā vayam apy alam || 10/14 ||

parānandāmṛtamaye dṛṣṭo 'pi jagadātmani
tvayi sparśarase 'tyantatarasutkaṇṭhito? 'smi te || 10/15 ||

deva duḥkhāny aśeṣāṇi yāni saṃsāriṇām api
ghṛtyākhyabhavadīyātmayutāny āyānti sahyatām || 10/16 ||

sarvajñe sarvaśaktau ca tvayy eva sati cinmaye
sarvathāpy asato nātha yuktāsya jagataḥ prathā || 10/17 ||

tvatprāṇitāḥ sphurantīme guṇā loṣṭopamā api
nṛtyanti pavanoddhūtāḥ kārpāsāḥ picavo yathā || 10/18 ||

yadi nātha guṇeṣv ātmābhimāno na bhavet tataḥ
kena hīyeta jagatas tvadekātmatayā prathā || 10/19 ||

vandyās te 'pi mahīyāṃsaḥ pralayopagatā api
tvatkopapāvakasparśapūtā ye parameśvara || 10/20 ||

mahāprakāśavapuṣi vispaṣṭe bhavati sthite
sarvato 'pīśa tat kasmāt tamasi prasarāmy aham || 10/21 ||

avibhāgo bhavān eva svarūpam amṛtaṃ mama
tathāpi martyadharmāṇām aham evaikam āspadam || 10/22 ||

maheśvareti yasyāsti nāmakaṃ vāgvibhūṣaṇam
praṇāmāṅkaś ca śirasi sa evaikaḥ prabhāvitaḥ || 10/23 ||

sadasac ca bhavān eva yena tenāprayāsataḥ
svarasenaiva bhagavaṃs tathā siddhiḥ kathaṃ na me || 10/24 ||

śivadāsaḥ śivaikātmā kiṃ yan nāsādayet sukham
tarpyo 'smi devamukhyānām api yenāmṛtāsavaiḥ || 10/25 ||

hṛnnābhyor antarālasthaḥ prāṇināṃ pittavigrahaḥ
grasase tvaṃ mahāvahniḥ sarvaṃ sthāvarajaṅgamam || 10/26 ||

autsukyaviśvasitanāmaikādaśaṃ stotram

jagad idam athavā suhṛdo bandhujano vā na bhavati mama kim api
tvaṃ punar etat sarvaṃ yadā tadā ko 'paro me 'stu || 11/1 ||

svāmin maheśvaras tvaṃ sākṣāt sarvaṃ jagat tvam eveti
vastv eva siddhim etv iti yācñā tatrāpi yācñaiva || 11/2 ||

tribhuvanādhipatitvam apīha yat tṛṇam iva pratibhāti bhavajjuṣaḥ
kim iva tasya phalaṃ śubhakarmaṇo bhavati nātha bhavatsmaraṇād ṛte || 11/3 ||

yena naiva bhavato 'sti vibhinnaṃ kiñcanāpi jagatāṃ prabhavaś ca
tvadvijṛmbhitam ato 'dbhutakarmasv apy udeti na tava stutibandhaḥ || 11/4 ||

tvanmayo 'smi bhavadarcananiṣṭhaḥ sarvadāham iti cāpy avirāmam
bhāvayann api vibho svarasena svapnago 'pi na tathā kim iva syām || 11/5 ||

ye manāg api bhavaccaraṇābjodbhūtasaurabhalavena vimṛṣṭaḥ
teṣu visram iva bhavati samastaṃ bhogajātam amarair api mṛgyam || 11/6 ||

hṛdi te na tu vidyate 'nyad anyad vacane karmaṇi cānyad eva śaṃbho
paramārthasato 'py anugraho vā yadi vā nigraha eka eva kāryaḥ || 11/7 ||

mūḍho 'smi duḥkhakalito 'smi jarādidoṣabhīto 'smi śaktirahito 'smi tavāśrito 'smi
śambho tathā kalaya śīghram upaimi yena sarvottamāṃ dhuram apojjhitaduḥkhamārgaḥ || 11/8 ||

tvatkarṇadeśama dhiśayya mahārghabhāvam ākranditāni mama tucchatarāṇi yānti
vaṃśāntarālapatitāni jalaikadeśakhaṇḍāni mauktikamaṇitvam ivodvahanti || 11/9 ||

kim iva ca labhyate bata na tair api nātha janaiḥ kṣaṇam api kaitavād api ca ye tava nāmni ratāḥ
śiśiramayūkhaśekhara tathā kuru yena mama kṣatamaraṇo 'ṇimādikam upaimi yathā vibhavam || 11/10 ||

śambho śarva śaśaṅkaśekhara śiva tryakṣākṣamālādhara śrīmann ugrakapālalāñchana lasadbhīmatriśūlāyudha
kāruṇyāmbunidhe trilokaracanāśīlograśaktyātmaka śrīkaṇṭhāśu vināśayāśubhabharān ādhat svasiddhiṃ parām || 11/11 ||

tat kiṃ nātha bhaven na yatra bhagavān nirmātṛtām aśnute bhāvaḥ syāt kim u tasya cetanavato nāśāsti yaṃ śaṅkaraḥ
itthaṃ te parameśvarākṣatamahāśakteḥ sadā saṃśritaḥ saṃsāre 'tra nirantarādhividhuraḥ kliśyāmy ahaṃ kevalam || 11/12 ||

yady apy atra varapradoddhatatamāḥ pīḍājarāmṛtyava ete vā kṣaṇam āsatāṃ bahumataḥ śabdādir evāsthiraḥ
tatrāpi spṛhayāmi santatasukhākāṅkṣī ciraṃ sthāsnave bhogāsvādayutatvadaṅghrikamaladhyānāgrya jīvātave || 11/13 ||

he nātha praṇatārtināśanapaṭo śreyonidhe dhūrjaṭe duḥkhaikāyatanasya janmamaraṇatrastasya me sāmpratam
tac ceṣṭasva yathā manojñaviṣayāsvādapradā uttamā jīvann eva samaśnuve 'ham acalāḥ siddhīs tvadarcāparaḥ || 11/14 ||

namo mohamahādhvāntadhvaṃsanānanyakarmaṇe
sarvaprakāśātiśayaprakāśāyendulakṣmaṇe || 11/15 ||

