Bodhapañcadaśikā
Fünfzehn Verse über das Bewusstsein
अनस्तमितभारूपस्तेजसां तमसामपि ।
य एकोऽ न्तर्यदन्तश्च तेजांसि च तमांसि च ॥१॥
स एव सर्वभूतानां स्वभावः परमेश्वरः ।
भावजातं हि तस्यैव शक्तिरीश्वरतामयी ॥२॥
anastamitabhārūpastejasāṃ tamasāmapi |
ya eko' ntaryadantaśca tejāṃsi ca tamāṃsi ca || 1 ||
sa eva sarvabhūtānāṃ svabhāvaḥ parameśvaraḥ |
bhāvajātaṃ hi tasyaiva śaktirīśvaratāmayī || 2 ||
Nur (eva) der (saḥ) Höchste Herr (parama-īśvaraḥ) ist Der Alleinige (ekaḥ), die Essenzielle Natur (svabhāvaḥ) aller Lebewesen (sarva-bhūtānām), Der (yaḥ) sowohl in Licht (tejasām) als auch (api) in Dunkelheit (tamasām), die Natur des unendlichen Lichts ist (anastamita-bhārūpaḥ), da (Er) innerlich ist (antaḥ), (aber auch) Licht und Dunkelheit innerlich bewahrt (yat…antaḥ…ca…ca…ca…tejāṃsi…tamāṃsi). Und (hi) die Schöpfung (bhāvajātam) ist nur Seine Kraft (tasya…eva…śaktiḥ), bestehend aus Herrschaft (īśvaratā-mayī). || 1 - 2 ||
शक्तिश्च शक्तिमद्रूपाद्व्यतिरेकम् न वाञ्छति ।
तादात्म्यमनयोर्नित्यं वह्निदाहिकयोरिव ॥३॥
śaktiśca śaktimadrūpādvyatirekam na vāñchati |
tādātmyamanayornityaṃ vahnidāhikayoriva || 3 ||
Und (ca) die Kraft oder Śakti (śaktiḥ) kennt keine Trennung (vyatirekam…na…vāñchati) von ihrem Träger --d. h. von Śiva-- (śaktimat-rūpāt). Sie (anayoḥ) sind für immer (nityam) eins (tādātmyam), wie (iva) Feuer und Hitze (vahni-dāhikayoḥ). || 3 ||
स एव भैरवो देवो जगद्भरणलक्षणः ।
स्वात्मादऋशे समग्रं हि यच्छक्त्या प्रतिबिम्बितम् ॥४॥
sa eva bhairavo devo jagadbharaṇalakṣaṇaḥ |
svātmādaṛśe samagraṃ hi yacchaktyā pratibimbitam || 4 ||
Der (saḥ) Gott (devaḥ) ist ausschließlich (eva) Bhairava (bhairavaḥ), der Erhalter der Welt (jagat-bharaṇa-lakṣaṇaḥ), und (hi) alles (samagram), was (yat) von Śakti (śaktyā) reflektiert wird (pratibimbitam), (erscheint) im Spiegel Seines eigenen Selbst (svātmā-ādarśe). || 4 ||
तस्यैवैषा परा देवी स्वरूपामर्शनोत्सुका ।
पूर्णत्वं सर्वभावेषु यस्या नाल्पं न चाधिकम् ॥५॥
tasyaivaiṣā parā devī svarūpāmarśanotsukā |
pūrṇatvaṃ sarvabhāveṣu yasyā nālpaṃ na cādhikam || 5 ||
Diese (eṣā) Höchste (parā) Göttin (devī) gehört nur Ihm (tasya…eva), (und Sie) ist bestrebt, sich Seiner Essenziellen Natur bewusst zu werden (svarūpa-āmarśana-utsukā). Ihre (yasyāḥ) Fülle (pūrṇatvam) in allen Wesen (sarva-bhāveṣu) ist nicht (na) „weniger“ (alpam) und (ca) nicht (na) „mehr“(adhikam). || 5 ||
एष देवोऽ नया देव्या नित्यं क्रीडारसोत्सुकः ।
विचित्रान्सृष्टिसंहारान्विधत्ते युगपद्विभुः ॥६॥
eṣa devo' nayā devyā nityaṃ krīḍārasotsukaḥ |
vicitrānsṛṣṭisaṃhārānvidhatte yugapadvibhuḥ || 6 ||
Dieser (eṣaḥ) Gott (devaḥ) genießt durch diese (anayā) Göttin (devyā) unaufhörlich (nityam) den Geschmack des Spiels (krīḍā-rasa-utsukaḥ). (Gemeinsam mit ihr) durchdringt (Er) alles (vibhuḥ), während (yugapat) (Er) die verschiedenen Akte (vicitrān) der Manifestation und des Rückzugs (sṛṣṭi-saṃhārān) vollzieht (vidhatte). || 6 ||