rahasyanirdeśanāma dvādaśaṃ stotram

sahakāri na kiñcid iṣyate bhavato na pratibandhakaṃ dṛṣi
bhavataiva hi sarvam āplutaṃ katham adyāpi tathāpi nekṣase || 12/1 ||

api bhāvagaṇād apīndriyapracayād apy avabodhamadhyataḥ
prabhavantam api svataḥ sadā paripaśyeyam apoḍhaviśvakam || 12/2 ||

kathaṃ te jāyeran katham api ca te darśanapathaṃ vrajeyuḥ kenāpi prakṛtimahatāṅkena khacitaḥ
tathotthāyotthāya sthalajalatṛṇāder akhilataḥ padārthadyānsṛṣṭisravadamṛtapūrair? vikirasi || 12/3 ||

sākṣatkṛta bhavadrūpaprasṛtāmṛtatarpitāḥ
unmūlitatṛṣo mattā vicaranti yathāruci || 12/4 ||

na tadā na sadā na caikadety api sā yatra na kāladhīr bhavet
tad idaṃ bhavadīyadarśanaṃ na ca nityaṃ na ca kathyate 'nyathā || 12/5 ||

tvadvilokanasamutkacetaso yogasiddhir iyatī sadāstu me
yad viśeyam abhisandhimātratas tvatsudhāsadanam arcanāya te || 12/6 ||

nirvikalpabhavadīyadarśanapraptiphullamanasāṃ mahātmanām
ullasanti vimalāni helayā ceṣṭitāni ca vacāṃsi ca sphuṭam || 12/7 ||

bhavanbhavadīyapādayor nivasann antara eva nirbhayaḥ
bhavabhūmiṣu tāsu tāsv ahaṃ prabhum arceyam anargalakriyaḥ || 12/8 ||

bhavadaṅghrisaroruhodare parilīno galitaparaiṣaṇaḥ
atimātramadhūpayogataḥ paritṛpto vicareyam icchayā || 12/9 ||

yasya dambhād iva bhavatpūjāsaṅkalpa utthitaḥ
tasyāpy avaśyam uditaṃ sannidhānaṃ tavocitam || 12/10 ||

bhagavann itarān apekṣiṇā nitarām ekarasena cetasā
sulabhaṃ sakalopaśāyinaṃ prabhum ātṛpti pibeyam asmi kim || 12/11 ||

tvayā nirākṛtam sarvaṃ heyam etat tad eva tu
tvanmayaṃ samupādeyam ity ayaṃ sārasaṃgrahaḥ || 12/12 ||

bhavato 'ntaracāri bhāvajātaṃ prabhuvanmukhyatayaiva pūjitaṃ tat
bhavato bahir apy abhāvamātrā katham īśān bhavet samarcyate vā || 12/13 ||

niḥśabdaṃ nirvikalpaṃ ca nirvyākṣepam athānisam
kṣobhe 'py adhyakṣamī kṣeyaṃ tryakṣa tvām eva sarvataḥ || 12/14 ||

prakaṭaya nijadhāma deva yasmiṃs tvam asi sadā parameśvarīsametaḥ
prabhucaraṇarajaḥsamānakakṣyāḥ kim aviśvāsapadaṃ bhānti bhṛtyāḥ || 12/15 ||

darśanapatham upayāto 'py apasarasi kuto mameśa bhṛtyasya
kṣaṇamātrakam iha na bhavasi kasya na jantor dṛśor viṣayaḥ || 12/16 ||

aikyasaṃvidamṛtācchadhārayā santataprasṛtayā kadā vibho
plāvanāt paramabhedamānayaṃs tvāṃ nijaṃ ca vapur āpnuyāṃ mudam || 12/17 ||

aham ity amuto 'varuddhalokād bhavadīyāt pratipattisārato me
aṇumātrakam eva viśvaniṣṭhaṃ ghaṭatāṃ yena bhaveyam arcitā te || 12/18 ||

aparimitarūpam ahaṃ taṃ taṃ bhāvaṃ pratikṣaṇaṃ paśyan
tvām eva viśvarūpaṃ nijanāthaṃ sādhu paśyeyam || 12/19 ||

bhavadaṅgagataṃ tam eva kasmān na manaḥ paryaṭatīṣṭam artham artham
prakṛtikṣatir asti no tathāsya mama cecchā paripūryate paraiva || 12/20 ||

śataśaḥ kila te tavānubhāvād bhagavan ke 'py amunaiva cakṣuṣā ye
api hālikaceṣṭayā carantaḥ paripaśyanti bhavadvapuḥ sadāgre || 12/21 ||

na sā matir udeti yā na bhavati tvadicchāmayī sadā śubham athetarad bhagavataivam ācaryate
ato 'smi bhavadātmako bhuvi yathā tathā sañcaran sthi to 'niśam abādhitatvadamalaṅghripūjotsavaḥ || 12/22 ||

bhavadīyagabhīrabhāṣiteṣu pratibhā samyag udetu me puro 'taḥ
tadanuṣṭhitaśaktir apy atas tadbhavadarcāvyasanaṃ ca nirvirāmam || 12/23 ||

vyavahārapade 'pi sarvadā pratibhātv arthakalāpa eṣa mām
bhavato 'vayavo yathā na tu svata evādaraṇīyatāṃ gataḥ || 12/24 ||

manasi svarasena yatra tatra pracaraty apy aham asya gocareṣu
prasṛto 'py avilola eva yuṣmatparicaryācaturaḥ sadā bhaveyam || 12/25 ||

bhagavan bhavadicchayaiva dāsas tava jāto 'smi parasya nātra śaktiḥ
katham eṣa tathāpi vaktrabimbaṃ tava paśyāmi na jātu citram etat || 12/26 ||

samutsukās tvāṃ prati ye bhavantaṃ pratyartharūpād avalokayanti
teṣām aho kiṃ tadupasthitaṃ syāt kiṃ sādhanaṃ vā phalitaṃ bhavet tat || 12/27 ||

bhāvā bhāvatayā santu bhavadbhāvena me bhava
tathā na kiñcid apy astu na kiñcid bhavato 'nyathā || 12/28 ||

yan na kiñcid api tanna kiñcid apy astu kiñcid api kiñcid eva me
sarvathā bhavatu tāvatā bhavān sarvato bhavati labdhapūjitaḥ || 12/29 ||

saṃgrahastotranāma trayodaśaṃ stotram

saṃgrahena sukhaduḥkhalakṣaṇaṃ māṃ prati sthitam idaṃ śṛṇu prabho
saukhyam eṣa bhavatā samāgamaḥ svāminā viraha eva duḥkhitā || 13/1 ||

antar apy atitarām aṇīyasī yā tvadaprathanakālikāsti me
tām apīśa parimṛjya sarvataḥ svaṃ svarūpam amalaṃ prakāśaya || 13/2 ||

tāvake vapuṣi viśvanirbhare citsudhārasamaye niratyaye
tiṣṭhataḥ satatam arcataḥ prabhuṃ jīvitaṃ mṛtam athānyad astu me || 13/3 ||

īśvaro 'ham aham eva rūpavān paṇḍito 'smi subhago 'smi ko 'paraḥ
matsamo 'sti jagatīti śobhate mānitā tvadanurāgiṇaḥ param || 13/4 ||

devadeva bhavadadvayāmṛtākhyātisaṃharaṇalabdhajanmanā
tad yathāsthitapadārthasaṃvidā māṃ kuruṣva caraṇārcanocitam || 13/5 ||

dhyāyate tad anu dṛśyate tataḥ spṛśyate ca parameśvaraḥ svayam
yatra pūjanamahotsavaḥ sa me sarvadāstu bhavato 'nubhāvataḥ || 13/6 ||

yady athāsthitapadārthadarśanaṃ yuṣmadarcanamahotsavaś ca yaḥ
yugmam etad itaretarāśrayaṃ bhaktiśāliṣu sadā vijṛmbhate || 13/7 ||

tattadindriyamukhena santataṃ yuṣmadarcanarasāyanāsavam
sarvabhāvacaṣakeṣu pūriteṣv āpibann api bhaveyam unmadaḥ || 13/8 ||

anyavedyam aṇumātram asti na svaprakāśam akhilaṃ vijṛmbhate
yatra nātha bhavataḥ pure sthitaṃ tatra me kuru sadā tavārcituḥ || 13/9 ||

dāsadhāmni viniyojito 'py ahaṃ svecchayaiva parameśvara tvayā
darśanena na kim asmi pātritaḥ pādasaṃvahanakarmaṇāpi vā || 13/10 ||

śaktipātasamaye vicāraṇaṃ prāptam īśa na karoṣi karhicit
adya māṃ prati kim āgataṃ yataḥ svaprakāśanavidhau vilambase || 13/11 ||

tatra tatra viṣaye bahirvibhāty antare ca parameśvarīyutam
tvāṃ jagattritayanirbharaṃ sadā lokayeya nijapāṇipūjitam || 13/12 ||

svāmisaudham abhisandhimātrato nirvibandham adhiruhya sarvadā
syāṃ prasāda paramāmṛtāsavāpānakeliparilabdhanirvṛtiḥ || 13/13 ||

yatsamastasubhagārthavastuṣu sparśamātravidhinā camatkṛtim
tāṃ samarpayati tena te vapuḥ pūjayanty acalabhaktiśālinaḥ || 13/14 ||

sphārayasy akhilam ātmanā sphuran viśvam āmṛśasi rūpam āmṛśan
yat svayaṃ nijarasena ghurṇase tat samullasati bhāvamaṇḍalam || 13/15 ||

yo 'vikalpam idam arthamaṇḍalaṃ paśyatīśa nikhilaṃ bhavadvapuḥ
svātmapakṣaparipūrite jagaty asya nityasukhinaḥ kuto bhayam || 13/16 ||

kaṇṭhakoṇaviniviṣṭam īśa te kālakūṭam api me mahāmṛtam
apy upāttam amṛtaṃ bhavadvapur bhedavṛtti yadi rocate na me || 13/17 ||

tvatpralāpamayaraktagītikāni tya yuktavadanopaśobhitaḥ
syām athāpi bhavadarcanakriyāpreyasīparigatāśayaḥ sadā || 13/18 ||

īhitaṃ na bata pārameśvaraṃ śakyate gaṇayituṃ tathā ca me
dattam apy amṛtanirbharaṃ vapuḥ svaṃ na pātum anumanyate tathā || 13/19 ||

tvām agādham avikalpam advayaṃ svaṃ svarūpam akhilārthaghasmaram
āviśann aham umeśa sarvadā pūjayeyam abhisaṃstuvīya ca || 13/20 ||

jayastotranāma caturdaśaṃ stotram

jayalakṣmīnidhānasya nijasya svāminaḥ puraḥ
jayodghoṣaṇapīyūṣarasam āsvādaye kṣaṇam || 14/1 ||

jayaikarudraikaśiva mahādeva maheśvara
pārvatīpraṇayiñ śarva sarvagīrvāṇapūrvaja || 14/2 ||

jaya trailokyanāthaikalāñchanālikalocana
jaya pītartalokārtikālakūṭāṅkakandhara || 14/3 ||

jaya mūrtatriśaktyātmiśataśūlollasatkara
jayecchāmātrasiddārthapūjārhacaraṇāmbuja || 14/4 ||

jaya śobhaśatasyandilokottaravapurdhara
jayaikajaṭikākṣīṇagaṅgākṛtyāttabhasmaka || 14/5 ||

jaya kṣīrodaparyastajyotsnācchāyānulepana
jayeśvarāṅgasaṅgottharatnakāntāhimaṇḍana || 14/6 ||

jayākṣayaikaśītāṃśukalāsadṛśasaṃśraya
jaya gaṅgāsadārbdhaviśvaiśvaryābhiṣecana || 14/7 ||

jayādharāṅgasaṃsparśapāvanīkṛtagokula
jaya bhaktimadābaddhagoṣṭhīniyatasannidhe || 14/8 ||

jaya svecchātapodeśavipralambhitabāliśa
jaya gaurīpariṣvaṅgayogyasaubhāgyabhājana || 14/9 ||

jaya bhaktirasārdrārdrabhāvopāyanalampaṭa
jaya bhaktimadoddāmabhaktavāṅnṛttatoṣita || 14/10 ||

jaya brahmādideveśaprabhāvaprabhavavyaya
jayalokeśvaraśreṇiśirovidhṛtaśāsana || 14/11 ||

jayasarvajagannyastasvamudrāvyaktavaibhava
jayātmadānaparyantaviśveśvaramaheśvara || 14/12 ||

jaya trailokyasargecchāvasarāsaddvitīyaka
jayaiśvaryabharodvāhadevīmātrasahāyaka || 14/13 ||