अतिदुर्घटकारित्वमस्यानुत्तरमेव यत् ।
एतदेव स्वतन्त्रत्वमैस्वर्यं बोधरूपता ॥७॥
atidurghaṭakāritvamasyānuttarameva yat |
etadeva svatantratvamaisvaryaṃ bodharūpatā || 7 ||
Seine (asya) Handlungen werden nur von Ihm und keinem anderen Wesen ausgeführt (ati-durghaṭa-kāritvam). Das bedeutet (yat): (Seine) Handlungsfähigkeit ist Absolut (anuttaram…eva), (und) nur (eva) dies (etat) ist Freiheit (svatantratvam) (oder) Souveränität (aisvaryam) (und) Intelligenz (bodha-rūpatā). || 7 ||
परिच्छिन्नप्रकाशत्वं जडस्य किल लक्षणम् ।
जडाद्विलक्षणो बोधो यतो न परिमीयते ॥८॥
paricchinnaprakāśatvaṃ jaḍasya kila lakṣaṇam |
jaḍādvilakṣaṇo bodho yato na parimīyate || 8 ||
Es ist bekannt (kila), dass der (scheinbar) begrenzte oder getrennte Zustand des Lichts (paricchinna-prakāśatvam) zum koagulierten (Zustand) (jaḍasya) gehört (lakṣaṇam). Bodha oder Bewusstsein (bodhaḥ) unterscheidet sich (vilakṣaṇaḥ) von diesem koagulierten Zustand (jaḍāt), da (yataḥ) (Es) nicht messbar ist (na…parimīyate). || 8 ||
एवमस्य स्वतन्त्रस्य निजशक्त्युपभेदिनः ।
स्वात्मगाः सृष्टिसंहाराः स्वरूपत्वेन संस्थिताः ॥९॥
evamasya svatantrasya nijaśaktyupabhedinaḥ |
svātmagāḥ sṛṣṭisaṃhārāḥ svarūpatvena saṃsthitāḥ || 9 ||
Auf diese Weise (evam) bleiben aufgrund Seiner (asya) Freiheit (svatantrasya), die sich durch Seine eigene Śakti aufspaltet (nija-śakti-upabhedinaḥ), alle Manifestationen und Rückzüge der Welt (sṛṣṭi-saṃhārāḥ) fest in Seiner Essenziellen Natur (svarūpatvena) verankert (saṃsthitāḥ), denn sie sind in Seinem Selbst gegenwärtig (svātmagāḥ). || 9 ||
तेषु वैचित्र्यमत्यन्तमूर्ध्वाधस्तिर्यगेव यत् ।
भुवनानि तदंशाश्च सुखदुःखमतिश्च या ॥१०॥
teṣu vaicitryamatyantamūrdhvādhastiryageva yat |
bhuvanāni tadaṃśāśca sukhaduḥkhamatiśca yā || 10 ||
In ihnen (teṣu) finden verschiedene (vaicitryam) endlose (atyantam) (Manifestationen) in der oberen Ebene, in der unteren Ebene (ūrdhva-adhaḥ) (und) auf beiden Seiten (statt) (tiryag…eva), und (ca) ihre Teile (tat-aṃśāḥ) sind die Welten (bhuvanāni), und (ca) die Erfahrung von Freude und Schmerz (existiert in ihnen) (sukha-duḥkha-matiḥ…yā). || 10 ||
यदेतस्यापरिज्ञानं तत्स्वातन्त्र्यं हि वर्णितम् ।
स एव खलु संसारो मूडानां यो विभीषकः ॥११॥
yadetasyāparijñānaṃ tatsvātantryaṃ hi varṇitam |
sa eva khalu saṃsāro mūḍānāṃ yo vibhīṣakaḥ || 11 ||
Das fehlende Verständnis (aparijñānam) dessen (etasya) ist auch (hi) Seine Freiheit (tat-svātantryam), das (yat) (fehlende Verständnis) wird als Saṃsāra (saṃsāraḥ) bezeichnet (varṇitam), was (yaḥ) für die Verblendeten (mūḍānām) beängstigend (vibhīṣakaḥ) ist (saḥ…eva…khalu). || 11 ||