jayākramasamākrāntasamastabhuvanatraya
jayāvigītam ābālagīyamāneśvaradhvane || 14/14 ||

jayānukampādiguṇānapekṣasahajonnate
jaya bhīṣmamahāmṛtyughaṭanāpūrvabhairava || 14/15 ||

jaya viśvakṣayoccaṇḍakriyāniṣparipanthika
jaya śreyaḥśataguṇānuganāmānukīrtana || 14/16 ||

jaya helāvitīrnaitadamṛtākarasāgara
jaya viśvakṣayakṣepikṣaṇakopāśuśukṣaṇe || 14/17 ||

jaya mohāndhakārāndhajīvalokaikadīpaka
jaya prasuptajagatījāgarūkādhipūruṣa || 14/18 ||

jaya dehādrikuñjāntarnikūjañjīvajīvaka
jaya sanmānasavyomavilāsivarasārasa || 14/19 ||

jaya jāmbūnadodagradhātūdbhavagirīśvara
jaya pāpiṣu nindolkāpātanotpātacandramaḥ || 14/20 ||

jaya kaṣṭatapaḥkliṣṭamunidevadurāsada
jaya sarvadaśārūḍhabhaktimallokalokita || 14/21 ||

jaya svasampatprasarapatrīkṛtanijāśrita
jaya prapannajanatālālanaikaprayojana || 14/22 ||

jaya sargasthitidhvaṃsakāraṇaikāvadānaka
jaya bhaktimadālolalīlotpalamagotsava || 14/23 ||

jaya jayabhājana jaya jitajanmajarāmaraṇa jaya jagajjyeṣṭha
jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya jaya tryakṣa || 14/24 ||

bhaktistotranāma pañcadaśaṃ

trimalakṣālino granthāḥ santi tatpāragāstathā
yoginaḥ paṇḍitāḥ svasthās tvadbhaktā eva tattvataḥ || 15/1 ||

māyīyakālaniyatirāgādyāhāratarpitāḥ
caranti sukhino nātha bhaktimanto jagattaṭe || 15/2 ||

rudanto vā hasanto vā tvām uccaiḥ pralapanty amī
bhaktāḥ stutipadoccāropacārāḥ pṛthag eva te || 15/3 ||

na virakto na cāpīśo mokṣākāṅkṣī tvadarcakaḥ
bhaveyam api tūdriktabhaktyāsavarasonmadaḥ || 15/4 ||

bāhyaṃ hṛdaya evāntar abhihṛtyaiva yo 'rcati
tvām īśa bhaktipīyūṣarasapūrair namāmi tam || 15/5 ||

dharmādharmātmanor antaḥ kriyayor jñānayos tathā
sukhaduḥkhātmanor bhaktāḥ kim apy āsvādayanty aho || 15/6 ||

carācarapitaḥ svāmin apy andhā api kuṣṭhinaḥ
śobhante param uddāmabhavadbhaktivibhūṣaṇāḥ || 15/7 ||

śiloñchapicchakaśipuvicchāyāṅgā api prabho
bhavadbhaktimahoṣmaṇo rājarājam apīśate || 15/8 ||

sudhārdrāyāṃ bhavadbhaktau luṭhatāpy ārurukṣuṇā
cetasaiva vibho 'rcanti kecit tvām abhitaḥ sthitāḥ || 15/9 ||

rakṣaṇīyaṃ vardhanīyaṃ bahumānyam idaṃ prabho
saṃsāradurgatiharaṃ bhavadbhaktimahādhanam || 15/10 ||

nātha te bhaktajanatā yady api tvayi rāgiṇī
tathāpīrṣyāṃ vihāyāsyās tuṣṭāstu svāminī sadā || 15/11 ||

bhavadbhāvaḥ puro bhāvī prāpte tvadbhaktisambhave
labdhe dugdhamahākumbhe hatā dadhani gṛdhnutā || 15/12 ||

kim iyaṃ na siddhir atulā kiṃ vā mukhyaṃ na saukhyam āsravati
bhaktir upacīyamānā yeyaṃ śambhoḥ sadātanī bhavati || 15/13 ||

manasi maline madīyemagnā tvadbhaktimaṇilatā kaṣṭam
na nijān api tanute tānapauruṣeyān svasampadullāsān || 15/14 ||

bhaktir bhagavati bhavati trilokanāthe nanūttamā siddhiḥ
kiṃ tv aṇimādikavirahāt saiva na pūrṇeti cintā me || 15/15 ||

bāhyato 'ntar api cotkaṭonmiṣattryambakastavakasaurabhāḥ śubhāḥ
vāsayanty api viruddhavāsanān yogino nikaṭavāsino 'khilān || 15/16 ||

jyotir asti kathayāpi na kiṃ cid viśvam apy atisuṣuptam aśeṣam
yatra nātha śivarātripade 'smin nityam arcayati bhaktajanas tvām || 15/17 ||

sattvaṃ satyaguṇe śive bhagavati sphārībhavatv arcane cūḍāyāṃ vilasantu śaṅkarapadaprodyadrajaḥsaṅcayāḥ
rāgādismṛtivāsanām api samucchettuṃ tamo jṛmbhatāṃ śambho me bhavatāt tvadātmavilaye traiguṇyavargo 'thavā || 15/18 ||

saṃsārādhvā sudūraḥ kharataravividhavyādhidagdhāṅgayaṣṭiḥ bhogā naivopabhuktā yad api sukham abhūj jātu nanno cirāya
itthaṃ vyartho 'smi jātaḥ śaśidharacaraṇākrāntikāntottamāṅgas tvadbhaktaś ceti tan me kuru sapadi mahāsampado dīrghadīrghāḥ || 15/19 ||

pāśānudbhedanāma ṣoḍaśaṃ stotram

na kiñcid eva lokānāṃ bhavadāvaraṇaṃ prati \var{yat kiṃ cid eva bhūtānāṃ\em \cit \Naresvaraparīksā}
na kiñcid eva bhaktānāṃ bhavadāvaraṇaṃ prati || 16/1 ||

apy upāyakramaprāpyaḥ saṅkulo 'pi viśeṣaṇaiḥ
bhaktibhājāṃ bhavān ātmā sakṛc chuddho 'vabhāsate || 16/2 ||

jayanto 'pi hasanty ete jitā api hasanti ca
bhavadbhaktisudhāpānamattāḥ ke 'py eva ye prabho || 16/3 ||