तत्प्रसादरसादेव गुर्वागमत एव वा ।
शास्त्राद्वा परमेशस्य यस्मात्कस्मादुपागतम् ॥१२॥
यत्तत्त्वस्य परिज्ञानं स मोक्षः परमेशतः ।
तत्पूर्णत्वं प्रबुद्धानां जीवन्मुक्तिश्च सा स्मृता ॥१३॥
tatprasādarasādeva gurvāgamata eva vā |
śāstrādvā parameśasya yasmātkasmādupāgatam || 12 ||
yattattvasya parijñānaṃ sa mokṣaḥ parameśataḥ |
tatpūrṇatvaṃ prabuddhānāṃ jīvanmuktiśca sā smṛtā || 13 ||
Durch das Aroma Seiner Gunst (tat-prasāda-rasāt…eva), oder (vā) durch die Offenbarung des Gurus (guru-āgamataḥ), oder (vā) durch die Schriften (śāstrāt) des Höchsten Herrn (parameśasya), die auf sonstige Weise (empfangen wurden) (yasmāt…kasmāt), entsteht (upāgatam) die Vollkommene Erkenntnis (parijñānam) der Wirklichkeit (tattvasya), die (yat) Mokṣa oder Befreiung ist (saḥ…mokṣaḥ). Es (tat) ist der Vollkommene Zustand (tat pūrṇatvam) des Höchsten Herrn (parama-īśataḥ) (verwirklicht durch) Erwachte (prabuddhānām), und (ca) Es (sā) wird Jīvanmukti oder Befreiung im Leben (jīvanmuktiḥ) genannt (smṛtā). || 12 - 13 ||
एतौ बन्धविमोक्षौ च परमेशस्वरूपतः ।
न भिद्येते न भेदो हि तत्त्वतः परमेश्वरे ॥१४॥
etau bandhavimokṣau ca parameśasvarūpataḥ |
na bhidyete na bhedo hi tattvataḥ parameśvare || 14 ||
Darüber hinaus (ca), unterscheidet sich (bhidyete) dieses (Paar namens) (etau) „Bindung“ und „Befreiung“ (bandha-vimokṣau) nicht (na) von der Essenziellen Natur des Höchsten Herrn (parama-īśa-sva-rūpataḥ), (da) im Höchsten Herrn (parama-īśvare) im eigentlichen Sinne (tattvataḥ) keine (na) Dualität (existiert) (bhedaḥ…hi). || 14 ||
इत्थमिच्छाकलाज्ञानशक्तिशूलाम्बुजाश्रितः ।
भैरवः सर्वभावानां स्वभावः परिशील्यते ॥१५॥
itthamicchākalājñānaśaktiśūlāmbujāśritaḥ |
bhairavaḥ sarvabhāvānāṃ svabhāvaḥ pariśīlyate || 15 ||
Auf diese Weise (ittham), soll über Bhairava (bhairavaḥ), die Essenzielle Natur (svabhāvaḥ) von allem und jedem (sarva-bhāvānām) (als) auf dem dreifachen Lotus von Icchā, Jñāna und Kriyā Śakti-s ruhend (icchā-kalā-jñāna-śakti-śūla-ambuja-āśritaḥ) meditiert werden (pariśīlyate). || 15 ||
सुकुमारमतीन्शिष्यान्प्रबोधयितुमञ्जसा ।
इमेऽ भिनवगुप्तेन श्लोकाः पञ्चदशोदिताः॥
sukumāramatīnśiṣyānprabodhayitumañjasā |
ime' bhinavaguptena ślokāḥ pañcadaśoditāḥ ||
Ich, Abhinavagupta (abhinavaguptena), (habe) diese (ime) fünfzehn Verse (pañca-daś-uditāḥ…ślokāḥ) für Schüler (śiṣyān) mit schwachem Verständnis (geschrieben) (sukumāra-matīn), um (sie) sofort (añjasā) zu erleuchten (prabodhayitum). ||
श्रीबोधपञ्चदशिका समाप्ता
śrībodhapañcadaśikā samāptā
|| Die ehrwürdige Bodhapañcadāśikā oder Fünfzehn Verse über das Bewusstsein (śrī-bodha-pañca-daśikā) ist beendet (samāptā) ||
Sanskrit Quelle:
Göttingen Register of Electronic Texts in Indian Languages
Transliteration: Dott. Marino Faliero, July 1998