śuṣkakaṃ maiva siddheya maiva mucyeya vāpi tu
svādiṣṭhaparakāṣṭāptatvadbhaktirasanirbharaḥ || 16/4 ||

yathaivajñātapūrvo 'yaṃ bhavadbhaktiraso mama
ghaṭitas tadvad īśāna sa eva paripuṣyatu || 16/5 ||

satyena bhagavan nānyaḥ prārthanāprasaro 'sti me
kevalaṃ sa tathā ko 'pi bhaktyāveśo 'stu me sadā || 16/6 ||

bhaktikṣīvo 'pi kupyeyaṃ bhavāyānuśayīya ca
tathā haseyaṃ udyāṃ ca raṭeyaṃ ca śivety alam || 16/7 ||

viṣamastho 'pi svastho 'pi rudann api hasann api
gambhīro 'pi vicitto 'pi bhaveyaṃ bhaktitaḥ prabho || 16/8 ||

bhaktānāṃ nāsti saṃvedyaṃ tvadantar yadi vā bahiḥ
ciddharmā yatra na bhavān nirvikalpaḥ sthitaḥ svayam || 16/9 ||

bhaktā nindānukare 'pi tavāmṛtakaṇair iva
hṛṣyanty evāntarāviddhās tīkṣṇaromāñcasūcibhiḥ || 16/10 ||

duḥkhāpi vedanā bhaktimatāṃ bhogāya kalpate
yeṣāṃ sudhārdrā sarvaiva saṃvit tvaccandrikāmayī || 16/11 ||

yatra tatroparuddhānāṃ bhaktānāṃ bahirantare
nirvyājaṃ tvadvapuḥsparśarasāsvādasukhaṃ samam || 16/12 ||

taveśa bhakter arcāyāṃ dainyāṃśaṃ dvayasaṃśrayam
vilupyāsvādayanty eke vapur acchaṃ sudhāmayam || 16/13 ||

bhrāntās tīrthadṛśo bhinnā bhrānter eva hi bhinnatā
niṣpratidvandvi vastv ekaṃ bhaktānāṃ tvaṃ tu rājase || 16/14 ||

mānāvamānarāgādiniṣpākavimalaṃ manaḥ
yasyāsau bhaktimāṃl lokatulyaśīlaḥ kathaṃ bhavet || 16/15 ||

rāgadveṣandhakāro 'pi yeṣāṃ bhaktitviṣā jitaḥ
teṣāṃ mahīyasām agre katame jñānaśālinaḥ || 16/16 ||

yasya bhaktisudhāsnānapānādividhisādhanam
tasya prārabdhamadhyāntadaśāsūccaiḥ sukhāsikā || 16/17 ||

kīrtyaś cintāpadaṃ mṛgyaḥ pūjyo yena tvam eva tat
bhavadbhaktimatāṃ ślāghyā lokayātrā bhavanmayī || 16/18 ||

muktisaṃjñā vipakvāyā bhakter eva tvayi prabho
tasyām ādyadaśārūḍhā muktakalpā vayaṃ tataḥ || 16/19 ||

duḥkhāgamo 'pi bhūyān me tvadbhaktibharitātmanaḥ
tvatparācī vibho mā bhūd api saukhyaparamparā || 16/20 ||

tvaṃ bhaktyā prīyase bhaktiḥ prīte tvayi ca nātha yat
tadanyonyāśrayaṃ yuktaṃ yathā vettha tvam eva tat || 16/21 ||

sākāro vā nirākaro vāntar vā bahir eva vā
bhaktimattātmanāṃ nātha sarvathāsi sudhāmayaḥ || 16/22 ||

asminn eva jagaty antar bhavadbhaktimataḥ prati
harṣaprakāśanaphalam anyad eva jagatsthitam || 16/23 ||

guhye bhaktiḥ pare bhaktir bhaktir viśvamaheśvare
tvayi śambhau śive deva bhaktir nāma kim apy aho || 16/24 ||

bhaktir bhaktiḥ pare bhaktir bhaktir nāma samutkaṭā
tāraṃ viraumi yat tīvrā bhaktir me 'stu paraṃ tvayi || 16/25 ||

yato 'smi sarvaśobhānāṃ prasavāvanir īśa tat
tvayi lagnam anarghaṃ syād ratnam vā yadi vā tṛṇam || 16/26 ||

āvedakād ā ca vedyād yeṣāṃ saṃvedanādhvani
bhavatā na viyogo 'sti te jayanti bhavajjuṣaḥ || 16/27 ||

saṃsārasadaso bāhye kaiś cittvaṃ parirabhyase
svāmin parais tu tatraiva tāmyadbhis tyaktayantraṇaiḥ || 16/28 ||

pānāśanaprasādhanasambhuktasamastaviśvayā śivayā
pralayotsavasarabhasayā dṛḍham upagūḍhaṃ śivaṃ vande || 16/29 ||

parameśvaratā jayaty apūrvā tava viśveśa yadīśitavyaśūnyā
aparāpi tathaiva te yayedaṃ jagad ābhāti yathā tathā na bhāti || 16/30 ||

divyakrīḍābahumānanāma saptadasaṃ stotram

aho ko 'pi jayaty eṣa svāduḥ pūjāmahotsavaḥ
yato 'mṛtarasāsvādam aśrūṇy api dadaty alam || 17/1 ||

vyāpārāḥ siddhidāḥ sarve ye tvatpūjāpuraḥsarāḥ
bhaktānāṃ tvanmayāḥ sarve svayaṃ siddhaya eva te || 17/2 ||

sarvadā sarvabhāveṣu yugapat sarvarūpiṇam
tvām arcayanty aviśrantaṃ ye mamaite 'dhidevatāḥ || 17/3 ||

dhyānāyasatiraskārasiddhas tvatsparśanotsavaḥ
pūjāvidhir iti khyāto bhaktānāṃ sa sadās tu me || 17/4 ||

bhaktānāṃ samatāsāraviṣuvatsamayaḥ sadā
tvadbhāvarasapīyūṣarasennaiṣāṃ sadārcanam || 17/5 ||

yasyānārambhaparyantau na ca kālakramaḥ prabho
pūjātmāsau kriyā tasyāḥ kartāras tvajjuṣaḥ param || 17/6 ||

brahmādīnām apīśāste te ca saubhāgyabhāginaḥ
yeṣāṃ svapne 'pi mohe 'pi sthitas tvatpūjanotsavaḥ || 17/7 ||

japatāṃ juhvatāṃ snātāṃ dhyāyatāṃ na ca kevalam
bhaktānāṃ bhavadabhyarcāmaho yāvad yadā tadā || 17/8 ||

bhavatpūjāsudhāsvādasambhogasukhinaḥ sadā
indrādīnām atha brahmamukhyānām asti kaḥ samaḥ || 17/9 ||

jagatkṣobhaikajanake bhavatpūjāmahotsave
yatprāpyaṃ prāpyate kiṃcid bhaktā eva vidanti tat || 17/10 ||

tvaddhāmni cinmaye sthitvā ṣaṭtriṃśattattvakarmabhiḥ
kāyavākcittaceṣṭādyair arcaye tvāṃ sadā vibho || 17/11 ||

bhavatpūjāmayāsaṅgasambhogasukhino mama
prayātu kālaḥ sakalo 'py ananto 'pīyadarthaye || 17/12 ||

bhavatpūjāmṛtarasābhogalampaṭata vibho
vivardhatām anudinaṃ sadā ca phalatāṃ mama || 17/13 ||

jagadvilayasañjātasudhaikarasanirbhare
tvadabdhau tvāṃ mahātmānam arcannāsīya sarvadā || 17/14 ||

aśeṣavāsanāgranthivicchedasaralaṃ sadā
mano nivedyate bhaktaiḥ svādu pūjāvidhau tava || 17/15 ||

adhiṣṭhāyaiva viṣayānimāḥ karaṇavṛttayaḥ
bhaktānāṃ preṣayanti svatpūjārtham amṛtāsavam || 17/16 ||

bhaktānāṃ bhaktisaṃvegamahoṣmavivaśātmanām
ko 'nyo nirvāṇahetuḥ syāt tvatpūjāmṛtamajjanāt || 17/17 ||

satataṃ tvatpadābhyarcāsudhāpānamahotsavaḥ
tvatprasādaikasamprāptihetur me nātha kalpatām || 17/18 ||

anubhūyāsamīśāna pratikarma kṣaṇāt kṣaṇam
bhavatpūjāmṛtāpānamadāsvādamahāmudam || 17/19 ||

dṛṣṭartha eva bhaktānāṃ bhavatpūjāmahodyamaḥ
tadaiva yad asambhāvyaṃ sukham āsvādayanti te || 17/20 ||

yāvan na labdhas tvatpūjāsudhāsvādamahotsavaḥ
tāvan nāsvādito manye lavo 'pi sukhasampadaḥ || 17/21 ||

bhaktānāṃ viṣayanveṣābhāsāyāsād vinaiva sā
ayatnasiddhaṃ tvaddhāmasthitiḥ pūjāsu jāyate || 17/22 ||

na prāpyam asti bhaktanāṃ nāpy eṣām asti durlabham
kevalaṃ vicaranty ete bhavatpūjāmadonmadāḥ || 17/23 ||

aho bhaktibharodāracetasāṃ varada tvayi
slāghyaḥ pūjāvidhiḥ ko 'pi yo na yācñākalaṃkitaḥ || 17/24 ||

kā na śobhā na ko hlādaḥ kā samṛddhir na vāparā
ko vā na mokṣaḥ ko 'py eṣa mahādevo yad arcyate || 17/25 ||

antarullasadacchācchabhaktipīyūṣapoṣitam
bhavatpūjopayogāya śarīram idam astu me || 17/26 ||

tvatpādapūjāsambhogaparatantraḥ sadā vibho
bhūyāsaṃ jagatām īśa ekaḥ svacchandaceṣṭitaḥ || 17/27 ||

tvaddhyānadarśanasparśatṛṣi keṣām api prabho
jāyate śītalasvādu bhavatpūjāmahāsaraḥ || 17/28 ||

yathā tvam eva jagataḥ pūjāsambhogabhājanam
tatheśa bhaktimān eva pūjāsambhogabhājanam || 17/29 ||

ko 'py asau jayati svāmin bhavatpūjāmahotsavaḥ
ṣaṭtriṃśato 'pi tattvānāṃ kṣobho yatrollasaty alam || 17/30 ||

namas tebhyo vibho yeṣāṃ bhaktipīyūṣavāriṇā
pūjyāny eva bhavanti tvatpūjopakaraṇāny api || 17/31 ||

pūjārambhe vibho dhyātvā mantrādheyāṃ tvadātmatām
svātmany eva pare bhaktā mānti harṣeṇa na kvacit || 17/32 ||

rājyalābhādivotphullaiḥ kaiś cit pūjāmahotsave
sudhāsavena sakalā jagatī saṃvibhajyate || 17/33 ||

pūjāmṛtāpānamayo yeṣāṃ bhogaḥ pratikṣaṇam
kiṃ devā uta muktās te kiṃ vā ke 'py eva te janāḥ || 17/34 ||

pūjopakaraṇībhūtaviśvaveśena gauravam
aho kim api bhaktānāṃ kim apy eva ca lāghavam || 17/35 ||

pūjāmayākṣavikṣepakṣobhādevāmṛtodgamaḥ
bhaktānāṃ kṣīrajaladhikṣobhād iva divaukasām || 17/36 ||

pūjāṃ ke cana manyante dhenuṃ kāmadughām iva
sudhādhārādhikarasāṃ dhayanty antarmukhāḥ pare || 17/37 ||

bhaktānām akṣavikṣepo 'py eṣa saṃsārasaṃmataḥ
upanīya kim apy antaḥ puṣṇāty arcāmahotsavam || 17/38 ||

bhaktikṣobhavaśād īśa svātmabhūte 'rcanaṃ tvayi
citraṃ dainyāya no yāvad dīnatāyāḥ paraṃ phalam || 17/39 ||

upacārapadaṃ pūjā keṣāṃ cit tvatpadāptaye
bhaktānāṃ bhavadaikātmyanirvṛttiprasaras tu saḥ || 17/40 ||

apy asambaddharūpārcābhaktyunmādanirargalaiḥ
vitanyamānā labhate pratiṣṭhāṃ tvayi kām api || 17/41 ||

svādubhaktirasāsvādastabdhībhūtamanaś cyutām
śambho tvam eva lalitaḥ pūjānāṃ kila bhājanam || 17/42 ||

paripūrṇāni śuddhāni bhaktimanti sthirāṇi ca
bhavatpūjāvidhau nātha sādhanāni bhavantu me || 17/43 ||

aśeṣapūjāsatkośe tvatpūjākarmaṇi prabho
aho karaṇavṛndasya kāpi lakṣmīr vijṛmbhate || 17/44 ||

eṣā peśalimā nātha tavaiva kila dṛśyate
viśveśvaro 'pi bhṛtyair yad arcyase yaś ca labhyase || 17/45 ||

sadāmurttād amūrttādvā bhāvād yad vāpy abhāvataḥ
uttheyān me praśastasya bhavatpūjāmahotsavaḥ || 17/46 ||

kāmakrodhābhimānais tvām upaharīkṛtaiḥ sadā
ye 'rcayanti namas tebhyas teṣāṃ tuṣṭo 'smi tattvataḥ || 17/47 ||

jayaty eṣa bhavadbhaktibhājāṃ pūjāvidhiḥ paraḥ
yas tṛṇaiḥ kriyamāno 'pi ratnair evopakalpate || 17/48 ||

āviṣkāranāma aṣṭādaśaṃ stotram

jagato 'ntarato bhavantam āptvā punar etad bhavato 'ntarāl labhante
jagadīśa tavaiva bhaktibhājo na hi teṣām iha dūrato 'sti kiñcit || 18/1 ||

kvacid eva bhavān kvacid bhavānī sakalārthakramagarbhiṇī pradhānā
paramārthapade tu naiva devyā bhavato nāpi jatattrayasya bhedaḥ || 18/2 ||

no jānate subhagam apy avalepavanto lokāḥ prayatnasubhagā nikhila hi bhāvāḥ
cetaḥ punar yad idam udyatam apy avaiti naivātmarūpam iha hā tad aho hato 'smi || 18/3 ||

bhavanmayasvātmanivāsalabdhasampadbharābhyarcitayuṣmadaṅghriḥ
na bhojanācchādanam apy ajasram apekṣate yas tam ahaṃ nato 'smi || 18/4 ||

sadā bhavaddehanivāsasvastho 'py antaḥ paraṃ dahyata eṣa lokaḥ
tavecchayā tat kuru me yathātra tvadarcanānandamayo bhaveyam || 18/5 ||

svarasoditayuṣmadaṅghripadmadvayapūjāmṛtapānasaktacittaḥ
sakārthacayeṣv ahaṃ bhaveyam sukhasaṃsparśanamātralokayātraḥ || 18/6 ||

sakalavyavahāragocare sphuṭam antaḥ spurati tvayi prabho
upayānty apayānti cāniśam mama vastūni vibhāntu sarvadā || 18/7 ||

satatam eva tavaiva pure 'thavāpy arahito vicareyam ahaṃ tvayā
kṣaṇalavo 'py atha mā sma bhavet sa me na vijaye nanu yatra bhavanmayaḥ || 18/8 ||

bhavadaṅgaparisravatsuśītāmṛtapūrair bharite samantato 'pi
bhavadarcanasampadeha bhaktās tava saṃsārasaro 'ntare caranti || 18/9 ||

mahāmantratarucchāyāśītale tvanmahāvane
nijātmani sadā nātha vaseyaṃ tava pūjakaḥ || 18/10 ||

prativastu samastajīvataḥ pratibhāsi pratibhāmayo yathā
mama nātha tathā puraḥ prathāṃ vraja netratrayaśūlaśobhitaḥ || 18/11 ||

abhimānacarūpahārato mamatābhaktibhareṇa kalpitāt
paritoṣagataḥ kadā bhavān mama sarvatra bhaved dṛśaḥ padam || 18/12 ||

nivasanparamāmṛtābdhimadhye bhavadarcāvidhimātramagnacittaḥ
sakalaṃ janavṛttam ācareyaṃ rasayan sarvata eva kiñcanāpi || 18/13 ||

bhavadīyam ihāstu vastu tattvaṃ vivarītuṃ ka ivātra pātram arthe
idam eva hi nāmarūpaceṣṭādyasamaṃ te harate haro 'si yasmāt || 18/14 ||

śāntaye na sukhalipsutā manāg bhaktisambhṛtamadeṣu taiḥ prabhoḥ
mokṣamārgaṇaphalāpi nārthanā smaryate hṛdayahāriṇaḥ puraḥ || 18/15 ||

jāgaretaradaśāthavā parā yāpi kācana manāg avasthiteḥ
bhaktibhājanajanasya sākhilā tvatsanāthamanaso mahotsavaḥ || 18/16 ||

āmano 'kṣavalayasya vṛttayaḥ sarvataḥ śithilavṛttayo 'pi tāḥ
tvām avāpya dṛḍhadīrghasaṃvido nātha bhaktidhanasoṣmaṇāṃ katham || 18/17 ||

na ca vibhinnam asṛjyata kiñcid asty atha sukhetarad atra na nirmitam
atha ca duḥkhi ca bhedi ca sarvathāpy asamavismayadhāma namo 'stu te || 18/18 ||

kharaniṣedhakhadāmṛtapūraṇocchalitadhautavikalpamalasya me
dalitadurjayasaṃśayavairiṇas tvadavalokanam astu nirantaram || 18/19 ||

sphuṭam aviśa mām athāviśeyaṃ satataṃ nātha bhavantamasmi yasmāt
rabhasena vapus tavaiva sākṣāt paramāsattigataḥ samarcayeyam || 18/20 ||

tvayi na stutiśaktir asti kasyāpy athavāsty eva yato 'tisundaro 'si
satataṃ punar arthitaṃ mamaitad yad aviśrānti vilokayeyam īśam || 18/21 ||

udyotanābhidhānam ekonaviṃśaṃ stotram

prārthanābhūmikātītavicitraphaladāyakaḥ
jayaty apūrvavṛttāntaḥ śivaḥ satkalpapādapaḥ || 19/1 ||

sarvavastuni ca yaikanidhānāt svātmanas tvad akhilaṃ kila labhyam
asya me punar asau nijā ātmā na tvam eva ghaṭase paramās tām || 19/2 ||

jñānakarmamayacidvapur ātmā sarvathaiṣa parameśvara eva
syād vapus tu nikhileṣu padārtheṣv eṣu nāma na bhavet kim utānyat || 19/3 ||

viṣamārtimuṣānena phalena tvaddṛgātmanā
abhilīya pathā nātha mamāstu tvanmayī gatiḥ || 19/4 ||

bhavadamalacaraṇacintāratnalatālaṅkṛtā kadā siddhiḥ
siddhajanamānasānāṃ vismayajananī ghaṭeta mama bhavataḥ || 19/5 ||

karhi nātha vimalaṃ mukhabimbaṃ tāvakaṃ samavalokayitāsmi
yatsravaty amṛtapūram apūrvaṃ yo nimajjayati viśvam aśeṣam || 19/6 ||

dhyātamātramuditaṃ tava rūpaṃ karhi nātha paramāmṛtapūraiḥ
pūrayet tvadavibhedavimokṣākhyātidūravivarāṇi sadā me || 19/7 ||

tvadīyānuttararasāsaṅgasaṃtyaktacāpalam
nādyāpi me mano nātha karhi syād astu śīghrataḥ || 19/8 ||

mā śuṣkakaṭukāny eva paraṃ sarvāṇi sarvadā
tavopahṛtya labdhāni dvandvāny apy āpatantu me || 19/9 ||

nātha sāṃmukhyam āyāntu viśuddhās tava raśmayaḥ
yāvat kāyamanastāpatamobhiḥ parilupyatām || 19/10 ||

deva prasīda yāvan me tvanmārgaparipanthikāḥ
paramārthamuṣo vaśyā bhūyāsur guṇataskarāḥ || 19/11 ||

tvad bhaktisudhāsārair mānasam āpūryatāṃ mamāśu vibho
yāvad imā uhyantāṃ niḥśeṣāsāravāsanāḥ plutvā || 19/12 ||

mokṣadaśāyāṃ bhaktis tvayi kuta iva martyadharmiṇo 'pi na sā
rājati tato 'nurūpām āropaya siddhibhūmikām aja mām || 19/13 ||

siddhilavalābhalubdhaṃ mām avalepena mā vibho saṃsthāḥ
kṣāmas tvadbhaktimukhe prollasadaṇimādipakṣato mokṣaḥ || 19/14 ||

dāsasya me prasīdatu bhagavān etāvad eva nanu yāce
dātā tribhuvananātho yasya na tanmādṛśāṃ dṛśo viṣayaḥ || 19/15 ||

tvadvapuḥsmṛtisudhārasapūrṇe mānase tava padāmbujayugmam
māmake vikasad astu sadaiva prasravanmadhu kim apy atilokam || 19/16 ||

asti me prabhur asau janako 'tha tryambako 'tha jananī ca bhavānī
na dvitīya iha ko 'pi mamāstīty eva nirvṛtatamo vicareyam || 19/17 ||

carvanābhidhānam vimśam stotram

nathaṃ tribhuvananāthaṃ bhūtisitaṃ trinayanaṃ triśūladharam
upavītīkṛtabhoginam indukalāśekharaṃ vande || 20/1 ||

naumi nijatanuvinismaradaṃśukapariveṣadhavalaparidhānam
vilasatkapālamālākalpitanṛttotsavākalpam || 20/2 ||

vande tān daivataṃ yeṣāṃ haraś ceṣṭā harocitāḥ
haraikapravaṇāḥ prāṇāḥ sadā saubhāgyasadmanām || 20/3 ||

krīḍitaṃ tava maheśvaratāyāḥ pṛṣṭhato 'nyad idam eva yathaitat
iṣṭamātraghaṭiteṣv avadāneṣv ātmanā param upāyam upaimi || 20/4 ||

tvaddhāmni viśvavandye 'sminn iyati krīḍane sati
tava nātha kiyān bhūyānn ānandarasasambhavaḥ || 20/5 ||

kathaṃ sa subhago mā bhūdyo gauryā vallabho haraḥ
haro 'pi mā bhūd atha kiṃ gauryāḥ paramavallabhaḥ || 20/6 ||

dhyānāmṛtamayaṃ yasya svātmamūlam anaśvaram
saṃvillatās tathārūpās tasya kasyāpi sattaroḥ || 20/7 ||

bhaktikaṇḍūsam ullāsāvasare parameśvara
mahānikaṣapāṣāṇasthūṇā pūjaiva jāyate || 20/8 ||

sadā srṣṭivinodāya sadā sthitisukhāsine
sadā tribhuvanāhāratṛptāya svāmine namaḥ || 20/9 ||

na kvāpi gatvā hitvāpi na kiṃcid idam eva ye
bhavyaṃ tvaddhāma paśyanti bhavyās tebhyo namo namaḥ || 20/10 ||

bhaktilakṣmīsamṛddhānāṃ kim anyad upayācitam
etayā vā daridraṇāṃ kim anyad upayācitam || 20/11 ||

duḥkhāny api sukhāyante viṣam apy amṛtāyate
mokṣāyate ca saṃsāro yatra mārgaḥ sa śaṅkaraḥ || 20/12 ||

mūle madhye 'vasāne ca nāsti duḥkhaṃ bhavajjuṣāṃ
tathāpi vayam īśāna sīdāmaḥ katham ucyatām || 20/13 ||

jñānayogādinānyeṣām apy apekṣitum arhati
prakāśaḥ svairiṇām iva bhavān bhaktimatāṃ prabho || 20/14 ||

bhaktānāṃ nārtayo nāpy asty ādhyānaṃ svātmanas tava
tathāpy asti śivety etat kim apy eṣāṃ bahirmukhe || 20/15 ||

sarvābhāsāvabhāso yo vimarśavalito 'khilam
aham etad iti staumi tāṃ kriyāśaktim īśa te || 20/16 ||

vartante jantavo 'śeṣā api brahmendraviṣṇavaḥ
grasamānās tato vande deva viśvaṃ bhavanmayam || 20/17 ||

sato vināśasambandhān matparaṃ nikhilaṃ mṛṣā
evamevodyate nātha tvayā saṃhāralīlayā || 20/18 ||

dhyātam ātmupatiṣṭhata eva tvadvapur varada bhaktidhanānām
apy acintyam akhilādbhutacintākartṛtāṃ prati ca te vijayante || 20/19 ||

tāvakabhaktirasāsavasekād iva sukhitamarmamaṇḍalasphuritaiḥ
nṛtyati vīrajano niśi vetālakulaiḥ kṛtotsāhaḥ || 20/20 ||

ārabdhā bhavadabhinutir amunā yenāṅgakena mama śambho
tenāparyantam imaṃ kālaṃ dṛḍham akhilam eva bhaviṣīṣṭa || 20/21 ||

Translated from Sanskrit by David Durvāsāḥ
loading...